Wat nu niet meer denkbaar is...

Haha, "schelletjes". 😍 Altijd als ik met mijn ma of oma bij de slager stond wachtte ik totdat ze vroegen "Moe'je sjgelletj' en?" (in het West-Vlaams). Gebeurde ook elke keer! 😋

Daar zit een lagere school in! We zaten toen zelfs in dezelfde refter te eten. Als je niet flink was, moest je bij de kleuters zitten op zo'n klein stoeltje aan een klein tafeltje. Ben daar ook 1x beland nadat ik mijn puree uitgespuwd had op de dikke van de klas, toen mijn maat een uitstekende mop vertelde.
Ah, zo. Amai, dat was nog wel pakken erger dan. :unsure: Kan mij dat nu niet herinneren, maar zou wel een typische praktijk van mijn schooltje kunnen zijn geweest.
 
Ik heb in de lagere school ooit ne goudvis cadeau gekregen voor ne verjaardag. Zoals iedereen iets van koeken of snoep mee had, had op ne keer een meiske ne goudvis mee voor iedereen. Als je dat nu doet staat de krant in brand.
Ik heb ooit eens een zakmes meegenomen naar school om te tonen aan vrienden. Ik ben altijd opgegroeid met zakmessen en had mijn 1e (eentje van de grotten van Han) al als ik 6 was of zo. Voor mij was dat normaal, maar de school kon daar niet echt mee lachen. Ik denk dat dat nu nog veel minder zou zijn.

Voor de rest veel herkenbare dingen zoals poerkes, slapen op de achterbank als kind, aluminiumfolie verzamelen voor de negerkes, overal mogen roken, ...
Nog eentje: op de kermis (schietkraam bijvoorbeeld) kon je kloefers van jachtmessen kopen met je punten als klein manneke - no questions asked.

Denk niet dat dat nu nog zal zijn :p
 
onzen oudsten is 1 keer geslaagd om doodleuk te zeggen: worden er geen vleesjes meer gegeven?

:laugh:
Amai, die durft. :P 😍
(Ik had dat eens moeten proberen als kind; had achteraf wel onder mijn voeten gekregen van mijn ma... 🥱🙄)
 
Ik heb in de lagere school ooit ne goudvis cadeau gekregen voor ne verjaardag. Zoals iedereen iets van koeken of snoep mee had, had op ne keer een meiske ne goudvis mee voor iedereen. Als je dat nu doet staat de krant in brand.
Ik heb ooit eens een zakmes meegenomen naar school om te tonen aan vrienden. Ik ben altijd opgegroeid met zakmessen en had mijn 1e (eentje van de grotten van Han) al als ik 6 was of zo. Voor mij was dat normaal, maar de school kon daar niet echt mee lachen. Ik denk dat dat nu nog veel minder zou zijn.

Voor de rest veel herkenbare dingen zoals poerkes, slapen op de achterbank als kind, aluminiumfolie verzamelen voor de negerkes, overal mogen roken, ...
Ik heb zelf één keer geweten dat er visjes in plastic zakjes werden weggegeven als prijs op de Kermis bij het eendjes vissen (beginjaren 2000 nog). :unsure: :(
 
Ik heb zelf één keer geweten dat er visjes in plastic zakjes werden weggegeven als prijs op de Kermis bij het eendjes vissen (beginjaren 2000 nog). :unsure: :(
Haha ja, deze zat ook in zo een zakske. En dan thuis in een vaas voor drijfkaarsen gestoken, waar hij dan na 2 weken zelf uitgesprongen is. Achteraf mss niet abnormaal want zijn vaas stond gewoon op de tablet boven de chauffage.

Mss nog een duistere toevoegen aan de thread:

Ik heb ne nonkel die flik was. Op een dag moest die op een inbraak reageren, en heeft hij de dader kunnen pakken. Hij is daarmee terug naar die winkel gereden waar hij gestolen had en heeft tegen de eigenaar gezegd "hier is hij, ik ga mij 5 min achter de hoek stellen".
 
Ik snap het aluminium voor de negerkes niet goed :') werd dat effectief zo gezegd?

Soit, heel het katholieke gebeuren is sinds de jaren 90 toch zwaar aan het inboeten op de vrijdenkenden? Nooit iets tegen kerkgebeuren gehad, maar ook nooit iets voor.
 
