Verkrachting en seksueel grensoverschrijdend gedrag

Seksuolotte kan perfect die blote stijve lullen in haar inbox vermijden, iets wat jij maar niet lijkt te willen toegeven. Zoals ik al eerder zei: in een ideale wereld kwamen die niet binnen, maar in een ideale wereld heb ik ook geen fietsslot nodig.
Die kan ze op dit moment onmogelijk vermijden als ze haar werk nog op een even efficiënte manier wil doen, dus zonder dat haar inkomsten erdoor afnemen. Maar omdat jij "social media" niet als waardig beroep ziet, doe je alsof dat niet waar is.
 
Die kan ze op dit moment onmogelijk vermijden als ze haar werk nog op een even efficiënte manier wil doen, dus zonder dat haar inkomsten erdoor afnemen. Maar omdat jij "social media" niet als waardig beroep ziet, doe je alsof dat niet waar is.

Ik zie niet in hoe het bewust gaan aanklikken van geblurde afbeeldingen in je instagram mailbox een must is voor je inkomsten.
De deftige mensen die je willen betalen voor je prestaties als seksuoloog/influencer/B.V. zullen wel een geijkt kanaal vinden denk ik dan, of een betere accountnaam hebben en berichten sturen.

Als er omzet bij komt kijken en ook winst, dan mogen er ook kosten bij komen kijken. Zet je een e-mailsysteem op, dan is een SPAM-filter ook een kost. Koop je een dure fiets, is een duur fietsslot ook een kost. Iemand mag gerust zijn of haar brood verdienen met social media, maar als er problemen komen kijken bij het gebruik daarvan, moet het daarom geen prioriteit zijn van politie of gerecht om daar tegen op te treden als er inderdaad grotere problemen zijn, de middelen beperkt zijn, en er andere oplossingen denkbaar zijn.

De politie zal misschien nog eens wat meer patrouilleren in een buurt geplaagd door inbraken of diefstal, maar zal ook geen privébewaking voorzien. Je mag al van geluk spreken als ze een winkeldief komen arresteren en deftig vervolgen.
Die dure fiets gestolen waar je keihard voor gewerkt/gespaard heb? Hier is een formuliertje, hopelijk heb je en goede verzekering.
Oh, een dickpick? Tijd om ons gerechtelijk apparaat op volle toeren te laten draaien!


Je kan jouw logica ook omkeren: jij doet alsof andere zaken die de politie nu met geringe prioriteit behandelt, ook effectief onwaardig zijn. Quod non.
 

Ik kan er echt niet bij hoe licht de straffen zijn voor verkrachting. Te zot voor woorden
Wauw, voor bewezen feiten van die orde moet men toch echt zwaarder straffen?
 
Wauw, voor bewezen feiten van die orde moet men toch echt zwaarder straffen?
Wat stel je voor ? De straf werd bepaald door iemand met verstand van zaken: een rechter met opleiding, anciënniteit, mensenkennis. Maar toch blijft de man in de straat denken dat hij het beter weet. Behalve de tijd doorgebracht tussen 4 muren, in zijn geval bij goed gedrag 8 maanden, heb je een strafblad met gigantische gevolgen voor de rest van je leven - vrienden, familie, buren, mensen in het dorp, iedereen weet wat je hebt gedaan, dat stigma zal hij iet of wat van zich afschudden rond z'n 35e als hij geluk heeft. Het verblijf in de gevangenis is maar een fractie van de echte straf, als je dit wilt gelijk stellen aan het trauma dat de vrouw heeft opgelopen snap je niks van criminologie.
 
Wat stel je voor ? De straf werd bepaald door iemand met verstand van zaken: een rechter met opleiding, anciënniteit, mensenkennis. Maar toch blijft de man in de straat denken dat hij het beter weet. Behalve de tijd doorgebracht tussen 4 muren, in zijn geval bij goed gedrag 8 maanden, heb je een strafblad met gigantische gevolgen voor de rest van je leven - vrienden, familie, buren, mensen in het dorp, iedereen weet wat je hebt gedaan, dat stigma zal hij iet of wat van zich afschudden rond z'n 35e als hij geluk heeft. Het verblijf in de gevangenis is maar een fractie van de echte straf, als je dit wilt gelijk stellen aan het trauma dat de vrouw heeft opgelopen snap je niks van criminologie.
Het hele dorp zal hem scheef bekijken, ocharme die verkrachter zeg. :rolleyes:

[...] In de fietserstunnel onder de Antwerpsesteenweg in Lier kwam hij zijn latere slachtoffer voor het eerst tegen. De vrouw uit Lier was op weg naar haar werk in Lint.
Eerst sloeg hij haar op haar achterwerk en reed daarna door. Maar wat verder stond hij haar op te wachten aan Luitersheide in Lint. Daar sloeg hij de vrouw met zijn vuist in het gezicht. Hij trok haar van de fiets en verkrachtte haar. Het slachtoffer liep verschillende zware verwondingen op
.

Zie je niet in dat een straf van 4 jaar met uitstel totaal niet proportioneel is met deze gewelddaad?
We spreken hier niet over een grijze zone he.
Wat voor signaal geef je wanneer een brutale aanval + verkrachting van een (zwangere) vrouw resulteert in zo'n absurd lichte straf?
Ik kan er met mijn hoofd werkelijk niet bij dat het parket slechts voor 4 jaar met uitstel heeft gepleit. Laat staan de verdediging die voor opschorting van straf ging 😵
Ik denk dat ik in de schoenen van haar man of vader door het lint zou gaan.

De acties van de verkrachter getuigen van een compleet gebrek aan zelfcontrole en empathisch vermogen. Beestachtig gedrag van de ergste soort.
De maatschappij dient beschermd te worden tegen dat soort figuren; langere straffen, terbeschikkingstelling van x jaren, verplichte langdurige psychiatrische trajecten, castratie of levenslang bij recidivisten.
Oh well... wishful thinking.
 
