Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

:(

Zoals "anders." zegt, blijf praten met elkaar en probeer als man zeker te luisteren naar haar wensen. Want zij draagt niet enkel mentaal zoals jij, maar ook letterlijk nu alles mee en een vrouw zal waarschijnlijk vlugger denken nu dat er mss blijvende problemen zijn ivm zwangerschap (en dan ook direct "het ligt aan mij"). Denk mee, zoek dingen op hierover en zorg dat je haar, indien ze het zelf aangeeft, kan helpen met artikels die haar ergste angsten kan langs de kant schuiven. Maar je moet haar ook niet bestoken.

Héél moeilijk evenwicht, want natuurlijk heb je zelf ook wel verdriet/angst/hoop/... die je moet verwerken én met feestdagen "wanneer beginnen jullie aan kindjes" in het vooruitzicht (al kan corona hier mss wel "helpen").
Daar had ik nog niet over nagedacht, maar inderdaad, kies een paar mensen die heel close zijn (ouders ofzo) waar je dit verhaal tegen kan vertellen en die u gaan helpen, en doe daar de feestdagen mee, maar ik zou persoonlijk eerder de "grote" feesten een jaartje skippen. Het is echt niet goed voor uw mentaal welzijn om op zo'n moment met dat soort commentaren geconfronteerd te worden.

En zorg er inderdaad voor dat niemand zich schuldig voelt, foutgelopen zwangerschappen gebeuren nu eenmaal af en toe, en geen van jullie beide is de schuldige in dit verhaal. Een kleine tip die misschien een beetje kan helpen: koop een schriftje en begin hierin uw gevoelens neer te schrijven. Het kan enorm helpen om zo'n dingen te verwerken als je je gevoelens eens effectief moet proberen verwoorden.
 
Niemand die jullie zal vreemd aankijken als je de feestdagen skipt "omdat jullie in quarantaine zitten met de feestdagen"
 
Ik weet niet of het technisch gezien nog het goede topic is om dit te typen. Vriendin is 6 weken zwanger. Gisteren bij de eerste echo jammer genoeg slecht nieuws gekregen. Geen foetus/embryo te zien, enkel een "witte vlek". Niet het traditionele beeld dat je krijgt na 6 weken. De gynecoloog zei dat ze niet goed wist wat ze zag. Het is misschien nog te vroeg om "iets" te zien, maar ze sprak ook van een eventuele mola zwangerschap. In dat geval is er geen/een slecht ontwikkelde foetus te zien, en een abnormale woekering van de placenta.

We zitten nu met enorm veel vragen, valse hoop en teleurstelling. Volgende week nieuwe echo, als er dan nog steeds niets te zien is spreekt ze al van een curretage. Vandaag alvast bloedafname. Ik heb er me al een gedacht van gemaakt dat we op een miskraam afstevenen. In het geval van een mola zwangerschap moeten we tussen 6 maanden en een jaar wachten voor we opnieuw mogen proberen.

De hele nacht liggen woelen en janken. Hoe je uitkijkt naar iets fantastisch zo kan omslaan naar een desillusie.

Dit is hel.
Heel veel sterkte!
Durf vooral ook professionele hulp te zoeken.
Na de 2de keer op 13 weken, had ik hier absoluut nood aan omdat ik wist dat een volgende zwangerschap anders 1 en al angst zou zijn.
Hier trouwens nooit een "wachttijd" gekregen van de gynaecoloog. Een maand na de eerste miskraam (7 weken, geen gekende oorzaak) was ik al terug zwanger en 5 maand (eerste maand zonder anticonceptie) na de curretage van nr2 (partiële mola) ook terug. Zij was van principe dat je lichaam zelf wel aan zal geven wanneer het klaar is.
 
Heel veel sterkte!
Durf vooral ook professionele hulp te zoeken.
Na de 2de keer op 13 weken, had ik hier absoluut nood aan omdat ik wist dat een volgende zwangerschap anders 1 en al angst zou zijn.
Hier trouwens nooit een "wachttijd" gekregen van de gynaecoloog. Een maand na de eerste miskraam (7 weken, geen gekende oorzaak) was ik al terug zwanger en 5 maand (eerste maand zonder anticonceptie) na de curretage van nr2 (partiële mola) ook terug. Zij was van principe dat je lichaam zelf wel aan zal geven wanneer het klaar is.
Bij een mola moeten de hcg waarden terug 3x op nul zijn voor zwanger te geraken, omdat het risico op een nieuwe mola te groot is. Mag ik vragen hoe jij de maanden na je partiële mola hebt beleefd?

