Wat zeggen die onderzoeken dan over interactie met leeftijdsgenootjes? (Qua samen leren spelen, delen,..) Of maakt dat op die leeftijd nog niet echt uit?
Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's
- Onderwerp starter Joeri
- Startdatum
Volgens mijn vrouw (die zich wat gespecialiseerd heeft in de materie
) is er geen significant verschil tussen kinderen die naar de creche/onthaalmoeder zijn geweest en kinderen die dat niet gedaan hebben. Kinderen spelen ook pas echt samen vanaf 3-4 jaar, daarvoor is het inderdaad imitatiegedrag. En het punt waarop veel ouders dan missen, is het feit dat je natuurlijk als ouder dan wel de tijd erin moet steken om uw kind dingen aan te leren zodat ze u gaan nadoen.Er zit ook verschil qua onthaalmoeder op dit vlak bvb, de onthaalmoeder die wij voorzien hadden had 4 kindjes. De 3 andere kindjes gingen hun laatste jaar in. Onze dochter zou sowieso pas op 8 maanden gaan, dat wil zeggen dat ze nog 22 maand zou gaan, waarvan dus al 12 maand met kinderen die toch haar leeftijd niet zijn. Dan schiet er nog 10 maand over, waarbij zij dan al 18 maand is, en er waarschijnlijk kindjes van 3-4 maand bij komen...
Dat leeftijdsverschil maakt niets uit hoor. Dat komt vooral, zoals je zelf zegt, omdat ze nog niet samen kunnen spelen. Dat komt pas veel later. Maar ze imiteren wel, bestuderen wat er rond hen gebeurd en zoeken leuke situaties op. Onze 1-jarige wil constant alles nadoen van onze bijna 4-jarige thuis. Mega interessant. De oudste gaat graag om met oudere kinderen, dat was al van kleins af.
Als ik trouwens 1 ding geleerd heb in het ouder zijn is vooral niet te veel op voorhand inlezen en studeren van materie. Meestal vind je toch materiaal van beide kanten. Het al dan niet nut van sociale vaardigheden in een creche voor een kind is net een onderwerp waar er heel veel discussie over is. Doe vooral ook wat je als ouder goed vindt en waar je je goed bij voelt. Je weet pas wat het is om ouder te zijn als het zover is, op voorhand erover lullen is dikwijls helemaal iets anders dan wat de praktijk brengt. Wacht maar af tot je een huilbaby hebt of eentje die 's nachts gewoon slecht slaapt en je overdag weken of maanden aan een stuk kapot zit. Je zal blij zijn dat je eens kan rusten, wat geen schande is!
Als ik trouwens 1 ding geleerd heb in het ouder zijn is vooral niet te veel op voorhand inlezen en studeren van materie. Meestal vind je toch materiaal van beide kanten. Het al dan niet nut van sociale vaardigheden in een creche voor een kind is net een onderwerp waar er heel veel discussie over is. Doe vooral ook wat je als ouder goed vindt en waar je je goed bij voelt. Je weet pas wat het is om ouder te zijn als het zover is, op voorhand erover lullen is dikwijls helemaal iets anders dan wat de praktijk brengt. Wacht maar af tot je een huilbaby hebt of eentje die 's nachts gewoon slecht slaapt en je overdag weken of maanden aan een stuk kapot zit. Je zal blij zijn dat je eens kan rusten, wat geen schande is!
Laatst bewerkt:
Mulan
Well-known member
Hier was het het verschil tussen wél een dutje kunnen doen overdag en geen dutje kunnen doen met gemiddeld 5u slaap per nacht in 3 stukken.
Ze moeten het toch leren, is het niet als baby, dan wel als kleuter
. De verzorgsters zeiden zelf dat het ideaal was dat ik aan 4 maand al begon met 2u/dag, dat de kinderen die aan 6-9 maand starten VEEL meer huilen omdat ze dan net in die fase zitten van verlatingsangst.
Dat klopt zeker. Maar als uw vrouw een PhD in Psychologie heeft, heeft ze nogal eens de neiging om studies over dat soort dingen te lezen
Maar het is inderdaad een keuze die je moet maken op basis van uw gevoel. Maar ik vind het wel belangrijk om op te zoeken wat de onderzochte effecten zijn (als je dat kan). Zo volgen wij ook bvb de Rapley-methode voor voeding, ik weet dat ze hierdoor waarschijnlijk wat minder voedingsstoffen binnen krijgt, maar anderzijds is haar fijne motoriek al veel beter dan bij babies die dit niet doen.
Je moet imo ook naar jezelf kijken inderdaad. Voor ons was het "bewuster meemaken van het opgroeien" belangrijker dan de extra rust.Hier was het het verschil tussen wél een dutje kunnen doen overdag en geen dutje kunnen doen met gemiddeld 5u slaap per nacht in 3 stukken.
