Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

2, 4 en 6-jarige en geen tablets in huis. Zolang mogelijk vermijden en voorlopig lukt het goed. Voordeel is dat ze een oneindige creativiteit ontwikkelen en zich prima kunnen bezighouden (samen onder elkaar en alleen)
 
Hier mag de dochter door de week na het avondeten, tv-kijken. Da's meestal geen uur per dag. In't weekend mag ze na het middageten op de Switch spelen, of tv-kijken en na het avondeten enkel tv. Er zijn wel uitzonderingen. Een tablet heeft ze niet.

Als ik kinderen zie die geen tv mogen kijken, dan hangen die voor dat scherm terwijl die van ons gewoon iets anders gaat doen als het niet interessant is.

*Onze tv kent wel geen Paw Patrol, Peppa Pig en consoorten. Daar is die te dom voor. 😇
 
Dochter en schermpjes, toch iets om over te waken. Als we haar laten doen kan die de hele dag achter de tablet zitten. En als je het zonder afspraken toelaat wordt ze kwaad en onredelijk als je het afzet en zegt dat ze moet gaan spelen. Lastig om daar telkens zo streng over te moeten zijn, maar een vijfjarige heeft uit zichzelf weinig discipline vrees ik.

Youtube Kids heb ik er al afgesleten. Wat een vergeetput aan brainrot is me dat.

Maar goed. Volwassenen kijken ook teveel naar schermpjes. Elke dag de tv opzetten is ook niet goed. Laat staan de smartphone.
Hier is het een half uur per dag (na het avondeten, terwijl wij de keuken opruimen). Ze mag kiezen tussen tv en tablet, maar meestal is dat tablet.
Ze heeft daar wat paw patrol en bluey apps op, en daarnaast wat pedagogische apps om te leren programmeren etc.
Maar de app die de voorbije weken elke dag gekozen wordt, is de Efteling app. Dat zijn in essentie filmpjes van die attracties...

Na een half uur valt de tablet uit, en dat is eigenlijk nooit gedoe.
 
Hier kijkt ze geregeld 40 min- 1 uur tv wanneer mijn vrouw na het ophalen van school het avondeten kookt. Soms wil ze wat anders doen, zoals in de keuken "helpen", maar bij momenten is ze gewoon moe van school en is even bekomen voor de tv beter lijkt het. We zouden ze ook kunnen laten spelen in de opvang, maar de dochter lijkt toch graag naar huis te komen (ze is ook maar 3.5).

Met het pinksterweekend was het ook gewoon zo warm buiten dat we uiteindelijk, na buiten wat in een plonsbad te zitten of 's morgens vroeg naar de speeltuin te gaan, in de namiddag wat voor de tv hebben gezeten. Dan kijken we samen naar een Disneyfilm.

Op zich is een uur tv, met soms eens twee uur op een weekenddag, een pak minder dan wat ik me herinner uit mijn kindertijd, dus ik ben daar nu niet zo ongerust over. We waken er ook wel over dat het zaken zijn zoals Bluey, of een film, en geen youtube-brainrot. Een dik jaar terug hadden we eens Cocomelon opgezet, en wat voor een hypnotiserende rommel was dat. Ook vraagt ze nu soms voor Paw Patrol, omdat ze dat op school hoort.

Waar ik me meer ongerust over maak, is wanneer social media zijn intrede gaat doen, wat sowieso al in de lagere school is. Mijn vrouw kreeg onlangs een vriendschapsverzoek op Instagram (of hoe dat daar ook heet, ik heb dat niet), van de 9 of 10 jarige dochter van de buren, die daar make-upfilmpjes post. Dat was ook wel even slikken.
 
2, 4 en 6-jarige en geen tablets in huis. Zolang mogelijk vermijden en voorlopig lukt het goed. Voordeel is dat ze een oneindige creativiteit ontwikkelen en zich prima kunnen bezighouden (samen onder elkaar en alleen)
Voor die aanpak gaan wij ook. Geen smartphone/tablet/pc tot minstens 10-12 jaar, en als het al vroeger moet voor school, dan enkel voor school.
Intussen ken ik alle truuken van de foor dankzij de kinderen van een paar klanten die het écht te bont maken.
 
