Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

Ziet er heel leuk uit!
Al paar keer op fb zien passeren ook en altijd heel positieve commentaar.
Ik ben vrij zeker dat Anna haar klas daar naartoe is geweest vorig schooljaar, rond mei, maar ze had toen koorts dus mocht niet naar school. De foto's waren wel spectaculair! Dus ook voor onze gangstertjes al geschikt 😁
 
Eerste echte schooldag ging wel goed voor de eerste kleuterklas hier. Afgezet aan de klas en ze is flink binnengegaan zonder huilen. In tegenstelling tot al die andere kinderen. Papa trots en buiten bijna een emotioneel buitje gehad, maar gelukkig was de zon er snel.

Ben eens benieuwd als ze straks thuiskomt.
Hier ook mijn vrouw afgezet zonder traantjes. Na 20 jaar in het derde is ze het wel gewoon aan het worden, die eerste schooldag.

Verder laatste jaar lager voor m'n dochter, zoon die een jaartje springt en daardoor nu in de klas van mama zal zitten. Zal wennen zijn voor zowel mama als zoon en zal vooral kijken zijn hoe hij zal omgaan met het feit dat hij niet alles gezien heeft van vorig jaar en dus af en toe iets niet direct zal lukken (vorig jaar wel veel zelfstandig gewerkt en zo in een hoog tempo het meeste van het tweede gezien)
 
Hier ook mijn vrouw afgezet zonder traantjes. Na 20 jaar in het derde is ze het wel gewoon aan het worden, die eerste schooldag.

Verder laatste jaar lager voor m'n dochter, zoon die een jaartje springt en daardoor nu in de klas van mama zal zitten. Zal wennen zijn voor zowel mama als zoon en zal vooral kijken zijn hoe hij zal omgaan met het feit dat hij niet alles gezien heeft van vorig jaar en dus af en toe iets niet direct zal lukken (vorig jaar wel veel zelfstandig gewerkt en zo in een hoog tempo het meeste van het tweede gezien)
Das wel toevallig. Hier de jongste ook de sprong van het 1ste naar het 3de gemaakt :)
 
Dat hebben wij net gedaan. De prijzen zijn inderdaad overkill, maar het is wel allemaal dik in orde. We hebben ons alleen iets te veel laten gaan in dingen te willen zien. Ideaal was dat we ze in de namiddag een dut hebben kunnen laten doen, maar we hebben daarna nog teveel gewandeld waardoor we pas om 19u in het restaurant zaten (hadden eigenlijk gemikt op 18u). Buffet dus iedereen teveel gegeten, dus daarna nog een avondwandeling gedaan waardoor we ze maar rond 22u in bed hebben gekregen. En dat laatste heeft zich de dag nadien gewroken.

Wel nog redelijk wat kunnen doen, maar de kinderen waren enorm cranky van te weinig te slapen, en de mama ook want die is om 4u 's nachts bij de kinderen moeten gaan liggen.


Ik zie het ons in de toekomst, als de kinderen weer wat ouder zijn, nog wel eens doen. Het blijft een waanzinnig mooi park, en dat je 24/24 vrij kan rondlopen in een deel van het park is wel echt een serieuze meerwaarde.

Wat zijt ge eigenlijk kwijt dan voor zo'n tweedaagse inclusief overnachting en diner als ik vragen mag? En was dat dan in een "gewone" kamer, of zo eentje met uitzicht op dieren? Lijkt ons hier ook wel eens de moeite om te doen, maar dan mss best nog paar jaar wachten tot hij er écht ten volle twee dagen van kan genieten, ideaal mss alvast om te doen als "communiecadeau" :p
 
Laatst bewerkt:
Het viel me vandaag eigenlijk pas op dat er binnen een kleuterklas best wel een groot verschil qua leeftijd (en dus ook ervaring/niveau) kan zitten.

