Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

Mijn vrouw haar eerste idee wanneer de dochter ziek is of niet wil slapen is ook altijd ze in bed te nemen, terwijl ik daar dus niet echt voor te vinden ben want die slaapt gewoon nooit dan.

Zo had ze eens wat koorts en mijn vrouw meteen "oh ik zal ze bij ons leggen, slaap jij anders in de logeerkamer". Ik begrijp niet echt hoe dat kind of zij dan beter gaat slapen: als je slaapt monitor je het kind niet, en als je wakker blijft kan je ook gewoon af en toe eens in haar kamer checken. Allez nadat de dochter meer dan een uur rechtop zat naast haar en in haar handjes bleef klappen ging mijn vrouw ermee akkoord dat ze misschien beter in haar eigen bed zou liggen.
Ik geef toe dat we het uit luiheid doen. Geen zin om tussen 4 en 5u tienmaal op en af te lopen naar haar slaapkamer om ze toen slapen of te sussen - want soms verzin ze excuses om gepakt te worden. Dit is maar eenmaal op en af en met wat geluk valt ze naast ons vrij snel in slaap.

Gelukkig gebeurt dit niet zo vaak, meestal slaapt ze gewoon door en wordt ze 's nachts niet wakker.
 
Ik geef toe dat we het uit luiheid doen. Geen zin om tussen 4 en 5u tienmaal op en af te lopen naar haar slaapkamer om ze toen slapen of te sussen - want soms verzin ze excuses om gepakt te worden. Dit is maar eenmaal op en af en met wat geluk valt ze naast ons vrij snel in slaap.

Gelukkig gebeurt dit niet zo vaak, meestal slaapt ze gewoon door en wordt ze 's nachts niet wakker.
Welja, ze is natuurlijk al ouder, aan de onze van nu 19 maand krijg je niet echt uitgelegd dat het nog nacht is en mama en papa nog wat willen slapen.
 
Om eerlijk te zijn, ook al was ik vroeger verre van een ochtendmens, ik wil gerust nog jaren om 6u opstaan zo lang ze 's nachts maar doorslaapt.
Hier is dat juist het probleem. Onze jongste staat er steevast rond 21:30, 01:30 en 05:00. :sop:
Twee maanden nadat onze oudste begon door te slapen, werd onze jongste geboren en begon het spelletje van voor af aan. We zijn al vijf en een half jaar moe. Het begint nu echt wel te wegen.

Ik gebruik het werk om te recupereren van de nachten ipv andersom. :unsure:
 
Wij moeten die van ons (ondertussen 70 maanden) altijd wakker maken om naar school te gaan.
We proberen haar rond 19u30 ten laatste in bed te krijgen, maar als het van haar afhangt, slaapt die los door tot 9/10 uur.

Dat is ook wel niet leuk, want je ziet die altijd zo schattig slapen dan en moet haar dan wakker maken.
Dat is pas erg i.t.t. jullie kinderen die om 4u/5u wakker worden.


:oi22:
 
Ik heb vannacht ook vele uren op de wekker gezien, dankzij mijn dochtertje van 5 maanden.
Ik haat slaapregressie!

Ik trek mij op aan het feit dat we niet alleen zijn. Merci daarvoor, lotgenoten!
 
Wij moeten die van ons (ondertussen 70 maanden) altijd wakker maken om naar school te gaan.
We proberen haar rond 19u30 ten laatste in bed te krijgen, maar als het van haar afhangt, slaapt die los door tot 9/10 uur.

Dat is ook wel niet leuk, want je ziet die altijd zo schattig slapen dan en moet haar dan wakker maken.
Dat is pas erg i.t.t. jullie kinderen die om 4u/5u wakker worden.


:oi22:
In maanden rekenen voor een kind van bijna 6 jaar? Slapen tot 10 uur?

Grab the pitchforks folks.
 
Ik blijf dat doen tot ze 120 maanden is.
In het verleden is gebleken dat mensen makkelijker tellen in maanden hier, dus ik doe dat voor hen!
 
"Onze zoon is nu 13 maanden".
- "Ah, dus gewoon pas een jaar geworden".
"Ja, ik zeg het toch, 13 maanden.."

🤷‍♂️
We rekenen in maanden tot ze 2 jaar normaal, omdat het verschil tussen een 1 jarige (12 maanden) en een 1 jarige (20 maanden) groot is.

Daarna wordt er per half jaar gerekend tot ze de schoolleeftijd hebben, dan mag het per jaar.
 
We rekenen in maanden tot ze 2 jaar normaal, omdat het verschil tussen een 1 jarige (12 maanden) en een 1 jarige (20 maanden) groot is.