Is je dochtertje de zwangerschap na je partiële mola?
 
Bij een mola moeten de hcg waarden terug 3x op nul zijn voor zwanger te geraken, omdat het risico op een nieuwe mola te groot is. Mag ik vragen hoe jij de maanden na je partiële mola hebt beleefd?

Is je dochtertje de zwangerschap na je partiële mola?
Ja, een compleet normale zwangerschap met een perfect gezonde dochter erna! 🥳

De eerste 6 weken heb ik eigenlijk niets anders gedaan dan gehuild en gerouwd.
Mijn lichaam had ook 6 weken nodig om te ontzwangeren (bollend buikje, grotere borsten) waardoor ik telkens als ik mijn broek dicht deed, me omkleedde, me douchete,... Eraan herinnerd werd.
Van dat schuldgevoel hebben we gelukkig nooit last gehad, mede dankzij onze fantastische gynaecoloog.
4 weken na de curettage ben ik me gaan aanmelden voor een therapietraject in een psychiatrisch dagcentrum waar ik 2 halve dagen per week naartoe ging om te werken rond rouw, omgaan met stress, relaxatie,... Want in wist dat ik anders VÉÉL te veel stress ging hebben bij een volgende en de psychiater had me er ook attent op gemaakt dat ik een verhoogd risico had op pre- en postnatale depressie. Gelukkig geen depressie gehad voor of na de geboorte.
Wij hadden bij de 2de een perfect normale echo gehad op 8 weken met een stevige hartslag en al. Op 13 weken bleek het hartje net gestopt te zijn met kloppen én was er een groei-achterstand (geschat op 11 weken) dus ik had enorm veel nood aan bevestiging, tot 13 weken ging ik bij de dochter wekelijks om een echo, echt een schat van een gynaecoloog op dat vlak! Na 13 weken hadden we een perfect resultaat van de nipt-test én kon ik haar al voelen bewegen waardoor ik er veel relaxter bij liep wel.

Maar ik heb dus bewust wel 4 maand terug anticonceptie gebruikt omdat ik er toen mentaal absoluut niet aan toe was terug zwanger te worden. De eerste maand dat ik dacht: "nu zou ik er wel mee om kunnen" ging ik er wel van uit dat ik enkele maanden zou moeten wachten, maar mijn lijf dacht er anders over, terug direct prijs! 😁
 
Even de discussie misschien wat kapen. Mijn vrouw (die zoals de meesten ondertussen al weten niet van hier is), stuurde me onderstaand opiniestuk door. Het is bij momenten een beetje open deuren intrappen, en de "oplossingen" zijn ook niet echt grondige voorstellen (op langer ouderschapsverlof na, al lijkt mij dat nu ook niet de magic bullet), maar ik vroeg me vooral af wat de meningen van de ervaringsdeskundigen hier zijn.

 
Even de discussie misschien wat kapen. Mijn vrouw (die zoals de meesten ondertussen al weten niet van hier is), stuurde me onderstaand opiniestuk door. Het is bij momenten een beetje open deuren intrappen, en de "oplossingen" zijn ook niet echt grondige voorstellen (op langer ouderschapsverlof na, al lijkt mij dat nu ook niet de magic bullet), maar ik vroeg me vooral af wat de meningen van de ervaringsdeskundigen hier zijn.

Mijn vrouw was zéér blij dat ze terug mocht gaan werken. Mijn dochter is geboren begin september en we hadden pas half februari plaats, dus ze heeft twee maanden extra moeten opnemen. Omwille van corona had je die tweede lockdown en zij werd op den duur gek van de hele tijd thuis te zitten en te beseffen dat omwille van corona het sociale leven op een handrem stond. Ik was eerlijk gezegd blij dat ik ze weer naar haar werk zag gaan, want het was niet altijd even gezellig in huis. :tongue:

Dat gezegd zijnde: 3 maanden is inderdaad héél jong om al naar de crèche te brengen. Misschien dat ouderschapsverlof anders geregeld moet worden zodat zowel de moeder als de vader afwisselend kunnen thuisblijven zonder teveel loonverlies. Een crèche is ook niet goedkoop. Kinderen en opvoeding zijn zaken waar een staat niet op mag besparen, want dat is investeren in de toekomst. Part-time werken betekent voor ons teveel loonverlies, dus blijven we beide voltijds werken en brengen we haar drie dagen per week naar de crèche (vanaf 5 maanden) en de twee andere dagen vangen de grootouders haar op. Ik denk wel dat een kind sociale vaardigheden wint door naar de crèche te gaan en omdat ze redelijk wat aan elkaar doorgeven van ziekte zal de immuniteit er op termijn ook wel bij varen.
 
