Onze zoontjes van 2,5 en bijna 5 (in oktober) hebben überhaupt geen schermtijd, dus geen filmpjes op gsm/tablet of tv. De énige uitzondering is eens FaceTimen met de grootouders of meter/peter.
Ik verschiet ervan hoe normaal dat maar lijkt te zijn om kinderen, vaak jonger dan ‘n jaar, een gsm of tablet in de handen te stoppen.
Tijdje terug een oude klasgenoot die een foto deelde van zijn 9 maand oude dochter met als bijschrift: “XXX heeft babytv ontdekt”.
Uw baby heeft babytv helemaal niet ontdekt. Jij hebt uw dochter in haar wipper gezet en babytv vol flitsende beelden aangezet. Waarom zou je dat doen? Zo’n baby hoeft toch nog helemaal geen tv te kijken en heeft nog zoveel anders te ontdekken

Of hoe vaak je op restaurant (kleine) kinderen aan tafel ziet zitten eten en ondertussen als een zombie naar een scherm ziet zitten staren. Ja oké, als ouder kan je dan ‘rustig’ eten. Bij ons vergt dat iets meer werk om ervoor te zorgen dat ze bv. aan tafel blijven zitten en moeten we zaken voorzien zoals kleurpotloden en magnetische blokjes.
Vorige week moest ik met de oudste naar het ziekenhuis om parelwratjes te laten verwijderen en het eerste wat de verpleegster vroeg was of ik geen gsm had met filmpjes erop. Neen, dat doen we niet zei ik en dat leek ze vreemd te vinden. In plaats daarvan had ik een boekje mee om uit voor te lezen.
Ik ben er mij hoe langer hoe meer van bewust dat wij hierin uitzonderingen zijn.
Maar ik ben er ook van overtuigd dat schermen hier geen goed idee zouden zijn. Ja het zou soms ‘gemakkelijk’ zijn. Maar voor onze oudste met bijzonder veel energie, zou het hem uiterlijk misschien rustig maken maar al die kleuren, flitsen en prikkels, zouden wel eens een averechts effect kunnen hebben. Dat zei men mij toch ook tijdens het medisch onderzoek. Waar men mij ook wist te vertellen dat ze inderdaad veel meer oogproblemen en slechte houding vaststellen door overmatig schermgrebruik vanaf jonge leeftijd.