Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

[pardal]

Mij lijkt het dat je nogal snel anekdotes als bewijs aanneemt omdat je het graag wil geloven.

Myopie ga je niet krijgen van af en toe wat schermtijd hoor, dat is weer het extremum veralgemenen. En drifbuien en dergelijke, mja, kleuters krijgen al eens driftbuien als ze hun zin niet krijgen.

Mij allemaal goed hoor, maar ik krijg een beetje een punthoofd van dat klassieke gebrek aan rationaliteit rond kinderen. Iedereen wil zijn kinderen optimaal opvoeden, wat uiteraard correct en begrijpelijk is, maar vaak komt dat neer op enkele (minieme) factoren gigantisch uitvergroten omdat we daar enige controle over hebben. En als het even kan dan op basis van die factoren anderen hun manier van kinderen opvoeden neer te sabelen uiteraard. Doet me een beetje denken aan hoe ik hier eens zei dat als ik mijn dochter liet doen ze hopen kaas zou eten en ik meteen werd aangevallen alsof ik mijn kind vetmestte op zuivel.

Uiteindelijk, als je je kinderen veilig en gezond opvoedt, kan je zo een hoop andere zaken bedenken die je best optimaliseert om de perfecte opvoeding te bekomen:

- Slapen ze wel altijd voldoende?
- Hebben ze elke dag voldoende contact met beide ouder?
- Gaan ze naar de opvang en is die helemaal educatief-pedagogisch ok?
- Gaan ze bij familie, doen die alles 100% correct?
- Zijn bovenstaande twee punten al niet in strijd met het 2de?
- Eten ze voldoende gevarieerd met fruit en groenten?
- Honderden andere vragen waarvan niemand weet hoe groot de weging is.

En zo kan je bij al die puntjes het extreme zwart-wit standpunt opzoeken. Ook, alles wordt op een hoop gegooid: baby's, peuter, kleuters, oudere kinderen/korte schermtijd of de hele dag/YouTube of gewoon een kinderprogramma zoals Bluey. Dat is geen nuttige discussie. Als je dan zaken schrijft zoals dat je je kind nooit naar een school zou sturen omdat een leerkracht Karrewiet opzet, mja. Weet je dat op voorhand? Ga je je kind dan van school doen verwisselen? Hoe zit het met andere factoren van die school en scholen uit de buurt (recent nog een hele discussie op de forum over de man/vrouwbalans)?

Mijn houding daarover is dat veel van die zaken, uitgaande van een normale gezinssituatie, en als je ze niet tot een of ander extreme situatie brengt zoals je kind vrij YouTube laten verkennen op jonge leeftijd, nogal in de marge zitten. Tot op het punt dat ze misschien zelfs minder uitmaken dan de intrinsieke, genetische, eigenschappen van je kind. Enige relativering is dus misschien op zijn plaats.

nu ouders staan anderzijds ook wel onder druk. Zijn ze druk: schuld van de ouders, te mager/te dik schuld van de ouders enz... Te veel experten die zeggen wat het beste is voor een kind:
- welk eten is het beste
- welke manier van opvoeden is het beste
- welk gedrag/lengte/gewicht bij welke levensfase/leeftijd

ge zou voor minder onzeker worden als ouder

Maar ergens zijn al die experten en boeken vergeten dat ouders ook mens zijn, werk hebben en vooral de eerste jaren een gigantisch slaaptekort te hebben, waardoor uw draagkracht als ouder al minder is.

Gewoon uw gezond verstand gebruiken, daarmee gaat ge al ver komen.

 

[Archaos]

Ik mag mijn 2 handen kussen, oma woont aan school en de kinderen kunnen daar elke middag gaan eten. Opvang voor of na school is ook geen probleem. Ze kookt altijd vers.

Maar oma heeft de gewoonte om de kinderen te trakteren op een snoep als ze flink gegeten hebben. Een beloning geven omdat ze flink gegeten hebben vind ik fout en ik sta daar totaal niet achter. Maar dergelijke zaken bespreken met oma is altijd heel moeilijk. M'n schoonmoeder voelt haar meteen persoonlijk aangevallen en de 'ik heb er 4 opgekweekt' heb ik al meermaals naar m'n kop geslingerd gekregen.

