Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

Bij onze Colruyt hebben ze een kleine herschikking gedaan. Het speelgoed en de strips staan nu pal tegenover het snoep. Duivels, maar geniaal bedacht.
 
Frustratie:
De moeilijke slaper die reeds 3 jaar is zit weer in een slechte fase en is weer een periode wakker snachts. Ondertussen slaapt de kleinste van 2 maand wel al de nacht door.

Wat een verschil kunnen kindjes zijn qua slaap, de oudste sliep in de eerste 4 maand op een hele dag mss 8-10 uur enkel gedragen al wandelend. Vanaf je ging zitten werd ze wakker.

De tweede slaapt sinds ze 2 maand is de avond +/- door (6-8 uur) en slaapt makkelijk in.
zo komen we toch makkelijk aan 16 uur slaap per dag.
 
Onze 2,5-jarige is een doener: mijn vriendin vermeldt dat het toiletpapier beneden op is, waarop hij spontaan boven een nieuwe rol gaat halen. :love2:
 
Morgen 37 weken ver. Het wordt alsmaar zwaarder. De fysieke ongemakken (pijnlijke gezwollen voeten, rugpijn, bekkeninstabiliteit) in combinatie met een actieve 2,5 jarige die niét luistert maakten dat ik vandaag echt effe aan het eind van mijn latijn was. Normaal gingen we ergens naartoe deze namiddag maar mijn man is alleen met ons zoontje gegaan, wat broodnodige rust 😌 Binnen een dikke 2 weken geplande keizersnede, dan helemaal gedaan met de rust waarschijnlijk 😬
 
Klein puiteke is niet meer zo klein meer. Apetrots kan ze op haar trapperfiets fietsen. Echt een heel weekend toerkes zitten doen en ik erachter joggen. Goed voor de conditie wel :)
Stoppen is wel wat moeilijk want haar handjes zijn te klein om aan de rem te komen. Bestaan er specifieke remmen voor kleine handjes waarop je niet veel kracht moet zetten?
 
Klein puiteke is niet meer zo klein meer. Apetrots kan ze op haar trapperfiets fietsen. Echt een heel weekend toerkes zitten doen en ik erachter joggen. Goed voor de conditie wel :)
Stoppen is wel wat moeilijk want haar handjes zijn te klein om aan de rem te komen. Bestaan er specifieke remmen voor kleine handjes waarop je niet veel kracht moet zetten?
Hier heeft ze nu een loopfiets, en zo'n 3-wieler met trappers. Sinds deze week beginnen die trappers te lukken, ik heb het mij al beklaagd :D
 
Klein puiteke is niet meer zo klein meer. Apetrots kan ze op haar trapperfiets fietsen. Echt een heel weekend toerkes zitten doen en ik erachter joggen. Goed voor de conditie wel :)
Stoppen is wel wat moeilijk want haar handjes zijn te klein om aan de rem te komen. Bestaan er specifieke remmen voor kleine handjes waarop je niet veel kracht moet zetten?
Onze remt door naar achter te trappen, zou gemakkelijker zijn, maar dan wilt ge wel een kind hebben dat ook wilt remmen en niet roept sneller sneller!!!
 
De onze begint haar eerste stappen alleen te zetten. Ze mag enkel niet weten dat ze zonder steun weg is, eens ze dat merkt laat ze zich vallen.
Ze wilt/durft nog niet alleen stappen, want ze staat stevig genoeg. Zo schattig om te zien wel. 🥰
 
Onze remt door naar achter te trappen, zou gemakkelijker zijn, maar dan wilt ge wel een kind hebben dat ook wilt remmen en niet roept sneller sneller!!!
Ahja, dat ik daar nog niet aan gedacht had. Een torpedo rem zou idd ideaal zijn. Dat wordt 2ehands afschuimen voor fietsjes met torpedo rem dus :)
 