Wat stel je voor ? De straf werd bepaald door iemand met verstand van zaken: een rechter met opleiding, anciënniteit, mensenkennis. Maar toch blijft de man in de straat denken dat hij het beter weet. Behalve de tijd doorgebracht tussen 4 muren, in zijn geval bij goed gedrag 8 maanden, heb je een strafblad met gigantische gevolgen voor de rest van je leven - vrienden, familie, buren, mensen in het dorp, iedereen weet wat je hebt gedaan, dat stigma zal hij iet of wat van zich afschudden rond z'n 35e als hij geluk heeft. Het verblijf in de gevangenis is maar een fractie van de echte straf, als je dit wilt gelijk stellen aan het trauma dat de vrouw heeft opgelopen snap je niks van criminologie.
Wat betekent die laatste zin? "Als je dat wilt gelijkstellen aan het trauma, snap je niks van criminologie"... Dat klinkt alsof je vindt dat de volledige straf veel zwaarder weegt dan het trauma van die vrouw?

Ik hoop dat het dat niet is wat je bedoelt, en eerder wel wat ik ook vind: Strafrecht is geen wraak. De slachtoffers mogen de strafmaat niet bepalen, want dan is van gerechtigheid ook geen sprake. En @MadisonAv vraagt om duidelijke straffen, maar er is geen enkel bewijs dat zijn straffen ook maar een klein beetje zouden helpen. De facto langere straffen zonder te kijken naar de situatie, zal de maatschappij niet vooruithelpen. De dader zal niet plots minder geneigd zijn te hervallen omdat de straf ietsjes (tot veel) langer is, dat is bewezen. Terbeschikkingstelling is in feite wat hier wel gebeurt, en castratie is ook bewezen inefficiënt tegen verkrachting (en een lijfstraf, die we al even niet meer toepassen en terug naar de middeleeuwen vind ik nu geen ideaalbeeld). Verplichte langdurige psychiatrische trajecten, daar kan ik me wel in vinden, afhankelijk van de context. Sommige mensen zijn daarbij gebaat, anderen niet. En dat gebeurt eigenlijk nu ook al wat, hoewel veel te weinig.

En voor iemand het zegt: Als ik zeg dat die mensen daarbij gebaat zijn, is dat niet omdat ik het allerbeste wil voor de dader. Maar een oplossing voor de maatschappij.
 
Wat stel je voor ? De straf werd bepaald door iemand met verstand van zaken: een rechter met opleiding, anciënniteit, mensenkennis. Maar toch blijft de man in de straat denken dat hij het beter weet. Behalve de tijd doorgebracht tussen 4 muren, in zijn geval bij goed gedrag 8 maanden, heb je een strafblad met gigantische gevolgen voor de rest van je leven - vrienden, familie, buren, mensen in het dorp, iedereen weet wat je hebt gedaan, dat stigma zal hij iet of wat van zich afschudden rond z'n 35e als hij geluk heeft. Het verblijf in de gevangenis is maar een fractie van de echte straf, als je dit wilt gelijk stellen aan het trauma dat de vrouw heeft opgelopen snap je niks van criminologie.

I'll bite: rechtspraak is geen exacte wetenschap, in tegenstelling tot die vakgebieden is er geen reden om aan te nemen dat de rechter het per se beter weet dan de man in de straat. Een straf voor criminele feiten heeft meerdere doeleinden:
  • vergelding
  • voorkomen van herhaling
  • afschrikken
  • samenleving beschermen
Je kan argumenteren dat een rechter na gedegen criminologisch onderzoek wel meer inzicht kan hebben in wat beter werkt in het voorkomen van herhaling, maar er zijn helaas ook legio voorbeelden waarin rechtspraak in het verleden gefaald heeft op dit vlak, met als gevolg ook het falen in het beschermen van de samenleving en toekomstige slachtoffers.

In wat volstaat als vergelding is de uitspraak van een rechter echter zelfs ondergeschikt aan de mening van de man in de straat denk ik dan, als er genoeg mensen vinden dat er zwaardere straffen moeten zijn voor bepaalde fouten, dan zou de politiek daar idealiter naar reageren en zouden rechters dit moeten uitvoeren.

Jij maakt overigens ook heel wat aannames: ik veronderstel dat z'n 35e in deze een figuurlijk taalgebruik is, en inderdaad zijn strafblad zal een hinderpaal vormen voor heel wat jobs, maar jij gaat er ook iets te gemakkelijk van uit dat zijn omgeving, vrienden, familie, etc. hem het zwaar zullen blijven aanrekenen, voor hetzelfde geld is dat snel vergeten en vergeven, cfr. Dave D.K. die kon gaan werken in het familiebedrijf, die een nieuw gezinsleven kon opbouwen, etc.

Ik zou graag wat meer "standaard-garanties" zien vooraleer men verkrachters terug vrijlaat op de samenleving. Misschien een elektronische enkelband met avondklok voor x aantal jaar? Levenslang alcoholverbod (met willekeurige testen op haren waar het tot maanden na consumptie testbaar is), etc.

Wat betekent die laatste zin? "Als je dat wilt gelijkstellen aan het trauma, snap je niks van criminologie"... Dat klinkt alsof je vindt dat de volledige straf veel zwaarder weegt dan het trauma van die vrouw?

