Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

Van welk jaar is hij dan gesprongen?

Ik begrijp het in ieder geval. Maak mij eigenlijk nog (bij wijze van spreken) alle dagen zorgen over zijn sociale integratie en omgang met de kinderen van zijn klas. Terwijl eigenlijk alles heel goed gaat.
Van 1 naar 3 . Beslissing is genomen ergens in februari, hebben hem dan laten versnellen en tegen eind april had hij alle (belangrijke) leerstof 2e mee. Hij heeft dan al wat les in het tweede gevolgd om te kijken of hij daar mee kan, maar dat was geen probleem.

Groot voordeel was dat de leerkracht van het derde de mama was, we hadden dus een goed zicht of dat daar (cognitief én emotioneel) lukte. Het eerste was absoluut geen probleem (integendeel zelfs), het emotionele was wat trickier, maar da's absoluut niet abnormaal.
 
Hoe hebben mensen hier die keuze gemaakt eigenlijk? Was dat dan een kwestie van reputatie, of eerder nabijheid? Of gewoon "hier was nog plaats", wat ook kan gebeuren.
Wij hebben een aantal scholen in de buurt, we hebben er uiteindelijk twee bezocht. Een katholieke vlakbij, een GO een stuk verder. Er is ook nog een Steinerschool redelijk dichtbij en nog 2 andere katholieke tussen die katholieke vlakbij en de GO die het geworden is.

De Steinerschool zagen we niet zitten, omdat de slaagkansen van het Steiner in het hoger onderwijs echt wel beduidend lager liggen ten opzichte van het vrije en gemeenschapsonderwijs. De katholieke school vlakbij had natuurlijk als enorm voordeel dat het echt op wandelafstand is, maar had als negatieve punten: katholiek, uniformschool, een volledige stenen speelplaats. De kleuterschool was heel modern, maar de lagere school zit echt nog in oude gebouwen.

Een week later de GO school bezocht, en die was ons zeer bevallen. Er was daar toen maar één plekje meer vrij, dus ook niet getwijfeld en meteen ingeschreven. De afstand is natuurlijk wel een negatief punt, maar het is een buitenschool recht in de natuur met een eigen speelbos, naast een kinderboerderij (waar de kinderen elke week naartoe gaan om te kijken en te helpen). We hadden er ook gewoon het gevoel dat de kinderen er meer zichzelf zouden kunnen zijn. Ze gaan er beiden ook enorm graag, dus op dat vlak is het wel geslaagd.

Van beide scholen de websites grondig doorgenomen, reglementen gelezen, inspectieverslagen opgezocht ... van de GO-school kon ik me het meest vinden in hun visie op onderwijs. Nadelen naast de afstand zijn wel dat de gebouwen ook aftands zijn (maar binnenkort komt er een nieuwbouw, wat op zich zeer goed nieuws is - maar ik maak me wel wat zorgen over de veiligheid tijdens de werken) en dat ze misschien iets te nonchalant en vrijheid blijheid zijn. Maar dat laatste is iets dat je pas merkt wanneer je kinderen er effectief een tijdje school lopen, da's moeilijk om op voorhand te checken.

In elk geval nog geen seconde spijt van onze keuze gehad, de kinderen al helemaal niet.
 
Van 1 naar 3 . Beslissing is genomen ergens in februari, hebben hem dan laten versnellen en tegen eind april had hij alle (belangrijke) leerstof 2e mee. Hij heeft dan al wat les in het tweede gevolgd om te kijken of hij daar mee kan, maar dat was geen probleem.

Groot voordeel was dat de leerkracht van het derde de mama was, we hadden dus een goed zicht of dat daar (cognitief én emotioneel) lukte. Het eerste was absoluut geen probleem (integendeel zelfs), het emotionele was wat trickier, maar da's absoluut niet abnormaal.
Amai, knap. Ik dacht dat het 2e overslaan ook niet zo evident was.

Mijn oudste heeft tot de kerstvakantie in de 2e kleuterklas gezeten en werd ons gestimuleerd om hem naar het eerste leerjaar te sturen het schooljaar erna. Wij vonden dat toch een heel extreme stap, want hij is dan nog van december ook waardoor leeftijdsverschil met sommigen al bijna 2 jaar was. Na de kerstvakantie zat hij in het 3e kleuterklas waar eigenlijk al onmiddelijk duidelijk werd dat ze gelijk hadden. Gelukkig zagen we ook dat hij sociaal-emotioneel een grote voorsprong had en dus ook veel meer connectie had met de oudere kinderen. Hij is ook heel groot qua lengte. Ik kan die zijn evolutie bijna niet meer bijhouden, nu na het eerste trimester in het 1e leerjaar zit hij al boeken te lezen van eind 2e/begin 3e leerjaar (kon nog niet lezen in september) en differentiëren ze hem al naar boven ook op wiskunde. Ik hou mijn hart vast voor de toekomst. Het is al een rollercoaster geweest.
 
