Pfffft kijk ik ga even gewoon iets van mij afschrijven, ik verwacht geen reactie en het brengt ook niets bij met de discussie. Ik ben verslaafd/heb een problematiek met alcohol sinds 2022 en heb een eetstoornis sinds 2015. De ironie is uiteraard dat door de alcohol die 'purging' van mijn eetstoornis volledig teniet wordt gedaan puur in calorieën dan. Terwijl de alcohol zelf me dan ook weer aanzet om te bingeeten.
Beiden zijn louter een gevolg van mijn verleden, daar ben ik gelukkig zo bewust in. Niet dat het een excuus is uiteraard. De eetstoornis komt omdat ik vroeger als kind altijd gepest werd omdat ik 'dik' was en omdat ik ooit mijn vader hoorde zeggen dat ie beschaamd over mij was... De alcohol komt omdat ik destijds samen met mijn ex een horeca zaak had, terwijl ik nog eens een full time job erboven had. De stress, de confrontaties, het gebrek aan enige respect voor mijn situatie zelf van mijn ex... heeft me doen drinken. Na de breuk ging het dan weer beter in 2023, dan in 2024 iemand nieuws leren kennen, alles perfect in het begin, is zelfs hier komen wonen. Maar geleidelijk aan had ik de indruk dat hij zich begon te distantiëren van mij, wat voor mij zowel die alcohol en die eetstoornis weer volop heeft getriggered. Plots was hij weg begin april, zonder enige 'afsluiting' of gelijk wat. Had de alcohol er mee te maken? Ik weet het zelfs niet, ergens hoop ik het, dan kon het maar puur aan dat hebben gelegen. (note ik ben nooit dronken geweest in zijn buurt, maar ik besef ook wel dat mensen aanvoelen enzo) Ik heb twee maanden zelfs niet meer intiem geweest met hem, wat voor mijn zelfbeeld ook geen goed deed: so hey eetstoornis!
Na de breuk heb ik even diep gezeten, uiteindelijk een volledige break down gehad bij mijn ouders en familie een goede maand geleden; eindelijk alles op tafel gesmeten en dat was het beste wat ik de laatste 10 jaar heb gedaan. Eindelijk hulp gezocht bij een psycholoog. Het is verdorie zwaar, niet dat er een drang is om te drinken, maar gewoon alle opgekropte emoties los te laten, ik heb de laatste weken nog nooit zoveel geweend, niet uit depressie of verdriet... gewoon pure opluchting. Het is alsof je eindelijk die hoofdtelefoon oortjes van vroeger, die altijd verward zaten, kan vrij krijgen.
Sorry, moest mijn ei ergens kwijt.