Ik hoop dat het dat niet is wat je bedoelt, en eerder wel wat ik ook vind: Strafrecht is geen wraak. De slachtoffers mogen de strafmaat niet bepalen, want dan is van gerechtigheid ook geen sprake. En @MadisonAv vraagt om duidelijke straffen, maar er is geen enkel bewijs dat zijn straffen ook maar een klein beetje zouden helpen. De facto langere straffen zonder te kijken naar de situatie, zal de maatschappij niet vooruithelpen. De dader zal niet plots minder geneigd zijn te hervallen omdat de straf ietsjes (tot veel) langer is, dat is bewezen. Terbeschikkingstelling is in feite wat hier wel gebeurt, en castratie is ook bewezen inefficiënt tegen verkrachting (en een lijfstraf, die we al even niet meer toepassen en terug naar de middeleeuwen vind ik nu geen ideaalbeeld). Verplichte langdurige psychiatrische trajecten, daar kan ik me wel in vinden, afhankelijk van de context. Sommige mensen zijn daarbij gebaat, anderen niet. En dat gebeurt eigenlijk nu ook al wat, hoewel veel te weinig.

En voor iemand het zegt: Als ik zeg dat die mensen daarbij gebaat zijn, is dat niet omdat ik het allerbeste wil voor de dader. Maar een oplossing voor de maatschappij.

Ik vind de visie waarbij vergelding géén enkel deel meer uitmaakt van strafrecht een fundamenteel foute visie. De reden waarom wij historisch als samenleving zijn afgestapt van zaken als eer/familiewraak en dit uit handen hebben gegeven aan de samenleving/staat is om zaken als escalatie te voorkomen maar ook in de verwachting dat er nog altijd een correcte straf volgt.

Ik pas voor een visie waarin het strafrecht in de eerste plaats op maat van wat baat voor de dader(s) lijkt te zijn. Jij kan wel zeggen dat je ook een oplossing wilt voor de maatschappij, maar de slachtoffers zijn allereerst ook een deel van de maatschappij, die hebben "recht" op hun stukje vergelding. Bovendien moet reintegratie in de samenleving steeds afgewogen worden tegen het risico en de schade van potentieel toekomstige slachtoffers, en er zijn te veel voorbeelden geweest van dergelijke gefaalde heropnames dat een roep voor strengere straffen gerechtvaardigd lijkt te zijn. Zelfs al haalt een langere straf niet per se meer uit na vrijlating, in de langere periode dat die daders opgesloten zijn, zullen ze alvast géén nieuwe slachtoffers maken.

Ik heb overigens nog geen studies gezien die stelt dat castratie bewezen inefficiënt is, mij lijkt dat - zeker chirurgische, maar ook chemische - een stevige hindernis vormt voor recidiveren, dus ik zou eerder bewijs willen zien dat het niet werkt dan omgekeerd. Op ethisch vlak kan je inderdaad zeggen dat lijfstraffen niet gewenst zijn, maar als het de keuze is tussen (chemische) castratie of levenslang opsluiten, zie ik dat als een keuze die de dader nog mag hebben.

Overigens, er kan gerust nog wat creatiever gedacht worden: verplichte enkelband/avondklok na vrijlating, levenslang alcoholverbod (controle via haar, alcohol kan daar tot tientallen dagen na consumptie nog in worden aangetoond), verbod op samenwonen met minderjarigen, etc.
 
Ik vind de visie waarbij vergelding géén enkel deel meer uitmaakt van strafrecht een fundamenteel foute visie. De reden waarom wij historisch als samenleving zijn afgestapt van zaken als eer/familiewraak en dit uit handen hebben gegeven aan de samenleving/staat is om zaken als escalatie te voorkomen maar ook in de verwachting dat er nog altijd een correcte straf volgt.

Ik pas voor een visie waarin het strafrecht in de eerste plaats op maat van wat baat voor de dader(s) lijkt te zijn. Jij kan wel zeggen dat je ook een oplossing wilt voor de maatschappij, maar de slachtoffers zijn allereerst ook een deel van de maatschappij, die hebben "recht" op hun stukje vergelding. Bovendien moet reintegratie in de samenleving steeds afgewogen worden tegen het risico en de schade van potentieel toekomstige slachtoffers, en er zijn te veel voorbeelden geweest van dergelijke gefaalde heropnames dat een roep voor strengere straffen gerechtvaardigd lijkt te zijn. Zelfs al haalt een langere straf niet per se meer uit na vrijlating, in de langere periode dat die daders opgesloten zijn, zullen ze alvast géén nieuwe slachtoffers maken.

Ik heb overigens nog geen studies gezien die stelt dat castratie bewezen inefficiënt is, mij lijkt dat - zeker chirurgische, maar ook chemische - een stevige hindernis vormt voor recidiveren, dus ik zou eerder bewijs willen zien dat het niet werkt dan omgekeerd. Op ethisch vlak kan je inderdaad zeggen dat lijfstraffen niet gewenst zijn, maar als het de keuze is tussen (chemische) castratie of levenslang opsluiten, zie ik dat als een keuze die de dader nog mag hebben.

Overigens, er kan gerust nog wat creatiever gedacht worden: verplichte enkelband/avondklok na vrijlating, levenslang alcoholverbod (controle via haar, alcohol kan daar tot tientallen dagen na consumptie nog in worden aangetoond), verbod op samenwonen met minderjarigen, etc.
Eerst en vooral: In die eerste alinea kan ik me wel vinden. Ik zeg ook niet dat vergelding géén deel kan uitmaken. Het proces zelf werkt vaak al louterend. Wraak, loutering, rechtzetting... dat speelt wel mee. Ik zei alleen dat het niet de hoofdzaak kon zijn, en dat daardoor slachtoffers niet de strafmaat horen te bepalen (want het zal nooit streng genoeg zijn).