Daarna wordt er per half jaar gerekend tot ze de schoolleeftijd hebben, dan mag het per jaar.
Het is niet omdat je jaren gebruikt dat je moet (verkeerd) afronden op jaren hé. Wat jij zegt is een kind van 1 jaar en een kind van 1 jaar en 8 maand. Net zoals het nu 12u 54 min is en niet 774 minuten, en zeker niet gewoon 12u.
 
Het is niet omdat je jaren gebruikt dat je moet (verkeerd) afronden op jaren hé. Wat jij zegt is een kind van 1 jaar en een kind van 1 jaar en 8 maand. Net zoals het nu 12u 54 min is en niet 774 minuten, en zeker niet gewoon 12u.
Ik zei 4 dan net 4 geworden, nu zeg ik 4 en half en over een paar maand zeg ik dat hij dat hij 5 wordt einde van het jaar. :)
 
We rekenen in maanden tot ze 2 jaar normaal, omdat het verschil tussen een 1 jarige (12 maanden) en een 1 jarige (20 maanden) groot is.

Daarna wordt er per half jaar gerekend tot ze de schoolleeftijd hebben, dan mag het per jaar.
Hangt er ook vanaf met wie je praat denk ik.
Jos de collega kan het weinig schelen of je dochter 1 jaar 1 maand is of ,1 jaar 7 maand.

Tenzij je zelf kleine kinderen hebt weet/herinner je je die verschillen toch niet echt.
 
Ik heb vannacht ook vele uren op de wekker gezien, dankzij mijn dochtertje van 5 maanden.
Ik haat slaapregressie!

Ik trek mij op aan het feit dat we niet alleen zijn. Merci daarvoor, lotgenoten!
Je kan het ook anders bekijken: je noemt het een slaapregressie, dus er is een periode geweest dat het beter was! Bij veel ouders is dit het nieuwe normaal :P
 
We rekenen in maanden tot ze 2 jaar normaal, omdat het verschil tussen een 1 jarige (12 maanden) en een 1 jarige (20 maanden) groot is.

Daarna wordt er per half jaar gerekend tot ze de schoolleeftijd hebben, dan mag het per jaar.
Ik zeg altijd "we zitten in fase nummer x". Dan weten andere ouders direct over welke leeftijd het gaat :unsure: .
 
Ik ben met die maanden gestopt na een jaar en zei dan gewoon "ze is een jaar en een paar maanden" of "ze is nu anderhalf" of "ze wordt twee in september". Als iemand me zegt dat zijn kind 18 maanden is zegt me dat veel minder dan dat zijn kind anderhalf is.
 
Ik betrap mezelf er trouwens op dat als ze mijn leeftijd vragen, ik ALTIJD zeg hoeveel ik ga worden i.p.v. hoeveel jaar ik ben.
Zelfs al ben ik een week geleden bv. 33 geworden, dan nog zeg ik "ik word 34". Zo hatelijk.

En ik heb mezelf voorgenomen dat niet meer te doen, want ik maak mezelf ouder dan ik ben.
Dit even terzijde.
 
Ik betrap mezelf er trouwens op dat als ze mijn leeftijd vragen, ik ALTIJD zeg hoeveel ik ga worden i.p.v. hoeveel jaar ik ben.
Zelfs al ben ik een week geleden bv. 33 geworden, dan nog zeg ik "ik word 34". Zo hatelijk.

En ik heb mezelf voorgenomen dat niet meer te doen, want ik maak mezelf ouder dan ik ben.
Dit even terzijde.
Ach ik zeg al 3-4 jaar "tegen de 40". Vanaf volgende week wordt dat dan "ik ga naar de 50"
 
Ik betrap mezelf er trouwens op dat als ze mijn leeftijd vragen, ik ALTIJD zeg hoeveel ik ga worden i.p.v. hoeveel jaar ik ben.
Zelfs al ben ik een week geleden bv. 33 geworden, dan nog zeg ik "ik word 34". Zo hatelijk.

En ik heb mezelf voorgenomen dat niet meer te doen, want ik maak mezelf ouder dan ik ben.
Dit even terzijde.
je bedoelt 396 maanden...
 
Je kan het ook anders bekijken: je noemt het een slaapregressie, dus er is een periode geweest dat het beter was! Bij veel ouders is dit het nieuwe normaal :p
Ja, het is al beter geweest, en dat andere ouders het nog lastiger hebben weet ik ook. Veel respect voor die ouders! Maar ik mag toch ook eens klagen hé ;)
 
Terug
Bovenaan