Verwaterde vriendschappen

[insane01]

Ik vroeg me af hoe jullie omgaan met vriendschappen die ooit zo hecht waren maar na verloop van tijd verwateren.

Ikzelf bijvoorbeeld heb een arbeidsongeval gehad waardoor ik bijna een jaar uit roulatie was. Op het werk had ik hechte vriendschappen waarmee ik zelfs in de vrije tijd met de kindjes vaak iets ging doen en we hoorden elkaar elke dag.

Sinds mijn afwezigheid ben ik die personen minder beginnen horen tot vrij snel helemaal niet meer. In het begin deed ik nog moeite maar na verloop van tijd merk je dat jij telkens diegene bent die moeite steekt in de vriendschap.

Hoe gaan jullie met zo'n situaties om?

 

[Avondland]

Sinds ik ben verhuisd van Antwerpen naar Mol, gerenoveerd heb en een kind heb is er véél verwaterd. Corona heeft er dan ook al niet veel goeds aan gedaan. Ik hou nog wel een handvol goeie vriendschappen over en in principe volstaat dat wel, maar ik kijk er wel naar uit om nieuwe vriendschappen op te bouwen in het dorp waar ik nu woon. Door cursus fotografie te volgen heb ik wel meer sociaal contact en binnenkort gaat mijn dochter naar de kleuterschool, dus hoop ik via die weg nog meer sociaal contact te hebben. Hopelijk zijn daar mensen bij die dezelfde interesses delen als ik, al ben ik op dat vlak altijd wel een eenzaat geweest.

Voor een stuk heb ik die verwatering ook aan mezelf te danken: ik neem zelf niet altijd contact op. Dan zegt mijn vrouw dat ik daarin meer initiatief moet nemen, maar dat geldt toch ook in omgekeerde richting?

 

[Noctilucus]

Ik ben daar de laatste jaren meer zwart-wit in: als de energie en de moeite om af te spreken in 1 richting gaat, hoeft het voor mij niet meer. Gelukkig gaat dat over een beperkt aantal vrienden (en hoorde ik van gemeenschappelijke vrienden dat die precies hetzelfde merkten).

Maar als het echt solide vriendschappen zijn, vooral een paar vrienden die ik intussen al 10-20 jaar ken, kan het in drukke periodes een paar maanden duren voor we nog eens afspreken zonder dat de vriendschap daardoor verwatert. We wonen ook allemaal 50-80 km uit elkaar wat toch iets meer planning vergt om af te spreken.
Ik ben ook persoonlijk veel meer te vinden voor een klein aantal goeie vrienden dan een grote groep meer oppervlakkige vrienden, dat zal er ook wel mee te maken hebben.

Eigenlijk heb ik nooit privé en werk gemengd, wel een heel beperkt aantal ex-collega's waar ik af en toe nog eens mee afspreek maar met collega's op het moment zelf heb ik nooit buiten de uren afgesproken - tenzij we voor langere tijd in het buitenland zaten, dan ben je sowieso op elkaar aangewezen als gezelschap

 

[sink]

ik ben in de 30 en ben niet getrouwd, geen vriendin, geen kinderen en atm ook nog geen eigen huis. Terwijl al mijn vorige vrienden eigenlijk schoolvrienden uit het middelbaar waren. Op hogeschool/unief niet echt nieuwe vriendschappen gesmeed, ik zat ook niet op kot dus dan lijkt het mij moeilijker.
In die tijd bleef ik heel veel contact houden met de middelbare school vrienden. Veel uitgaan naar fuiven/discotheken/festivals/keer iets gaan drinken in de warme zomermaanden. Ook na het afstuderen.

Maar zo enkele jaren na afstuderen begint dat wel wat te verwateren.
Men krijgt vaste relaties, men gaat uiteraard meer tijd spenderen aan hun lief dan aan een vriend.
Ze kopen een huis, ze praten constant over verbouwen. En daar kon ik dus niet over meepraten.
Ze trouwen, en in de meeste gevallen krijgen ze niet veel later kindjes.
En dan is het contact bij de meeste weg.
Getrouwd koppel met kindjes match niet zo vlot met een single zonder kids. Probeer maar eens een gaatje te vinden in zo iemand hun agenda's Ik heb het lang genoeg geprobeerd bij ene, maar als het na maanden lang aandringen niet lukt om eens een keertje af te spreken, dan stopt het ook natuurlijk.
Al ben ik er wel zeker van dat ik nu na jaren geen contact opnieuw zou proberen, dat het dan wel terug zou lukken (zeker nu na de Corona periode).