Je stelt ook fout voor wat ik zei, hè. Ik zeg niet dat ik "ook" een oplossing wil voor de maatschappij. Ik wil alléén een oplossing voor de maatschappij. En inderdaad, toekomstige en vorige slachtoffers vormen ook een deel van die maatschappij. En de gemaakte slachtoffers hebben recht op hun deel rechtvaardigheid en vergelding. En alle straffen moeten met mogelijke toekomstige slachtoffers in gedachten worden genomen. Eigenlijk zeggen we hier hetzelfde, maar jij ging ervan uit dat ik slachtoffers niet meerekende in de maatschappij.

Maar dan kijk je naar de voorgestelde straffen: Langere opsluiting. Als je merkt dat dat niks helpt tegen recidivisme, heb je misschien wel 3j langer toekomstige slachtoffers behoed, maar zodra hij vrijkomt, gaat hij verder. Drie jaar verloren die je in therapie had kunnen steken, in reïntegratie. Dan heb je een toekomstig slachtoffer gewoon uitstel van executie gegeven in plaats van voorkomen.

Maar castratie is zeker niet in alle gevallen efficiënt tegen verkrachting en seksueel geweld: https://www.dw.com/en/combating-sexual-violence-is-chemical-castration-a-valid-method/a-56839505 . Te meer omdat dat vaak niet veel te maken heeft met seks, en veel meer met macht. Bij veel verkrachtingen hebben de mannen niet eens een erectie:

Chemical castration has been found to be effective in reducing sex drive and the seminal fluid in a male. But this does not prevent sexual violence or aggressive behavior. Even reducing the testosterone level to zero does not eliminate chances of reoffending.

Er zijn personen en "soorten" verkrachters voor wie het wel zal helpen, vandaar dat ik zei dat context alles is.
 
Maar castratie is zeker niet in alle gevallen efficiënt tegen verkrachting en seksueel geweld: https://www.dw.com/en/combating-sexual-violence-is-chemical-castration-a-valid-method/a-56839505 . Te meer omdat dat vaak niet veel te maken heeft met seks, en veel meer met macht. Bij veel verkrachtingen hebben de mannen niet eens een erectie:

Er zijn personen en "soorten" verkrachters voor wie het wel zal helpen, vandaar dat ik zei dat context alles is.

"... does not eliminate chances of reoffending.", maar verkleint de kans wel enorm. We moeten kat een kat noemen, testosteron is een sterk drijvende kracht achter agressief gedrag bij veel mannen. Zonder testosteron heb je sowieso al veel minder (seksueel) agressieve mannen. Tip: zoek maar eens de gemiddelde/mediane leeftijd van verkrachters op. Veel oudere en gepensioneerde mannen ga je daar niet bij vinden. Ga je dat volledig kunnen convergeren naar 0? Echt niet, bij veel mannen speelt idd het 'karakter' ook mee, ongeacht of ze testosteronbommen zijn of niet. Maar een klassieke "penetratieve" verkrachting, dat lukt enkel maar met een erectie. En ook al zal de agressie die gepaard gaat bij een verkrachting wrs de meeste mentale (en fysieke) wonden slaan (dus meer dan de penetratie zelf), het feit dat vrouwen (en mannen, want ook daar gebeurt het bij) dan minder vaak gepenetreerd worden is al reden meer dan genoeg om verkrachters chemisch te castreren. Alle beetjes helpen. Een one-size-fits-all oplossing gaat er nooit zijn. Het moet een verhaal van en en en zijn. Opvoeding, "empoweren" van vrouwen om aangifte te doen, chemische castratie, etc.

Een "gewone" verkrachter bestaat niet, je hebt alleen monsters en nog grotere monsters. Als je zoiets doet, en dan spelen de omstandigheden geen rol, ben je sowieso al een verloren persoon imo.
 
Laatst bewerkt:
Eerst en vooral: In die eerste alinea kan ik me wel vinden. Ik zeg ook niet dat vergelding géén deel kan uitmaken. Het proces zelf werkt vaak al louterend. Wraak, loutering, rechtzetting... dat speelt wel mee. Ik zei alleen dat het niet de hoofdzaak kon zijn, en dat daardoor slachtoffers niet de strafmaat horen te bepalen (want het zal nooit streng genoeg zijn).

Je stelt ook fout voor wat ik zei, hè. Ik zeg niet dat ik "ook" een oplossing wil voor de maatschappij. Ik wil alléén een oplossing voor de maatschappij. En inderdaad, toekomstige en vorige slachtoffers vormen ook een deel van die maatschappij. En de gemaakte slachtoffers hebben recht op hun deel rechtvaardigheid en vergelding. En alle straffen moeten met mogelijke toekomstige slachtoffers in gedachten worden genomen. Eigenlijk zeggen we hier hetzelfde, maar jij ging ervan uit dat ik slachtoffers niet meerekende in de maatschappij.

Wel, met die bredere definitie in jouw paragraaf ben ik het dan wel eens, buiten dat ik de mening van slachtoffers wel deels zou meenemen in de bepaling van de strafmaat in de bredere zin: vraag aan slachtoffers van bepaalde misdrijven en een slachtoffer van diefstal en een slachtoffer van verkrachting zullen er bijvoorbeeld het ook wel over eens geraken dat de daders van dat laatste misdrijf zwaarder gestraft moet worden.
Ik heb die "vier-componenten"-definitie van rechtspraak niet uit mijn duim gezogen hé, die komt van de officiële site van de rechterlijke organisatie in Nederland.

Maar dan kijk je naar de voorgestelde straffen: Langere opsluiting. Als je merkt dat dat niks helpt tegen recidivisme, heb je misschien wel 3j langer toekomstige slachtoffers behoed, maar zodra hij vrijkomt, gaat hij verder. Drie jaar verloren die je in therapie had kunnen steken, in reïntegratie. Dan heb je een toekomstig slachtoffer gewoon uitstel van executie gegeven in plaats van voorkomen.

