Veranderen van studiekeuze?

Ik wil er ook even bijzeggen dat bijna elke persoon van mijn middelbaar een "moeilijke" richting is gaan studeren, denk ingenieur/ biomedische. Allemaal respectabele richtingen, waardoor ik nog meer het gevoel heb dat ik echt een domme keuze heb gemaakt. Ik wou gewoon zeker mijn ouders hun geld niet verspillen door een studie te kiezen die misschien te hoog gegrepen zou zijn, maar ja nu zit ik nog steeds met die onwetendheid of rechten me dan wel of niet zou aanstaan.
Je bent ongeveer 19 jaar oud en niet echt gebeten door iets, daarom wordt je mindset vertroebeld door ideeën over status en sociale druk van burgerlijke mensen. Er kan niet echt advies worden gegeven want het gevaar bestaat dat je jezelf iets gaat wijsmaken en een self fulfilling prophecy gaat uitleven. Switchen naar rechten, doorbijten bij saaie vakken, respect krijgen, gelanceerd worden in een bepaalde functie en dat leven goed vinden, dat kan je parcours worden.

Mijn advies zou eerder zijn om bij communicatie te blijven en een open mind te behouden. Dat waar je zonder financiële motivatie 16 uur per dag zou mee bezig kunnen zijn (en wat ook toekomstige economische waarde heeft) kan je daar makkelijker ontwikkelen, maar de meesten trappen in de val van vrije tijd is voor feest en de slechtste manier om een job te vinden (namelijk om er één te gaan zoeken).
 
Je bent ongeveer 19 jaar oud en niet echt gebeten door iets, daarom wordt je mindset vertroebeld door ideeën over status en sociale druk van burgerlijke mensen. Er kan niet echt advies worden gegeven want het gevaar bestaat dat je jezelf iets gaat wijsmaken en een self fulfilling prophecy gaat uitleven. Switchen naar rechten, doorbijten bij saaie vakken, respect krijgen, gelanceerd worden in een bepaalde functie en dat leven goed vinden, dat kan je parcours worden.

Mijn advies zou eerder zijn om bij communicatie te blijven en een open mind te behouden. Dat waar je zonder financiële motivatie 16 uur per dag zou mee bezig kunnen zijn (en wat ook toekomstige economische waarde heeft) kan je daar makkelijker ontwikkelen, maar de meesten trappen in de val van vrije tijd is voor feest en de slechtste manier om een job te vinden (namelijk om er één te gaan zoeken).
Ja, miss is dat zo... Maar het is echt moeilijk om er niet aan te denken ofzo. Maar ja dat is nog zo'n ding, ik feest letterlijk nooit, ik doe gwn mijn taken en studeer. Door de druk van mijn leerkrachten ben ik dan iets gaan doen dat makkelijker is, maar nu werkt het omgekeerd, gezien ik nu geen doel meer zie in het blijven studeren van een nutteloze richting. Echt heel stom van mezelf om niet hoger te grijpen.
 
Ja, miss is dat zo... Maar het is echt moeilijk om er niet aan te denken ofzo. Maar ja dat is nog zo'n ding, ik feest letterlijk nooit, ik doe gwn mijn taken en studeer. Door de druk van mijn leerkrachten ben ik dan iets gaan doen dat makkelijker is, maar nu werkt het omgekeerd, gezien ik nu geen doel meer zie in het blijven studeren van een nutteloze richting. Echt heel stom van mezelf om niet hoger te grijpen.
Dan lijkt het dat je gewoon moet veranderen? Zoveel tijd heb je niet verloren, vandaag gewoon onmiddelijk informeren of switchen mogelijk is?
 
Dan lijkt het dat je gewoon moet veranderen? Zoveel tijd heb je niet verloren, vandaag gewoon onmiddelijk informeren of switchen mogelijk is?
Dit, ik heb anno 2007 in Januari nog verandert van richting.

Alles kan, maar... maak een keuze.

Nu :)

Als je nu verandert, heb je misschien wat achterstand, mogelijks een herxamen ofzo, maar ben je gegarandeerd mee met de tweede semister.

Als je wacht tot volgend jaar, heb je... niets als je die richting uit wil gaan.

The right time is always now

Ik zeg niet wat je moet doen, maar maak een keuze en sta er achter.
 
Laatst bewerkt:
Rechten heeft inderdaad wel wat geschiedenis in de ruime zin.
Romeins recht is zoals gezegd het meest duidelijke voorbeeld.
Maar neem nu staatsrecht. Dan moet je de geschiedenis van de staat België leren met alle staatshervormingen. Van de jaren 60 tot nu.
Europees recht = geschiedenis van de Europese Unie. Van na de 2e wereldoorlog tot nu.
Mensenrechten, ook wel wat geschiedenis.
En dan in zowat elk vak moet je leren hoe de wet vroeger was en wat er gewijzigd is etc. Niet als belangrijkste onderdeel van de cursus. Maar het zit er wel meestal bij.