Moeilijk zo'n situaties. Ze gaat door het vuur voor haar (klein)kinderen en gelijk welke vorm van feedback of opmerking omtrent de aanpak/opvoeding van de kleinkinderen schieten direct in het verkeerde keelgat.

Kinderen eten rond 15u in school een koek. Rond 16u is de school gedaan. Ze komen bij oma en krijgen direct weer een koek. Gevolg; om 18u sta ik te blinken in de keuken met mijn avondmaal want ze hebben geen honger, om dan rond 19u terug honger te hebben. Kortom: die extra koek om 16u is niet nodig.

De situatie vanuit mijn perspectief bekijken kan ze niet. 'Gij krijgt niet elke 2 minuten te horen dat ze honger hebben hé' was altijd de reactie. Ik heb de kinderen zover gekregen dat ze er niet meer om vragen en zelfs een koek weigeren als ze die ongevraagd aangeboden krijgen.

We hebben al veel geld uitgespaard en beseffen dat we genieten van een luxe die velen niet hebben. Kinderen kunnen daar buiten spelen, knutselen, enz. Ze gaan super graag en we kunnen zo goed als altijd rekenen op oma. Maar dat zorgt er tegelijkertijd voor dat ik ondankbaar overkom als ik dan een discussie voer omtrent opvoeding met haar.

Ja, alle voordelen hebben ook hun nadelen

Dat zijn de zaken die je dan opoffert voor extra gemak en geldbesparing zeker?

En je zou kunnen verwachten dat je misschien wel tot een consensus kan komen met je moeder/schoonmoeder, maar... en het wordt al zeker moeilijk wanneer je een (schoon)zus/broer hebt die op hetzelfde moment ook zijn/haar kind(eren) naar daar stuurt. Want die heeft er mogelijk dan geen problemen mee, en dan begint het helemaal...


Ik begrijp je volledig, maar voor mij is dat één van de redenen geweest om mijn kinderen fulltime naar de crèche te sturen en daarna gewoon ook 'fulltime' naar school. Ken je kinderen, ken jezelf, ... maar ken vooral ook je (schoon)ouders

Ook kennissen/vrienden gezien die de ene dag de kinderen naar grootouders A sturen, een dag later naar grootouders B, dan een dag crèche, dan een dag zélf er op letten, dan ... dat zou ik nooit kunnen. Je kan daar zeker de voordelen van zien, maar ik zag er toch vooral de nadelen van

 

[zaklamp]

Deze discussie is veel verder gegaan dan ik bedoeld had. Voor mij persoonlijk ging het om het feit dat ik niet weet of die driftbuien te aanvaarden zijn, enkel en alleen omdat we de computer uitzetten.

We hebben nu al 2d geen filmpje meer gekeken, maar in plaats daarvan samen met hem gespeeld (deden we anders ook wel, maar nu toch iets actiever), en hij is even vrolijk, zonder de driftbui nadien. Dus hier gaan we toch nog even de schermtijd uitstellen. Hij is ook nog echt klein, ik besef goed genoeg dat we hem daar later niet volledig van moeten/kunnen afsluiten. Is ook niet onze bedoeling.

 

[Tone]

Deze discussie is veel verder gegaan dan ik bedoeld had. Voor mij persoonlijk ging het om het feit dat ik niet weet of die driftbuien te aanvaarden zijn, enkel en alleen omdat we de computer uitzetten.

We hebben nu al 2d geen filmpje meer gekeken, maar in plaats daarvan samen met hem gespeeld (deden we anders ook wel, maar nu toch iets actiever), en hij is even vrolijk, zonder de driftbui nadien. Dus hier gaan we toch nog even de schermtijd uitstellen. Hij is ook nog echt klein, ik besef goed genoeg dat we hem daar later niet volledig van moeten/kunnen afsluiten. Is ook niet onze bedoeling.

Niet dat ik schermkijken wil verdedigen, maar in hoeverre komen die driftbuien eigenlijk echt louter en alleen door schermkijken? Ik vind het soms lastig wanneer mensen, meestal zonder kinderen, dat meteen als hét bewijs gebruiken dat schermen per definitie slecht zijn. Bij ons staat de tv op een aparte verdieping en we zitten daar eigenlijk alleen om tv te kijken, meestal ’s avonds een half uurtje. Bij ons zijn de driftbuien net zo heftig wanneer hun bibliotheekje dichtgaat en ze geen boekjes meer mogen lezen (enfin, naar de prentjes kijken want het zijn peuters) of bijvoorbeeld moeten stoppen met kleuren als wanneer we de tv uitzetten. Soms gaat het volgens mij niet om het scherm op zich maar gewoon om het stoppen met iets leuks.

