Waarom beleggen jullie?

[coldvinc]

Het is een beetje een boutade. Ik vond het wel een opmerkelijke uitspraak, maar ik begrijp wel wat je bedoelt. Als je genoeg geld hebt ben je niet verplicht om godganse dagen door te brengen met mensen die je niet moet hebben. Maar als je dat geld niet hebt en je collega's staan je zo hard tegen kan je ook gewoon ander werk gaan zoeken.

Of om de Engelse term te gebruiken: Fuckyou-money

 

[Sylverscythe]

Het is een beetje een boutade. Ik vond het wel een opmerkelijke uitspraak, maar ik begrijp wel wat je bedoelt. Als je genoeg geld hebt ben je niet verplicht om godganse dagen door te brengen met mensen die je niet moet hebben. Maar als je dat geld niet hebt en je collega's staan je zo hard tegen kan je ook gewoon ander werk gaan zoeken.

Als mede-loonslaaf herken ik mezelf daar nu wel niet in, wat me inderdaad doet vermoeden dat het een kwestie is van van job te veranderen.

 

[nestorius]

Of om de Engelse term te gebruiken: Fuckyou-money

Terwijl het de personen die de fuck you mentaliteit hebben toch wel eerder diegen zijn zonder geld. Ik vind het toch wat speciaal om te denken dat je veel geld nodig hebt om je te gedragen als een marginaal.

 

[Oldskooler]

Je wil dus rijk zijn om te genieten van de vrijheid om te beledigen?

Plots zie ik opportuniteiten.

En afsluiten met geld in de lucht te gooien.

Yolo

 

[Avondland]

Plots zie ik opportuniteiten.

En afsluiten met geld in de lucht te gooien.

Yolo

Kakske draaien op de baas zijn bureau.

 

[Mr Slave]

Kakske draaien op de baas zijn bureau.

mijn levensdroom

 

[the_fox]

Dat lijkt mij allemaal een beetje gemakkelijk en kort door de bocht kwa uitleg als letterlijk héél de maatschappij vandaag rigged is tegen mensen op dat gebied.

-citation needed-

Lijkt mij meer te zeggen over het stuk van de maatschappij waar jij mee in contact komt (en dat dus gedreven wordt door je eigen insteek en keuzes) dan "letterlijk héél de maatschappij".
Feit dat ik er niet mee in contact kom, spreekt uw "letterlijk héél" al tegen...

Zie signature

Geen persoonlijke aanval, maar een observatie die uiteindelijk ook op jouw signature slaat:
Heel het FIRE gedoe lijkt mij vooral gedreven door jonge mensen met pipe dreams wanneer hun leven nog niet op punt staat. Dan gebeurt het leven en verandert het compleet
Ook bij jou, 5j geen update aan portfolio precies maar ook in de jaren daarvoor was je leven al zodanig veranderd dat je principes en uitgangspunten toen al aangepast waren (gezin/persoonlijke situatie geëvolueerd) waardoor je ook amper updates op andere vlakken postte.

 

[the_fox]

Kakske draaien op de baas zijn bureau.

mijn levensdroom

Stap 1: wordt zelfstandige

 

[Lulplayer]

Stap 1: wordt zelfstandige

Klanten zijn nog irritanter dan collega's

 

[Avondland]

Lotto winnen of dik erven. Geen collega's, geen klanten.

 

[Mothman]

Stap 1: wordt zelfstandige

Ga je dan in uw eigen bureau kakken als je je eigen baas bent?

 

[coldvinc]

-citation needed-

Lijkt mij meer te zeggen over het stuk van de maatschappij waar jij mee in contact komt (en dat dus gedreven wordt door je eigen insteek en keuzes) dan "letterlijk héél de maatschappij".
Feit dat ik er niet mee in contact kom, spreekt uw "letterlijk héél" al tegen...


Geen persoonlijke aanval, maar een observatie die uiteindelijk ook op jouw signature slaat:
Heel het FIRE gedoe lijkt mij vooral gedreven door jonge mensen met pipe dreams wanneer hun leven nog niet op punt staat. Dan gebeurt het leven en verandert het compleet
Ook bij jou, 5j geen update aan portfolio precies maar ook in de jaren daarvoor was je leven al zodanig veranderd dat je principes en uitgangspunten toen al aangepast waren (gezin/persoonlijke situatie geëvolueerd) waardoor je ook amper updates op andere vlakken postte.

Zeker, en dat erken ik ook nieuwe posts nu ik wat meer tijd heb/maak. Toen ik nog thuis woonde en alleen was had ik alle tijd en was het eenvoudig. Nu is het eigenlijk echt interessant aan het worden. Maar principes veranderd? Hmm, dat nu ook niet hoor. Ik probeer zeker geld te sparen en een goede balans te vinden. Maar ik ben nu niet meer enkel voor mezelf verantwoordelijk en keuzes die ik maak voor mijn dochter en zoon hebben een impact op hen dus ik kan ook niet zomaar "wat doen".