Ja, een compleet normale zwangerschap met een perfect gezonde dochter erna! 🥳

De eerste 6 weken heb ik eigenlijk niets anders gedaan dan gehuild en gerouwd.
Mijn lichaam had ook 6 weken nodig om te ontzwangeren (bollend buikje, grotere borsten) waardoor ik telkens als ik mijn broek dicht deed, me omkleedde, me douchete,... Eraan herinnerd werd.
Van dat schuldgevoel hebben we gelukkig nooit last gehad, mede dankzij onze fantastische gynaecoloog.
4 weken na de curettage ben ik me gaan aanmelden voor een therapietraject in een psychiatrisch dagcentrum waar ik 2 halve dagen per week naartoe ging om te werken rond rouw, omgaan met stress, relaxatie,... Want in wist dat ik anders VÉÉL te veel stress ging hebben bij een volgende en de psychiater had me er ook attent op gemaakt dat ik een verhoogd risico had op pre- en postnatale depressie. Gelukkig geen depressie gehad voor of na de geboorte.
Wij hadden bij de 2de een perfect normale echo gehad op 8 weken met een stevige hartslag en al. Op 13 weken bleek het hartje net gestopt te zijn met kloppen én was er een groei-achterstand (geschat op 11 weken) dus ik had enorm veel nood aan bevestiging, tot 13 weken ging ik bij de dochter wekelijks om een echo, echt een schat van een gynaecoloog op dat vlak! Na 13 weken hadden we een perfect resultaat van de nipt-test én kon ik haar al voelen bewegen waardoor ik er veel relaxter bij liep wel.

Maar ik heb dus bewust wel 4 maand terug anticonceptie gebruikt omdat ik er toen mentaal absoluut niet aan toe was terug zwanger te worden. De eerste maand dat ik dacht: "nu zou ik er wel mee om kunnen" ging ik er wel van uit dat ik enkele maanden zou moeten wachten, maar mijn lijf dacht er anders over, terug direct prijs! 😁
Bedankt voor de aanmoediging.
 
Even de discussie misschien wat kapen. Mijn vrouw (die zoals de meesten ondertussen al weten niet van hier is), stuurde me onderstaand opiniestuk door. Het is bij momenten een beetje open deuren intrappen, en de "oplossingen" zijn ook niet echt grondige voorstellen (op langer ouderschapsverlof na, al lijkt mij dat nu ook niet de magic bullet), maar ik vroeg me vooral af wat de meningen van de ervaringsdeskundigen hier zijn.


De kleine vanaf 5 maand geweest (bv). Merk daar toch meer voordeel dan nadeel aan.
 
Even de discussie misschien wat kapen. Mijn vrouw (die zoals de meesten ondertussen al weten niet van hier is), stuurde me onderstaand opiniestuk door. Het is bij momenten een beetje open deuren intrappen, en de "oplossingen" zijn ook niet echt grondige voorstellen (op langer ouderschapsverlof na, al lijkt mij dat nu ook niet de magic bullet), maar ik vroeg me vooral af wat de meningen van de ervaringsdeskundigen hier zijn.

Hoe ik het gedaan heb, is wat een goed compromis was voor ons gezin.
De papa had liever dat ik een jaar volledig thuis zou blijven, ik vind de crèche absoluut een meerwaarde! Daar zien ze oudere kinderen als voorbeeld, leren ze sociale vaardigheden, krijgen ze andere activiteiten dan ik zelf zou aanbieden,...

Onze dochter is vaak ziek geweest met ziekenhuis opnames én ik had geen werkgever (wel een uitkering) waardoor we gewoon "foert" hebben gezegd aan alle verwachtingen.

Toen ze 4 maand was, ging ze elke voormiddag 2u. Dan ging ik snel naar huis, dutje doen, terug naar de crèche.