Ik heb vorige week toegegeven en ze alle 2 een iphone gekocht. De horloges waar ze mee konden bellen hebben na 5 jaar volledig de geest gegeven en uiteindelijk is dat meer voor mij/mijn ex dan voor ons.

Hoeveel keer ik niet ofwel "nee" moet zeggen ofwel bezorgd zijn omdat ik niet echt weet waar ze zijn is veel te hoog.
"Iedereen gaat daar spelen, mag ik ook?" .. Mja, maar hoe kan ik u bereiken om te zeggen dat ge naar huis moet komen, of wat als iedereen zich naar een andere locatie verplaatst, etc

Meestal krijg ik dan een telefoon van een random nummer met "hey papa, ik gebruik de telefoon van X, mag ik mee gaan naar y of z?" Etc

Veel beter als ik weet dat ze niet moeten vertrouwen op iemand anders.
 
2, 4 en 6-jarige en geen tablets in huis. Zolang mogelijk vermijden en voorlopig lukt het goed. Voordeel is dat ze een oneindige creativiteit ontwikkelen en zich prima kunnen bezighouden (samen onder elkaar en alleen)
Same, geen tablet in huis hier. Niet voor ons en niet voor de kinderen. PC gebruiken ze soms, zowel voor school als ontspanning. Mijne oude DS wordt ook gebruikt om op te gamen. TV zien ze wel, dat scheelt echt van dag tot dag. Vorige week met dat goede weer is dat een dik half uur.
Als het strontweer is en ze vervelen zich of zijn gewoon moe na een dag school, dan is dat anderhalf uur. Sowieso ook nooit TV voor de middag.

Een beetje gelijkaardig als @Sylverscythe : ik denk dat ik vroeger een pak meer voor de zat :D
En wat ze zien is nog wel ok: Cocomelon en consoorten wordt gemeden, de Youtube app op de TV is off limits.
 
Voor die aanpak gaan wij ook. Geen smartphone/tablet/pc tot minstens 10-12 jaar, en als het al vroeger moet voor school, dan enkel voor school.
Intussen ken ik alle truuken van de foor dankzij de kinderen van een paar klanten die het écht te bont maken.
Vanaf eerste leerjaar al pc in de klas...
Beperken ja, verbieden nee.
 
In plaats van te verbieden beter nadenken hoe te gebruiken voor het brein te stimuleren is mijn mening.

Hier wordt bv. ingezet op puzzel apps, wiskundige apps, programmeren, schaken, enz. De juiste games is ook gewoon goed voor de ontwikkeling van het brein. De duurtijd van schermen wordt natuurlijk wel ingeperkt.

Schermen moeten niet altijd geassocieerd worden met YouTube, social media, enz.
 
Zoals hierboven al gezegd, schermen kunnen ook op een positieve manier worden ingezet. Alle schermen verbieden tot 10-12jaar is naar mijn mening even extreem als volledig geen controle. Besef ook dat al hun leeftijdsgenoten wel toegang hebben tot schermen, waardoor jouw kinderen mogelijks over veel zaken niet kunnen meepraten en als raar worden aanzien.
 
Hier wordt bv. ingezet op puzzel apps, wiskundige apps, programmeren, schaken, enz. De juiste games is ook gewoon goed voor de ontwikkeling van het brein. De duurtijd van schermen wordt natuurlijk wel ingeperkt.
Wil je een lijstje maken van welke apps dit zijn? Hier is wel een tablet, maar geen apps voor de kinderen en wel interesse, al is het maar voor als we in de wachtzaal van het ziekenhuis zitten.
 
In plaats van te verbieden beter nadenken hoe te gebruiken voor het brein te stimuleren is mijn mening.

Hier wordt bv. ingezet op puzzel apps, wiskundige apps, programmeren, schaken, enz. De juiste games is ook gewoon goed voor de ontwikkeling van het brein. De duurtijd van schermen wordt natuurlijk wel ingeperkt.