Let wel, dat beleggen is wel blijven gaan en ondertussen is er wel wat meer gebeurd op vastgoedvlak

 

[aXl_]

Kapitaal + woonst voor elk van de kids wanneer ze afstuderen. Kapitaal voor pensioen. Kapitaal om de foliekes van het leven te bekostigen. Kapitaal om kids en toekomstige kleinkinderen nog extra te kunnen geven. In die volgorde min of meer.

Exact dit.

Financieel comfort voor mezelf en voor mijn kinderen.
Financiële onafhankelijkheid (gegeven de huidige levensstandaard) zou uiteraard ideaal zijn maar in afwachting daarvan is comfort voldoende.

Beleggen zet een turbo op wat je spaart in vergelijking met een risicoloze spaarrekening en sparen doe ik voor bovenstaande redenen.
De enige toekomstige uitgaven van betekenis zijn studies van kinderen en ze helpen met een woonst, en mijn eigen budget voor na m'n pensioen dat toereikend moet blijven tot ik sterf, gegeven huidige levensstandaard.

 

[Reverz]

-citation needed-

Lijkt mij meer te zeggen over het stuk van de maatschappij waar jij mee in contact komt (en dat dus gedreven wordt door je eigen insteek en keuzes) dan "letterlijk héél de maatschappij".
Feit dat ik er niet mee in contact kom, spreekt uw "letterlijk héél" al tegen...

Wat heeft dat te maken met "het deel waar jij mee in contact komt". Kijk TV: reclame, social media: reclame, sportstadions: reclame, loop rond in een stad: overal reclame... zelfs als je denkt de reclame te kunnen ontwijken zit er overal product placement. Daarnaast zitten de dark patterns overal, je moet eens proberen van een gemiddelde subscription op te zeggen, I dare you. De kans is groot dat als je dat probeert dat je eerst nog 3 menu's door moet die vragen "ben je écht écht écht zeker dat je wil annuleren" waarbij de knop om toch geaboneerd te blijven liefst van al een grote flashy oranje knop is en de optie om echt te annuleren een klein stukje zware tekst op witte achtergrond is in lettergrootte 6...

Zeggen dat je er niet mee in contact komt kan simpelweg niet waar zijn in deze maatschappij, tenzij je onder een steen leeft.

 

[the_fox]

Wat heeft dat te maken met "het deel waar jij mee in contact komt". Kijk TV: reclame, social media: reclame, sportstadions: reclame, loop rond in een stad: overal reclame... zelfs als je denkt de reclame te kunnen ontwijken zit er overal product placement. Daarnaast zitten de dark patterns overal, je moet eens proberen van een gemiddelde subscription op te zeggen, I dare you. De kans is groot dat als je dat probeert dat je eerst nog 3 menu's door moet die vragen "ben je écht écht écht zeker dat je wil annuleren" waarbij de knop om toch geaboneerd te blijven liefst van al een grote flashy oranje knop is en de optie om echt te annuleren een klein stukje zware tekst op witte achtergrond is in lettergrootte 6...

Zeggen dat je er niet mee in contact komt kan simpelweg niet waar zijn in deze maatschappij, tenzij je onder een steen leeft.

Het ging hem erover dat het je meesleept hé. Je post was als antwoord hierop:

De oorzaak daar lijkt me eerder mentale zwakte en een gebrek aan intellect als je je daar laat meeslepen in consumptiedrang.

Nee, ik kom met weinig dingen in contact die mij meeslepen. Ik kom wel in contact met reclame, sure; maar niet met reclame die mij meesleept in het consumptiegedrag.
Dus nee, de maatschappij is op dat vlak niet "rigged" tegen mensen; wel zijn sommige mensen geconditioneerd die zich erdoor laten meeslepen. En dan is het een vicieuze cirkel met dark patterns en gerichtte reclame, daar kan ik nog in volgen. Maar dat is zeker niet heel de maatschappij.

Je kiest zelf welke media je consumeert en dan nog kies je zelf waarin je meegaat. En er zijn nog genoeg delen van de maatschappij die niet zo opgesteld zijn. Dus ik blijf bij mijn stelling dat het meer zegt over de delen van de maatschappij waar jij mee in contact komt dan de gehele maatschappij. Zeker omdat je het zo finaal uitdrukte.

 

[contextbinder]

We leven allemaal volgens een bepaalde standaard en dromen/hopen / verwachten ons vermogen serieus te laten stijgen om ooit naar een hogere standaard van leven te gaan. En als we dan de kans hebben om dat te doen blijven we gewoon rustig zitten omdat we al ons ganse leven gewoon zijn om naar die standaard te leven.

