Ik vrees er een beetje voor dat dat flink gaat tegenvallen. Zou veel te commercieel zijn ook en niet hetzelfde gevoel geven als het originele spel. Vice City niet gespeeld, maar ik ben daar vrij zeker van SA en van wat ik gehoord heb teert VC zelfs nog meer op dat gevoel van nostalgie en sfeer dan SA.
V is in zekere zin de spirituele opvolger van SA qua setting. En ik geef de voorkeur aan SA. Maar SA is meer gangs en jaren '90, V is echt wel jaren '10 en heists. SA teert meer op nostalgie maar heeft imo ook het betere verhaal (hoewel slightly over-the-top), maar de karakters doen je veel meer in SA dan in V. In V ben ik de helft alweer vergeten, en zelfs de hoofdpersonages zijn niet altijd even boeiend of top. Trevor
die een vorige hoofdpersonage naar de kloten trapt, en dan moet je als gamer daarvoor sympathie hebben.
Maar V flopt gewoon qua bijpersonages. Madrazo, Devin etc... allemaal gewoon niet boeiend en "flikker op" tier personages. En online is wel efjes leuk. Maar uiteindelijk is het toch een commercieel graveyard voor kleine kinderen.
V is gedetailleerder en heeft betere graphics dan IV. Maar de setting is toch ook iets wat tegenvalt. Anderzijds een verfrissing tegenover het realistische en grijze/grauwe Liberty City van IV (dat een heel zwak en niet boeiende online modus heeft) door de focus op het arcade en het meer paradijselijk The Beach Bum sfeertje op dat vlak al meteen een stijlbreuk. En qua auto's is het ook erg goed, want het bouwt voort op de assets die gebruikt zijn in IV. Bovendien is het ook op dat vlak qua naamgeving en inside jokes geen stijlbreuk met eerdere iteraties. Dat doet Rockstar goed. Maar waar de setting in faalt is dat eigenlijk 70% van de map echt overbodig is, en dat alles aan één kant van de map zich afspeelt. Uitgezonderd voor een paar missies, is er geen enkele reden waarom je LS zou willen verlaten en al zeker alles ten noorden van die woestijn die eigenlijk geen woestijn is, maar meer een mislukte droog gebied dat onrealistisch klein is. Het hele oosten is daarnaast overbodig. Alles ten oosten van de snelweg (+ zuidoostelijke lus van de snelweg).
De stad is dan weer vrij goed gedaan. Maar wel veel meer aandacht voor Vinewood dan voor suburbs en vooral de gang areas, die niet eens zoveel groter zijn dan in SA (ondanks dat LS daar veel kleiner was). Vinewood en Downtown hebben wel meer aandacht gekregen in SA, en ook office areas. Haven is ook wel groter. Ook logisch, want de gang areas moeten niet uitgebreid worden, want ze spelen amper nog een rol in het verhaal, buiten het verklaren van Franklin's oorsprong.
Het is de grootste map ooit voor GTA en toch voelt de map klein aan en heel nutteloos. Las Vegas en San Francisco (vanuit GTA SA) worden gewoon gemist, en de vibe van SA is er gewoon niet (hier).
Ik vind V dan ook de minste GTA die ik al gespeeld heb. Zelfs minder dan III (dat ik na V heb gespeeld, en dus de nostalgie niet voor heb). SA is de beste voor de fun. IV voor de story.
Sommige spellen kun je gewoon niet remaken. En soms is het ook controversieel. Wat doe je dan best.
Ga je voor een exacte remake (technisch gewoon opwaarderen). Soms zelfs gewoon een remaster maar daar zie ik nauwelijks verschil in.
Of ga je voor een eigen interpretatie of voor een reboot? (zoals bvb. bij Suspiria wat logisch om soms te doen want het originele kan toch niet overtroffen worden waarin in het goed is, omdat de cultachterban van die film in dat voorbeeld juist aangetrokken wordt door die aspecten, iets wat nauwelijks beter kan nu, dus wat doen ze bij de "remake". Nl. totaal over een andere boeg gooien en radicaal breken, wat misschien juist de oplossing was.
Sommige zaken zijn gewoon "heilig" om aangeraakt te worden en het is altijd een discussie over wat er best mee te doen is. Soms heeft een hele spelfranchise, of band, of zelfs een heel filmgenre of muziekgenre moeite om een niveau te halen omdat een "mijlpaal" in het genre, of groep of gameontwikkelaar eigenlijk de hele productie erna verlamt als het ware omdat men niet meer kan evenaren wat ervoor gedaan heeft.