Schermen moeten niet altijd geassocieerd worden met YouTube, social media, enz.
Hier doen ze dat gewoon op de pc hoor.
De oudste is bv met scratch bezig. Niemand in huis heeft behoefte aan een tablet. Dus ik ga dat ni speciaal in huis halen voor die bengels.
 
Hier doen ze dat gewoon op de pc hoor.
De oudste is bv met scratch bezig. Niemand in huis heeft behoefte aan een tablet. Dus ik ga dat ni speciaal in huis halen voor die bengels.
Een app hoeft dan ook niet perse over een tablet te gaan... Je kan op verschillende devices vanalles doen.
Onze kinderen (en wij) hebben ook helemaal geen tablet. Bij de grootouders hebben ze er wel 1 ter beschikking, ik zou de apps eens moeten opzoeken als we daar zijn. Zitten echt goede zaken bij.
 
Laatst bewerkt:
Zoals hierboven al gezegd, schermen kunnen ook op een positieve manier worden ingezet. Alle schermen verbieden tot 10-12jaar is naar mijn mening even extreem als volledig geen controle. Besef ook dat al hun leeftijdsgenoten wel toegang hebben tot schermen, waardoor jouw kinderen mogelijks over veel zaken niet kunnen meepraten en als raar worden aanzien.
Tot 10-12 jaar verbieden is inderdaad nogal lang en overbodig. Maar tot 6-7 jaar schermen serieus beperkt houden is nog helemaal iets anders. Ik zie toch vaak dat het gebruik van schermen (bij kleine kinderen) begint uit gemakzucht van de ouders.
 
Hier eens polsen of het herkenbaar is. Bedtijd is hier meestal een strijd al een hele periode. Spreken over 7jarige.

Op een ander en in school, overal positieve geluiden. Maar thuis soms een ander verhaal.

Mijn madam maakt haar ver elke dag kwaad, maar roepen en boos zijn lijkt me niet de oplossing. Beide zijn ook wel koppig. Ben dat eerlijk gezegd beu aan het worden.

Vandaar de vraag, lijkt me niet de normale gang van zaken en wat kunnen we eraan doen?
 
We gaan hier al om 21u naar bed, maar tegen 1 à 2u vallen we pas in slaap, ze is dan precies het meest actief tegenover de rest van de dag. Om gek van te worden. De posttraumatische stress en oververmoeidheid heb ik echt onderschat.
 
Dochter en schermpjes, toch iets om over te waken. Als we haar laten doen kan die de hele dag achter de tablet zitten. En als je het zonder afspraken toelaat wordt ze kwaad en onredelijk als je het afzet en zegt dat ze moet gaan spelen. Lastig om daar telkens zo streng over te moeten zijn, maar een vijfjarige heeft uit zichzelf weinig discipline vrees ik.

Youtube Kids heb ik er al afgesleten. Wat een vergeetput aan brainrot is me dat.

Maar goed. Volwassenen kijken ook teveel naar schermpjes. Elke dag de tv opzetten is ook niet goed. Laat staan de smartphone.
De laatste tijd zijn beide dochters mega into Paw Patrol / Gabby, nooit zelf gestimuleerd, vooral via vriendjes / neefje dat ze ermee in 'contact' komen. Het is steeds een helse strijd als we de televisie uitzetten na een aflevering. Ze zijn dan echt super overprikkeld.

Ik heb er nu echt een stop op gezet en terug overgeschakeld naar "rustigere" filmpjes zoals Vuilniswagen. Echt een wereld van verschil, geen discussie als het scherm wordt uitgezet.

Tablet wordt hier enkel gebruikt als we op reis gaan voor in de auto/vliegtuig.
 
Overdag valt het eigenlijk nog mee, maar het is een feit dat ze graag voor het minste klaagt/zaagt, als we nog maar net uit de ruimte zijn waar ze is, merkt ze het (geniepig door haar ooglidjes een beetje open te doen) op, en krijgen we de sirene weer te horen. Precies of ze angst heeft dat we ze gaan achterlaten of geen aandacht zullen geven...

