Tgoh, ik weet dat het allemaal bijzonder gevoelig is maar ik ga er mij toch aan wagen.
Het tutje is het ultieme "troostattribuut" voor een pasgeborene. De zuigreflex is niet iets dat wij als ouders opdringen maar is gewoon een aangeboren element. Geef een vinger aan een pasgeborene en ze zuigen er aan, én ze worden rustig(er).
Bij mijn eerste hadden mijn vrouw en ik het even vooraf bekostoofd "ons kind ging geen tuut hebben" en "wij hadden dat onder controle, geen afhankelijkheid in ons gezin van vreemde voorwerpen". theeft allemaal niet lang geduurd, na nacht 1 van ons eerste kind dat gepaard ging met een gebleit van hier tot in Tokio zijn we overgestapt naar "hier een tuut en zuigt er aan"
Als ik dan lees dat je het "zwaar hebt" dan zeg ik niet dat een tutje alles zou oplossen/ alles opgelost zou hebben maar dan weet ik wel dat je niet gegaan bent voor "the easy way out". De rustmomenten die ik bij mijn kinderen nog eens had dan zaten ze als een zot aan die tut te lurken.
Ma bon, zoals eerder gezegd, ouders en kinderen en opvoeden...zo ongeveer een van de meest gevoelige zaken die er zijn dus ik ga er écht geen oordeel over vellen en allesbehalve de waarheid in pacht hebben.