 

[zaklamp]

Ja, kan natuurlijk ook.
Of hij had 2d geleden gewoon een heel slechte dag en hij was moe, kan ook natuurlijk.
We zullen de komende weken nog eens zien hoe we het gaan doen

 

[|nfected]

Ja, kan natuurlijk ook.
Of hij had 2d geleden gewoon een heel slechte dag en hij was moe, kan ook natuurlijk.
We zullen de komende weken nog eens zien hoe we het gaan doen

Ik weet niet hoe oud uw kind of ik heb er gewoon over gekeken. Maar mijn 4j zoon heeft ook random driftbuien. Hij zal ook eens driftbui hebben als ik zeg nu is gedaan met kijken op uw iPad en dan de dagen er na niet. Maar dan een driftbui als ik zeg tijd om naar bed te gaan als hij met zijn speelgoed aan het spelen is om er dag er na naar boven te lopen als zijn bedtijd is.

Bij de mijne krijg ik er toch geen kop noch staart aan wanneer die driftbui er aan komt.

Hij heeft een periode gehad dat hij altijd wou gaan slapen met een speelgoed auto in bed, nu is dat gedaan.

 

[zaklamp]

Hij wordt volgende maand 1,5j dus nog heel jong

 

[JanusDR]

- Slapen ze wel altijd voldoende?
- Hebben ze elke dag voldoende contact met beide ouder?
- Gaan ze naar de opvang en is die helemaal educatief-pedagogisch ok?
- Gaan ze bij familie, doen die alles 100% correct?
- Zijn bovenstaande twee punten al niet in strijd met het 2de?
- Eten ze voldoende gevarieerd met fruit en groenten?
- Honderden andere vragen waarvan niemand weet hoe groot de weging is.

En zo kan je bij al die puntjes het extreme zwart-wit standpunt opzoeken.

Waarom gooi je het op de uitdrukking 'extreem zwart-wit' om te laten lijken alsof het iets raar is dat je die zaken zo goed mogelijk probeert te doen bij jonge kinderen?

Na hun 9-10-11 jaar en al zeker in het middelbaar gaan die sowieso hun eigen weg.
Maar als vader vind ik het mijn plicht om ervoor te zorgen dat mijn kinderen in de allerbeste startconditie komen van die eigen weg.

Als je dan zaken schrijft zoals dat je je kind nooit naar een school zou sturen omdat een leerkracht Karrewiet opzet, mja. Weet je dat op voorhand? Ga je je kind dan van school doen veranderen? Hoe zit het met andere factoren van die school en scholen uit de buurt (recent nog een hele discussie op de forum over de man/vrouwbalans)?

Crèche en scholenkeuze voor een jong kind lijken mij inderdaad iets belangrijk. Daar wordt hier serieus over nagedacht, en afstand is totaal van secundair belang.
Als jij dat wenst te minimaliseren, dan is dat jouw zaak.

En opnieuw, je probeert er een karikatuur van te maken 'een beetje karrewiet is toch niet erg', maar zoals ik al zei gaat het dan mogelijks over een symptoom van een opvoed- en onderwijsvisie die niet zal stroken met wat aanzien wordt als optimaal voor de ontwikkeling van jonge kinderen.
En als ik kan kiezen tussen die school of een andere waar ze expliciet wel best practices volgen, dan zal ik die andere kiezen.

Tot op het punt dat ze misschien zelfs minder uitmaken dan de intrinsieke, genetische, eigenschappen van je kind. Enige relativering is dus misschien op zijn plaats.

Ik denk dat trouwens ook, samen met vele studies.
Maar het is mijn verantwoordelijkheid als vader om die 10-20-30% (who knows) zo goed mogelijk te laten ontwikkelen.

Daarnaast denk ik dat het principe van die 10-20-30% eerder zoals een trainer is.
Een goede trainer kan een ploeg misschien max. 10% beter maken; de intrinsieke kwaliteit van de spelers is veel belangrijker.
Maar een slechte trainer kan een ploeg wel 50% laten underperformen, ondanks de intrinsieke kwaliteit.

