Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

Een praktische vraag...mijn vrouw heeft al 4 jaar haar thuisland, en dus het grootste deel van haar familie niet gezien. Zeker nu we binnenkort met 3 zijn kwam dan het plan om toch zo snel mogelijk eens te reizen, bv. rond nieuwjaar, ook omdat wel wat mensen ons zeiden dat het eigenlijk beter is als ze nog jong zijn omdat ze dan veel meer slapen.
Maar persoonlijk heb ik wel wat bedenkingen daarbij, ja ok voor eens 2u te vliegen zal dat wel kloppen, maar voor een vlucht van 10u? Ook, is dat drukverschil niet pijnlijk (nuja gaat ook later op, we gaan niet wachten tot ze 2 is).

Sowieso lijkt een eerste prijsscan aan te wijzen dat die periode onbetaalbaar is, maar gewoon om wat ervaringen/meningen te horen.
Ik ken genoeg mensen die met kinderen van <6 maanden naar de VS ofzo gevolgen zijn. (oost en west kust). Dus dat is allemaal niet echt een probleem. Wij hebben ook met de onze gevlogen toen ze 4-5 maand oud waren, maar een 3 uur. Ook geen probleem. Zorg gewoon dat je alles dat mogelijks nodig is makkelijk kan bereiken.

Voor de rest geen speciale zaken nodig, we zijn zo ook 20 uur met de auto gereden toen ze 6 maanden waren. Allemaal geen probleem.
 
Wij op 4 maand van Londen naar Seatlle gevlogen. Dat ging allemaal zeer gemakkelijk eigenlijk.

Gewoon melk geven bij het stijgen en dalen voor de druk in de oren.
 
Heel veel gaat ook vanzelf heb ik gemerkt. Je doet dingen op intuïtie zonder dat je eigenlijk het gevoel hebt dat er veel veranderd is. Wat uiteraard wel het geval is. Onze dochter is nu 3.5 week en eigenlijk hebben we nog veel gedaan. We zijn 2 keer naar Maastricht en ene keer naar Hasselt geweest voor ene te gaan drinken op het terras en wat te "shoppen". Zelfs ene keer geluncht in Maastricht. Ook al eens gaan ontbijten in het dorp hiernaast. Ging eigenlijk allemaal heel goed.

Het enige wat ik wel echt mis, is het samen slapen met mijn vrouw, maar dat zal ook wel weer snel komen.

Morgen wel weer mijn eerste werkdag, daar baal ik wel heel hard van 😢.
Daar hebben wij eigenlijk te weinig van genoten, de beginfase waar ze nog overal sliep :tongue:


Onze dochter was vannacht plots om 02:30 klaarwakker. Babyfoon stond op max volume en plots begon ze mega luid te brabbelen en gillen, ik ben nog nooit zo angstig wakker geschoten :unsure: eigenlijk mag ik het doorslapen niet als het nieuwe normaal beschouwen want als ik dan eens een nacht enkele keren moet opstaan voelt het dubbel zo zwaar :p
 
Den onze is nu 1j6m ongeveer en ik merk dat mijn ouders er bijvoorbeeld een pak minder goed mee omkunnen dan mijn schoonouders. Mijn ouders hebben niet die mindset van er continu mee bezig zijn en zouden nog eens durven naar de wc gaan terwijl hij gewoon rondhost zonder te beseffen dat em dan gewoon weg is. Mijn schoonouders daarintegen zijn er actief mee bezig en daar is hij dan ook een pak "gemakkelijker".

Een week hem afzetten zou ik heel graag willen voor onze huwelijksreis, maar dan mag ik alleen gaan vrees ik :unsure:

Mijn moeder, een bijzonder serieuze vrouw van ondertussen een jaar of 69 die in mijn kindertijd ALTIJD aan het werk was, komt af en toe eens in de zomervakantie oppassen. Dit jaar twee dagen dat we wat in de rats zaten met de gekende opvangproblematieken.

Ondertussen weet ik dat wanneer mijn moeder gepasseerd mijn huis een mesthoop is (ik kan niets meer ondenkbaar bedenken als ik terug grijp naar mijn eigen jeugdjaren). De helft van de keren hebben ze een kamp gemaakt waar ik stilletjes jaloers op ben met allerlei verschillende kamers, halve verdiepingen en geen losliggend deken dat niet verwerkt is. De keuken ligt, om het op zijn westvlaams te zeggen "top over kloten" omdat ze ofwel een cake bakken ofwel pannenkoeken (meer lukt niet voor mijn moeder) en de kindermuziek staat te boenken dat het geen naam heeft.

Je moeder op handen en knieën over de grond zien kruipen met mijn jongste op de rug roepend "ik ben een ridder papa"...maar echt, dat was zo van de pot gerukt en vooral ondenkbaar dat ik luidop begon te lachen.

En eigenlijk is het verhaal erachter op manier veel aangrijpender. In de trant van "ik heb nooit met jullie kunnen spelen zoals ik wou maar die tijd is voorbij, met mijn kleindkinderen probeer ik dat toch een beetje goed te maken" (noot van de redactie: ik heb een zeer liefdevolle moeder en heb het nooit als een gemis ervaren dat ze er niet veel was in de jeugd, de momenten dat ze er was, dan was ze er echt wel , maar twas gewoon anders) Het wringt haar wel dat ze heel veel heeft opgeofferd maar zoals ze zelf zegt dat deed "om haar kinderen het beste te kunnen geven"

Schoonouders zijn dan weer de meer passieve opvangers, zijnde...zet u voor de tv en kijk maar. Wereld van verschil.
 