Laatst bewerkt:
Geen idee waarom ze het doet en ik heb het al een paar keer anders proberen aan te leren, maar mijn dochter eet zaken uit het vuistje andersom. Een chocolade wafel met de chocolade langs onder, een boterham met de pindakaas langs onderen.

Het zal vast nog wel eens veranderen, maar ik stel er me toch vragen bij.
 
Hoe hebben mensen hier die keuze gemaakt eigenlijk? Was dat dan een kwestie van reputatie, of eerder nabijheid? Of gewoon "hier was nog plaats", wat ook kan gebeuren.

Ik woon letterlijk recht over een kleuterschool en toch gaat onze dochter een dorp verder. Puur op basis van reputatie, de school hierover is nogal los qua regels, de school waar ze nu gaat is ook de school waar ik geweest ben dus ik ken het daar zeer goed en niet geheel onbelangrijk mijn ouders (die bijna op pensioen gaan) wonen daar vlak bij.

Enige jammere is dat het een katholieke school is maar het is vrij beperkt qua godsdienst dus al bij al ...
 
Ipv een toffe uitstap naar Technopolis is het op 1 of andere slinkse wijze toch binnenspeeltuin geworden door mijn vriendin. En nu weet ik weer waarom ik nooit meega naar zo een dingen :unsure:
 
Geen idee waarom ze het doet en ik heb het al een paar keer anders proberen aan te leren, maar mijn dochter eet zaken uit het vuistje andersom. Een chocolade wafel met de chocolade langs onder, een boterham met de pindakaas langs onderen.

Het zal vast nog wel eens veranderen, maar ik stel er me toch vragen bij.
Tis op zich best logisch gezien de smaakpapillen op uw tong zitten niet op uw gehemelte.
 
Amai, knap. Ik dacht dat het 2e overslaan ook niet zo evident was.

Mijn oudste heeft tot de kerstvakantie in de 2e kleuterklas gezeten en werd ons gestimuleerd om hem naar het eerste leerjaar te sturen het schooljaar erna. Wij vonden dat toch een heel extreme stap, want hij is dan nog van december ook waardoor leeftijdsverschil met sommigen al bijna 2 jaar was. Na de kerstvakantie zat hij in het 3e kleuterklas waar eigenlijk al onmiddelijk duidelijk werd dat ze gelijk hadden. Gelukkig zagen we ook dat hij sociaal-emotioneel een grote voorsprong had en dus ook veel meer connectie had met de oudere kinderen. Hij is ook heel groot qua lengte. Ik kan die zijn evolutie bijna niet meer bijhouden, nu na het eerste trimester in het 1e leerjaar zit hij al boeken te lezen van eind 2e/begin 3e leerjaar (kon nog niet lezen in september) en differentiëren ze hem al naar boven ook op wiskunde. Ik hou mijn hart vast voor de toekomst. Het is al een rollercoaster geweest.
Beetje hetzelfde verhaal, lees ik. Dubbel springen doen ze (mss gelukkig) wel nauwelijks, omdat dan het verschil fysiek later groot wordt. Als je klasgenootjes dan puberen, dan zit jij bij wijze van spreken nog in de pipi-kaka humorfase.

2e overslaan lijkt me wel het beste, omdat daar relatief weinig nieuwe concepten aangeleerd worden. In het eerste heb je lezen/schrijven (en de brug over de 10), het derde begrijpend lezen en staartdelingen, terwijl het tweede "maar" hoofdletters en maaltafels zijn, dingen die je gewoon "van buiten moet blokken". (iets te eenvoudig gezegd, maar 't is wel deels zo).

Is wel straf dat hij van december is én dan nog nu differentiatie nodig heeft. Hou je vast voor het zesde leerjaar, waar het opnieuw vaker uitdieping/herhaling is van het vijfde en weinig nieuwe leerstof aangeboden wordt. Bespreek op voorhand wat je kind dan kan krijgen van leerstof, het kan bvb nuttig zijn om dan een nieuwe taal via zelfstudie (Spaans bvb) of laten leren schaken/programmeren. Zijn beide dingen die in onze school al voorgekomen zijn. Best iets dat hij in het middelbaar niet krijgt :).
 
