Tcho ja, en Lombardije wordt gereden op een moment dat niemand nog goesting heeft om te koersen en Roubaix steekt er kop en schouders bovenuit zogezegd.
Een monument is en blijft een monument. Vraag aan een Italiaan welke 1dags koers hij liefst zou winnen en San Remo zal toch vaak vallen.
Als je naar die erelijst kijkt staan daar ook betrekkelijk weinig 'accidentjes' op... dus ondanks het feit dat het een lotterij is wint daar zelden een niet topper. Ciolek dat was een speciale editie (sneeuw), Démare dat was de schande van de 21ste eeuw. Buiten die 2 is Stuyven de minste naam op de erelijst deze eeuw... en prestige wordt toch minstens deels bepaald door de erelijst van een wedstrijd.
Ik denk dat elke renner MSR wel wilt winnen hoor. Een monument blijft een monument.
Maar als je zuiver naar de koers gaat kijken is dat toch vooral de koers waar iedereen gewoon 200km zit te freewheelen omdat de koers daarna nog 100km lang is.
Er ligt een vrij langere klim in waar iedereen over rijdt op een koffierittempo. Het is gewoon een koers waar je de afstand moet verteren en vanaf de capo cervo even de BOA's moet aandraaien en moet beginnen kijken om misschien in actie te komen.
Als je aan de cipressa aankomt dan zijn de helpers en de zwakkeren er al af, en eenmaal boven is het enkel nog de sterkste die meezijn en dan is het parcours vaak al niet meer selectief genoeg om echt grote verschillen te maken. Vaak draait het dan uit op een sprint tussen de sterkste renners die allemaal pieredood zitten.
Er winnen daar enkel maar toppers omdat de koers zich ook leent dat enkel maar toppers tot over de poggio geraken vooraan de koers.
De andere 4 zijn toch qua parcours, manier waarop de koers kan gereden worden en de heroïek hoger in te schatten? Je kan discusieren dat Lombardije lager staat dan MSR, maar een Luik, een Roubaix en zelfs een vlaanderen zijn toch op die vlakken de hoger in te schatten koersen?
Dat er in vlaanderen al uiteenlopende winnaars zijn geweest dat klopt. Maar ook dat maakt de koers zo mooi, het is een parcours waarop iemand die voor één dag boven zichzelf uitsteekt kan winnen. Maar het is ook een koers waar de allergrootste renners al op het hoogste schavotje hebben gestaan. Sommige zelfs meermaals.
En een koers waar zelfs tourwinnaars op het hoogste schavotje willen staan.