Los daarvan is rechten toch vooral leren hoe ons rechtsysteem in elkaar zit. Ik probeerde altijd zo weinig mogelijk van buiten te leren, te studeren met de wetteksten en de leerstof goed te begrijpen.
Zo is bijvoorbeeld strafprocesrecht eerder een systeem dat je kan leren ipv alles vanbuiten te studeren. Insolventierecht is ook een systeem met een volgorde die je kan snappen. Etc....
 
Goh, je moet natuurlijk ook niet zo neerslachtig zijn over je studiekeuze en de kansen op de arbeidsmarkt later. Ik heb hier juist op het werk een meeting gehad met een jonge manager van nog geen 30 jaar, en als ik check op LinkedIn wat ze gestudeerd heeft, was dat Sociology & Labour Studies. Een kleine 10 jaar nadat die afgestudeerd is, werkt ze nu als IT Product Manager in een globaal bedrijf met meer dan 50k werknemers.
Voor veel bedrijven is het niet zo belangrijk wát je gestuudeerd hebt, zolang je maar een Bachelor hebt.

Bon, voor gespecialiseerde jobs is dat natuurlijk niet van toepassing, maar voor al de rest speelt dat veel minder een rol.
 
Wat is een jaar uiteindelijk, zeker op zo'n jonge leeftijd? Als je wil wisselen, doe je dat gewoon. En zoals hierboven al aangehaald; een diploma pint je ook niet vast.
Op papier ben ik bv. een regent (excuus; professionele bachelor onderwijs) maar ik de praktijk doe ik al jaren iets anders.
 
Ik denk dat je nu toch moet opletten dat je niet impulsief van richting verandert om daar dan na een paar weken ook te beginnen twijfelen. Het advies dat sommigen hier geven om ‘nu’ te veranderen vind ik in die zin nogal gevaarlijk.

Ik heb zelf ook enorm getwijfeld aan mijn studiekeuze en ben in de val gelopen van het nog snel snel veranderen. Ik zou eerder mijn jaar uitdoen en dat jaar gebruiken om a) aan te voelen of de richting je nu wel of niet ligt b) je grondig te informeren over de alternatieven en c) je zal tijdens dat eerste jaar sowieso nuttige kennis opdoen, of je de richting nu afmaakt of niet. Stel dat je na je eerste jaar verandert, so what. Dat doen zo veel studenten en wat is een jaar in een mensenleven. Beter wat langer en grondiger nadenken en dan een doordachte keuze maken.

Er spelen meerdere factoren in je overweging,

1) Interesse in de richting: Volgens mij de belangrijkste . Los van arbeidsmarkt etc, als 4/5 jaar een richting moet volgen die je niet aanspreekt ga je daar niet gelukkig van worden en heb je ook hogere kans om ze niet af te maken.

2) Arbeidsmarkt: zeker belangrijk, maar nu ook niet allesbepalend. Als je een goede kop verstand hebt en motivatie om bij te leren ga je wel aan een deftige job geraken. Je diploma is ook maar je entreekaartje op de arbeidsmarkt. Eens je een paar jaar aan de slag bent zijn je ervaring en geleverde prestaties veel belangrijker om door te groeien dan wat er op je diploma staat. Ik werk ik een bank, mijn manager is een master talen en ik heb als collega’s een master LO, comwet’er,…

3) sociaal aanzien/wat vrienden studeren: Als 18 jarige niet evident om je boven die sociale druk te zetten, maar dit mag echt geen factor zijn. Je moet iets doen wat je graag doet en waar je energie uit haalt. Niemand heeft wat aan een uitgebluste, ongelukkige chirurg/advocaat/notaris… Je moet ca. 45j werken dus je moet het vooral graag doen. Dit is ook van toepassing op mijn voorgaande punten.
Bovendien zullen we over een jaar nog eens spreken en dan zien hoeveel van je vrienden nog in die fancy richtingen zitten.

Neem je tijd, weeg alles af tegen elkaar en het komt sowieso wel goed op termijn. Laat je niet uit je lood slaan.
 
Ik denk dat je nu toch moet opletten dat je niet impulsief van richting verandert om daar dan na een paar weken ook te beginnen twijfelen. Het advies dat sommigen hier geven om ‘nu’ te veranderen vind ik in die zin nogal gevaarlijk.

Ik heb zelf ook enorm getwijfeld aan mijn studiekeuze en ben in de val gelopen van het nog snel snel veranderen. Ik zou eerder mijn jaar uitdoen en dat jaar gebruiken om a) aan te voelen of de richting je nu wel of niet ligt b) je grondig te informeren over de alternatieven en c) je zal tijdens dat eerste jaar sowieso nuttige kennis opdoen, of je de richting nu afmaakt of niet. Stel dat je na je eerste jaar verandert, so what. Dat doen zo veel studenten en wat is een jaar in een mensenleven. Beter wat langer en grondiger nadenken en dan een doordachte keuze maken.