 

[Valkuil]

Waarom gooi je het op de uitdrukking 'extreem zwart-wit' om te laten lijken alsof het iets raar is dat je die zaken zo goed mogelijk probeert te doen bij jonge kinderen?

Na hun 9-10-11 jaar en al zeker in het middelbaar gaan die sowieso hun eigen weg.
Maar als vader vind ik het mijn plicht om ervoor te zorgen dat mijn kinderen in de allerbeste startconditie komen van die eigen weg.


Crèche en scholenkeuze voor een jong kind lijken mij inderdaad iets belangrijk. Daar wordt hier serieus over nagedacht, en afstand is totaal van secundair belang.
Als jij dat wenst te minimaliseren, dan is dat jouw zaak.

En opnieuw, je probeert er een karikatuur van te maken 'een beetje karrewiet is toch niet erg', maar zoals ik al zei gaat het dan mogelijks over een symptoom van een opvoed- en onderwijsvisie die niet zal stroken met wat aanzien wordt als optimaal voor de ontwikkeling van jonge kinderen.
En als ik kan kiezen tussen die school of een andere waar ze expliciet wel best practices volgen, dan zal ik die andere kiezen.


Ik denk dat trouwens ook, samen met vele studies.
Maar het is mijn verantwoordelijkheid als vader om die 10-20-30% (who knows) zo goed mogelijk te laten ontwikkelen.

Daarnaast denk ik dat het principe van die 10-20-30% eerder zoals een trainer is.
Een goede trainer kan een ploeg misschien max. 10% beter maken; de intrinsieke kwaliteit van de spelers is veel belangrijker.
Maar een slechte trainer kan een ploeg wel 50% laten underperformen, ondanks de intrinsieke kwaliteit.

Je kan zoveel nadenken als je wil, die scholen vertellen op hun opendeurdag heus niet dat ze de kinderen voor tv zetten. Het is overal een goednieuwsshow.En de informatie die je van ouders te horen krijgt is eveneens heel subjectief. Wie gaat er zeggen dat zijn kind naar een slechte school gaat? Hoe veel ouders hebben ervaringen met dezelfde leerjaren in meerdere scholen? En wie zegt dat wat 2j geleden misschien wat minder liep intussen niet is geremedieerd? Ik vind dat er heel weinig informatie is op basis waarvan je een school kan kiezen...

 

[Tone]

Crèche en scholenkeuze voor een jong kind lijken mij inderdaad iets belangrijk. Daar wordt hier serieus over nagedacht, en afstand is totaal van secundair belang.
Als jij dat wenst te minimaliseren, dan is dat jouw zaak.

En opnieuw, je probeert er een karikatuur van te maken 'een beetje karrewiet is toch niet erg', maar zoals ik al zei gaat het dan mogelijks over een symptoom van een opvoed- en onderwijsvisie die niet zal stroken met wat aanzien wordt als optimaal voor de ontwikkeling van jonge kinderen.
En als ik kan kiezen tussen die school of een andere waar ze expliciet wel best practices volgen, dan zal ik die andere kiezen.

In theorie volg ik je, maar ik ben oprecht benieuwd hoe je dat doet in de praktijk doet. Het aantal scholen in de buurt is vaak beperkt en in steden waar het aanbod groter is, werkt men met een voorkeursysteem dat je uiteindelijk willekeurig een plaats toewijst. Wij wonen in centrum Gent en zijn zo op onze vierde keuze terechtgekomen. We zijn daar heel tevreden over, want de juffen zijn elk jaar echte heldinnen voor onze kinderen en het is een zeer warme school.

Maar wat doe je als je een school vindt die goed aansluit bij je visie, maar de juf valt uit of er is een leerjaar waarin de aanpak van een bepaalde leerkracht plots niet strookt met jullie visie? Stap je dan opnieuw over naar een andere school? Op die manier hypothekeer je toch het welbevinden van je kind? Op papier kan je alles plannen, maar in de realiteit heb je dat allemaal niet in zelf in handen. Er zal op elke school wel iets zijn dat minder aansluit bij je eigen visies of de theoretische best practices, maar een stabiele en warme leeromgeving, en een kind dat graag naar school gaat lijken me belangrijker op die leeftijd dan - om het voorbeeld te hergebruiken- een kwartiertje Karrewiet in de klas.