Maar in zekere zin is dit ook deel van het debat: hauntification of vernieuwing. In het eerste zin bouwt men voort op het verleden en grijpt men terug naar succesrecepten omdat dat gekend is en het meeste succes zal brengen. In de tweede zin erkent men dat men best iets zoekt naar iets nieuws of iets anders doet omdat het vorige toch niet herhaald kan worden (zonder daar afbreuk aan te doen). Soms kan je ook de twee combineren, maar het is soms erg moeilijk en velen hebben daar echt onder te lijden.
Bij een remake heb je dit geval ook. Soms is een remake ook vrij nutteloos omdat je als persoon ook veroudert, en waar je vroeger als 14-jarige misschien plezier aan hebt gehad, dat misschien niet meer zal ervaren op latere leeftijd leeft omdat je groeit, volwassen wordt, meer ervaringen hebt, meer kan relativeren en omdat je smaken veranderen en soms complexer worden, en deels ook omdat het niet meer nieuw of de eerste keer is als je iets herspeelt.
Zijn er games waar er een remake voor nodig is? Volgens mij niet, ik ben meer een fan van reboots. Verhaal kan misschien geremaket worden of gebaseerd zijn op iets wat eerder is verteld, maar qua gameplay is het best dat het meegaat met de tijd en dus geen exacte remake is, maar een reboot in die zin. Idem dito voor strategie games enzovoort.
Waar ik graag een reboot van zie is van Pokemon, maar dan veel uitgebreider en matuurder dan hetgeen we nu zien. Op zich valt daar nog veel meer uit te halen dan nu. Dus een soort van reboot van B&W maar dan met een grotere rol voor pokemon uit eerdere generaties, een uitgebreidere wereld (liefst zelfs volledig open wereld en volledig RPG) met bepaalde gekende systemen die overhoop worden gegooid (bvb. komaf maken met lineaire gameplay door bvb. meerdere gyms dan 8 maar de speler wel de keuze te laten, zijmissies, het 6 partijen pokemonsysteem op kop etc). Deels lineair en deels keuze kan ook (dat werkt meestal best). En misschien ook een keuze in moeilijkheidsgraad. Een soort Pokemon maar dan in de stijl van Witcher 3 zou awesome zijn (natuurlijk moeten de dialogen niet van dat niveau zijn, maar you get the point. Basically what AC: Odyssey did).
Ga je voor een exacte remake (technisch gewoon opwaarderen). Soms zelfs gewoon een remaster maar daar zie ik nauwelijks verschil in.
Of ga je voor een eigen interpretatie of voor een reboot? (zoals bvb. bij Suspiria wat logisch om soms te doen want het originele kan toch niet overtroffen worden waarin in het goed is, omdat de cultachterban van die film in dat voorbeeld juist aangetrokken wordt door die aspecten, iets wat nauwelijks beter kan nu, dus wat doen ze bij de "remake". Nl. totaal over een andere boeg gooien en radicaal breken, wat misschien juist de oplossing was.
Sommige zaken zijn gewoon "heilig" om aangeraakt te worden en het is altijd een discussie over wat er best mee te doen is. Soms heeft een hele spelfranchise, of band, of zelfs een heel filmgenre of muziekgenre moeite om een niveau te halen omdat een "mijlpaal" in het genre, of groep of gameontwikkelaar eigenlijk de hele productie erna verlamt als het ware omdat men niet meer kan evenaren wat ervoor gedaan heeft.
Maar in zekere zin is dit ook deel van het debat: hauntification of vernieuwing. In het eerste zin bouwt men voort op het verleden en grijpt men terug naar succesrecepten omdat dat gekend is en het meeste succes zal brengen. In de tweede zin erkent men dat men best iets zoekt naar iets nieuws of iets anders doet omdat het vorige toch niet herhaald kan worden (zonder daar afbreuk aan te doen). Soms kan je ook de twee combineren, maar het is soms erg moeilijk en velen hebben daar echt onder te lijden.
Bij een remake heb je dit geval ook. Soms is een remake ook vrij nutteloos omdat je als persoon ook veroudert, en waar je vroeger als 14-jarige misschien plezier aan hebt gehad, dat misschien niet meer zal ervaren op latere leeftijd leeft omdat je groeit, volwassen wordt, meer ervaringen hebt, meer kan relativeren en omdat je smaken veranderen en soms complexer worden, en deels ook omdat het niet meer nieuw of de eerste keer is als je iets herspeelt.
