Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

Wanneer je zeker bent dat ze vaste voeding kunnen verteren. Dus als ze groenten- en fruitpap kunnen eten.

Bij ons was het rapley vanaf 6 maand, toen was het zomer en kreeg ze ook zelfgemaakte ijsjes van gepureerd fruit. Ze kreeg pas haar eerste ijsje te proeven toen ze 3 was, daarvoor was "mama, ik wil een ijsje" gewoon ingevroren fruit dat ze kreeg als ze er naar vroeg 😁

Ja, ik lees ook online verhalen van mensen die ijsjes geven op 6 maand. Dat is toch iets dat hier nog lang zal duren voor ze dat krijgt denk ik ...
Ik snap jullie volledig naar lang genoeg wachten met snoep en wat weet ik allemaal, ik heb zelf wel ondervonden dat dat met nummer 2 moeilijker is, aangezien die zijn broer een ijsje of weet ik wat zie eten en dat dan natuurlijk ook wil.
 
Het gaat enorm snel.

Mijn foto's worden nu gesynchroniseerd met Google Photos en regelmatig krijg je dan zo'n melding van 'Deze dag/week x-jaar geleden'. Altijd leuk om te zien hoeveel er veranderd is op één jaar tijd.
Yes hier ook, ik vind dat altijd het beste momentje van mijn dag :love:.
 
Het gaat enorm snel.

Mijn foto's worden nu gesynchroniseerd met Google Photos en regelmatig krijg je dan zo'n melding van 'Deze dag/week x-jaar geleden'. Altijd leuk om te zien hoeveel er veranderd is op één jaar tijd.
Das echt zot he. Dat is hier ook zo. De Google Photo's heb ik als backdrop op de Chromecast met een interval van 1 minuut en 's avonds voor het slapengaan betrap ik me er op dat ik soms gewoon nog even naar die foto's blijf kijken en genieten dat dat is.
 
Das echt zot he. Dat is hier ook zo. De Google Photo's heb ik als backdrop op de Chromecast met een interval van 1 minuut en 's avonds voor het slapengaan betrap ik me er op dat ik soms gewoon nog even naar die foto's blijf kijken en genieten dat dat is.

Wij hebben een Nest Hub in de keuken staan, daar spenderen we redelijk wat tijd. Zowat al ons foto's (die geen pure brol zijn) van de laatste 20 jaar zitten ook in albums in Google Photo's en komen daar continu op voorbij. Heerlijke functionaliteit. :)
 
Wij hebben een Nest Hub in de keuken staan, daar spenderen we redelijk wat tijd. Zowat al ons foto's (die geen pure brol zijn) van de laatste 20 jaar zitten ook in albums in Google Photo's en komen daar continu op voorbij. Heerlijke functionaliteit. :)
Niks met kinderen te maken, maar waar gebruikt gij die Nest voor?
Ik ben al lang aan het twijfelen, maar kan nooit een use case bedenken waarvoor ik hem echter wel gebruiken.
 
Niks met kinderen te maken, maar waar gebruikt gij die Nest voor?
Ik ben al lang aan het twijfelen, maar kan nooit een use case bedenken waarvoor ik hem echter wel gebruiken.

De Hub in de keuken is alleen al zalig voor die foto's. Daarnaast voor nieuws, weer, Netflix/Disney+ tijdens de afwas of wanneer ik hier op m'n eentje ontbijt of lunch, aansturen van verwarming/airco/stofzuiger, kijken wie aanbelt (Nest Hello gekoppeld), random vragen (eigenlijk nog leuk wanneer de kinderen vragen wat "iets" is, om dat efkes aan de Hub te vragen), muziek afspelen aansturen, ...

Absoluut nodig? Nee, maar ik zou hem wel missen mocht ik hem niet meer hebben :)

Naast de Hub zijn er nog een aantal speakers met Google Assistant in huis (paar Mini's op bureau - handig om te weten wanneer er iemand aan de deur staat + leuk voor muziek), Nest Audio op de badkamer => deze nemen ook een aantal van bovenstaande functies over. En dan nog een paar cast-enabled speakers & soundbar waardoor zo'n beetje alle boxen in huis in groepen zitten waarnaar kan gecast worden.
 
Vandaag 1 jaar papa. Van quasi elk moment genoten, zelfs de mindere momenten toen ze ziek of lastig was.

Vanmorgen wat fraaie verjaardagsfoto's willen nemen van madam, maar die wil geen SECONDE stilzitten. :crazy: :laugh:
Ik vond het eerste levensjaar echt zwaar eigenlijk en het is niet zo dat wij een huilbaby hadden. Vanaf 1 jaar wordt het veel plezanter en haal je veel meer voldoening uit de interacties omdat de ontwikkeling pas echt begint. Hier komt nog wel een tweede kindje (nog niet echt vastgelegd wanneer) maar ik zie nu al tegenop tegen die platte baby fase.

Onze dochter is nu twee en ik ben eigenlijk pas echt verliefd op haar geworden het laatste jaar.
 
leuke tip, je moet eens met je vingers op de buik tikken. Kans zit erin dat de baby dan op die plek terug stampt. Als je dan daarna ergens anders tikt, gaat hij/zij daar naartoe "zwemmen".
Hier nu 35 weken, ik merkte wel dat ze af en toe schopte als ik eens tikte "om te horen of er iemand thuis was", maar dacht dat dat toeval was. Ik weet waar ik mijn vriendin mee ga lastigvallen vanavond.
 
