Ik weet niet in welk jaartal jij leeft, maar in 2026 heeft de meerderheid van de vrouwen ook gewoon een job en dragen die dus even goed bij aan de financiële welstand in het gezin. Nog zotter, er zijn zelfs gezinnen waar de vrouw meer verdient dan de man.
omdat het in dat voorbeeld over man/vrouw ging,
Ik snap gewoon je punt niet. In een relatie, zoals de meerderheid nu is, waar beide partners werken, hoeft toch niemand te aanvaarden dat al het huishoudelijk werk bij hem of haar komt? Als je beiden even veel werkt, lijkt het me logisch dat je ook beiden ongeveer even veel in het huishouden doet. Als je zaterdag een zombie bent omdat je tijdens de week al eens moet afwassen of stofzuigen, dan had je misschien gewoon niet aan een gezin moeten beginnen.
Ik denk dat mannen daar gewoon veel minder om geven.
Dat klopt, ook als ik naar mijn situatie kijk. Maar ik weet ook dat een relaxte vrouw in huis plezanter is dan een gestresste vrouw.
Als al kritiek komt op huishoudelijke netheid: zijn het veelal vrouwen onderling die elkaar daarin naar beneden halen.
In sommige gevallen is dat de simpele reden, maar ze kúnnen er ook minder om geven net omdat ze er minder snel op afgerekend worden.
Dat de kritiek vanuit de kant van de vrouwen komt, ok kan ik best geloven. Net zoals enkel een vrouw kritiek zal geven omdat een andere vrouw haar kleren niet bij elkaar passen of ze weeral hetzelfde kleedje aanheeft op dit feest als de vorige 3 feestjes. Een man zal zoiets quasi nooit opvallen.
Zoekt een keer deftige venten, he.En organiseer je eens deftig met 2. Al de horror verhalen zijn altijd van koppels met 1 kind. Weet je hoe het er uit ziet met 3 kinders ?
En gedraag je eens volwassen. Als je takenpakket A en B afspreekt en je voert A en B uit, moet je nadien niet neuten dat je nog C en D ook wil. Dan had je het maar moeten afspreken.
Ik kan ook een job zoeken met een 4h commute en dan thuiskomen en puffen. Maar nee, ik werk van thuis. Ik doe de kinderen naar school, madam gaat ze halen. Ipv op de pot te zitten en 30 min te scrollen, schil patatten, schil de ajuin, snij de legumen. 's avonds is het al opnieuw 15 of 30 min gewonnen om eten te maken. Wasje opzetten, vaatwas opzetten of legen. Om de 50 min pak ik 10 min pauze om een huishoud taakje te doen.
Na het koken doen we afwisselend de kinderen naar boven naar bed en zit mijn werkdag er op. De madam doet de opruim terwijl ik in de tuin werk of ga lopen of whatever. En als het donker is, kom ik terug naar binnen en doe ik nog wat betalingen of emails of admin.
En venten die chronisch in bed liggen na zuippartijen (en vrouwen), tegen de goesting van de partner. Grow some balls. Je studententijd is gepasseerd, e. Met kinderen is de week ontspanning, niet het weekend......
En venten die hele dagen gaan fietsen in het weekend terwijl de madam met het kind thuis zit
En over checklists. Heel het leven zijn checklists. Structuur en voorspelbaarheid >>> random noise. Als je iets 3x doet, make a checklist. Er is weinig sympathiek aan de 19e keer iets vergeten op reis terwijl je telkens hetzelfde moet meenemen. Make a fucking checklist. Gebruik een google agenda met recurring meetings voor alles. Tandarts bezoek kinderen, elektriciteit herzien, gas herzien, dit dat, whatever.
Dat is gewoon nasty van hem.
Verdiende hij daarmee meer dan jou, en kwam dat geld ten goede van 'het gezin'?
Maar was daar niet over gesproken vooraleer de kinderen geboren werden, hoe jullie het zouden aanpakken qua opvoeding en tijdsbesteding?
Ik denk dat het wel vaak het geval is dat die "financiële welstand" alleen maar telt als beide partijen daar naar vragen. Want als de ene ok is met een rijhuis en een weekje naar zee dan moet de andere niet afkomen met "ja ik kan niet helpen want ik ga werken om die villa hier af te betalen".
Aangezien ik 4/5e werk verdient hij sowieso meer maar hebben zelfde opleidingsniveau. Het ridicule is dan ook dat we in een streek wonen waar de lonen gemiddeld gezien hoger zijn dan de rest van België (ik werk wel in het Brusselse). Meneer heeft eigenlijk na een periode uit te zijn geweest met semi-burnout de eerste de beste job genomen en gezien hij maanden heeft thuisgezeten durfde ik daar op die moment niet meer tegen inbrengen dan een subtiele ‘je beseft dat je met die woon-werkafstand in uw work-life balance gaat snijden’, maar hij was overtuigd van de jobinhoud en dan kon ik op dat moment alleen maar toejuichen dat hij zijn motivatie teruggevonden had. Al denk ik achteraf gezien dat het al snel terug begon te wegen en hij op elk vlak in een negatieve spiraal met zichzelf in de knoop ligt. Maarja als je geen professionele hulp durft te zoeken…
Gezien hoeveel koppels uit elkaar gaan denk ik dat uw hand wel wat pijn zal doen. Imo is 80 procent serieus overdreven. Ik denk vooral dat er langs beide zijden nogal snel gedacht wordt dat een ander het veel gemakkelijker heeft. Mijn vriendin kon toch vroeger ook nogal snel zeggen dat ik het veel gemakkelijker had in het huishouden. Tot ik eens een week van huis was voor het werk. Omgekeerd trouwens ook hoor, toen mijn vrouw eens een week weg was toch ook wel eens mijn peren gezien. Wat ik wel durf zeggen is dat koppels het toch wel veel gemakkelijker hebben dan alleenstaanden. Hoe die dat doen, dag in dag uit, dat lijkt mij echt wel serieus energievretend te zijn.
Alleenstaande ouders, wil je dan toch zeggen? Dat is inderdaad knokken. Ook al ontmoet je een nieuwe partner, dan is dat geen evident verhaal als die ook nog een kind heeft. Zomaar even samenwonen gaat niet altijd.