Ik snap het aluminium voor de negerkes niet goed :') werd dat effectief zo gezegd?

Soit, heel het katholieke gebeuren is sinds de jaren 90 toch zwaar aan het inboeten op de vrijdenkenden? Nooit iets tegen kerkgebeuren gehad, maar ook nooit iets voor.
 
Ik snap het aluminium voor de negerkes niet goed :') werd dat effectief zo gezegd?

Soit, heel het katholieke gebeuren is sinds de jaren 90 toch zwaar aan het inboeten op de vrijdenkenden? Nooit iets tegen kerkgebeuren gehad, maar ook nooit iets voor.

ik herinner mij dat toch ook nog. al dat zilverpapier werd gespaard voor de zwartekes in de congo
 
Duidelijk, toen iemand iets zei van facebook op school was mijn eerste idee "haha een jonkie". Facebook brak hier door toen ik in mijn laatste jaar universiteit zat dacht ik. Bij ons was het nog Windows Messenger (zie: het nostalgietopic).

Om het eens niet te hebben over school (of misschien een beetje): het gebrek aan internationalisering tijdens mijn kindertijd. Ik weet nog hoe er in de kleuterklas plots een Japans jongetje bij ons zat, dat was een hele beleving (was waarschijnlijk gewoon hier geboren want sprak Nederlands).

Eigenlijk algemeen, de onschuld/onwetendheid volgens mij. Nu zijn zaken makkelijk op te zoeken. Ja, er is de hele discussie over fake news en de vaardigheden hebben om dat in te schatten, maar vroeger had je boeken en dat was het zowat, op misschien documentaires na. Ik heb de indruk dat veel "waarheden" die mijn vader bv. heel zijn leven heeft geloofd, voortkwamen uit "ja iedereen weet dat toch, de mensen zeggen dat". Nu zoek je dat op 1 minuut op, toen was dat waarschijnlijk gewoon zo.

Ik weet bv. nog onze eerste reis met de auto naar Spanje, waar vrienden mijn ouders hadden gezegd welke borden ze het best konden volgen en mijn moeder hiervan een fiche had gemaakt. En de landkaart lag natuurlijk op haar schoot indien nodig.

Op dat vlak ben ik wel blij dat ik mijn kleuter- en lagerschool in Genk heb gedaan. Alhoewel dat een katholieke parochieschool was, zaten we daar met heel wat nationaliteiten samen: Belgen, Italianen, Polen, Turken, Marokkanen, ... Tijdens de godsdienstlessen gingen de andersgelovigen mee met de islamjuffrouw (met hoofddoek). Elke schooldag werd daar ook begonnen met een gebedmoment waarbij een deel van de klas samen met de juffrouw een Weesgegroetje of Onze Vader deed, maar de andersgelovigen gewoon op hun manier even gingen bidden. Daar werd door niemand moeilijk over gedaan, dat was allemaal doodnormaal dat dat door elkaar liep. Dat heeft ook echt wel er voor gezorgd dat ik op dat vlak een enorm verdraagzaam iemand ben en in de rest van mijn leven een enorme afkeer van discirminatie/racisme heb ontwikkeld. Dat tegenwoordig elke kleuter- en lagereschool zo divers is op dat vlak, stemt me wel wat hoopvol dat dat racisme er de komende generaties meer en meer uit zal gaan aangezien kinderen van nu ook gewoon niet beter weten en geen schrik meer hebben van iemand die "anders" is.

Daar tegenover stond wel dat we die school nog echt in twee gesplitst was met een aparte jongens- en aparte meisjesschool. Iets wat ge nu (toch zeker in het basisonderwijs) niet meer kunt voorstellen, ik denk dat we zelfs in die periode (begin/middden jaren negentig) nog een van de zeldzame scholen waren waar dat het geval was.
 
Ja wij deden dat ook. Wij kregen daar zelfs een speciale enveloppe voor om dat in te steken. En dan tijdens 1 of andere speciale mis moesten we die enveloppen allemaal vooraan aan het altaar leggen.
Als ik het mij goed herinner was dat een witte enveloppe met een oranje stokmannetje op.
 
Terug
Bovenaan