Toen ze 8 maand was, ben ik terug gestart met halftijds werken, omdat ik die kans kreeg bij mijn huidige werkgever en ik gewoon genoeg had van het huismoeder-zijn. Meer was geen optie omdat ze doorgaans na een opname 1 maand "crèche verbod" aan haar been had en mijn ouders dat niet aankunnen om haar een volle dag op te vangen. Daarnaast ook regelmatig controles etc, dat plant wat vlotter als je enkel in de namiddag gaat werken. 😉
En gezien ze voor haar 2de gemiddeld 5x per nacht wakker werd, ook totaal niet realistisch om met zo een slaaptekort (4-5u slaap per nacht) voltijds te werken eens je de 35 voorbij bent.
De crèche heeft een verlaagd tarief voor wie minder dan 4u01 Minuten blijft, maar dat heb ik maar een paar maand volgehouden, was veel te stresserend voor mij om haar op tijd af te kunnen halen.
Eens ze anderhalf was, de zomer in het land was,.. ging ze ongeveer 6u per dag omdat ze heel veel buiten spelen daar.
Toen ze net geen 2 was, schoof ze door naar een peutergroep en dan ging ze van 8u30 tot 16u30, de klassieke schooluren als voorbereiding op de kleuterklas.
 
Mijn vrouw was zéér blij dat ze terug mocht gaan werken. Mijn dochter is geboren begin september en we hadden pas half februari plaats, dus ze heeft twee maanden extra moeten opnemen. Omwille van corona had je die tweede lockdown en zij werd op den duur gek van de hele tijd thuis te zitten en te beseffen dat omwille van corona het sociale leven op een handrem stond. Ik was eerlijk gezegd blij dat ik ze weer naar haar werk zag gaan, want het was niet altijd even gezellig in huis. :tongue:

Dat gezegd zijnde: 3 maanden is inderdaad héél jong om al naar de crèche te brengen. Misschien dat ouderschapsverlof anders geregeld moet worden zodat zowel de moeder als de vader afwisselend kunnen thuisblijven zonder teveel loonverlies. Een crèche is ook niet goedkoop. Kinderen en opvoeding zijn zaken waar een staat niet op mag besparen, want dat is investeren in de toekomst. Part-time werken betekent voor ons teveel loonverlies, dus blijven we beide voltijds werken en brengen we haar drie dagen per week naar de crèche (vanaf 5 maanden) en de twee andere dagen vangen de grootouders haar op. Ik denk wel dat een kind sociale vaardigheden wint door naar de crèche te gaan en omdat ze redelijk wat aan elkaar doorgeven van ziekte zal de immuniteit er op termijn ook wel bij varen.
3 maanden is inderdaad gewoon te jong. En 9 kinderen per volwassene is ook véél te veel.
Onze dochter gaat niet naar de creche omdat wij ons (gebasseerd op wetenschappelijke onderzoeken) daar echt niet goed bij voelden. Ja, het is héél vermoeiend om altijd thuis te zijn met een baby (zo ver dat er zelfs psychologische hulp moet komen kijken bij mij), al komt dat mede door Corona natuurlijk.

Financieel maakt het ook echt geen groot verschil eigenlijk, maar dan moet je wel grootouders beschikbaar hebben die 2 dagen per week kunnen oppassen. De sociale vaardigheden en immuniteit worden trouwens stevig overschat bij een creche. Kinderen leren veel meer sociale vaardigheden door volwassenen die er verbindend mee spelen (en dat kan niet als je er op 9 moet letten), dan dat ze leren van andere kinderen te zien. Het is pas vanaf kleuterschool-leeftijd dat kinderen echt samen gaan spelen. Qua immuniteit is uw kind normaal gevaccineerd voor de echt gevaarlijke ziektes, en de ziektes die hij wel krijgt zijn virussen die elk jaar veranderen (anders zou je als volwassene al lang niet meer verkouden kunnen worden). Er zijn een paar uitzonderingen daar op, maar veel minder dan de meeste mensen denken.

Uw kind zal wel leren om "zelfstandiger" te zijn, simpelweg omdat ze geen hulp krijgen. Zo worden kinderen op jonge leeftijd aangeleerd om hun flesje zelf te bedienen bvb. Handig als ouder, maar die voeding zou een verbindend moment moeten zijn en dat valt dus volledig weg. Ook gaan ze al eens conflicten hebben met andere baby's (haren trekken) waaruit ze wel zullen leren dat dit pijn doet. Terwijl je als volwassene natuurlijk nooit aan uw baby zijn haar gaat trekken om ze aan te leren dat dat pijn doet.
 
