Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

Mijn vrouw kan daar op één of andere manier veel beter mee om en zij slaapt nóg minder dan ik. Ik ben zo toch al een aantal keer wakker geworden in zo'n extreme fight/flight reactie dat ik eigenlijk gewoon niet meer kan bewegen/denken, gelukkig zijn dat eerder de uitzonderingen.
Ik heb het vermoeden dat het moment in de slaapcyclus de intensiteit van die fight/flight bepaald.
Da's iets hormonaals als je borstvoeding geeft, dat het beetje dat je slaapt ook diepere slaap is of makkelijker slapen. Weet het niet juist meer.
 
Hier eens polsen of het herkenbaar is. Bedtijd is hier meestal een strijd al een hele periode. Spreken over 7jarige.

Op een ander en in school, overal positieve geluiden. Maar thuis soms een ander verhaal.

Mijn madam maakt haar ver elke dag kwaad, maar roepen en boos zijn lijkt me niet de oplossing. Beide zijn ook wel koppig. Ben dat eerlijk gezegd beu aan het worden.

Vandaar de vraag, lijkt me niet de normale gang van zaken en wat kunnen we eraan doen?
Herkenbaar.

Kan overprikkeling van de schooldag zijn. En/of oververmoeidheid.

Samen met het karakter van de mama kan dit botsen.

Om de clichés erbij te halen: duidelijk avondritueel? Elke avond? Zelfde ouder/ afwisselend?

Als niets lukt tegen de vrouw zeggen: dat heeft ze van u, los het maar op! is ook een leuke.
 
Zolang ze nog geen klok kunnen lezen is het te doen denk ik :p

Soms zeg ik eens kom we gaan naar boven, het is bedtijd en dan als hij boven is zeg ik je mag nog een beetje langer opblijven als je straks wel flink gaat slapen oké? Maar hij weet niet dat we al een uur of ene half uur vroeger naar boven zijn gegaan natuurlijk :p
 
Hier zwanger van de 3e. De andere zijn 2j en 9 maanden.

Het was een zeer bewuste keuze, maar nu ik het hartje heb gezien komt het besef pas dat er dus echt een 3e baby zal komen, en daarbij is er nu ook een soort van paniek ontstaan.
Ik begrijp mezelf totaal niet meer! Het helpt ook niet dat ik mij lichamelijk ellendig voel, hopelijk gaat het gewoon beter na dat eerste trimester.

Gelukkig een zeer betrokken man die er allemaal heel rustig onder blijft (en die niet klaagt over mijn hormonen 🫣)
 
Hier zwanger van de 3e. De andere zijn 2j en 9 maanden.

Het was een zeer bewuste keuze, maar nu ik het hartje heb gezien komt het besef pas dat er dus echt een 3e baby zal komen, en daarbij is er nu ook een soort van paniek ontstaan.
Ik begrijp mezelf totaal niet meer! Het helpt ook niet dat ik mij lichamelijk ellendig voel, hopelijk gaat het gewoon beter na dat eerste trimester.

Gelukkig een zeer betrokken man die er allemaal heel rustig onder blijft (en die niet klaagt over mijn hormonen 🫣)
Proficiat! Ook pittig he , zo kort op een. Gaan veel aan elkaar hebben. Hier eerste net 1 en ook zwanger net en herken het gevoel al een beetje 😅
 
Hier zwanger van de 3e. De andere zijn 2j en 9 maanden.

Het was een zeer bewuste keuze, maar nu ik het hartje heb gezien komt het besef pas dat er dus echt een 3e baby zal komen, en daarbij is er nu ook een soort van paniek ontstaan.
Ik begrijp mezelf totaal niet meer! Het helpt ook niet dat ik mij lichamelijk ellendig voel, hopelijk gaat het gewoon beter na dat eerste trimester.

Gelukkig een zeer betrokken man die er allemaal heel rustig onder blijft (en die niet klaagt over mijn hormonen 🫣)
Proficiat!