Dit is best wel iets dat ik bij mezelf duidelijk herken, en ik zal daar zeker niet alleen in zijn - in principe denk ik dat ik me een iets hogere standaard zou kunnen veroorloven, maar in de praktijk gebeurd dat slechts zeer beperkt en als het gebeurd is het vaak behoorlijk individueel - het is, althans hier, ook sociaal gebonden.

Voorbeeldje: op reis met vrienden, ik zou gerust wat meer uitgeven voor top locatie, eens een duurdere activiteit ofzo - maar dat lukt lang niet voor iedereen - maar zelfs als je iets geeft is dat soms niet zo eenvoudig: we gaan een paar keer eten per jaar ter ere van verjaardag - eigenlijk zou ik liever een iets beter restaurant doen dan de typische brasserie - maar dat doe je niet, want dan voelen anderen zich wat verplicht om dat ook te doen.

Maar het is ook niet nodig, ik bedoel maar - ik vind het prima zoals het nu is, maar het kan imo ook leiden tot een soort van "probleem" van teveel geld - kinderen kunnen een relatief eenvoudige oplossing zijn - maar als je geen kinderen hebt, en een levensstijl die je goed bevalt en niet noodzakelijk veel geld vraagt.

Ik heb het al vermeld - mijn dorp is letterlijk "oud" - veel mensen +65, daaronder best wat mensen met significant kapitaal (2 miljoen en meer) - die gaan nog steeds een pot mayonaise in de Lidl halen (en ja, die hebben goeie producten - maar die mayo is niet te vreten - dus wie die koopt moet dringend eens naar de dokter om nieuwe smaakpapillen) om nen euro goedkoper af te zijn.

Uiteraard geen echte problemen, maar ik weet dus ook niet of het zo evident is een hogere standaard aan te meten wanneer het uiteindelijk mogelijk is en waar velen uiteindelijk ook naar streven.

 

[Noctilucus]

@Au79 loopt binnen bij een bank.
''Dag meneer Au79''
IK BEN HIER NIET OM VRIENDJES TE MAKEN

That's the spirit! Toch als het gaat om bv. je hypotheek te heronderhandelen, dan is je bank gewoon een leverancier die je tegen andere potentiële leveranciers uitspeelt. Ook al horen ze dat niet graag.

Dit is best wel iets dat ik bij mezelf duidelijk herken, en ik zal daar zeker niet alleen in zijn - in principe denk ik dat ik me een iets hogere standaard zou kunnen veroorloven, maar in de praktijk gebeurd dat slechts zeer beperkt en als het gebeurt is het vaak behoorlijk individueel - het is, althans hier, ook sociaal gebonden.

Voorbeeldje: op reis met vrienden, ik zou gerust wat meer uitgeven voor top locatie, eens een duurdere activiteit ofzo - maar dat lukt lang niet voor iedereen - maar zelfs als je iets geeft is dat soms niet zo eenvoudig: we gaan een paar keer eten per jaar ter ere van verjaardag - eigenlijk zou ik liever een iets beter restaurant doen dan de typische brasserie - maar dat doe je niet, want dan voelen anderen zich wat verplicht om dat ook te doen.

Maar het is ook niet nodig, ik bedoel maar - ik vind het prima zoals het nu is, maar het kan imo ook leiden tot een soort van "probleem" van teveel geld - kinderen kunnen een relatief eenvoudige oplossing zijn - maar als je geen kinderen hebt, en een levensstijl die je goed bevalt en niet noodzakelijk veel geld vraagt.

Ik heb het al vermeld - mijn dorp is letterlijk "oud" - veel mensen +65, daaronder best wat mensen met significant kapitaal (2 miljoen en meer) - die gaan nog steeds een pot mayonaise in de Lidl halen (en ja, die hebben goeie producten - maar die mayo is niet te vreten - dus wie die koopt moet dringend eens naar de dokter om nieuwe smaakpapillen) om nen euro goedkoper af te zijn.

Uiteraard geen echte problemen, maar ik weet dus ook niet of het zo evident is een hogere standaard aan te meten wanneer het uiteindelijk mogelijk is en waar velen uiteindelijk ook naar streven.

Op zich ook niets mis met gewoon je standaard te behouden waar je geen extra plezier haalt uit duurder / luxueuzer te gaan denk ik, om dan bewust soms wél te kiezen om meer uit te geven?

Al herken ik de moeilijkheid wel: ik kan in de supermarkt ook soms denken "€3 voor zo'n klein potje aperitief-whatever is toch overdreven". Terwijl die €3 nu echt niet het verschil gaan maken op een winkelkar. En met een keer op restaurant te gaan ben je direct een veelvoud daarvan kwijt.