Onze kinderen zijn allebei vanaf hun 5 maand naar de onthaalmoeder gegaan, dit voor 3d-4d per week. Altijd gelukkige kinderen als we ze gaan afhalen. Wij hebben ook een fantastische onthaalmoeder die de kinderen echt wel graag ziet. Onze oudste gaat nog altijd met veel plezier de jongste halen zodat hij de onthaalmoeder nog eens kan zien. Bij een onthaalmoeder is het maximum 8 kinderen dacht ik en uit de enkele onthaalmoeders die ik ken beperken die hun plaatsen tot een 4 tot 6 kinderen. Wij hebben bewust wel voor een onthaalmoeder gekozen in plaats van de "massa" in een creche, omdat we van oordeel waren dat dit veel rustiger en huiselijker ging zijn. Mijn mening is nog niet anders. Het nadeel die hier aan verbonden is dat de je wel zonder opvang zit als ze ziek is of wat dan ook, we hebben wel af en toe eens heel snel in opvang moeten schakelen maar hebben gelukkig vrij flexibele grootouders. Enfin, als uw onthaalmoeder in een groep zit kan die er vanuit die opvang wel een vervangonthaalmoeder gezocht worden. Maar daar zijn wij, buiten 1x, nooit op ingegaan.

Het is heus niet allemaal zo zwart-wit als een creche/onthaalmoeder gewoon afschrijven door de theorie van 9 kinderen, 3 maand oude baby's, etc.
 
Laatst bewerkt:
Even de discussie misschien wat kapen. Mijn vrouw (die zoals de meesten ondertussen al weten niet van hier is), stuurde me onderstaand opiniestuk door. Het is bij momenten een beetje open deuren intrappen, en de "oplossingen" zijn ook niet echt grondige voorstellen (op langer ouderschapsverlof na, al lijkt mij dat nu ook niet de magic bullet), maar ik vroeg me vooral af wat de meningen van de ervaringsdeskundigen hier zijn.


Dat stuk vergeet wel even dat er naast zwangerschapsverlof ook ouderschapsverlof bestaat, dat opgenomen kan worden door zowel mama als papa. Als jij nog een maand langer wilt thuisblijven na je zwangerschapsverlof en daarna vb. parttime terug wil werken voor x aantal maanden kan dat met minimaal loonverlies.
 
Dat stuk vergeet wel even dat er naast zwangerschapsverlof ook ouderschapsverlof bestaat, dat opgenomen kan worden door zowel mama als papa. Als jij nog een maand langer wilt thuisblijven na je zwangerschapsverlof en daarna vb. parttime terug wil werken voor x aantal maanden kan dat met minimaal loonverlies.
Goh minimaal zou ik toch niet zeggen. Voor een maand ouderschapsverlof krijgt ge een goeie 700?

Maar het is inderdaad zeker een optie voor de mensen die langer willen thuisblijven. (Zelf gebruik ik dit vooral om de zomervakantie te overbruggen nu ze naar school gaan dus hé moet natuurlijk wel kiezen en andere oplossingen zoeken dan)

Zelf zijn mijn kinderen aan 5 maand (pas dan plaats en ik was werkloos) en 3 maand naar de onthaalmoeder geweest. Zelf was ik blij om terug te gaan werken, al denk ik dat voltijds toch een zware opgave is en blijft voor ouders met jonge kinderen (zeker indien meer dan 1).

De kinderen gingen hier naar een onthaalmoeder waar ik mij echt prima bij voelde. Ik ben vrij zeker dat zij meer deed en aanbood aan de kinderen dan ik deed op mijn dagen thuis :'). Maar dat is natuurlijk nog iets anders dan een crèche met grote leefgroepen.
 
Onze kinderen zijn allebei vanaf hun 5 maand naar de onthaalmoeder gegaan, dit voor 4d per week. Altijd gelukkige kinderen als we ze gaan afhalen. Wij hebben ook een fantastische onthaalmoeder die de kinderen echt wel graag ziet. Onze oudste gaat nog altijd met veel plezier de jongste halen zodat hij de onthaalmoeder nog eens kan zien. Bij een onthaalmoeder is het maximum 8 kinderen dacht ik en uit de enkele onthaalmoeders die ik ken beperken die hun plaatsen tot een 4 tot 6 kinderen. Wij hebben bewust wel voor een onthaalmoeder gekozen in plaats van de "massa" in een creche, omdat we van oordeel waren dat dit veel rustiger en huiselijker ging zijn. Mijn mening is nog niet anders. Het nadeel die hier aan verbonden is dat de je wel zonder opvang zit als ze ziek is of wat dan ook, we hebben wel af en toe eens heel snel in opvang moeten schakelen maar hebben gelukkig vrij flexibele grootouders. Enfin, als uw onthaalmoeder in een groep zit kan die er vanuit die opvang wel een vervangonthaalmoeder gezocht worden. Maar daar zijn wij, buiten 1x, nooit op ingegaan.