Cynisch gezegd: mensen leven niet voor eeuwig, een straf die lang genoeg is gaat meer zijn dan uitstel van executie natuurlijk, zeker als de dader al een jaartje ouder is. Nu ik ga hier niet pleiten om een 19-jarige na zijn eerste feiten meteen levenslang op te sluiten, maar 8 maanden indien goed gedrag tot 2 jaar, vind ik behoorlijk licht én mocht hij recidiveren, vind ik levenslang richting de vergeetput echt niet verkeerd.
Het zal voor de slachtoffers misschien nooit genoeg zijn als vergelding, maar vergeet niet dat de gevolgen voor slachtoffers vaak ook levenslang zijn, en dat het zéér realistisch is dat in dit specifieke geval, het slachtoffer langer en zwaarder "gestraft" is dan de dader.
 
In wat volstaat als vergelding is de uitspraak van een rechter echter zelfs ondergeschikt aan de mening van de man in de straat denk ik dan, als er genoeg mensen vinden dat er zwaardere straffen moeten zijn voor bepaalde fouten, dan zou de politiek daar idealiter naar reageren en zouden rechters dit moeten uitvoeren
Officiële straf voor verkrachting werd vorig jaar opgetrokken van 5 naar 10 jaar, maar in dit geval niet toegepast vanwege de omstandigheden ? Zit ook een schaduwkant aan het feit dat de wet kan worden veranderd onder druk van de publieke opinie.
 
Officiële straf voor verkrachting werd vorig jaar opgetrokken van 5 naar 10 jaar, maar in dit geval niet toegepast vanwege de omstandigheden ?
@Conradus en conkunnen me verbeteren, maar in principe kan je maar de strafmaat krijgen die er was op het moment van de feiten, in dit geval 5 jaar dus.
 
Mij stoort die lage straf niet. Mij stoort de pure willekeur in dit systeem. Je bent in zulke gevallen liever inwoner in Gent of Brussel, dan de strengste rechtbank Antwerpen. Dat zou niet mogen vind ik...
Ik ken zaken waarbij men de eerbaarheid aantast zonder verkrachting en geweld, waarbij men 5 jaar oplegt zonder uitstel.

Tegen opsluiting of repressieve straf onder dertig. Mits intensieve psychologische begeleiding en enkelband en justitie assistente moet dit echt wel volstaan om zo iemand het rechte pad weer op te sturen.

En inderdaad wat hierboven wordt aangehaald uit dader standpunt. Geen leven meer, geen vrienden, geen sociaal netwerk meer. Kans op werk is miniem, kans op een normaal leven wordt zeer moeilijk denk aan huren, lenen enz.
Dus in die zin is die tol ook wel heel zwaar, veel van mijn cliënten destijds zijn in het buitenland herbegonnen omdat ze daar toleranter zijn met tweede kansen.

Uiteraard neemt dat het leed van de slachtoffers niet weg maar daar heb ik geen expertise in, ik wil daar niet over oordelen.
 
Advocaat van de burgerlijke partijen (Hugo Coveliers btw) kan zich blijkbaar wel vinden in de strafmaat:
Ik ben ook voorstander van strengere straffen, maar dit vind ik een goed vonnis. De dader is schuldig bevonden en moet ook een hoge schadevergoeding betalen. De voorwaarden die hem zijn opgelegd, zijn vrij streng. Hij moet zich laten behandelen voor zijn seksuele problemen en hij moet wegblijven van drugs en alcohol. Ik ben er vrij zeker van dat ze hem goed zullen opvolgen.’
 
Sowieso moet de politiek zich niet gaan moeien in de strafmaat in een bepaald dossier. Iets met scheiding der machten. Als het een te lage straf is moet ze er maar voor zorgen dat de wetgevende macht de nodige aanpassingen voorziet.
 
"... does not eliminate chances of reoffending.", maar verkleint de kans wel enorm. We moeten kat een kat noemen, testosteron is een sterk drijvende kracht achter agressief gedrag bij veel mannen. Zonder testosteron heb je sowieso al veel minder (seksueel) agressieve mannen. Tip: zoek maar eens de gemiddelde/mediane leeftijd van verkrachters op. Veel oudere en gepensioneerde mannen ga je daar niet bij vinden. Ga je dat volledig kunnen convergeren naar 0? Echt niet, bij veel mannen speelt idd het 'karakter' ook mee, ongeacht of ze testosteronbommen zijn of niet. Maar een klassieke "penetratieve" verkrachting, dat lukt enkel maar met een erectie. En ook al zal de agressie die gepaard gaat bij een verkrachting wrs de meeste mentale (en fysieke) wonden slaan (dus meer dan de penetratie zelf), het feit dat vrouwen (en mannen, want ook daar gebeurt het bij) dan minder vaak gepenetreerd worden is al reden meer dan genoeg om verkrachters chemisch te castreren. Alle beetjes helpen. Een one-size-fits-all oplossing gaat er nooit zijn. Het moet een verhaal van en en en zijn. Opvoeding, "empoweren" van vrouwen om aangifte te doen, chemische castratie, etc.

Een "gewone" verkrachter bestaat niet, je hebt alleen monsters en nog grotere monsters. Als je zoiets doet, en dan spelen de omstandigheden geen rol, ben je sowieso al een verloren persoon imo.
Dat klopt alleen maar als je terug in de tijd wil gaan, en verkrachting weer wilt gaan definiëren als enkel maar penetratie. Seksueel misbruik is veel meer dan dat alleen. Dus ja, je lijfstraf (castratie) zal alleen maar helpen bij een deel van de mannen die een specifiek deel van het seksueel misbruik plegen. Dus een deel van een deel van een deel. In het beste geval. Dan heb ik het dus niet over convergeren naar nul, maar over convergeren naar een aantal waarbij het plots invoeren van een lijfstraf in proportie staat met de "winst".