Ze moeten het toch leren, is het niet als baby, dan wel als kleuter
De verzorgsters zeiden zelf dat het ideaal was dat ik aan 4 maand al begon met 2u/dag, dat de kinderen die aan 6-9 maand starten VEEL meer huilen omdat ze dan net in die fase zitten van verlatingsangst.
En het is effectief veel makkelijker om een 4-6 maand oude baby naar de creche te sturen dan een 6-9 maand.
TNTim
Well-known member
Ik weet niet meer wanneer de onze juist zijn begonnen, maar ook redelijk vroeg. De eerste maanden ging dat heel soepel omdat ze niet beseften dat ze ergens anders gebracht werden. Na een paar maanden kwam dat besef er wel en begon het huilen/krijsen/vastklampen.
Kan me eigenlijk moeilijk voorstellen dat ze dat dan nog veel meer hadden kunnen doen, maar is best mogelijk...
Het 'leren' hebben ze hier nooit gedaan, ze zijn nooit graag naar de kinderopvang geweest en het was bijna elke dag miserie.Ze moeten het toch leren, is het niet als baby, dan wel als kleuter
Hadden we de mogelijkheid gehad, had ik liever x-aantal maanden minder miserie.
Maar zoals anders. zegt, er zijn veel variabelen die de keuze beïnvloeden en je moet als ouder vooral doen waar je uzelf goed bij voelt.
Mulan
Well-known member
Ik denk dat ik met die 2 (de eerste 4maanden)-5u (het jaar daarop) per dag uitbesteden van de dochter weinig mijlpalen heb gemist persoonlijk 
Gewoon kunnen gaan werken en niet 100% van de tijd bezig zijn met "zorgen" was voor mij heel belangrijk naar mijn eigen mentale gezondheid toe. Om toch noch iets te hebben van mezelf buiten de dochter.
Maar dat is idd heel persoonlijk!
@TNTim klinkt vreselijk om het als ouder zo te moeten aanvoelen
De mijne gaat gelukkig met de glimlach! Enkel toen ze terug moest na enkele weken ziek thuis, was het telkens weer opbouwen en wel huilen, maar dan ging ze 1-2u en zo terug opbouwen in samenwerking met de grootouders.
Gewoon kunnen gaan werken en niet 100% van de tijd bezig zijn met "zorgen" was voor mij heel belangrijk naar mijn eigen mentale gezondheid toe. Om toch noch iets te hebben van mezelf buiten de dochter.
Maar dat is idd heel persoonlijk!
@TNTim klinkt vreselijk om het als ouder zo te moeten aanvoelen
De mijne gaat gelukkig met de glimlach! Enkel toen ze terug moest na enkele weken ziek thuis, was het telkens weer opbouwen en wel huilen, maar dan ging ze 1-2u en zo terug opbouwen in samenwerking met de grootouders.
Laatst bewerkt:
Voor wat doen jullie Rapley? In het geloof dat ze meer gaat lusten later? Of puur voor de motoriek ontwikkeling?Dat klopt zeker. Maar als uw vrouw een PhD in Psychologie heeft, heeft ze nogal eens de neiging om studies over dat soort dingen te lezen
Maar het is inderdaad een keuze die je moet maken op basis van uw gevoel. Maar ik vind het wel belangrijk om op te zoeken wat de onderzochte effecten zijn (als je dat kan). Zo volgen wij ook bvb de Rapley-methode voor voeding, ik weet dat ze hierdoor waarschijnlijk wat minder voedingsstoffen binnen krijgt, maar anderzijds is haar fijne motoriek al veel beter dan bij babies die dit niet doen.
Je moet imo ook naar jezelf kijken inderdaad. Voor ons was het "bewuster meemaken van het opgroeien" belangrijker dan de extra rust.
En het is effectief veel makkelijker om een 4-6 maand oude baby naar de creche te sturen dan een 6-9 maand.
Sparen voor kinderen: hoe pakken jullie het aan?
Hallo, Wij zijn vorige maand voor de eerste keer ouders geworden van een zoon. Door corona kunnen wij jammer genoeg geen babyborrel doen of veel bezoekjes ontvangen, waardoor wij nu redelijk wat giften ontvangen op de "pamperrekening". We hebben nog geen spaarrekening geopend voor ons kind...
www.beyondgaming.be
Mulan
Well-known member
Wij hebben ook voor rapley gekozen om ze te laten proeven van pure smaken (de papa heeft een aantal voedsel fobieen en dat wouden we zeker vermijden) én de motoriek te stimuleren.
Helaas kan rapely prima met borstvoeding, maar die kon ik niet meer geven. Aan 7-8maand zei de pediater dat ze ondervoed raakte en dan zijn we toch overgeschakeld op gemixt eten op de crèche. Thuis kreeg ze om 10u nog rapley en bij het avondeten, op de crèche gemixt middagmaal en fruitpap.