Het is heus niet allemaal zo zwart-wit als een creche/onthaalmoeder gewoon afschrijven door de theorie van 9 kinderen, 3 maand oude baby's, etc.
Het is zeker niet zo zwart-wit, en heel situatie afhankelijk. De onthaalmoeder die we hadden gevonden, had inderdaad 4 kinderen in huis wat nog net haalbaar is. Maar omdat onze dochter niet van een flesje kon drinken, was het vrij snel duidelijk dat een onthaalmoeder het op die leeftijd ook zeker niet ging worden. En daardoor wel eens verder beginnen lezen/opzoeken/... en uiteindelijk de beslissing genomen om het dan maar anders op te lossen. Maar (om een voorbeeld uit de regio te kiezen), in "de witte wolk" zitten gewoon 9 kinderen in een groep met 1 volwassene. Ik weet niet meer zeker of het nu een leeftijdsgebonden groep is of niet, maar maakt al niet veel uit. Als je dat kritisch bekijkt, is het onmogelijk om die 9 kinderen goede zorgen te geven.

Kind van een vriend van mij, sliep ook 5u per dag op de creche (kind van 1 jaar). Natuurlijk is dat makkelijk voor de creche, geen werk aan. Maar 's avonds zit je natuurlijk wel met een kind dat veel te veel geslapen heeft overdag. Maar als je 9 kinderen moet verzorgen, en die allemaal in bed leggen op basis van hun vermoeidheidssignalen, dan ben je heel de dag door baby's in en uit bed aan het halen (idem voor eten, potje, ...)
 
3 maanden is inderdaad gewoon te jong. En 9 kinderen per volwassene is ook véél te veel.
Onze dochter gaat niet naar de creche omdat wij ons (gebasseerd op wetenschappelijke onderzoeken) daar echt niet goed bij voelden. Ja, het is héél vermoeiend om altijd thuis te zijn met een baby (zo ver dat er zelfs psychologische hulp moet komen kijken bij mij), al komt dat mede door Corona natuurlijk.

Financieel maakt het ook echt geen groot verschil eigenlijk, maar dan moet je wel grootouders beschikbaar hebben die 2 dagen per week kunnen oppassen. De sociale vaardigheden en immuniteit worden trouwens stevig overschat bij een creche. Kinderen leren veel meer sociale vaardigheden door volwassenen die er verbindend mee spelen (en dat kan niet als je er op 9 moet letten), dan dat ze leren van andere kinderen te zien. Het is pas vanaf kleuterschool-leeftijd dat kinderen echt samen gaan spelen. Qua immuniteit is uw kind normaal gevaccineerd voor de echt gevaarlijke ziektes, en de ziektes die hij wel krijgt zijn virussen die elk jaar veranderen (anders zou je als volwassene al lang niet meer verkouden kunnen worden). Er zijn een paar uitzonderingen daar op, maar veel minder dan de meeste mensen denken.

Uw kind zal wel leren om "zelfstandiger" te zijn, simpelweg omdat ze geen hulp krijgen. Zo worden kinderen op jonge leeftijd aangeleerd om hun flesje zelf te bedienen bvb. Handig als ouder, maar die voeding zou een verbindend moment moeten zijn en dat valt dus volledig weg. Ook gaan ze al eens conflicten hebben met andere baby's (haren trekken) waaruit ze wel zullen leren dat dit pijn doet. Terwijl je als volwassene natuurlijk nooit aan uw baby zijn haar gaat trekken om ze aan te leren dat dat pijn doet.
Over wat gaat dat wetenschappelijk onderzoek dan?

Ik kan mij een discussie op de radio herinneren waarbij een prof of wetenschapper kwam uitleggen dat crèches of onthaalmoeders juist heel goed waren voor kinderen. ze konden er tot een jaar voorsprong krijgen in hun opvoeding. De discussie ging specifiek over het subsidiëren van de crèche voor werkzoekenden, en volgens berekeningen zou elke euro die daar ingestoken wordt 3 keer terugverdiend worden door de betere ontwikkeling van die kinderen. Dat jaar voorsprong nuttig zijn gedurende heel hun schoolcarrière.

