Sommige verhalen waren schandalig (en vond hij zelf ook), zoals het feit dat de burgemeester zijn politiekorps als een klusjesdienst zag. Zo werden er agenten ingeschakeld om zijn huis te verven. Mijn vader was daarmee niet akkoord, wat nadelig voor zijn carrière was.
Andere verhalen zijn, jah, een andere tijd:
- Een lijk dat in een vijver dreef een duwtje geven naar de andere kant, want dat was een andere gemeente en zo was het hun probleem.
- Helemaal in het begin van zijn carrière, in een Brusselse gemeente: iemand arresteren die gewelddadig was en de cel begon af te breken. Dan maar de tuinslang genomen en hem natgespoten met koud water zodat hij zou kalmeren.
Maar ook zaken die hij meemaakte natuurlijk die van "die tijd" waren, zoals tijdens de Gordel toezicht houden omdat er Franstaligen spijkers op het parcours legden. En omgekeerd vitrines van winkels waar een baksteen doorvloog omdat ze ook reclame maakten in het Frans en het TAK daarmee niet akkoord was.
Mijn bejaarde buurman was postbode in Brussel en die heeft ook van die verhalen die nu speciaal zijn. Nog twee postbedelingen per dag (voor zijn tijd zelfs drie), dus 's morgens de eerste trein op en dan een halve dag op café hangen om in de namiddag nog eens rond te gaan en laat thuis te zijn. Het cliché van de zatte postbode zat er toen niet ver naast.
Ooit na de kermis zat in zijn bed, toen zijn moeder hem wakker maakte dat hij zijn trein ging missen (woonde nog thuis). Waarna ze tegen de machinist ging zeggen om 5 minuten te wachten terwijl hij zijn kleren aantrok, want ze woonden naast het station. En die deed dat dus.
Kennelijk was het in zijn beginjaren ook een zwakke locomotief (stoom nog dacht ik), waardoor ze soms op een bepaalde bergaf enkele mensen moesten laten uitstappen zodat hij boven geraakte.
Het een en andere doet me toch vermoeden dat ze misschien wel meer uren klopten als wij nu, maar dat de werkdruk wel meeviel.