Sowieso vind ik het nog altijd gezonder dan een vriend van mij die jaren leefde volgens het principe: voor elke € extra die binnenkomt, geef ik minstens €1 extra uit. Het probleem zat hem in die minstens.

 

[cege]

Topicvraag 'waarom beleggen?' => einddoel = hoge mate van financiële onafhankelijkheid om:

-dagindeling grotendeels zelf te kunnen bepalen
-grotendeels te kunnen doen waar je zin in hebt
-als het hier een langere periode slecht weer is de flexibiliteit hebben om even te ontsnappen zonder x maanden op voorhand verlof te moeten vragen
-niet te moeten luisteren naar een onbekwame wiens kennis van <insert uw expertise> kleiner is dan de uwe maar die er toevallig eerder was of de juiste mensen aan zijn kant heeft
-niet te moeten meedoen aan belachelijke machtsspelletjes op het werk
-niet hele dagen in de file te moeten staan
-niet vriendelijk te moeten doen tegen wie je dat eigenlijk niet wil
...

Dat lijken me vreemde doelstellingen om na te streven. #3, #4, #5 #6, #7 heb ik allemaal nooit last van gehad. Niet toen ik 1000 had, 10k, 100k of 1M. Dat is gewoon een kwestie van mindset en deftig werk hebben. En zelfs in crappy werk, kun je met voldoende ballen dat in orde krijgen.

Het is een illusie te denken dat je dat met geld op de rekening wel in orde krijgt.

#1 en #2 - zijn een illusie. Tenzij je denkt 100M te hebben, ga je toch nog op 1 of andere manier moeten werken. Misschien meer, misschien wat minder. Maar heel de dag in je tv liggen gamen, dat lijkt het me nu ook niet te zijn.

Dat is een slippery slope, he. Alles is relatief. Als je moet werken, is koken de max. Als je niet moet werken, is koken niet de max en is in de zetel de max. Er zijn altijd dingen leuker dan de andere. Systematisch de niet-leuke elimineren is 'chasing the rabbit' zonder einde...

Ik merk bij mezelf ook wel dat het cijfer steeds als streefdoel steeds hoger gaat. Toen ik een jaar of twintig geleden studeerde dacht ik ergens naïef dat een miljoen euro vermogen een pak geld was en dat je dan voor de rest van je leven goed zat zonder nog veel te moeten werken. Haha, ja echt wel. Op een bepaald vlak misschien wel, maar als 30/40tiger realistisch gezien niet zonder constant te moeten rekenen of je nog xx jaar toekomt en allerlei compromissen te maken.

Idem met dividendinkomen, hoeveel heb je echt nodig al je iets meer wil doen dan de hele dag gamen en eens in de week naar de Colruyt. Want stel je stopt met werken, dan heb je net meer tijd om allerlei dure uitgaven te doen... Dan wil je net meer uitgeven.

Meer vrijheid bereiken is dan een kleinere mijlpaal. Op het vlak van "fuck you money" vind ik mezelf al goed zitten. Kan gerust op het werk zeggen "zoek het maar uit" en een paar jaar niets doen moest ik daar behoefte aan hebben.

Als specialist in ontslagen worden, ontslagpremies, extra geld en vervoegd vakantiegeld opstrijken kan ik je medelen dat zelf zonder vette portefeuille ontslagen worden niet iets is waar je bang voor moet zijn.

Je zou verwachten dat beleggen een soort van kussen voor ontslag is en de de verhouding negatief is (aka ontslag doet portefeuille krimpen) in (mijn) realiteit doet ontslagen worden de portefeuille eerder groeien ipv krimpen.

Ik kan confirmeren als iemand die al 4x bijna ontslagen is, dat net niet ontslagen niet leuk is en veel onzekerheid met zich meebrengt. Maar met voldoende geklop op tafel uiteindelijk resulteert in een steeds gevuldere portefeuille, een groter sociaal passief en een grotere angst om je te ontslaan

Het is een beetje een boutade. Ik vond het wel een opmerkelijke uitspraak, maar ik begrijp wel wat je bedoelt. Als je genoeg geld hebt ben je niet verplicht om godganse dagen door te brengen met mensen die je niet moet hebben. Maar als je dat geld niet hebt en je collega's staan je zo hard tegen kan je ook gewoon ander werk gaan zoeken.

Inderdaad.

 

[Charon]

Omdat het me interesseert.

En, in mindere mate, omdat ik niet volledig afhankelijk wil zijn van een werkgever.

 

[DwightSchrute]

Tijd > Geld, maar om tijd te kopen heb je geld nodig. Bij mij zal dat id vorm zijn van een vroeg pensioen. Het getal op mijn beleggingsrekening is enkel in functie van dit, het getal op zich zegt me dan ook niets.