Wat kanttekeningen:
- Ze beweerden niet dat kinderen uit een crèche sowieso een hoger diploma gingen krijgen, ik vermoed eerder dat het ging om een kleinere kans te hebben op leerproblemen.
- Aangezien het over subsidies voor werklozen ging moet je mogelijk eerder richting kansarme gezinnen gaan denken. Ik weet niet of heel die discussie van toepassing is op ouders die bewust minder gaan werken om effectief met hun kinderen bezig te zijn. Dat hoeft dus niet tegenstrijdig te zijn met studies die beweren dat de crèche slechter is dan volledig zelf voor de opvoeding te zorgen.

Dat het over werklozen ging was ook de hoofdreden waarom die subsidie er niet is: de publieke opinie gaat de politieker die dat invoert waarschijnlijk met de grond gelijk maken (werklozen subsidies geven, terwijl ze tijd genoeg zouden moeten hebben om op hun kinderen te passen), hoewel studies die politieker een overschot van gelijk geven.
 
Over wat gaat dat wetenschappelijk onderzoek dan?

Ik kan mij een discussie op de radio herinneren waarbij een prof of wetenschapper kwam uitleggen dat crèches of onthaalmoeders juist heel goed waren voor kinderen. ze konden er tot een jaar voorsprong krijgen in hun opvoeding. De discussie ging specifiek over het subsidiëren van de crèche voor werkzoekenden, en volgens berekeningen zou elke euro die daar ingestoken wordt 3 keer terugverdiend worden door de betere ontwikkeling van die kinderen. Dat jaar voorsprong nuttig zijn gedurende heel hun schoolcarrière.

Wat kanttekeningen:
- Ze beweerden niet dat kinderen uit een crèche sowieso een hoger diploma gingen krijgen, ik vermoed eerder dat het ging om een kleinere kans te hebben op leerproblemen.
- Aangezien het over subsidies voor werklozen ging moet je mogelijk eerder richting kansarme gezinnen gaan denken. Ik weet niet of heel die discussie van toepassing is op ouders die bewust minder gaan werken om effectief met hun kinderen bezig te zijn. Dat hoeft dus niet tegenstrijdig te zijn met studies die beweren dat de crèche slechter is dan volledig zelf voor de opvoeding te zorgen.

Dat het over werklozen ging was ook de hoofdreden waarom die subsidie er niet is: de publieke opinie gaat de politieker die dat invoert waarschijnlijk met de grond gelijk maken (werklozen subsidies geven, terwijl ze tijd genoeg zouden moeten hebben om op hun kinderen te passen), hoewel studies die politieker een overschot van gelijk geven.
Wie onder een inkomensgrens zit, betaalt een fractie voor gesubsidieerde kinderopvang (max 5 euro per dag) én krijgt voorrang. Of dat nu leefloners zijn of werkelozen of werkende alleenstaanden, maakt niets uit.
In mijn ogen absoluut terecht op vlak van gezonde voeding, taalontwikkeling, veiligheid,...
 
Over wat gaat dat wetenschappelijk onderzoek dan?

Ik kan mij een discussie op de radio herinneren waarbij een prof of wetenschapper kwam uitleggen dat crèches of onthaalmoeders juist heel goed waren voor kinderen. ze konden er tot een jaar voorsprong krijgen in hun opvoeding. De discussie ging specifiek over het subsidiëren van de crèche voor werkzoekenden, en volgens berekeningen zou elke euro die daar ingestoken wordt 3 keer terugverdiend worden door de betere ontwikkeling van die kinderen. Dat jaar voorsprong nuttig zijn gedurende heel hun schoolcarrière.

Wat kanttekeningen:
- Ze beweerden niet dat kinderen uit een crèche sowieso een hoger diploma gingen krijgen, ik vermoed eerder dat het ging om een kleinere kans te hebben op leerproblemen.
- Aangezien het over subsidies voor werklozen ging moet je mogelijk eerder richting kansarme gezinnen gaan denken. Ik weet niet of heel die discussie van toepassing is op ouders die bewust minder gaan werken om effectief met hun kinderen bezig te zijn. Dat hoeft dus niet tegenstrijdig te zijn met studies die beweren dat de crèche slechter is dan volledig zelf voor de opvoeding te zorgen.