Er spelen meerdere factoren in je overweging,

1) Interesse in de richting: Volgens mij de belangrijkste . Los van arbeidsmarkt etc, als 4/5 jaar een richting moet volgen die je niet aanspreekt ga je daar niet gelukkig van worden en heb je ook hogere kans om ze niet af te maken.

2) Arbeidsmarkt: zeker belangrijk, maar nu ook niet allesbepalend. Als je een goede kop verstand hebt en motivatie om bij te leren ga je wel aan een deftige job geraken. Je diploma is ook maar je entreekaartje op de arbeidsmarkt. Eens je een paar jaar aan de slag bent zijn je ervaring en geleverde prestaties veel belangrijker om door te groeien dan wat er op je diploma staat. Ik werk ik een bank, mijn manager is een master talen en ik heb als collega’s een master LO, comwet’er,…

3) sociaal aanzien/wat vrienden studeren: Als 18 jarige niet evident om je boven die sociale druk te zetten, maar dit mag echt geen factor zijn. Je moet iets doen wat je graag doet en waar je energie uit haalt. Niemand heeft wat aan een uitgebluste, ongelukkige chirurg/advocaat/notaris… Je moet ca. 45j werken dus je moet het vooral graag doen. Dit is ook van toepassing op mijn voorgaande punten.
Bovendien zullen we over een jaar nog eens spreken en dan zien hoeveel van je vrienden nog in die fancy richtingen zitten.

Neem je tijd, weeg alles af tegen elkaar en het komt sowieso wel goed op termijn. Laat je niet uit je lood slaan.
Even quoted om inderdaad dit tegengewicht te benadrukken.

Om nu even met vijgen na pasen af te komen:

Dit gesprek zou eigenlijk moeten gevoerd zijn in de aanloop van je inschrijving op je hogere studierichting...
 
Even quoted om inderdaad dit tegengewicht te benadrukken.

Om nu even met vijgen na pasen af te komen:

Dit gesprek zou eigenlijk moeten gevoerd zijn in de aanloop van je inschrijving op je hogere studierichting...
Ik denk dat veel mensen het gevoel hebben dat ze in de verkeerde richting zitten. Het is allemaal gewoon wat zweveriger dan ik dacht dat deze richting zou zijn. Nu heb ik echt geen motivatie meer om nog verder te doen, aangezien ik gwn geen doel meer heb. Elke richting gaat het eerste jaar wss zweverig zijn, maar je doel zorgt voor motivatie. Nu heb ik geen doel en omdat ik geen doel heb, heb ik geen motivatie. Ik ben er gwn achter gekomen dat iets gerichters studeren interessanter is voor mij.

Ik heb ondertussen de juiste mensen gecontacteerd, nu nog wachten op en antwoord.
 
Ik denk dat veel mensen het gevoel hebben dat ze in de verkeerde richting zitten. Het is allemaal gewoon wat zweveriger dan ik dacht dat deze richting zou zijn. Nu heb ik echt geen motivatie meer om nog verder te doen, aangezien ik gwn geen doel meer heb. Elke richting gaat het eerste jaar wss zweverig zijn, maar je doel zorgt voor motivatie. Nu heb ik geen doel en omdat ik geen doel heb, heb ik geen motivatie. Ik ben er gwn achter gekomen dat iets gerichters studeren interessanter is voor mij.

Ik heb ondertussen de juiste mensen gecontacteerd, nu nog wachten op en antwoord.
Als je vrees uitsluitend de arbeidsmarkt is, zijn er heel veel manieren om daar in pole position te liggen (differentieer in de positieve zin van de rest)
1) ga actief op zoek naar stages, werk aan je curriculum
2) zoek naar extra opleidingen die aansluiten bij wat je graag zou doen
3) studeer af met goede cijfers

Mijn inziens gaat je startsalaris wel wat lager liggen als een gemiddelde ingenieur, maar vanaf dat moment is het een carrière en die kan je bouwen hoe je wil.

Twijfel is normaal op die leeftijd, maar praat erover met je ouders, die bekostigen het per slot van rekening en zullen alleen maar willen dat jij gelukkig wordt in het leven.
 
Ik sluit mij aan bij de vele berichten - nu ineens switchen om maar te switchen lijkt mij niet slim.
Anderzijds begrijp ik (en applaudiseer ik) dat je nadenkt over de arbeidsmarkt.
Face it, communicatiewetenschappen geeft u niet zo superveel kansen - het is een té algemene richting, je hebt geen of weinig skills en er is veel te veel concurrentie.

Heb je misschien al eens nagedacht over dit traject:
BA Communicatie --> Master Communicatie --> Master Management/Bedrijfskunde?

Op die manier verlies je geen jaar, je maakt jouw studies af (waardoor je ook al een master bezit) en als je dan nog ambitieus bent en goesting hebt om door te studeren kan je een tweede master behalen.

Als je kijkt op LinkedIn werken er best veel junior auditors en dergelijke bij de Big 4 die toch een gelijkaardig parcours hebben afgelegd.

Het is maar een denkpiste :)
 
Terug
Bovenaan