Ivm dat meerdere jaren overslaan. Dat kan op "jongere" leeftijd nog wel te doen zijn, maar ik had zo'n studiegenoot in het eerste jaar unief, die was nét 16 geworden en moest dan plots op kot etc. Die zijn ouders zijn dan mee op kot gegaan omdat het anders niet doenbaar was.
Op zich een toffe jongen etc he, maar op uw 16 ben je toch niet echt klaar om op eigen benen te staan.
Als je dan nog wat pech hebt, heb je een universitair diploma, voordat je uw rijbewijs kunt gaan halen...

Ik zou echt niet weten of ik onze dochter jaren zou laten over slaan. Ik zou dat echt een heel lastige beslissing vinden, ik vrees ook dat die raadgeving van de school vooral gebasseerd zal zijn op "schoolse kennis", maar er is natuurlijk wel meer dan dat.
 
Ivm dat meerdere jaren overslaan. Dat kan op "jongere" leeftijd nog wel te doen zijn, maar ik had zo'n studiegenoot in het eerste jaar unief, die was nét 16 geworden en moest dan plots op kot etc. Die zijn ouders zijn dan mee op kot gegaan omdat het anders niet doenbaar was.
Op zich een toffe jongen etc he, maar op uw 16 ben je toch niet echt klaar om op eigen benen te staan.
Als je dan nog wat pech hebt, heb je een universitair diploma, voordat je uw rijbewijs kunt gaan halen...
Idem voor uitgaan: wil je je dochter op 14 laten uitgaan, omdat haar klasgenootjes op 16 jaar dat mogen? Of laat je ze tijdens haar pubertijd 2 jaar wachten vooraleer ze mag uitgaan? Dat zou vonken geven :).

Bij ons is het leeftijdsverschil minimaal. Hij is van eind januari, dus mocht hij wat vroeger uit de buik gekomen zijn, zat hij mss zelfs gewoon al in zijn huidige klas. Echt springen vind ik het persoonlijk dus niet echt. Al is het wel een stap die je niet zomaar neemt.
 
Het is niet dat die keuze uit plezier wordt genomen, integendeel zelfs, wij waren er als ouders eerst tegen gekant. Het is niet iets dat je zomaar doet en een lang proces aan vooraf gaat. Bij ons begon het al in de instapklas waar de juffrouw het al gemeld had dat ze zelden kinderen heeft met zo'n groot taal- en denkniveau op die leeftijd. Het enigste wat mij interesseert is dat mijn kinderen gelukkig worden, schoolprestige dat kan mij allemaal vierkant gestolen worden. Nog eens een jaar overslaan willen we ten alle tijden vermijden want dat raakt hij volledig de voeling kwijt met klasgenoten, zeker op latere leeftijd.
 
Laatst bewerkt:
Allez, we zijn terug bij af. Pruts hoest zich constant wakker en al 2 dagen diarree. Twee weken en half gezond geweest. *zucht*
Net langs de huisarts gepasseerd - oorontsteking (weeral), keelontsteking en een beginnende longontsteking (dinsdag bij K&G waren haar longen nog zuiver!) -- hopelijk slaat de antibiotica aan, of we moeten met madame naar het ziekenhuis.
 
Ja kalf, we weten het nu ondertussen al. Elke keer denk ik dat ik moet te horen krijgen dat ie moet blijven zitten om op leeftijd te geraken.
Toch net positief dat ze jullie er zoveel bij betrekken...
Zou me meer storen als er geen communicatie komt, maar ik wel merk dat mijn kind het moeilijk heeft in de klas.
Als jouw kind er van af ziet, anders zelf voorstellen om een jaar te blijven zitten?

Hier is onze oudste van januari en al 2 jaar hints gekregen dat hij met gemak een jaar zou mogen over slaan.
Bewust niet op in gegaan, laat hem maar op t gemak alles doorlopen en genieten van kind-zijn. Later zal er nog genoeg moeten.
Ze hebben in de klas er wel aandacht voor, sterke kinderen krijgen meer uitdaging.
 
Hoe hebben mensen hier die keuze gemaakt eigenlijk? Was dat dan een kwestie van reputatie, of eerder nabijheid? Of gewoon "hier was nog plaats", wat ook kan gebeuren.
Reputatie en nabijheid.
Op basis daarvan voorkeur doorgegeven en gelukkig de laatst beschikbare plaats toegewezen gekregen op onze voorkeursschool, 400 meter van ons deur.

(Dat was een criterium dat mee speelde toen we ons huis kochten, een goede lagere school in de nabijheid.
Stel u voor dat je erna uw kinderen er niet naartoe mag sturen... 😅)
 
Terug
Bovenaan