Onze kleinste hebben we vanaf haar 1ste nacht ingebakerd met een Puckababy en daarna zijn we overgestapt op een Puckababy 4-seizoenen slaapzak. Volgens mij hebben die dingen ons véél slapeloze nachten bespaard. Ze heeft ook tot 8 maanden naast ons geslapen in een co-sleeper. Vanaf dan wisten we eigenlijk in 9 van de 10 gevallen wat er mis was bij een moeilijke nacht. Meestal waren dat dan haar tanden. Een Perdolan en dan was dat na een half uurtje over. Hout vasthouden dat dit ook bij de volgende zo gaat zijn.
Zij en andere kinderen hebben natuurlijk altijd
een periode waarin ze ouders beginnen testen. Wenen is daarbij hun belangrijkste wapen. Het is belangrijk om een onderscheid te maken tussen gemeende- en krokodillentranen. Ziek zijn vraagt natuurlijk om een totaal andere aanpak. Er zijn ouders die toegeven aan het acteertalent (a
ls ik ween dan halen mijn ouders me uit bed en krijg ik de aandacht die ik wil) van hun kleine.
Wat sommigen hier kindermishandeling noemen, hebben pediaters en slaaponderzoekers graduele uitdoving genoemd. Uiteraard is dat niet enkel neerleggen, deur toe en laat ze maar uren wenen... er zit een systeem en een gedachtegang achter met zelfs
wetenschappelijke onderbouwing. Een ongemodificieerde uitdoving komt het dichtste in de buurt van mishandeling en is niet aan te raden. De andere systemen wél!
Helaas zijn dit geen tips die voor elk kind gegarandeerd werken. Het is geen exacte wetenschap en er zijn altijd uitzonderlijke (medische) situaties. Vraag hulp aan professionals als het niet lukt want dagen, weken, maanden, jaren zonder slaap heeft niemand iets aan. Voor zowel de ouders als onbewust voor het kind zijn dat quasi traumatische ervaringen.
.