Onze zoon is van januari dus die is vorig jaar in september ingestapt en heeft dus het hele voorbije schooljaar in de instapklas gezeten.
Sinds vandaag dus de eerste kleuterklas, terwijl er in diezelfde eerste kleuterklas ook kleuters bij zitten die pas vandaag voor de allereerste keer naar school gaan. Ok, normaal waren die in mei al gestart maar het instapmoment was toen om een of ander reden weggevallen, maar zelfs dan nog zou dat een groot verschil geweest zijn tov die van ons die al sinds september voltijds naar school gaat.

Uiteraard gaat ge in élk jaar wel niveauverschillen hebben, maar zeker op die leeftijd lijkt het verschil tussen iemand die al heel zelfstandig is en al een jaar school er op heeft zitten, me toch wel groot tov iemand die voor het eerst naar school komt en dus meer aandacht en begeleiding nodig heeft. Lijkt me voor zo'n kleuterleidster ook niet altijd even simpel om dan een goede balans te vinden tussen genoeg begeleiding voor de kleintjes, en voldoende uitdaging te bieden voor de grootsten.

Die van ons is sowieso al vrij groot voor zijn leeftijd dus loopt daar nu echt zo rond als grote beer tussen die kleintjes :D
 
Wat zijt ge eigenlijk kwijt dan voor zo'n tweedaagse inclusief overnachting en diner als ik vragen mag? En was dat dan in een "gewone" kamer, of zo eentje met uitzicht op dieren? Lijkt ons hier ook wel eens de moeite om te doen, maar dan mss best nog paar jaar wachten tot hij er écht ten volle twee dagen van kan genieten, ideaal mss alvast om te doen als "communiecadeau" :p
1 van mijn bazen is enkele maanden terug geweest, rond de 400 euro voor de goedkoopste kamer voor 1 nacht 🙈
 
Alles ging goed met de zoon. Eerste kleuterklas en direct knuffelen met de kindjes die hij kende van de instapklas.

Maar we zijn zelf minder positief. Ik had het hier al eens neergepend aan het einde van het vorig schooljaar dat hij niet bij zijn vriendjes van in de instapklas gezet werd en nu blijkt van wat we konden zien dat hij dus gewoon met nog 2-3 jongens in een meisjesklas zit. Al de jongens, en dus ook al de namen die hij elke dag zei, zitten in de andere klas. Vraag me toch serieus af wat daar de pedagogische meerwaarde van is. Afwachten hoe hij de eerste week doorkomt.
 
Na 1.5 jaar proberen en een fertiliteitstraject te beginnen is mijn vriendin zwanger na de eerste kunstmatige inseminatie (tegen alle verwachtingen in)
We zitten nu in de 10de week.
Heel spannend allemaal, tot vorige week voelde het nog heel surrealistisch aan.
Afgelopen vrijdag hebben we dan voor het eerst het zien bewegen op de echo!
Sindsdien voelt het voor mij echt aan.

Er is nog een lange weg af te leggen en gezien het sowieso een risico zwangerschap is (halfzijdig verlamd middenrif) proberen we met beide voeten op de grond te blijven staan.

Mijn broer zijn vriendin is al een tijdje zwanger (uitgerekend voor november) en daar hebben ze nu een complicatie vastgesteld.( een bolletje op het hart van de baby)
Er moet nog bepaald worden wat het exact is maar mijn broer kan er niet veel positiefs meer over zeggen precies :S

Het worden nog emotionele maanden vermoed ik

Even hier reageren omdat ik het ergens kwijt moet.

Het kindje van mijn broer heeft dus de ziekte van Bourneville.
Zeldzame ziekte die de ophoping van abnormal cellen in verschillende organen veroorzaakt.
Na een MRI hebben ze gezien dat het al bijna overal zat.
Dan viel de zware beslissing om de zwangerschap te stoppen, 2 maand voor de uitgerekende datum.

