Dus iedereen wordt gemotiveerd om ziek af te komen zodat hij die dagen kan op te sparen voor zijn verlof het jaar nadien of om sneller op pensioen te gaan?
We gaan ervan uit dat die ziekte dan ook wel echt ziekte is, evt met controle arts?
Is er in het onderwijs nu al niet een systeem van ziektedagen opsparen? Beetje hetzelfde ?
Gaat er me gewoon om dat er steeds meer en meer oog is voor de ziekte, “zwakkeren”, zelfs geen briefje meer vragen, maar mag men ook eens naar de groep kijken die dan bij ziekte de taken van de anderen mag overnemen? Ook dat is sociaal beleid: kijken naar de mensen die er wel steeds zijn. Maar dan blijft het vaak heel stil.
?