 

[Sylverscythe]

Waarom gooi je het op de uitdrukking 'extreem zwart-wit' om te laten lijken alsof het iets raar is dat je die zaken zo goed mogelijk probeert te doen bij jonge kinderen?

Na hun 9-10-11 jaar en al zeker in het middelbaar gaan die sowieso hun eigen weg.
Maar als vader vind ik het mijn plicht om ervoor te zorgen dat mijn kinderen in de allerbeste startconditie komen van die eigen weg.

Omdat je hele argumentatie over een kind van school halen voor wat Karrewiet, dat dan vanalles zou betekenen over opvoedingsvisie...extreem zwart-wit is?
En dan kan je voor elk van die en honderden andere dingen. Ik denk dan aan ouders die angstvallig proberen te zorgen dat hun kind geen mg suiker binnenkrijgt, om het extreem van een ander punt te benoemen.

Crèche en scholenkeuze voor een jong kind lijken mij inderdaad iets belangrijk. Daar wordt hier serieus over nagedacht, en afstand is totaal van secundair belang.
Als jij dat wenst te minimaliseren, dan is dat jouw zaak.

En opnieuw, je probeert er een karikatuur van te maken 'een beetje karrewiet is toch niet erg', maar zoals ik al zei gaat het dan mogelijks over een symptoom van een opvoed- en onderwijsvisie die niet zal stroken met wat aanzien wordt als optimaal voor de ontwikkeling van jonge kinderen.
En als ik kan kiezen tussen die school of een andere waar ze expliciet wel best practices volgen, dan zal ik die andere kiezen.

Graag geen suggesties over hoe ik dat minimaliseer, ik denk enkel dat ik het iets realistischer bekijk.

En met "mogelijks" en "als" zijn we al veel verder bij de realiteit dan je zwart-witte uitspraken.

Ik denk dat trouwens ook, samen met vele studies.
Maar het is mijn verantwoordelijkheid als vader om die 10-20-30% (who knows) zo goed mogelijk te laten ontwikkelen.

Daarnaast denk ik dat het principe van die 10-20-30% eerder zoals een trainer is.
Een goede trainer kan een ploeg misschien max. 10% beter maken; de intrinsieke kwaliteit van de spelers is veel belangrijker.
Maar een slechte trainer kan een ploeg wel 50% laten underperformen, ondanks de intrinsieke kwaliteit.

Daar ga ik mee akkoord, maar ik betwijfel dat een ouder die actirf bezig is met zijn kinderen het beste te geven in dit land en niet afwijkt naar ongezonde extremen een slechte trainer zal zijn.

 

[Voidski]

Waar spelen meisjes van twee graag mee?
Voor de broer was het gemakkelijker, en ze speelt ook veel met speelgoed van broer. Maar ik zou graag hebben dat ze wat dingen van zichzelf heeft, iets wat ze bv. Ook af en toe kan meenemen.

Knutselmateriaal hebben we met hopen, maar in tegenstelling tot jongens (waar auto en actiefiguurtjes van marvel gemakkelijke keuzes zijn) weet ik niet wat ik voor een meisje zou kiezen. Voor Barbies is ze precies nog wat te jong …

 

[pardal]

Waar spelen meisjes van twee graag mee?
Voor de broer was het gemakkelijker, en ze speelt ook veel met speelgoed van broer. Maar ik zou graag hebben dat ze wat dingen van zichzelf heeft, iets wat ze bv. Ook af en toe kan meenemen.

Knutselmateriaal hebben we met hopen, maar in tegenstelling tot jongens (waar auto en actiefiguurtjes van marvel gemakkelijke keuzes zijn) weet ik niet wat ik voor een meisje zou kiezen. Voor Barbies is ze precies nog wat te jong …

Nintendo switch? Kan ze meekijken als de papa speelt?

Ge kunt haar eigen autootje geven, of iets van speelgoed kookgerei/keuken. Een popje als ze dat leuk vindt.

 

[Visenya]

Waar spelen meisjes van twee graag mee?
Voor de broer was het gemakkelijker, en ze speelt ook veel met speelgoed van broer. Maar ik zou graag hebben dat ze wat dingen van zichzelf heeft, iets wat ze bv. Ook af en toe kan meenemen.