Zijn er games waar er een remake voor nodig is? Volgens mij niet, ik ben meer een fan van reboots. Verhaal kan misschien geremaket worden of gebaseerd zijn op iets wat eerder is verteld, maar qua gameplay is het best dat het meegaat met de tijd en dus geen exacte remake is, maar een reboot in die zin. Idem dito voor strategie games enzovoort.
Waar ik graag een reboot van zie is van Pokemon, maar dan veel uitgebreider en matuurder dan hetgeen we nu zien. Op zich valt daar nog veel meer uit te halen dan nu. Dus een soort van reboot van B&W maar dan met een grotere rol voor pokemon uit eerdere generaties, een uitgebreidere wereld (liefst zelfs volledig open wereld en volledig RPG) met bepaalde gekende systemen die overhoop worden gegooid (bvb. komaf maken met lineaire gameplay door bvb. meerdere gyms dan 8 maar de speler wel de keuze te laten, zijmissies, het 6 partijen pokemonsysteem op kop etc). Deels lineair en deels keuze kan ook (dat werkt meestal best). En misschien ook een keuze in moeilijkheidsgraad. Een soort Pokemon maar dan in de stijl van Witcher 3 zou awesome zijn (natuurlijk moeten de dialogen niet van dat niveau zijn, maar you get the point. Basically what AC: Odyssey did).
Wacko Santa
Well-known member
- Carmageddon, maar dan wel goed deze keer
- Deus Ex (niet dat dat nodig is, maar dat spel was meesterlijk goed)
- Black & White anyone?
- Deus Ex (niet dat dat nodig is, maar dat spel was meesterlijk goed)
- Black & White anyone?
xxxracexxx
Active member
Nog eentje die ik graag zou zien verschijnen : Postal- Delta force:- Soldier of fortune:- Age of empires, maar die komt binnenkort
bugsystyle
Active member
Tumba
nintendo 64 golden eye, al dat ik ook content zou zijn met een mini N64.
nintendo 64 golden eye, al dat ik ook content zou zijn met een mini N64.
Moet zeggen, qua personages vond ik V net wel goed. Maar je hebt gelijk dat de gehele feel van SA beter zat.
Net daarom vinden wellicht zoveel mensen Vice City de beste GTA, die muziek, kleuren, sfeer,... alles klopte gewoon. Niet onlogisch dat de meeste fans voor GTA6 liefst dezelfde setting zien.
V was idd de opvolger van SA, de map was gigantisch, maar ik geef je gelijk dat een groot deel ervan gewoon opvulling en saai is. Dan was de map in SA, met de 3 steden, boeiender.
IV was de opvolger van III en vond ik qua sfeer ook echt goed, mss wel beter idd dan V. Maar qua map nogal beperkt, zeker na SA.
Ik hoop dus vnl dat de nieuwe GTA de opvolger wordt van Vice City, want die hebben we dus nog niet gehad. Dus een echte remake hoeft niet, maar wel dezelfde setting en sfeer. Stel je voor, met de level of detail van RDR2 maar dan voor de lastgen consoles, kan gewoon niet mislukken.
Wanneer gaan die gasten van Rockstar eindelijk eens een teaser geven zeg.
Denk dat ze zelf een beetje niet weten wat te doen gezien V gewoon blijft verkopen :')
Nu ik "The Deuce" Ben begonnen hoop ik dat we een setting van de jaren zeventig of tachtig krijgen. Maar vermoed dat ze op safe gaan spelen en hun online inkomsten veilig gaan zetten met hetzelfde tijdperk als GTAV. Gewoon nog veel grotere productie.
Nu ik "The Deuce" Ben begonnen hoop ik dat we een setting van de jaren zeventig of tachtig krijgen. Maar vermoed dat ze op safe gaan spelen en hun online inkomsten veilig gaan zetten met hetzelfde tijdperk als GTAV. Gewoon nog veel grotere productie.
GTA Vice City
GTA San Andreas
Mohaa
NFS III - Hot Pursuit
Carmageddon
GTA San Andreas
Mohaa
NFS III - Hot Pursuit
Carmageddon
PolletPoulet_OG
Well-known member
Max Payne
- Hexen (PC)
- Heretic (PC)
- Zelda: Ocarina of Time (Switch)
Deze was ik volledig vergeten. Geniaal spel, zwaar onderschat door velen indertijd.
