Waar ben jij nostalgisch naar?

Als je in de plaaster lag dan zette iedereen daar zijn naam of zo op. Gebeurt zoiets nog? Al een eeuwigheid niet meer in de plaaster gelegen.
 
YAZOO of zoiets, een fristi achtig drankje met een krokodil op.
heerlijk vond ik dat als kind.
 
Gisteren passeerde ik een huis waar de kinderen de voordeur hadden versierd met figuurtjes van strijkkralen.


Uren mee geamuseerd vroeger. Mijn moeder was content toen ik de knutselfase wat ontgroeid was, want dan moest zij niet meer wekelijks gekleurde bolletjes uit het tapijt opvissen.

Misschien kan ik dat duur strijkijzer dat ik ooit cadeau heb gekregen dan toch nog voor iets productiefs gebruiken. :thinking:
 
Live Aid.
Als je achteraf ziet welke namen daar toen allemaal op het podium stonden...toch wel een soort van Woodstock van een generatie....

Langs de andere kant heb je tegenwoordig zoveel festivals dat je de grote groepen tegenwoordig wel elk jaar of elke 2 jaar aan het werk kan zien.
 
Ik ben nostalgisch naar enthousiast zijn als kind.

eg:
Niet kunnen wachten om thuis te komen met een nieuwe game
Niet kunnen slapen want de sint komt
Gamen met de maten
Dit groeit er helemaal uit met ouder worden, dat merk ik bij mezelf toch. Je wordt aan alles meer gewoon en die typische opgewondenheid als kind (voor sinterklaas, of een schooluitstap of een tof vooruitzicht) groeit er helemaal uit.
 
Terug
Bovenaan