Want als je kijkt naar bijvoorbeeld (langdurige) begeleiding en therapie, beperk je het dan misschien tot een even klein deel. Dan is het toch belangrijk om te kijken naar wat nu echt helpt, in plaats van "castratie" te brullen?

Ik vind het trouwens een bijzondere opmerking dat verkrachting met penetratie de meeste wonden slaat.
 

Ik kan er echt niet bij hoe licht de straffen zijn voor verkrachting. Te zot voor woorden
Dit is deel van het probleem : De mensen denken dat de straffen daadwerkelijk licht zijn.

Die straffen zijn nu al totaal niet licht. Hieronder volgt het toepasselijke artikel uit ons strafwetboek en let daarbij ook op de volgende artikel met onder andere strafverzwarende omstandigheden :

Art. 375.(Zie NOTA 1 onder TITEL) (Verkrachting is elke daad van seksuele penetratie van welke aard en met welk middel ook, gepleegd op een persoon die daar niet in toestemt.
Toestemming is er met name niet wanneer de daad is opgedrongen door middel van geweld, dwang [1 , bedreiging, verrassing]1 of list of mogelijk is gemaakt door een onvolwaardigheid of een lichamelijk of een geestelijk gebrek van het slachtoffer.) <W 04-07-1989, art. 1, 1°>
(Met opsluiting van vijf jaar tot tien jaar wordt gestraft ieder die de misdaad van verkrachting pleegt.) <W 2000-11-28/35, art. 8, 029; Inwerkingtreding : 27-03-2001>
(Wordt de misdaad gepleegd op de persoon van een minderjarige boven de volle leeftijd van zestien jaar, dan wordt de schuldige gestraft met opsluiting van tien jaar tot vijftien jaar.) <W 2000-11-28/35, art. 8, 029; Inwerkingtreding : 27-03-2001>
(Wordt de misdaad gepleegd op de persoon van een kind boven de volle leeftijd van veertien jaar en beneden die van zestien jaar, dan wordt de schuldige gestraft met opsluiting van vijftien jaar tot twintig jaar.) <W 2000-11-28/35, art. 8, 029; Inwerkingtreding : 27-03-2001>
(Als verkrachting met behulp van geweld wordt beschouwd elke daad van seksuele penetratie, van welke aard en met welk middel ook, die gepleegd wordt op de persoon van een kind dat de volle leeftijd van veertien jaar niet heeft bereikt. In dat geval is de straf opsluiting van vijftien tot twintig jaar.) <W 2000-11-28/35, art. 8, 029; Inwerkingtreding : 27-03-2001>
(De straf is opsluiting van twintig jaar tot dertig jaar, indien het kind geen volle tien jaar oud is.) <W 2000-11-28/35, art. 8, 029; Inwerkingtreding : 27-03-2001>

Art. 376.(Zie NOTA 1 onder TITEL) <W 04-07-1989, art. 2> Indien de verkrachting of de aanranding van de eerbaarheid de dood veroorzaakt van de persoon op wie zij is gepleegd, wordt de schuldige gestraft met (opsluiting van twintig jaar tot dertig jaar). <W 2000-11-28/35, art. 9, 029; Inwerkingtreding : 27-03-2001>
(Indien de verkrachting of de aanranding van de eerbaarheid is voorafgegaan door of gepaard gegaan met de handelingen bedoeld in artikel 417ter , eerste lid, of opsluiting, wordt de schuldige gestraft met opsluiting van vijftien jaar tot twintig jaar.) <W 2002-06-14/42, art. 3, 036; Inwerkingtreding : 24-08-2002>
Indien de verkrachting of de aanranding van de eerbaarheid gepleegd is op een persoon [1 van wie de kwetsbare toestand ten gevolge van de leeftijd, zwangerschap, een ziekte dan wel een lichamelijk of geestelijk gebrek of onvolwaardigheid duidelijk was of de dader bekend was]1, of onder bedreiging van een wapen of een op een wapen gelijkend voorwerp, wordt de schuldige gestraft met dwangarbeid van tien tot vijftien jaar.
----------
(1)<W 2011-11-26/19, art. 5, 084; Inwerkingtreding : 02-02-2012>

Art. 377.(Zie NOTA 1 onder TITEL) [1 De straffen zullen worden vastgesteld als bepaald bij het tweede tot zesde lid :
- als de schuldige een bloedverwant in de opgaande lijn of de adoptant van het slachtoffer, een bloedverwant in de rechte nederdalende lijn van het slachtoffer dan wel van een broer of zus van het slachtoffer is;
- als de schuldige hetzij de broer of de zus van het minderjarige slachtoffer is dan wel iedere andere persoon die een gelijkaardige positie heeft in het gezin, hetzij onverschillig welke persoon die gewoonlijk of occasioneel met het slachtoffer samenwoont en die over het slachtoffer gezag heeft;
- als de schuldige tot degenen behoort die over het slachtoffer gezag hebben; als hij misbruik heeft gemaakt van het gezag of de faciliteiten die zijn functies hem verlenen; als hij arts, heelkundige, verloskundige of officier van gezondheid is aan wie het kind of iedere andere in artikel 376, derde lid, bedoelde kwetsbare persoon ter verzorging was toevertrouwd;
- als de schuldige, wie hij ook zij, [2 in de artikelen 371/1, 373, 375 en 376]2 bedoelde gevallen door een of meer personen werd geholpen bij de uitvoering van de misdaad of het wanbedrijf.]1
[3 In de gevallen van artikel 371/1, § 3, eerste lid,]3 [2 artikel 372, eerste lid, en van artikel 373, tweede lid]2, is de straf opsluiting van tien jaar tot vijftien jaar;) <W 2000-11-28/35, art. 10, 029; Inwerkingtreding : 27-03-2001>
(...) <W 18-06-1985, art. 2>
[2 [3 In de gevallen van artikel 371/1, § 1]3 en van artikel 373, eerste lid]2, wordt het minimum van de gevangenisstraf verdubbeld;
[3 In de gevallen van artikel 371/1, § 3, tweede lid,]3 [2 artikel 373, derde lid]2, 375, vierde lid, en 376, derde lid, bedraagt de opsluiting ten minste twaalf jaar;) <W 2000-11-28/35, art. 10, 029; Inwerkingtreding : 27-03-2001>
(In het geval van [2 artikel 375, derde lid]2, bedraagt de opsluiting ten minste zeven jaar;
In de gevallen van (artikel 375, vijfde en zesde lid en van artikel 376, tweede lid) bedraagt de opsluiting ten minste zeventien jaar.) <W 2000-11-28/35, art. 10, 029; Inwerkingtreding : 27-03-2001>
(...)
----------
(1)<W 2011-11-26/19, art. 6, 084; Inwerkingtreding : 02-02-2012>
(2)<W 2016-02-01/09, art. 11, 115; Inwerkingtreding : 29-02-2016>
(3)<W 2020-05-04/16, art. 8, 142; Inwerkingtreding : 01-07-2020>