En na alles blijft er gelukkig wel 1 iemand over die ondanks het trouwen, kindjes krijgen, en weet ik nog wat allemaal.. gewoon contact blijft houden met mij. Ik hoor en zie die quasi wekelijks en na 15 jaar vind ik dat wel top eigenlijk, fantastische mens

 

[Chelark007]

Herkenbaar. Verhuisd van wvl naar ovl en de meeste zijn verwaterd, buiten het sporadisch contact. Zie die nog 1x op een jaar.

Ondanks school van kind, ouderraad en avondschool moeilijk om nieuwe vrienden te maken. 38j en kind van 5.

10j al in ovl en op die tijd zelfde al gezien langs madam haar kant met vrienden die hier dichtbij wonen.. Sociale kring is klein geworden en soms is dat lastig.

 

[Sond]

Getrouwd koppel met kindjes match niet zo vlot met een single zonder kids. Probeer maar eens een gaatje te vinden in zo iemand hun agenda's

Ja en neen hier.

Sinds ik terug single ben merk ik wel dat ik bepaalde zaken "mis" zoals gaan eten onder koppels maar langs de andere kant hoor ik mijn vrienden toch nog vaak. En ik ben ondertussen een van de weinige singles en de koppels zonder kinderen worden ook schaarser.

Wij hebben met de vaste kliek ook een groepschat op facebook messenger waar door de week vooral memes worden gepost maar op een vrijdag vooravond toch vaak wordt onderhoord wie dit weekend niet moet werken en "kinderloos" is. Ook wordt daar afgesproken om samen naar concerten te gaan als die bekend worden gemaakt en we hebben nog elke zomer ons festivalweekend waarin iedereen zijn normale prioriteiten (partner, kind, werk) opzij schuift (of in het geval vd partner: meeneemt)

Ik moet zeggen dat ik niet te vaak alleen thuis zit in het weekend eigenlijk. De ene hoor ik natuurlijk meer dan de andere maar ik denk dat het max dat ik iemand uit mijn dichte kring niet zie een maand of 2 is. Enige uitzondering is 1 iemand wiens partner hoegenaamd niet geïnteresseerd is in onze vriendenkring en die een tijdje mentaal diep heeft gezeten maar toeval wil dat ik daar net vanavond mee ga afspreken.

Ik moet wel bekennen dat als ik rondhoor bij kennissen, collega's en ex'en dat onze vriendengroep wel "boven normaal" hecht is, maar daar kan ik alleen maar blij om zijn.

 

[Mulan]

Ik vind dat ook een moeilijke. Als prille twintiger: vrienden bij de vleet! Als student en kort daarna deden we het als vriendenkliek heel goed. Tot we 2j later al met bijna 70km ipv 7km afstand tot elkaar zaten... Dus dan verwatert dat.
Als prille dertiger enkele heel goeie vrienden die echt niet om konden met mijn ex en/of burnout. Die wil ik ook niet meer terug in mijn leven. Opgeruimd staat netjes.
1 vriend, sinds mijn 16de, blijft wel in mijn leven. Een paar keer per jaar afspreken, 1 of 2 keer bellen per maand en dan uren aan de lijn hangen, dat blijft wel een vaste waarde. Gelukkig!

Ik merk dat ik enorm veel kennissen heb en waarschijnlijk veel meer vriendschappen echt daaruit zou kunnen laten groeien, maar ik heb er precies de energie niet voor. Ik block het zelf wat af.

 

[derp]

Mijn 2 beste kameraden ken ik al heel mijn leven. Ook mee samengewoond, mee op wereldreis geweest, etc.
Wij wonen niet in dezelfde steden nu en we zitten ook in andere fases van ons leven maar de vriendschap 'is' er gewoon altijd en van het moment dat ene van de drie iets voorstelt/iets nodig heeft staan wij er direct altijd voor elkaar.

Vriendschappen onderhouden is altijd werk, maar tis iets dat ik met plezier doe en ik heb ook het gevoel dat zich dat dan vertaalt in goede vriendschappen die allemaal al 15+ jaar blijven duren zelfs na verhuis of veranderingen in het leven. Sommige vrienden zie ik nog maar een paar keer per jaar maar wij communiceren in die periodes regelmatig (ook via groepsgesprekken etc), waardoor het toch hecht blijft aanvoelen. Er hoeft ook maar iemand te vragen voor hulp met iets, en er staat altijd wel een paar man paraat om te komen helpen.

Als er dan toch een vriendschap verwatert terwijl ik dat niet wil dan ervaar ik dat als een persoonlijke nederlaag. Ik had tussen mijn 10-18j een mega goede kameraad, ik ging daar elk weekend mee skaten, bleven elk weekend wel bij 1 van de 2 's avonds eten, vaak ook gewoon daar dan maffen. Toen we naar de unief gingen (ik naar Gent, hij naar Leuven) heb ik daar bijna van de ene op de andere dag niks meer van gehoord. Gans Lukas D'hondt-scenario hier. Die was mij precies al lang beu en toen we ver uit elkaar gingen wonen heeft die dat precies expres laten verwateren, altijd mega bizar gevonden omdat ik dacht dat wij kei goeie kameraden waren.