Nu hij tegen de 9 maand aanzit begint hij eindelijk vaak op zichzelf te rollen van rug naar buik. Toch blij dat dit nu ook goed gaat. Hij doet het blijkbaar ook soms in de nacht want ligt soms 'vast' in de ochtend dat hij niet teruggerold raakt omdat hij met zijn hoofd tegen het bed zit. *bonk* op de monitor horen is toch een beetje grappig :unsure:
 
Onze dochter is nu toch alweer bijna een week op en af ziek (snot, koorts, hoesten).
Ik dacht dat ze sinds gisteren terug goed was (geen koorts meer, vrolijk spelen) dus vandaag naar de crèche. Nog geen uur later telefoon van de crèche, koorts 38.4c :frown: (deze ochtend voor het vertrek nog eens gemeten, was 37.2)

de dokter had vorige week een "plan B" voorgeschreven maar is antibiotica, zou al de 3e keer zijn dat ze dit krijgt dus ben nog wat afwachtend maar bon als het nodig is, is het nodig natuurlijk.

Ik hoop echt dat dit snel gaat beginnen beteren.. Zo gevoelig dat ze is op haar longen.
 
Ik had hier nog gezegd dat de dochter 's morgens geen zin heeft in melk. Wel, kennelijk wel in fruitpap, op 10 minuten is het potje binnen. We hebben een nieuw ontbijt.

Zo is het wel allemaal een pak aangenamer, dochter op haar eigen kamer en tot hiertoe heeft ze zelfs de meeste nachten gewoon doorgeslapen. Een verademing (ja, of dat blijft duren is wat anders). Wel grappig om te zien dat ze voor een of andere reden liever dwars in dat bed ligt (mogelijk mist ze de veel kleinere co-sleeper?): meestal zie je ze op de monitor dan slapen met haar benen door de spijlen en haar hoofd tegen de spijlen aan de andere kant.
 
Zondagmorgen om half tien de kindjes van de buren aan de deur, of de onze mee wilden buiten spelen.
Alle drie (ook de kleinste, die is nog geen 3, die vd buren zijn 9 en 6) naar buiten om den helen dag over en weer te lopen tussen onze tuin en die van de buren. Om 18u drie stikkappotte kindjes aan tafel.

Toch wel heerlijk die zo bezig zien. Zo'n warm nostalgisch gevoel. Dat was exact hoe ik vroeger mijn dagen door bracht. Heerlijke tijden en blij dat die van mij dat ook meemaken.
 
Onze zoon is nu 9.5 maanden, en het eten gaat toch moeilijk. Nu merken we dat hij zijn nachten & dagen begint om te draaien:

Hij drinkt de laatste dagen 's nachts 3-4 volle flessen, en overdag eet hij zijn papjes met lange tanden (of helemaal niet). Iemand tips om dat om te draaien? want hij heeft wel echt honger, en wij geven het sneller op dan hij voorlopig.

Hij is overdag wel content, en druk aan het spelen, waardoor hij minder 'aandacht' heeft om te eten.
 
Hoe gaan mensen hier eigenlijk om met de impact van een baby op je werk. Altijd een carrière-beest geweest en dit begint mentaal toch te wegen dat je niet op je best bent. Daarnaast merk ik dat het begrip toch redelijk beperkt is van de werkgever, zeker voor de papas.
 
Hoe gaan mensen hier eigenlijk om met de impact van een baby op je werk. Altijd een carrière-beest geweest en dit begint mentaal toch te wegen dat je niet op je best bent. Daarnaast merk ik dat het begrip toch redelijk beperkt is van de werkgever, zeker voor de papas.
Ik heb het geluk een zeer begripvolle werkgever te hebben.

Ik heb ook het gevoel dat ik nu pas, nu mijn oudste er bijna 5 is, echt de impact begin te voelen op mijn prestaties. In de zin dat de opgestapelde vermoeidheid moeilijker wordt om weg te steken en de concentratie er echt onder begint te lijden. Kan ook zijn dat de ouderschapsdementie er voor zorgt dat ik intussen al niet meer goed besef hoe hard de eerste maanden en jaren waren :unsure:. Misschien moet ik nog eens posts van 4 jaar geleden opduikelen.