Art. 377bis.<W 2007-05-10/35, art. 33, 064; Inwerkingtreding : 09-06-2007> In de gevallen bepaald in dit hoofdstuk kan het minimum van de bij die artikelen bepaalde straffen worden verdubbeld in geval van gevangenisstraf en met twee jaar verhoogd in geval van opsluiting, wanneer een van de drijfveren van de misdaad of het wanbedrijf bestaat in de haat tegen, het misprijzen van of de vijandigheid tegen een persoon wegens diens zogenaamd ras, zijn huidskleur, zijn afkomst, zijn nationale of etnische afstamming, zijn nationaliteit, zijn geslacht, zijn seksuele geaardheid, zijn burgerlijke staat, zijn geboorte, zijn leeftijd, zijn fortuin, zijn geloof of levensbeschouwing, zijn huidige of toekomstige gezondheidstoestand, een handicap, zijn taal, zijn politieke overtuiging, [1 zijn syndicale overtuiging,]1 een fysieke of genetische eigenschap of zijn sociale afkomst.
----------
(1)<W 2009-12-30/01, art. 109, 074; Inwerkingtreding : 31-12-2009>

Art. 377ter. [1 In de gevallen bepaald in dit hoofdstuk of in de hoofdstukken VI en VII van deze Titel, wordt de minimumstraf van de bij die artikelen bepaalde straffen verdubbeld in geval van gevangenisstraf en met twee jaar verhoogd in geval van opsluiting, wanneer de misdaad of het wanbedrijf is gepleegd ten aanzien van een minderjarige beneden de volle leeftijd van zestien jaar en deze misdaad of dit wanbedrijf is voorafgegaan door een benadering van deze minderjarige vanwege de dader met het oogmerk op een later tijdstip de in dit hoofdstuk of in de hoofdstukken VI en VII van deze Titel bepaalde feiten te plegen.
In de gevallen bedoeld in artikel 377, vierde tot zesde lid, wordt de verhoging van de minimumstraf bepaald in het eerste lid beperkt in die mate dat deze, toegepast samen met de verhoging van de straffen bepaald in artikel 377bis, niet hoger komt te liggen dan de bepaalde maximumstraf.]1
----------
(1)<Ingevoegd bij W 2014-04-10/24, art. 2, 102; Inwerkingtreding : 10-05-2014>


Art. 378.<W 2000-11-28/35, art. 11, 029; Inwerkingtreding : 27-03-2001> In de gevallen omschreven in dit hoofdstuk worden de schuldigen veroordeeld tot ontzetting van de rechten genoemd in [1 artikel 31, eerste lid]1.
[2 De rechtbanken kunnen daarenboven de veroordeelde verbieden tijdelijk of levenslang, rechtstreeks of onrechtstreeks een rusthuis, een home, een bejaardenverblijf of elke andere structuur voor gemeenschappelijk verblijf van personen als bedoeld in artikel 376, derde lid, uit te baten, of als vrijwilliger, contractueel of statutair personeelslid dan wel als lid van de bestuurs- en beheersorganen deel uit te maken van enige instelling of vereniging waarvan de hoofdactiviteit gericht is op in artikel 376, derde lid, bedoelde kwetsbare personen. Het verbod wordt toegepast overeenkomstig artikel 389.]2

Zijn dat lichte straffen? Ik vind van niet. Eigenlijk kan je gemakkelijk tien jaar celstraf geven voor de meeste verkrachtingen. In uiterst vele gevallen heb je immers al snel verzwarende omstandigheden. Maar die straffen komen er doorgaans niet uit. We zitten in bovenstaand geval bijvoorbeeld echter alweer onder de minimumstraf voor verkrachting.

Als ik mijn hoofd even uitkuis van de laatste jaren weet ik nog wel verschillende zaken waar de straffen hallucinant laag bleken. Een man had zijn drie dochters én een stiefdochter aangerand voor jaren en minstens één van hen effectief verkracht. Allen onder de veertien jaar. Ik geloof dat die man vier of acht jaar cel heeft gekregen. In ieder geval weer belachelijk weinig. Een man van 19 sleurt een vrouw van haar fiets en verkracht haar brutaal en krijgt daarvoor vier jaar cel en waarvan twee effectief. Of nog eentje : Een man van 42 heeft niet lang geleden een meisje van dertien (!) in zijn huis gegijzeld en tweemaal verkracht... Acht jaar cel. Terwijl je eigenlijk zonder problemen tot vijftien jaar celstraf zou moeten komen.

