Onlangs naar de winkel met de 2 kindjes. Dochter met zo'n klein karretje en mijn zoontje in het zitje van de grote kar.
Plots worden die echt lastig. We waren al even op weg en ze waren al de hele dag superflink, dus mochten ze voor 's avonds elk een zakje chips uitkiezen van mij. 't Was zaterdag en dan mag dat wel eens.
Ik haal de kleinen uit het zitje en na het kiezen verwacht die natuurlijk dat dat zakje direct geconsumeerd mag worden. 'Neen, eerst betalen en vanavond mag je ze hebben'. Krijgt dat kind daar een levenscrisis en smijt zichzelf op de vloer terwijl hij extreem luid begint te tieren. Dat is niet van zijn gewoonte en ik kreeg hem niet gekalmeerd. 't Was heel druk en iedereen was naar ons aan het kijken.
Op dat moment belt mijn vrouw. Ik begon lichtelijk te zweten en probeerde rustig te blijven. Op het moment ik wil opnemen, is mijn dochter met haar overvol klein karretje aan het 'driften'. Maar die is zodanig geweldig dat ze de controle verliest in de bocht en die kar dus zijwaarts omvalt. Dochter en kar de grond binnen, net als de complete inhoud van dat karretje. Dit op een soundtrack van zoonlief die ligt te spartelen, tieren en wenen in de grond omdat hij z'n chippekes niet mag opeten.
Ik neem op en m'n vrouw zegt: 'lukt het?'
Op dat moment ben ik plots helemaal zen geworden, ondanks de omstandigheden. Precies of er klikte iets in mij en ik had echt zoiets van: fuck it.
zelfs een patroon in onze trap gememoriseerd om het minste gekraak te hebben.
) met termen zoals 'dyslexie', etc... We zouden hulp moeten gaan zoeken...opgepast, want...