Is qua leeftijd gelijkaardig als bij ons: er zit 3 jaar en 3 maand tussen de oudste en de jongste. In't begin was dat best pittig. Al helpt het wel dat je al gewoon bent je aandacht over twee kinderen te verdelen. Zwaarste periode was toen m'n vriendin terug aan't werk ging; ze werkte in shiften dus was ik vaak alleen thuis met 3 heel kleine kinderen.

Maar we zijn dat vrij goed doorgekomen en nu ze wat groter zijn ben ik wel blij dat ze niet zo veel verschillen.
 
Herkenbaar.

Kan overprikkeling van de schooldag zijn. En/of oververmoeidheid.

Samen met het karakter van de mama kan dit botsen.

Om de clichés erbij te halen: duidelijk avondritueel? Elke avond? Zelfde ouder/ afwisselend?

Als niets lukt tegen de vrouw zeggen: dat heeft ze van u, los het maar op! is ook een leuke.

Ritueel elke dag hetzelfde. Grotendeels.
Afwisselend ik of de partner, bewust.
Maar trekken en sleuren is al een paar jaar meestal.

Tijdje kwartier op voorhand scherm uit en nog wat zitten spelen, mss terug invoeren.

Heb ik al gezegd, beaamt ze ook 😂
 
Hier is het elke morgen een gevecht omdat ze het nu in haar kop heeft gehaald dat ze een kleedje met korte mouwen wil dragen. Enfin, ongeacht het weer wil ze infeite naar school zoals wanneer het 30 °C is.
 
Die kleren zijn hier ook wel een probleem, als hij de zon ziet. Dan denk hij automatisch aan een korte broek.
Nu gaat hij eerst eens voelen buiten, steekt zijn hand uit de deur. Papa ik wil een lange broek.


Vandaag op eind gesprek geweest van zijn school, volgend schooljaar gaat hij naar het buiten gewoon onderwijs.
Uit de meerdere testen is gebleken dat hij dysfasie heeft.
Aangeboren neurologische taalontwikkelingsstoornis.

Gelukkig hadden ze nog 1 plaatsje hier om de hoek, ook al gaan inschrijven en eens de leerkrachten ontmoet.
Hij gaat daar veel beter zitten, van een klas van 25 naar 7. Zal hem alvast ook minder prikkelen.

Heeft al zijn 2de kleuterklas moeten dubbelen, en nu zit hij eindelijk op het niveau ervan.
Zijn taal en spreken is echt een enorm groot probleem. Al verstaat en doet hij opdrachten van het eerste studie jaar, zoals klok lezen.
Wiskunde doet hij eigenlijk niet slecht, daar zit hij al niveau van de kleuter klas 3.

Het als een lang traject al geweest, 2 jaar covid en geen opvang kunnen vinden.
Nu dit, hopelijk zit hij daar goed en kunnen ze hem de ondersteuning geven dat nodig is.
 
Hier zwanger van de 3e. De andere zijn 2j en 9 maanden.

Het was een zeer bewuste keuze, maar nu ik het hartje heb gezien komt het besef pas dat er dus echt een 3e baby zal komen, en daarbij is er nu ook een soort van paniek ontstaan.
Ik begrijp mezelf totaal niet meer! Het helpt ook niet dat ik mij lichamelijk ellendig voel, hopelijk gaat het gewoon beter na dat eerste trimester.

Gelukkig een zeer betrokken man die er allemaal heel rustig onder blijft (en die niet klaagt over mijn hormonen 🫣)
oh proficiat! Hier is er ook nog een (kleine) twijfel om al dan niet voor een derde te gaan :-) hopelijk veel beter na het eerste trimester :support:
 
Dat is hier soms ook wel zo met de kleding. Af en toe geef ik toe als het meevalt. Als het dan koud is, doet ze dat volgende keer vast niet meer.
 
Idem hier. "Ik wil geen blauw, want dat is voor jongens". Oké, maar op dat T-shirt wat je nu aan hebt staat ook iets in het blauw. "Ja, maar dat is niet volledig blauw en volledig blauw is voor jongens". Zucht....
 