Dat het over werklozen ging was ook de hoofdreden waarom die subsidie er niet is: de publieke opinie gaat de politieker die dat invoert waarschijnlijk met de grond gelijk maken (werklozen subsidies geven, terwijl ze tijd genoeg zouden moeten hebben om op hun kinderen te passen), hoewel studies die politieker een overschot van gelijk geven.
Gaat inderdaad over de "ontwikkeling" van het kind meestal he. En de meeste van die onderzoeken tonen gewoon aan dat een kind waar veel aandacht aan wordt besteed, aanzienlijk beter ontwikkelt. Je moet als ouder/verzorger/onthaalmoeder/... eigenlijk een steun zijn voor het kind, en er zijn wanneer hij/zij het nodig heeft (zowel mentaal als fysiek). In de meeste gevallen is dat iets dat wel lukt als je als ouder thuis bent met 1 kleine baby, maar niet als je in een creche met 9 zit...

Daarnaast natuurlijk het feit dat uw kind meer gehecht is aan iemand buiten zijn gezinssituatie, dat is eigenlijk nooit positief he.

Maar inderdaad, ik kan me heel goed inbeelden dat in pakweg kansarme gezinnen, een creche zeker een voordeel geeft naar de ontwikkeling. Maar dat is dan eerder omdat de thuissituatie eigenlijk nog veel slechter is.
 
Hier het startmoment in de crèche uitgesteld omwille van corona, en omdat we ons er toen het zover was ook helemaal niet goed bij voelden om hem "zo jong" (6m) al te sturen. 't Is ons eerste kind, dus we konden ons voor hij geboren was amper iets voorstellen bij die leeftijd.

Uiteindelijk is hij pas sinds +/- 1 jaar beginnen gaan, maar slechts een aantal halve dagen per week. Niet omdat wij er nood aan hebben (vrouw werkt halftijds, ik door corona voltijds van thuis en we hebben ook veel hulp van familie), maar omdat we hem toch met andere kinderen willen laten kennismaken voor hij naar school moet.

Ik kan niets slechts zeggen van onze crèche en we laten hem daar in alle vertrouwen achter, maar toch ben ik achteraf blij dat we het startmoment hebben uitgesteld. Die jongere kindjes "liggen" daar maar hele dagen, en als ze wenen kan het altijd eventjes duren voor iemand komt kijken. Dat terwijl een oudere kleine zich toch al wat meer kan behelpen (kruipen, zelf om aandacht komen vragen, ...).

Nu ik zelf ouder ben, vind ik de globale manier van doen hier in België in ieder geval niet OK (bevallen, even thuis en hup terug aan het werk en de kleine 12u per dag 5/7 gedumpt bij een vreemde). Iedere ouder zou véél meer tijd moeten kunnen krijgen, zeker in dat eerste levensjaar. De coronacrisis en het verplichte thuiswerk konden wat mij betreft op geen beter moment vallen.
 
Kind van een vriend van mij, sliep ook 5u per dag op de creche (kind van 1 jaar). Natuurlijk is dat makkelijk voor de creche, geen werk aan. Maar 's avonds zit je natuurlijk wel met een kind dat veel te veel geslapen heeft overdag. Maar als je 9 kinderen moet verzorgen, en die allemaal in bed leggen op basis van hun vermoeidheidssignalen, dan ben je heel de dag door baby's in en uit bed aan het halen (idem voor eten, potje, ...)
Wij geven altijd mee aan de onthaalmoeder hoelang hij mag slapen. Zij houdt zich daar ook prima aan. Er zijn echt wel goeie oplossingen. Niemand zegt ook dat jij u kind op 3, 5 maand of wanneer dan ook naar de onthaalmoeder/creche moet sturen. Dit kan ook perfect vanaf 1 jaar of wanneer dan ook.
Nu ik zelf ouder ben, vind ik de globale manier van doen hier in België in ieder geval niet OK (bevallen, even thuis en hup terug aan het werk en de kleine 12u per dag 5/7 gedumpt bij een vreemde). Iedere ouder zou véél meer tijd moeten kunnen krijgen, zeker in dat eerste levensjaar. De coronacrisis en het verplichte thuiswerk konden wat mij betreft op geen beter moment vallen.
Deels akkoord. Echter zijn er zijn genoeg extra verlofmogelijkheden: borstvoedingsverlof, ouderschapsverlof, tijdskrediet, etc. die ervoor zorgen dat je langer bij je kind kan zijn in de eerste maanden en zelfs jaren, als je bvb deeltijds gaat werken. Ik denk echt niet dat we hier in België daar heel hard moeten over klagen. Het beperkte vaderschapsverlof vind ik wel een schande en gelukkig dat hier al wat beweging is in gekomen, maar zou gelijk mogen getrokken worden met de moeder imo.
 
Laatst bewerkt:
Terug
Bovenaan