 

[Wilto]

Ik heb het geluk dat ik vrij veel oude vrienden nog regelmatig zie, 2 van mijn lagere school en 3 van mijn middelbare school. Ook al heeft niemand van hen kinderen en ik wel al een dik jaar. Dat betekent goede afspraken maken met de mama, want zij heeft ook nog haar eigen sociale cirkel. Sinds we een kindje hebben is het wel minder als voorheen, zeker tijdens de week, maar nog altijd wel voldoende.

De meesten wonen of werken in dezelfde stad (Bxl) als mij, wat het natuurlijk makkelijker maakt om contact te houden. Voor vrienden die ergens anders wonen is dat een beetje moeilijker maar we doen wel die moeite.

Wat wel helpt om contact te houden, ook voor 'recent' gemaakte vrienden, is onze twee-wekelijkse voetbalafspraak. Het zalige is dat iedereen dat standaard in zijn agenda heeft & je geen moeite hoeft te doen om volk te zien. En af en toe als het opnieuw mooi weer is komen de vriendinnen of als er een ticket extra is kunnen we dat aan een 'bezoeker' doorgeven.

 

[Sylverscythe]

Ik ben altijd redelijk selectief geweest met wie ik "vriend" noem, dat is nogal een kleine kring, die ik dan ook echt goed ken. Al die mensen die je voor een kortere periode heel intensief ziet door hobby's of werk, ik had daar wel vaker het idee bij dat zoiets niet kon blijven duren. Soms ook gewoon omdat het op vlak van karakter geen perfecte match was.

Die kleine kring zie ik dan ook nog altijd, ook al is dat een pak minder dan vroeger. Het is de klassieker: vroeger allemaal grotendeels single of tenminste kinderloos, wat afspreken eenvoudig maakte. Nu hebben de meesten wel kinderen, waardoor dat prioriteit 1 is (en baby's en peuters zijn intens).
Maar al die contacten daarbuiten, die verwateren wel. Bij sommigen is dat spijtig, maar goed je bent altijd met twee kanten.

 

[Leon.S]

Herkenbaar op het werk goede vrienden gehad 2008-2011 twee daar van zijn veranderd van werk en we woonden al vrij ver van elkaar.
We deden veel samen met zijn vriendin gaan eten, karten, gamen.
We werkten ook in het zelfde regime van uren, en plots was alles anders nu hoor of zie ik hem nog eens 1 keer op een jaar.
School vrienden zie ik niemand meer.

 

[MrCipo]

Ze spreken toch altijd over de regel van 7? Om de 7 jaar zie je jouw vrienden/kennissen groep veranderen.

Bij mij toch één beste kameraad die meegaat van in de peuterklas tot einde universitaire studie, zij aan zij in de klas, toch uniek.

 

[Mr.Anderson]

Ik ken veel volk, heb veel kameraden en enkele hele goede vrienden. Samenwonen, trouwen en vooral kinderen stellen dat serieus op de proef. Maar ik lig daar niet echt wakker van. Ik heb m'n vrouw en kinderen, de rest komt en gaat. Contact houden in deze tijden is wel makkelijk en vind ik met bepaalde vrienden van vroeger wel belangrijk. Ook al is dat één keer in het jaar dat we elkaar zien of om de x-aantal maanden elkaar eens horen.

Toen ik al een tijdje 'out of the picture' was omwille van kinderen schrok ik hoeveel vrienden er kwamen opdagen om mij te helpen met mijn verbouwingen. Dat deed wel deugd moet ik zeggen.

 

[Holocene]

.etrouwd koppel met kindjes match niet zo vlot met een single zonder kids. Probeer maar eens een gaatje te vinden in zo iemand hun agenda's Ik heb het lang genoeg geprobeerd bij ene, maar als het na maanden lang aandringen niet lukt om eens een keertje af te spreken, dan stopt het ook natuurlijk.

Hier ook wel de omgekeerde situatie. In het begin dat onze dochter er was (pakweg het eerste jaar) werden we vaak niet gevraagd omdat mensen de keuze voor ons maakten "ah ze zullen toch niet kunnen / tijd hebben"


Het spontane is uiteraard wel wat weg en er komt wat meer planning aan te pas.

Ik heb bv. een vriend die het maar niet wil snappen, zelfs na meerdere malen uit te leggen. Hij kan de avond zelf sturen "binnen uurtje iets gaan drinken in X?" Maar zoiets is moeilijk haalbaar (plus in de week eerlijk gezegd soms te moe ook )