Kabas en scoodle play
:eviltongue:

Wat zijn de dichtst bijzijnde 10000-tallen voor 53289 (geef beide buren)

Zoon antwoordt: 50000 en 60000

Fout

Huh?
Allez nog es intypen... Fout

Het juiste antwoord is 50 000 en 60 000

Wtf gasten???
 
Zijn er hier ook die veel moeite hebben gehad met slapen? 1 jaar en altijdprobleem geweest : heel vaak wenen/vechten tegen slaap.

Wanneer wordt dit ooit beter? 😅
 
Zijn er hier ook die veel moeite hebben gehad met slapen? 1 jaar en altijdprobleem geweest : heel vaak wenen/vechten tegen slaap.

Wanneer wordt dit ooit beter? 😅
Hier is het enorl gebeterd sinds we niet meer vechten tegen de slaap. Willen ze niet slapen, tant pis maar als ouder trekken we het ons niet meer aan en reageren er niet meer op. Dat was 3 a 4 weken enorm lastig maar nu ze zien dat hun gedrag geen gevolg krijgt is dat gedrag er ook opeens niet meer.
 
Hier is het elke morgen een gevecht omdat ze het nu in haar kop heeft gehaald dat ze een kleedje met korte mouwen wil dragen. Enfin, ongeacht het weer wil ze infeite naar school zoals wanneer het 30 °C is.
Herkenbaar, hier ook sinds het zo warm was wil ze ook in het 'kort' naar school.
 
Zijn er hier ook die veel moeite hebben gehad met slapen? 1 jaar en altijdprobleem geweest : heel vaak wenen/vechten tegen slaap.

Wanneer wordt dit ooit beter? 😅
Hier gaat ze na 5.5 jaar eindelijk zelfstandig slapen en moeten we er 's nachts niet meer gaan bij liggen
 
Proficiat!

Is qua leeftijd gelijkaardig als bij ons: er zit 3 jaar en 3 maand tussen de oudste en de jongste. In't begin was dat best pittig. Al helpt het wel dat je al gewoon bent je aandacht over twee kinderen te verdelen. Zwaarste periode was toen m'n vriendin terug aan't werk ging; ze werkte in shiften dus was ik vaak alleen thuis met 3 heel kleine kinderen.

Maar we zijn dat vrij goed doorgekomen en nu ze wat groter zijn ben ik wel blij dat ze niet zo veel verschillen.

En hoe oud zijn ze nu bij jullie?
Ik werk ook in shiften dus man zal regelmatig een avond of weekenddag alleen zitten met 3 kleintjes. Uiteraard uitvoerig besproken op voorhand, maar je kan toch nooit echt inschatten hoe dat zal zijn.
Met 2 doet hij het alvast super vlot dus ik verwacht geen problemen
 
De tweeling maakte hier continu ruzie. Voor alles, continu. Om onnozel van te worden.

Sinds nummer 3 bij verstand is (2.5), speelt de tweeling (5.5) samen met nummer 3 zonder ruzie. Er zijn zowaar ochtenden en/of namiddagen dat ze alle 3 boven spelen en we ze een uur niet horen. We krijgen in het weekend zelfs dingen gedaan met de kinderen thuis.

Maar 3 blijft wel sucken als je alleen thuis bent. Met 2 kun je nog naar de winkel of een wandeling doen met een kind aan elke hand. Met 3 alleen op uitstap is en blijft relatieve nachtmerrie aangezien je maar 2 handen hebt :laugh:
 
Maar 3 blijft wel sucken als je alleen thuis bent. Met 2 kun je nog naar de winkel of een wandeling doen met een kind aan elke hand. Met 3 alleen op uitstap is en blijft relatieve nachtmerrie aangezien je maar 2 handen hebt :laugh:
Hahaha, ik zeg soms hetzelfde maar dan met 2 en 1.
 
Terug
Bovenaan