Knutselmateriaal hebben we met hopen, maar in tegenstelling tot jongens (waar auto en actiefiguurtjes van marvel gemakkelijke keuzes zijn) weet ik niet wat ik voor een meisje zou kiezen. Voor Barbies is ze precies nog wat te jong …

Onze dochter is de oudste en speelt gewoon met auto's en bekijkt amper poppen.

 

[JanusDR]

Je kan zoveel nadenken als je wil, die scholen vertellen op hun opendeurdag heus niet dat ze de kinderen voor tv zetten. Het is overal een goednieuwsshow.En de informatie die je van ouders te horen krijgt is eveneens heel subjectief.

In theorie volg ik je, maar ik ben oprecht benieuwd hoe je dat doet in de praktijk doet.
.... Op papier kan je alles plannen, maar in de realiteit heb je dat allemaal niet in zelf in handen.

100% akkoord hoor, je kan niet anders dan afgaan op bepaalde signalen (ouders, leerkrachten, klasindeling, school sociale media/website, structuur klasrapport, ...) en die als heuristiek gebruiken om potentieel 'mindere' (naar mijn mening!) scholen uit te sluiten.

Ik denk dan aan ouders die angstvallig proberen te zorgen dat hun kind geen mg suiker binnenkrijgt, om het extreem van een ander punt te benoemen.

Je trekt het weer zwart-wit.
Maar ik zal meegaan in jouw zwart-wit voorbeeld: als ik een 7-jarige opmerk met een bak frieten in zijn brooddoos als middageten, dan ga ik op basis van dat op zich zeer geïsoleerde feit toch algemene conclusies trekken over het soort opvoeding van die ouders.

Daar ga ik mee akkoord, maar ik betwijfel dat een ouder die actirf bezig is met zijn kinderen het beste te geven in dit land en niet afwijkt naar ongezonde extremen een slechte trainer zal zijn.

Genoeg praktijkvoorbeelden van het tegendeel.
Verwennen tot het onhandelbare kinderen worden, hopen frieten en ijs geven hoewel ze al moddervet zijn aan 8 jaar oud.
Gebeurt allemaal met de beste bedoelingen.

Ik kan school-voorbeelden (letterlijk) geven ook, maar dan kan ik evengoed even met een stok op een hoornaarsnest gaan kloppen, dus ik hou het bij deze voor de hand liggende voorbeelden.

 

[Valkuil]

100% akkoord hoor, je kan niet anders dan afgaan op bepaalde signalen (ouders, leerkrachten, klasindeling, school sociale media/website, structuur klasrapport, ...) en die als heuristiek gebruiken om potentieel 'mindere' (naar mijn mening!) scholen uit te sluiten.


Je trekt het weer zwart-wit.
Maar ik zal meegaan in jouw zwart-wit voorbeeld: als ik een 7-jarige opmerk met een bak frieten in zijn brooddoos als middageten, dan ga ik op basis van dat op zich zeer geïsoleerde feit toch algemene conclusies trekken over het soort opvoeding van die ouders.


Genoeg praktijkvoorbeelden van het tegendeel.
Verwennen tot het onhandelbare kinderen worden, hopen frieten en ijs geven hoewel ze al moddervet zijn aan 8 jaar oud.
Gebeurt allemaal met de beste bedoelingen.

Ik kan school-voorbeelden (letterlijk) geven ook, maar dan kan ik evengoed even met een stok op een hoornaarsnest gaan kloppen, dus ik hou het bij deze voor de hand liggende voorbeelden.

Ik vind dat toch echt moeilijk, ofwel zijn alle scholen in de buurt hier gewoon vrij goed. Om de zo veel tijd vraagt een inwijkeling in de lokale Facebookgroep wat de goede scholen zijn, en dan krijg je 30 antwoorden, verspreid over alle scholen, proportioneel wat meer van de Freinet school maar die zijn misschien ook wat activistischer/overtuigd van hun gelijk. Zelf meerdere scholen bezocht toen we onze kinderen inschreven in het kleuter en eigenlijk nergens iets van red flags. Die thread in pol&actua met metrics van alle scholen: scoren allemaal gelijkaardig (buiten de Freinet school die 100% wit is). We wonen sinds enkele jaren ook wel terug in een nog erg Vlaamse en witte gemeente dus misschien dat veel van de problematieken hier (nog) niet spelen.