Ik ben zelf een heel lastige eter (lees: ik eet géén saus. Dus geen mayo, ketchup, spaghettisaus, stoofvlees, ...). Dat is héél lastig op restaurant bvb, en ik weet dat het niet de smaak zal zijn, maar toch krijg ik het niet binnen. Ook als kind nooit gegeten trouwens.
Dan beginnen lezen hoe je dat kan vermijden, want we wisten beide al wel dat zoiets in de babyjaren gevormd kan worden.
Daarnaast via schoonzus (3 kinderen) ook te horen gekregen dat ze 2x papjes hebben gegeven en 1x Rapley en dat die laatste echt véél makkelijker ging.
We zijn nu 1.5 maand ver, en onze dochter (7.5 maand) eet zonder problemen alle soorten fruit, aardappelen, groenten. De enige dingen die ze niet moet hebben zijn eieren en champignons. En vlees lukt nog wat moeilijk om binnen te krijgen met maar 2 tanden... Als ik dan baby's van dezelfde leeftijd zie sukkelen met die papjes, dan is het voor mij duidelijk wat de voorkeur heeft. Daarnaast eet onze dochter ook gewoon "vloeibare" dingen met een lepel. Je ze hangt dan helemaal vol, maar ze krijgt er best veel van binnen. En dat had ik nooit durven dromen dat ze dat op deze leeftijd al kon.
Ok, bedankt (ook aan de anderen) voor dat advies, een dag crèche zou inderdaad best wel een goed idee kunnen zijn, te bespreken met de vriendin
Die uitkeringen, even mijn redenering:
Mijn vriendin wil er niet meer werken, dit is een kleine horecazaak dus ze verwacht ook gewoon dat het heel zwaar zal worden naar het eind van de zwangerschap toe (en aangepast werk, ik weet niet of haar werkgevers erg op de hoogte zijn van die rechten).
Als ze zelf haar ontslag geeft volgt er uiteraard geen uitkering, maar is dat niet de enige manier om evenlang "out" te zijn als ze zelf wil?
Ik geef toe dat ik mij nog moet verdiepen in al die opties, dus als er iemand daar andere inzichten over heeft zijn die zeker welkom!
Ik heb er ook geen problemen mee dat ze langer bij de baby wil blijven, ik zie rondom mij koppels waar het echt moet om rond te komen, en niemand lijkt er echt gelukkiger van te worden om én slecht te slapen én te moeten werken én ook de baby minder te zien.
Green Mamba
Well-known member
Dan kan ze die alvast onder hun neus schuiven. Het is niet omdat je een kleine horecazaak uitbaat dat je niet op de hoogte moet zijn van de rechten en plichten naar je werknemers toe.
Da's bij velen een probleem: kind en de ruime omgeving hangen helemaal vol. Ge hebt veel opkuiswerk maar 't loont wel.
Geen rapley hier maar gewoon heel vroeg zelf laten smossen en ook gewoon stukjes van ons door geven. Zeker wanneer ge merkt dat ze interesse hebben, gewoon een stukje geven.
Bonus: zo geraken ze ook ineens bekend met gekruid eten. Als mijn zus met haar kroost chili komt eten, klagen die van haar dat het pikant is, terwijl de onze dat gewoon binnen spelen
Klopt natuurlijk wel wat je zegt, maar uiteindelijk werkt ze nu vaak tot laat, want dan is het druk. Het werk is ook veel rechtstaan. Ik weet niet echt wat ze gaan uitvinden om dat "aangepast" te maken. En er een conflict voor uitlokken als je er niet meer wil werken is misschien ook niet echt de manier om te vertrekken.
Ze gaat het sowieso met hen bespreken natuurlijk, maar vermits ze toch graag niet meteen aan het werk zou gaan is een oplossing dan om haar opzeg te geven zodat ze werkloos is min of meer wanneer werken moeilijk zou worden.
Een conflict uitlokken als ze er nog wel wél wil werken, is misschien niet zo slim. Maar als ze er sowieso weg wil is ze toch beter af om nog een tijd uitbetaald te worden omdat zij geen alternatief kunnen voorzien en/of de rechten van hun werknemers niet kennen?
Nineshots
Well-known member
Een bonus zou ik dat nu niet echt noemen. Aangezien pikant eten je smaakpapillen wat verdoven (gelukkig niet definitief).Bonus: zo geraken ze ook ineens bekend met gekruid eten. Als mijn zus met haar kroost chili komt eten, klagen die van haar dat het pikant is, terwijl de onze dat gewoon binnen spelen
Dan gaan ze eerder de pikante saus/kruiden leren eten dan het eten zelf.
Dat valt tot nu toe goed mee. Die steken quasi alles in hun mond
En ze eten zowel rauwe groenten, als dingen in (gekruide) saus.
De bonus zit em in: als we ne curry of dahl voor hun neus zetten, trekken ze hun neus daar ni voor op.