Pas gisteren is het bij mij eigenlijk ingeslagen als een bom.
We waren op bezoek geweest, mijn vriendin had via het https://berrefonds.be/ een pakje gemaakt voor de baby en we wouden dit nog afgeven.
Het is moeilijk om ons geluk van onze zwangerschap nu te delen.
We keken er zo naar uit dat ons kindje een neefje zou hebben van quasi dezelfde leeftijd.
Onze 12 weken echo en niptest is op dezelfde dag als dat zij hun kindje moeten afgeven.

Ik denk dat dit tot nu het zwaarste en droevigste is dat ik al heb meegemaakt
 
Even hier reageren omdat ik het ergens kwijt moet.

Het kindje van mijn broer heeft dus de ziekte van Bourneville.
Zeldzame ziekte die de ophoping van abnormal cellen in verschillende organen veroorzaakt.
Na een MRI hebben ze gezien dat het al bijna overal zat.
Dan viel de zware beslissing om de zwangerschap te stoppen, 2 maand voor de uitgerekende datum.

Pas gisteren is het bij mij eigenlijk ingeslagen als een bom.
We waren op bezoek geweest, mijn vriendin had via het https://berrefonds.be/ een pakje gemaakt voor de baby en we wouden dit nog afgeven.
Het is moeilijk om ons geluk van onze zwangerschap nu te delen.
We keken er zo naar uit dat ons kindje een neefje zou hebben van quasi dezelfde leeftijd.
Onze 12 weken echo en niptest is op dezelfde dag als dat zij hun kindje moeten afgeven.

Ik denk dat dit tot nu het zwaarste en droevigste is dat ik al heb meegemaakt
Pfoe heftig. Zeker zo laat in de zwangerschap. Ik snap uw gevoel ook, het is heel lastig om nu "iets" over zwangerschap/kinderen te zeggen natuurlijk. Want dat gaat bij hen altijd die herinnering brengen.
Ik hoop in elk geval dat ze er snel bovenop zijn, en als ze het willen, dat er dan snel terug een zwangerschap is.
 
Even hier reageren omdat ik het ergens kwijt moet.

Het kindje van mijn broer heeft dus de ziekte van Bourneville.
Zeldzame ziekte die de ophoping van abnormal cellen in verschillende organen veroorzaakt.
Na een MRI hebben ze gezien dat het al bijna overal zat.
Dan viel de zware beslissing om de zwangerschap te stoppen, 2 maand voor de uitgerekende datum.

Pas gisteren is het bij mij eigenlijk ingeslagen als een bom.
We waren op bezoek geweest, mijn vriendin had via het https://berrefonds.be/ een pakje gemaakt voor de baby en we wouden dit nog afgeven.
Het is moeilijk om ons geluk van onze zwangerschap nu te delen.
We keken er zo naar uit dat ons kindje een neefje zou hebben van quasi dezelfde leeftijd.
Onze 12 weken echo en niptest is op dezelfde dag als dat zij hun kindje moeten afgeven.

Ik denk dat dit tot nu het zwaarste en droevigste is dat ik al heb meegemaakt
Best zo open mogelijk bespreken met hen wat ze wel en niet willen horen en zien/lezen van jullie.
Wij waren met 3 nichtjes op hetzelfde moment zwanger geworden, alleen heb ik het kindje verloren in het 2de trimester aan een zware genetische afwijking en zij niet. Als je op voorhand al bespreekt waar ze liever geen deel van uitmaken (maar best nu nog niet in volle rouwfase) of net wel om zich niet buitengesloten te voelen, komen beide partijen er beter uit. Zo kreeg ik bvb wél graag het geboortekaartje maar kon ik absoluut niet op babybezoek gaan, waar ook alle begrip voor was. Enkele weken geleden dan toch samen gekomen met hen en hun kindjes en mijn dochter die niet in het voorjaar maar 8 maand later is geboren...

En zorg ook goed voor jullie zelf, als het zo dichtbij gebeurt is het effect op jullie ook niet te onderschatten. 😔
 
Alles ging goed met de zoon. Eerste kleuterklas en direct knuffelen met de kindjes die hij kende van de instapklas.