 

[JanusDR]

Ik vind dat toch echt moeilijk, ofwel zijn alle scholen in de buurt hier gewoon vrij goed. Om de zo veel tijd vraagt een inwijkeling in de lokale Facebookgroep wat de goede scholen zijn, en dan krijg je 30 antwoorden, verspreid over alle scholen, proportioneel wat meer van de Freinet school maar die zijn misschien ook wat activistischer/overtuigd van hun gelijk. Zelf meerdere scholen bezocht toen we onze kinderen inschreven in het kleuter en eigenlijk nergens iets van red flags. Die thread in pol&actua met metrics van alle scholen: scoren allemaal gelijkaardig (buiten de Freinet school die 100% wit is). We wonen sinds enkele jaren ook wel terug in een nog erg Vlaamse en witte gemeente dus misschien dat veel van de problematieken hier (nog) niet spelen.

Die "red flags" zijn wel deels afhankelijk van uw eigen visie op onderwijs natuurlijk

Ook bij academici zijn daar uiteenlopende meningen over, beiden gestaafd door (al dan niet valide) onderzoek.
Cfr. discussies Duyck van Ugent vs. Ogirdag van KUL.
Ook politiek, vergelijk bv. de visie voor onderwijs van NVA vs. Groen.

Voor mij bv. is een schoolrapport in het lager onderwijs waar geen cijfers gegeven worden maar enkel smileys, een knoert van een red flag.
Voor iemand anders zal dat net iets heel positief zijn want "welbevinden" "de wereld is al competitief genoeg" "wiskunde leren buiten in het gras door blaadjes te tellen is een top leermethode want verbondenheid met de natuur", en de kans is groter dat die dan bv. Freinet goed vindt.

Persoonlijk leun ik eerder aan bij de visie van Duyck en NVA.

 

[Sneakytje]

Waar spelen meisjes van twee graag mee?
Voor de broer was het gemakkelijker, en ze speelt ook veel met speelgoed van broer. Maar ik zou graag hebben dat ze wat dingen van zichzelf heeft, iets wat ze bv. Ook af en toe kan meenemen.

Knutselmateriaal hebben we met hopen, maar in tegenstelling tot jongens (waar auto en actiefiguurtjes van marvel gemakkelijke keuzes zijn) weet ik niet wat ik voor een meisje zou kiezen. Voor Barbies is ze precies nog wat te jong …

Keukentje, pop met atributen (buggy, papflesje, eetgerei,...), winkeltje (en/of kassa), mini huishoudtoestellen om mama na te doen: stofzuiger, wasmachine. Allemaal succesvol hier (ook nu nog bij 3,5 jaar). Er staat hier ook al meer dan een jaar zo een klimdriehoek en boog met een plank tussen in de living.

 

[Wilcao]

Keukentje, pop met atributen (buggy, papflesje, eetgerei,...), winkeltje (en/of kassa), mini huishoudtoestellen om mama na te doen: stofzuiger, wasmachine. Allemaal succesvol hier (ook nu nog bij 3,5 jaar). Er staat hier ook al meer dan een jaar zo een klimdriehoek en boog met een plank tussen in de living.

Kan ik alleen maar bevestigen. Poppen sowieso het meeste.

 

[Avondland]

Keukentje, pop met atributen (buggy, papflesje, eetgerei,...), winkeltje (en/of kassa), mini huishoudtoestellen om mama na te doen: stofzuiger, wasmachine. Allemaal succesvol hier (ook nu nog bij 3,5 jaar). Er staat hier ook al meer dan een jaar zo een klimdriehoek en boog met een plank tussen in de living.

Toch eigenlijk wel zot als je erover nadenkt: meteen al in die rabbit hole van huishouding en zorgtaken. Maar de mens is een mimetisch wezen: ze doet gewoon haar moeder na, net zoals de zoon zijn vader zou nadoen. Mijn dochter heeft nooit echt met poppen gespeeld, wel een beetje met barbies maar ze is wel dol op zich verkleden als een of andere prinses. Strijkparels vindt ze ook de max, maar ook van die "sticky spiders" die je tegen de radiator kan gooien en die dan naar beneden komen gekropen.

Ze is ook met de dansschool begonnen, met quasi de helft van de girl squad van haar school. En weer begonnen met zwemlessen, ditmaal in het "grote" zwembad. Derde kleuterklas. Ze is nog heel speels, hopelijk lukt het om die werkhouding in orde te krijgen tegen juni volgend jaar.