Nu, het helpt wel dat ik misschien wel een perfectionist ben op mijn werk, maar eigenlijk geen enkele ambitie heb om hogerop te klimmen. Ik denk dat het met veeleisende kinderen zoals de mijne en beiden fulltime werken ook gewoon geen haalbare combinatie zou zijn.
 
Ik had hier nog gezegd dat de dochter 's morgens geen zin heeft in melk. Wel, kennelijk wel in fruitpap, op 10 minuten is het potje binnen. We hebben een nieuw ontbijt.

Zo is het wel allemaal een pak aangenamer, dochter op haar eigen kamer en tot hiertoe heeft ze zelfs de meeste nachten gewoon doorgeslapen. Een verademing (ja, of dat blijft duren is wat anders). Wel grappig om te zien dat ze voor een of andere reden liever dwars in dat bed ligt (mogelijk mist ze de veel kleinere co-sleeper?): meestal zie je ze op de monitor dan slapen met haar benen door de spijlen en haar hoofd tegen de spijlen aan de andere kant.
Altijd grappig. Hier is ze 19 maanden oud en nog steeds probeert ze zich dwars te leggen met de nodige hilariteit en rare posities tot gevolg. 🥸

Kan niet comfortabel liggen maar als ze het in hun hoofd hebben dat ze wèl zo willen liggen dan zal het zo zijn en niet anders.
 
Ik heb het geluk een zeer begripvolle werkgever te hebben.

Ik heb ook het gevoel dat ik nu pas, nu mijn oudste er bijna 5 is, echt de impact begin te voelen op mijn prestaties. In de zin dat de opgestapelde vermoeidheid moeilijker wordt om weg te steken en de concentratie er echt onder begint te lijden. Kan ook zijn dat de ouderschapsdementie er voor zorgt dat ik intussen al niet meer goed besef hoe hard de eerste maanden en jaren waren :unsure:. Misschien moet ik nog eens posts van 4 jaar geleden opduikelen.

Nu, het helpt wel dat ik misschien wel een perfectionist ben op mijn werk, maar eigenlijk geen enkele ambitie heb om hogerop te klimmen. Ik denk dat het met veeleisende kinderen zoals de mijne en beiden fulltime werken ook gewoon geen haalbare combinatie zou zijn.
Wel mooi dat je wat begrip krijgt van je werkgever. Heb me enkele weken/maanden afgevraagd of het enkel bij mijn werkgever zo stroef liep en heb toen toch veel gelijkaardige verhalen gehoord in mijn directe vriendengroep/kenissen. Op één of andere manier deed het toch deugd omdat ik zelf met het gevoel zat dat ik zwaar aan het falen was.
 
Onze dochter is nu toch alweer bijna een week op en af ziek (snot, koorts, hoesten).
Ik dacht dat ze sinds gisteren terug goed was (geen koorts meer, vrolijk spelen) dus vandaag naar de crèche. Nog geen uur later telefoon van de crèche, koorts 38.4c :frown: (deze ochtend voor het vertrek nog eens gemeten, was 37.2)

de dokter had vorige week een "plan B" voorgeschreven maar is antibiotica, zou al de 3e keer zijn dat ze dit krijgt dus ben nog wat afwachtend maar bon als het nodig is, is het nodig natuurlijk.

Ik hoop echt dat dit snel gaat beginnen beteren.. Zo gevoelig dat ze is op haar longen.
Wij zitten ook in dat straatje, gevoelige longen. Als sinds eind januari aerosol, dan na een maand overgestapt op pufjes. Nu dus nog steeds. Vorige week terug beginnen hoesten, maar pufjes doen dan toch hun werk. Komende vrijdag opnieuw op controle. Khoop dat we nu toch mogen stoppen daarmee. De kinderarts zei dat dat wel vaker voorkomt, zeker de 1ste 2 winterperiodes kunnen bepaalde kindjes van de ene infectie in de andere sukkelen :(
 
Terug
Bovenaan