De straffen zijn het directe probleem niet en dat zal straks vermoedelijk gewoon een broodnodige pyrrusoverwinning voor Mister Q zijn om mee te zwaaien bij de volgende verkiezingen. Ik heb al zo vaak bij de meest gruwelijke feiten uiterst zwakke straffen zien opgelegd worden. Terwijl de rechters écht wel de tools hebben in de meeste gevallen. Je komt enkel tot deze resultaten door mechanismes zoals strafverminderende omstandigheden enzovoort. Ik ga het technisch gezever besparen, maar ik vind persoonlijk dat meeste rechters dit zien als iets dat ze verplicht moeten toepassen en ik vind ook dat we dan in essentie smoesjes zoeken voor gruweldaden van iemand die realistisch gezien een reusachtig gevaar voor de samenleving is. Je moet in België al doodgeslagen worden na je verkrachting zodat de dader een deftige straf zou krijgen. Dat is om van te kotsen.

Je zou kunnen stellen: "Maar Marsu, de gevangenis en gevangenisstraffen zijn er om de mensen te reformeren en om hen een tweede kans te gunnen uiteindelijk. Dus je moet hen niet te zwaar aanpakken." En ja, dat is waar. Maar ik vind persoonlijk dat verkrachters en pedofielen geen gewone criminelen zijn. Die hebben letterlijk zowat het ergste gedaan wat je een mens kan aandoen. Bovendien zouden ze vijf tot vijtien procent kans hebben op recidive over een periode van vijf jaar na hun vrijlating. (Hanson, R.K. et al. (2018), ‘Reductions in Risk Based on Time Offense-Free in the Community: Once a Sexual Offender, Not Always a Sexual Offender’, Psychology, Public Policy, and Law, 24, 48-63.) En dan spreken we waarschijnlijk over de meest ondergerapporteerde misdaden die we kennen. Dus het zou niet gek zijn als die recidive in realiteit fel hoger lag.

Een man die een kind van dertien gijzelt in zijn woning om haar vervolgens tweemaal te verkrachten heeft toch quasi geen plaats meer in de maatschappij? Idem met de mensen die hun eigen kinderen systematisch verkrachten. Daar moet je eerlijk over zijn. Als je zulke gruweldaden kan uitvoeren op je 42 met een kind, dan moet je achter slot en grendel voor minstens twintig jaar en na je vrijlating dien je levenslang onder toezicht te staan. Zo iemand kan je moreel gezien niet meer vertrouwen, behoudens (chemische) castratie.

En waarom komen we tot die lage straffen? Waarom laten we de gruwelijkste daden soms zo goed als ongestraft? Zoals hierboven al even aangeraakt: Ik vind dat meer een probleem van de cultuur in het justitieapparaat, die ook deels vasthangt aan de (financiële) middelen ter beschikking. Maar toch ook vooral dat eerste in het geval van volwassene delinquenten, want voor de jongste ventjes hebben we inderdaad al een vijftiental jaar gewoon geen opvang of andere middelen. Maar hoe mak (onderzoeks)rechters vaak zijn ten opzichte van mensen met ellenlange strafbladen en om keer op keer weer tot dezelfde uitkomst te moeten komen, het is om van te huilen. We zijn al ver voorbij het punt dat het nog te begrijpen valt.

Natuurlijk is niet elke daad even erg, natuurlijk zijn er soms nuances die misschien verloren gaan tegen dat de uitspraken in de media ons bereiken. Maar ik heb zelf al genoeg gezien met mijn eigen ogen om te kunnen stellen dat het gewoon een structureel probleem is, dat niet meteen op niveau van de strafmaat ligt. Soms zijn er uitschieters in de andere richting, maar vaak betreft het belachelijk lage straffen.

Er zijn effectief zaken waar je 'slechts' twee tot vier jaar moet kunnen geven. Dus de mogelijkheid om tot een dergelijke straf te komen is niet de facto slecht, totaal niet. Maar er moet in de hoofden van het volledige justitie-apparaat worden ingeprent dat de huidige straffen vaak niet gepast zijn voor de gepleegde feiten. Ik heb zelden een vonnis gelezen waarin daadwerkelijk volgbare argumenten in stonden om onder een bepaalde strafmaat te gaan, als er daadwerkelijk al argumenten daarvoor te vinden waren.

Als dat zo blijft duren maakt het niet uit dat ze de straffen verhogen hoor. Ik vind de strafmaten in essentie eigenlijk al behoorlijk goed ingeschaald om quasi alle gradaties van aanranding aan te kunnen pakken. Het moet enkel meer rechtmatig en in functie van de maatschappij worden toegepast allemaal. Het voelt inderdaad aan als willekeur en dat is het laatste wat je wilt van justitie.
 
Laatst bewerkt:
Sowieso moet de politiek zich niet gaan moeien in de strafmaat in een bepaald dossier.
Er bestaat helaas geen enkele incentive om het niet te doen, integendeel: je kan gegarandeerd op algemene publieke goedkeuring rekenen en al helemaal bij de eigen law-and-order achterban.
 
Er bestaat helaas geen enkele incentive om het niet te doen, integendeel: je kan gegarandeerd op algemene publieke goedkeuring rekenen en al helemaal bij de eigen law-and-order achterban.
Op politiek vlak komt het vaak neer op een oppervlakkige 'oplossing', een pleister op de wonde. Iets dat vooral goed bekt in aanloop naar de verkiezingen. Het helpt ook niet dat men bij elke nieuwe regeringsvorming gewoon een stoelendans organiseert om te zien wie welk domein mag sturen voor het gehele fucking land de komende paar jaar. Doorgaans los van enige competentie en soms ook los van enige voeling met de democratie.
 
Terug
Bovenaan