Een praktische vraag...mijn vrouw heeft al 4 jaar haar thuisland, en dus het grootste deel van haar familie, niet gezien. Zeker nu we binnenkort met 3 zijn kwam dan het plan om toch zo snel mogelijk eens te reizen, bv. rond nieuwjaar, ook omdat wel wat mensen ons zeiden dat het eigenlijk beter is als ze nog jong zijn omdat ze dan veel meer slapen.
Maar persoonlijk heb ik wel wat bedenkingen daarbij, ja ok voor eens 2u te vliegen zal dat wel kloppen, maar voor een vlucht van 10u? Ook, is dat drukverschil niet pijnlijk (nuja gaat ook later op, we gaan niet wachten tot ze 2 is).

Sowieso lijkt een eerste prijsscan aan te wijzen dat die periode onbetaalbaar is, maar gewoon om wat ervaringen/meningen te horen.
Hebben met baby 6 maand 2*8u lukt wel melk geven bij opstijgen en meest tijd was die een slapen in basinet.
Nu dit jaar met de tweede die 10 maand was al iets moeilijker al te groot voor basinet en slaapt ook minder vast dan de oudste. Maar lukt dus zeker wel.
 
Morgen eerste dag crèche. Zie er verschrikkelijk tegen op! 5,5maand met dat pateetje thuisgezeten en nu uit handen geven :(.
Ik heb nog steeds mijn bleitfoto van toen ik de eerste keer uit werken ging, terwijl ze toen wel al dagelijks naar de crèche ging voor telkens 2-3u. 🙈
 
Hier is het een wendagje maar is direct 5uur.. Bij mijn andere dochter herinner ik het mij dak kei hard in de auto aan het wenen was. Hopelijk morgen makkelijker maar denk het niet
 
Die eerst keer dat ik ze wegdeed, ook voor een wendmomentje van een uur of 4, was ik eigenlijk blij als ik thuis kwam. Voor het eerst in al die maanden voelde het voor mij eventjes terug aan als 'normaal'. Ik en mijn vriend met ons 2 alleen. Ik heb dan ook heel erg lang moeten wennen aan het idee dat ik "ineens" mama was. Maar ik was dan wel blij dat als ik ze terug ging halen alles ok verlopen was hoor en dat ze terug thuis was :D Maar zo heel even terug dat gevoel van voor ze geboren was, deed mij deugd. :shy:
 
Ons eerste wenmoment in de crèche was onze ukkepuk daar afgeven en in een hoekje mogen toekijken voor anderhalf uur. Dat vond ik verschrikkelijk. Toekijken hoe snotterige peuters boven mijn baby gingen hangen. Hoe andere perongeluk tegen zijn wipper opliepen en daar eens tegen duwden.
Dan vond ik het veel makkelijker om hem af te zetten en er niet bij te moeten blijven.
 
Vanaf wanneer kan/mag je beginnen kolven en flesjes geven bij borstvoeding? Mijn vrouw is een wrak door constant die voedingen te geven (we zitten nu aan de 4e sinds 22u) en ik wil graag asap voedingen kunnen overnemen en ook om wat controle te hebben op hoeveel ze drinkt (zodat ze 's nachts verzadigd is).

Bijkomend, hoe afgrijselijk is stuwing :wtf: ik heb echt compassie :/
 
Vanaf wanneer kan/mag je beginnen kolven en flesjes geven bij borstvoeding? Mijn vrouw is een wrak door constant die voedingen te geven (we zitten nu aan de 4e sinds 22u) en ik wil graag asap voedingen kunnen overnemen en ook om wat controle te hebben op hoeveel ze drinkt (zodat ze 's nachts verzadigd is).

Bijkomend, hoe afgrijselijk is stuwing :wtf: ik heb echt compassie :/
Komt de vroedvrouw nog langs aan huis?
Hier was het ZO pijnlijk dat ik in het ziekenhuis de brui eraan wou geven, 2de nacht had ik een schat van een verpleegster die gewoon de kolf is gaan halen. "Als het alternatief stoppen is, dan gaan we nu kolven!".

Maar het is handig als je oververmoeid bent etc dat iemand je daar echt in begeleidt de eerste keer. 🤞🤞🤞
 
Laatst bewerkt:
Komt de vroedvrouw nog langs aan huis?
Hier was het ZO pijnlijk dat ik in het ziekenhuis de brui eraan wou geven, 2de nacht had ik een schat van een verpleegster die gewoon de kolf is gaan halen. "Als het alternatief stoppen is, dan gaan we nu kolven!".

Maar het is handig als je oververmoeidheid bent etc dat iemand je daar echt in begeleid de eerste keer. 🤞🤞🤞
Ja die komt in de late namiddag aan huis langs dus we gaan eens luisteren wat ze zegt. In de kliniek heeft mijn vrouw al 1 keer mogen afkolven, dus ik hoop dat we het snel structureel kunnen maken.
 
Vanaf wanneer kan/mag je beginnen kolven en flesjes geven bij borstvoeding? Mijn vrouw is een wrak door constant die voedingen te geven (we zitten nu aan de 4e sinds 22u) en ik wil graag asap voedingen kunnen overnemen en ook om wat controle te hebben op hoeveel ze drinkt (zodat ze 's nachts verzadigd is).

Bijkomend, hoe afgrijselijk is stuwing :wtf: ik heb echt compassie :/
Flesjes ga je sowieso niet te vaak mogen geven, volgens onze vroedvrouw. Dan kan het zijn dat ze de borst niet meer willen hebben. Ze raadt aan 1 flesje om de 2 dagen.

Die van ons wilt ook heel veel de borst voor het slapen gaan. Echt meer dan anders. Tijdens de nacht valt dat dan weer mee. Meestal 2 keer per nacht.

Edit: Wij zijn na een paar nachten apart gaan slapen, zodat ik mijn vrouw rust kan geven door de dag.
 
Terug
Bovenaan