Ik vond het eerste levensjaar echt zwaar eigenlijk en het is niet zo dat wij een huilbaby hadden. Vanaf 1 jaar wordt het veel plezanter en haal je veel meer voldoening uit de interacties omdat de ontwikkeling pas echt begint. Hier komt nog wel een tweede kindje (nog niet echt vastgelegd wanneer) maar ik zie nu al tegenop tegen die platte baby fase.

Onze dochter is nu twee en ik ben eigenlijk pas echt verliefd op haar geworden het laatste jaar.
Ze is nog jong en is nog heel afhankelijk, al is de interactie wel heel sterk gegroeid na de echte platte fase van de eerste paar maanden. Ik kijk uit naar de volgende periode, al geef je telkens wel iets af als ze opgroeit en daar sta je wel even bij stil. We hebben wel het geluk dat ze flink doorslaapt, dus onze nachtrust is het afgelopen jaar overeind gebleven. Een tweede kindje komt er wellicht niet.
 
Ik vind elke leeftijd iets hebben eerlijk gezegd. Om ze te zien evolueren vanaf de geboorte, met de hulpeloosheid en bijhorende tedere zorg, tot mensen met een mening en eigenheid... M'n oudste is er nu 11 en ik heb veel aan de manier waarop ik er ondertussen al mee kan praten. En die evolutie in redeneringen etc is eigenlijk gigantisch tof om te volgen. Wanneer je merkt dat er ergens weer een soort van klik of stap is genomen waardoor ze weer verder staan in hun manier om tegen de wereld te kijken. Heel tof :)
 
Ik vind elke leeftijd iets hebben eerlijk gezegd. Om ze te zien evolueren vanaf de geboorte, met de hulpeloosheid en bijhorende tedere zorg, tot mensen met een mening en eigenheid... M'n oudste is er nu 11 en ik heb veel aan de manier waarop ik er ondertussen al mee kan praten. En die evolutie in redeneringen etc is eigenlijk gigantisch tof om te volgen. Wanneer je merkt dat er ergens weer een soort van klik of stap is genomen waardoor ze weer verder staan in hun manier om tegen de wereld te kijken. Heel tof :)
De mijne zijn wat jonger maar ik heb inderdaad hetzelfde gevoel: elke fase is even leuk.
De oudste (4) kan het goed uit leggen en daar kunt ge wel leuke en grappige conversaties mee hebben. Gisteren was één van de buren aan z'n oprit bezig en die had van die kegeltjes gezet. Zij: papa, pas op dat je niet tegen die pyloontjes loopt.
Like wtf, da's een woord dat ik zelfs nooit gebruik. Geen idee van waar ze dat heeft.

De zoon (2) begint grapjes te maken. Het leukst vindt hij om mij "namen" te noemen. Dan komt em af, wijst hij en zegt: "jij bompa". En dan barst hij in lachen uit. Echt geniaal.

De jongste (1) weet tegenwoordig goed wat ze wil. Ge ziet die focussen op iets en die blijft proberen tot het kan. Die kan ook ongelooflijk goed klimmen. Tijdje terug zat ze op tafel..

Ik ben echt benieuwd tot wat voor personen die gaan uitgroeien.
 
Grappig is ook dat je echt moet zien wat je doet of zegt, vorige week was mijn pa en ma bij ons, ons ma was weer zeuren waarop mijn vader achter haar rug zo teken deed met zijn hand en arm dat ze weer aan het zagen is, mijn zoontje van 5 had dat natuurlijk gezien, en constant achter mijn ma haar rug dat aan het nadoen en dan lag die zelf strijk van het lachen met zijn eigen mopje, echt hilarisch 😅 en dan ook onze pa zijn reactie van oei shit.😛
 
Inderdaad.
Gisteren nog, bij het aanschuiven aan de kassa.
Den oudste (3,5 jaar): papa, wat heeft die dikke mevrouw allemaal in haar kar.
Ja, ge komt wel iets tegen op die goudeerlijke leeftijd, terwijl de mensen gewoon naast u staan.

Waarom zit die meneer in een rolstoel?
Waarom kan die niet lopen?
Waarom is die meneer zo klein (dwerg)?
Waarom heeft die geen haar?
Of over meneer beginnen als het een vrouw is. Ik zei ooit eens, nee dat is een mevrouw -> Dat kan toch niet, die heeft een snor! :shutup:
etc.

En onze zoon heeft een luide, dragende stem.
 
Laatst bewerkt:
onze jongste is op zijn stoeltje in slaap gevallen in de 1ste kleuterklas. De halve dag gisteren heeft ie overleefd, de tweede was al minder

Wat een ei op zijn voorhoofd. :eek:
 
onze jongste is op zijn stoeltje in slaap gevallen in de 1ste kleuterklas. De halve dag gisteren heeft ie overleefd, de tweede was al minder

Wat een ei op zijn voorhoofd. :eek:
Ik had ook zoiets verwacht, de werkelijkheid is dat onze jongste na vandaag zijn tweede dag school (eerste hele dag dus ook) thuis komt en gewoon direct op de trampoline staat te springen.
 
Terug
Bovenaan