Vannacht had ik ze na een borstvoedingsessie weer in bed gestoken en per ongeluk de verkeerde code van het alarmsysteem ingetikt, en kwam de sirene, vermoedelijk na een krampje, plots op na 3 min in bed, terwijl ik al goed in slaap was gevallen 🤯 dan doet het nog wat extra pijn .
Dan stipt 04:00 opnieuw 80~90 decibel, midden in je slaapcyclus.
We gaan hier al om 21u naar bed, maar tegen 1 à 2u vallen we pas in slaap, ze is dan precies het meest actief tegenover de rest van de dag. Om gek van te worden. De posttraumatische stress en oververmoeidheid heb ik echt onderschat.
Mijn vrouw kan daar op één of andere manier veel beter mee om en zij slaapt nóg minder dan ik. Ik ben zo toch al een aantal keer wakker geworden in zo'n extreme fight/flight reactie dat ik eigenlijk gewoon niet meer kan bewegen/denken, gelukkig zijn dat eerder de uitzonderingen.
Ik heb het vermoeden dat het moment in de slaapcyclus de intensiteit van die fight/flight bepaald.

Ik heb dat toch ook serieus onderschat moet ik zeggen. Mijn vrouw zegt al van de nacht na de bevalling "ik wil nog een baby" en als ons mie op mijn borst ligt te slapen kan ik geen nee zeggen maar tegelijk denk ik dan: dit allemaal nog eens, met daarbij nog een peuter die ook aandacht moet... poeh.
 
Hier kijkt ze geregeld 40 min- 1 uur tv wanneer mijn vrouw na het ophalen van school het avondeten kookt. Soms wil ze wat anders doen, zoals in de keuken "helpen", maar bij momenten is ze gewoon moe van school en is even bekomen voor de tv beter lijkt het. We zouden ze ook kunnen laten spelen in de opvang, maar de dochter lijkt toch graag naar huis te komen (ze is ook maar 3.5).

Met het pinksterweekend was het ook gewoon zo warm buiten dat we uiteindelijk, na buiten wat in een plonsbad te zitten of 's morgens vroeg naar de speeltuin te gaan, in de namiddag wat voor de tv hebben gezeten. Dan kijken we samen naar een Disneyfilm.

Op zich is een uur tv, met soms eens twee uur op een weekenddag, een pak minder dan wat ik me herinner uit mijn kindertijd, dus ik ben daar nu niet zo ongerust over. We waken er ook wel over dat het zaken zijn zoals Bluey, of een film, en geen youtube-brainrot. Een dik jaar terug hadden we eens Cocomelon opgezet, en wat voor een hypnotiserende rommel was dat. Ook vraagt ze nu soms voor Paw Patrol, omdat ze dat op school hoort.

Waar ik me meer ongerust over maak, is wanneer social media zijn intrede gaat doen, wat sowieso al in de lagere school is. Mijn vrouw kreeg onlangs een vriendschapsverzoek op Instagram (of hoe dat daar ook heet, ik heb dat niet), van de 9 of 10 jarige dochter van de buren, die daar make-upfilmpjes post. Dat was ook wel even slikken.
Ik deel die mening wel. Sociale media houden we wel in de gaten met TikTok als voornaamste. Daar kijken we toch geregeld mee om te zien wat voor soort filmpjes ze te zien krijgt. Gelukkig is onze dochter (13) er ook gewoon heel open over en geeft ze zelf ook aan als ze iets te zien kreeg dat haar niet bevalt.
Qua schermtijd tout court maak ik mij daar ook niet zo heel veel zorgen over, zolang er geen drang is naar een scherm of irritatie/woede als je vraagt te stoppen. Ik weet van mijzelf ook dat ik uren voor een scherm lag te rotten als ik jonger was en dat heeft ook geen hoegenaamd slechte invloeden nu.
 
Terug
Bovenaan