Maar we zijn zelf minder positief. Ik had het hier al eens neergepend aan het einde van het vorig schooljaar dat hij niet bij zijn vriendjes van in de instapklas gezet werd en nu blijkt van wat we konden zien dat hij dus gewoon met nog 2-3 jongens in een meisjesklas zit. Al de jongens, en dus ook al de namen die hij elke dag zei, zitten in de andere klas. Vraag me toch serieus af wat daar de pedagogische meerwaarde van is. Afwachten hoe hij de eerste week doorkomt.

Daar hadden we in juni ook schrik voor toen de klasindelingen bekend werden gemaakt. Hij is enorm close met z'n maatje dat hij al kende van bij de onthaalmoeder. Op enkele weken na ook even oud, en sinds ze bij de onthaalmoeder zijn ze ook echt onafscheidelijk van elkaar. In die mate dat zelfs de juffrouwen zeiden dat ze op die leeftijd nog maar zelden zo'n vriendschap hadden gezien. Gelukkig voor ons werden zij wel gewoon opnieuw in dezelfde klas gezet, anders zou hij toch ook met een heel ander gevoel aan het jaar begonnen zijn vrees ik.

Welke leeftijd heeft uw zoontje? Want het kan natuurlijk ook zijn (zie ook mijn vorige post ivm leeftijd instapklas) dat ze hem bewust in dié klas gezet hebben om er voor te zorgen dat in elke klas er wat oudere kleuters met al meer ervaring zitten.
 
@TNTim
Deze staat ook op mijn lijstje
3 weken geleden geweest. De attracties zijn ideaal voor kindjes van 3 tot 6 jaar. Qua dieren moet je wel niet veel verwachten, gewoon enkele exotische vogels te spotten. Ongeveer een uur moeten aanschuiven voor eten, dat vond ik wel minder. Voor een ijsje ook lang moeten aanschuiven en dan hadden ze uiteindelijk niet dat ene ijsje dat mijn kinderen wouden :( . Gemixte gevoelens dus na ons bezoek. Na 1 keer heb je het sowieso wel gezien, volgende keer naar een echt pretpark.
 
Best zo open mogelijk bespreken met hen wat ze wel en niet willen horen en zien/lezen van jullie.
Wij waren met 3 nichtjes op hetzelfde moment zwanger geworden, alleen heb ik het kindje verloren in het 2de trimester aan een zware genetische afwijking en zij niet. Als je op voorhand al bespreekt waar ze liever geen deel van uitmaken (maar best nu nog niet in volle rouwfase) of net wel om zich niet buitengesloten te voelen, komen beide partijen er beter uit. Zo kreeg ik bvb wél graag het geboortekaartje maar kon ik absoluut niet op babybezoek gaan, waar ook alle begrip voor was. Enkele weken geleden dan toch samen gekomen met hen en hun kindjes en mijn dochter die niet in het voorjaar maar 8 maand later is geboren...

En zorg ook goed voor jullie zelf, als het zo dichtbij gebeurt is het effect op jullie ook niet te onderschatten. 😔

Bedankt voor het delen.
Heel goeie tip over het vragen waar ze bij betrokken willen worden en waarbij net niet.
Ze vragen (oa gisteren) nog veel over hoe de zwangerschap bij ons verloopt en hebben daarover al aangegeven dat ze dezelfde info willen als bv mijn ouders.
Ook over de kleertjes die mijn vriendin nu had gemaakt hebben we duidelijk gezegd dat ze die niet moeten gebruiken.
Mijn vriendin wou dat als onderdeel van haar rouwproces doen.
Het is ook nog wat koffiedik kijken hoe onze zwangerschap verdergaat.
De ziekte van Bourneville is erfelijk maar nog niet in onze familie voorgekomen.
Het genetisch onderzoek dat ze nu gaan doen op de baby, mijn schoonzus en mijn broer gaat enkele weken duren en pas dan is er echt uitsluitsel over wat het nu juist is.

