Daar had ik nog niet over nagedacht, maar inderdaad, kies een paar mensen die heel close zijn (ouders ofzo) waar je dit verhaal tegen kan vertellen en die u gaan helpen, en doe daar de feestdagen mee, maar ik zou persoonlijk eerder de "grote" feesten een jaartje skippen. Het is echt niet goed voor uw mentaal welzijn om op zo'n moment met dat soort commentaren geconfronteerd te worden.
Zoals "anders." zegt, blijf praten met elkaar en probeer als man zeker te luisteren naar haar wensen. Want zij draagt niet enkel mentaal zoals jij, maar ook letterlijk nu alles mee en een vrouw zal waarschijnlijk vlugger denken nu dat er mss blijvende problemen zijn ivm zwangerschap (en dan ook direct "het ligt aan mij"). Denk mee, zoek dingen op hierover en zorg dat je haar, indien ze het zelf aangeeft, kan helpen met artikels die haar ergste angsten kan langs de kant schuiven. Maar je moet haar ook niet bestoken.
Héél moeilijk evenwicht, want natuurlijk heb je zelf ook wel verdriet/angst/hoop/... die je moet verwerken én met feestdagen "wanneer beginnen jullie aan kindjes" in het vooruitzicht (al kan corona hier mss wel "helpen").
En zorg er inderdaad voor dat niemand zich schuldig voelt, foutgelopen zwangerschappen gebeuren nu eenmaal af en toe, en geen van jullie beide is de schuldige in dit verhaal. Een kleine tip die misschien een beetje kan helpen: koop een schriftje en begin hierin uw gevoelens neer te schrijven. Het kan enorm helpen om zo'n dingen te verwerken als je je gevoelens eens effectief moet proberen verwoorden.