Mijn vriendin en ik zijn heel open en praten over zo een dingen heel veel.
Maar wou het nu gewoon ergens neerschijven ook (zoals ze zeggen, iets van u af schrijven)

Het verbaast mij ook hoeveel mensen er iets gelijkaardig meemaken, wordt echt nog veel verborgen precies.
 
Het verbaast mij ook hoeveel mensen er iets gelijkaardig meemaken, wordt echt nog veel verborgen precies.
Ik denk dat we er zouden van verschieten als je zou zien aan hoeveel mensen ergens 'iets' mis of speciaal is.

Als ik nog maar rond kijk in onze familie is het 4/5 en de jongste is nog maar een paar maanden dus wie weet. En dat is daarom ook niet allemaal negatief natuurlijk. De ene is hoogbegaafd maar of dat negatief of positief zal uitdraaien moet je gewoon afwachten
 
Heel eerlijk: ik heb VEEL reacties als zwaar ongepast ervaren net omdat je nog volop in je rouwproces zit en ik snap zeker dat minder assertieve mensen dan ik op dat vlak het liever verzwijgen.

Zaken die goedbedoeld zijn maar waardoor ik soms ècht moordlustig werd:
- het was gelukkig nog geen ècht kind!
(pardon?!? Eens je die hartslag hebt gehoord en de gyne zegt dat alles er perfect uit ziet, is het wél een "echt" kind voor de ouders!)
- beter nu dan later! (sinds wanneer is er ooit een "beter" als je je kind verliest?!)
- chance, anders had je een gehandicapt kind! (vooral door mensen die totaal niet beseffen dat niet elke handicap een directe vermindering van je eigen levenskwaliteit MOET betekenen)
- derde keer, goede keer! (toen ik dus zwanger was van mijn dochter en er dus ook weer geen enkele garantie was dat alles deze keer wél perfect zou lopen)
- je bent nog jong (was 35 🤔) je hebt nog kansen genoeg (terwijl ik voor hetzelfde geld al 5j een zwangerschapstraject aan het doen was?)!

Wat ik veel meer kon appreciëren: "we duimen voor jullie, veel sterkte, zeg maar wat we kunnen doen voor jullie" , de vrienden die bloemen aan huis hebben laten leveren, een kaartje stuurden op de uitgerekende datum, iemand die een kussentje had gemaakt met de naam erop geborduurd,....
 
Dank u, je doet me denken aan iets anders wat ik overdreven stoefferig vond. :p
Hun honden in de garage vrij laten rondlopen terwijl ze weten dat ze ook aan hun auto's durven krabben.

WTF...

Versta me niet verkeerd ook. In andere programma's vind ik hem ook een toffe peer en ik gun hem al zijn rijkdom.
Hij nam het risico en heeft er waarschijnlijk keihard voor gewerkt. Maar in dit format vind hem minder passen.


Is anders ook een aanrader :)

Tot een paar jaar terug was dat zelfs gratis.
Al 2x geweest en dat is heel leuk om te doen, maar niet te vergelijken met Planckendael/De Zoo/Pairi Daiza.
Euralille is trouwens ook een aanrader als je daar dan toch bent. :tongue:


Welke is dat dan? (Mag ook in pm anders...)


Zelf nog niet geweest, maar is ons ook al meerdere keren aangeraden geweest door andere ouders.
Blijf eens allemaal weg van de vaste wandelroute met mijn hond aub.. Het was hier nog zo rustig vroeger.

Het is wel niet dat je daar een hele dag kan vullen. Maar wel tof voor een halve dag eens.

Vroeger kon je dan iets eten en drinken in die "bistro" ernaast. Daar was ook een tof speelplein en zo kon je wel je dag vullen maar tegenwoordig is dat enkel nog een B&B.
 
Terug
Bovenaan