Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

Bedankt voor het antwoord! We zouden er naartoe gaan in de paasvakantie, voor ons is het wel een eindje. Maar voorlopig blijft het ons aanspreken omwille van het (hopelijk ook reële) kwaliteitsverschil en als het echt de moeite is mag het ook wel (wat) meer kosten.

Kwaliteit is echt enorm verschil, vrienden van ons hebben er eentje van Wicky voor €1000 en qua houtsoort, dikte, stevigheid dag en nacht verschil.
 
....
Ik beschouw dit als een lessons learned en een oefening in weerbaarheid. Die kapotte tuintafel en alle andere deuken ten spijt. En van die "weerbaarheid" zijn we precies collectief allergisch geworden in onze pamperende (pun intended, om on-topic te blijven) welvaartstaat.
Je hebt uw les helemaal niet geleerd, je blijft gewoon verder doen met je problemen.

Niets mis met fouten maken. Maar fouten maken en er niet uit leren, dat is problematisch. En jij maakt elke dag opnieuw dezelfde fouten door verder te ploegen met te hoge werkdruk, slaaptekort, woede-uitbarstingen, een verslechterende relatie met je vrouw, kinderen die schrik van je hebben ?!, ...

Dat is niets om trots op te zijn hoor. Je verantwoordelijkheid nemen voor je gezin en een oplossing zoeken (en uitvoeren), dat zou iets zijn om trots op te zijn.
 
True het is uw keuze en uw leven, al ga ik op twee puntjes hier een reactie plaatsen.

Ik beschouw dit als een lessons learned en een oefening in weerbaarheid. Die kapotte tuintafel en alle andere deuken ten spijt. En van die "weerbaarheid" zijn we precies collectief allergisch geworden in onze pamperende (pun intended, om on-topic te blijven) welvaartstaat.

En als het eind resultaat is een mac-bc die alleen is, een vrouw die u kwijt is en twee kinderen die hun vader maar 50% van de tijd gaan zien? ( Of zelfs minder want ga jij alles droppen de helft van de tijd om er altijd te staan voor de kinderen?) Is het dat dan waard om op het einde van de rit te kunnen zeggen " maar ik ben toch bij mijn principes gebleven"? En zelfs als niet gebeurt ( en ik hoop echt van niet, laat ons duidelijk wezen), hoe dicht bij het randje wil je dat duwen? Hoeveel zijn die principes waard?

Ja, ik krijg mentale klappen momenteel. En neen, het kan zo niet verder. Maar tot nader order ben ik nog steeds een vrije persoon die vrij is om daar andere levenskeuzes in te maken om die balans recht te trekken. De maatschappij hoeft niet te betalen voor mijn (blijkbaar) slechte keuzes.
Je vergeet er natuurlijk wel bij te vermelden of te denken dat uw vrouw en kinderen OOK die mentale klappen krijgen. En die laatsten kunnen geen keuzes maken.

Oh ja en for the record, als het aan komt op mijn kinderen. Fuck die paar duizend euro dat ik de maatschappij zou kosten moest ik me ziek moeten laten zetten. Ik betaal belastingen voor een reden.
 
Laatst bewerkt:
Bedankt voor je bezorgdheid maar je "ziek laten zetten" is een contradictio in terminis.

Je bent ziek of je bent het niet. Het is ieders individuele verantwoordelijkheid om uw leven in balans te houden. Niemand verplicht mij om deze job te doen. Bovendien dient ouderschapsverlof in mijn ogen om de moeilijkere periodes met de kinderen en uw professionele carrière in balans te houden. Maar blijkbaar beschouwen velen dit alweer als een "verworven recht", als "standaard verlof", ... en als het dan gaat om de balans kinderen/werk in evenwicht te trekken, dan gebruiken ze wel het makkelijke ziektebriefje met behoud van loon. Het kan niet op.
Eerlijk? Ik vind dat profitariaat. Het leven is geen ponykamp. Ja, ik krijg mentale klappen momenteel. En neen, het kan zo niet verder. Maar tot nader order ben ik nog steeds een vrije persoon die vrij is om daar andere levenskeuzes in te maken om die balans recht te trekken. De maatschappij hoeft niet te betalen voor mijn (blijkbaar) slechte keuzes.

Ik hoop alleen maar dat de rest van de maatschappij daar ook zo over denkt, al maak ik mij geen illusies wanneer ik de explosie van langdurige "ziekte" zie.

Edit: terwijl ik dit schrijf krijg ik te horen van mijn Teamleader dat een collega van mij die recent vader is geworden en teruggekeerd is naar de werkvloer, zich "ziek" heeft laten zetten omdat hij niet uitgerust geraakt. Tot zover mijn illusies dus.
Maar Mac, jij bent ziek. Hoe je daar toe gekomen bent maakt niet uit, wel dat je er zo snel mogelijk iets aan moet doen om minstens even op effen te komen. Mensen wachten vaak net veel te lang met hun problemen aan te pakken, waardoor de crash des te groter is, het herstel des te moeilijker en des te langer aansleept, en de kost van de maatschappij die jij zo belangrijk vindt des te groter wordt. Beter om de zoveel tijd eens een weekje thuis ter preventie van grotere problemen dan een jaar aan een stuk je bed niet uit kunnen komen, en intussen je hele privé te verliezen.

Heel wat van de mensen die jij 'ziet' in die 'explosie' zijn overigens net mensen zoals jij die koppig tegen beter weten in zijn blijven doorgaan tot het veel en veel te laat was. En niet zelden zaten die mensen heel de weg tot ze zelf echt crashten ook aan het afgeven op de 'profiteurs' die zich voor het minste ziek zetten. Je zit echt niet in een unieke situatie hoor. Ik wil de mensen niet te eten geven die elke dag tegen die muur lopen zoals jou, die alle hulp weigeren en denken dat ze het wel opgelost krijgen als ze maar een beetje meer tijd zouden hebben. Maar elke dag je wacht, is een dag dat de tol op je mentale en fysieke staat groter wordt, en de tol op je omgeving richting een point of no return stevent. Voorkomen is beter dan genezen. Dat geldt ook voor dit soort situaties. En soms is een week of twee er eens echt tussenuit gaan al heel wat om het hoofd eventjes wat helderder te krijgen.

Ik vind het goed dat je mensen wijst op de plichten die horen bij het leven in een samenleving, maar daarom moet je niet jezelf de rechten die horen bij het leven in die samenleving gaan ontzeggen. Dat is absurd.
 
Gisteren kregen we een pakketje mee van de crèche voor Pasen.

xMKRosh.jpg
Wie geeft er dat nu aan kinderen in een crèche...
 
1 waar we voor al de rest heel tevreden van zijn.
Ik snap het echt niet hoe ze daar zijn opgekomen.
Qua eten zijn die altijd on point met verse dingen en heel gevarieerd.
En de begeleiding is super.
Ben je zeker dat het een paascadeau is en niet een afscheidscadeautje van een student ofzo? Lijkt mij anders inderdaad raar.

@starspike @Holocene aangezien ik niet zo ver van nixie woon vroeg ik het mij gewoon af welke creche zoiets doet, niet voor de chocolade zelf 😇
 
Gewoon even om te luchten.

Potjestraining is hier een processie van Echternach. Ze deed het vrij goed, heeft erna een tijd gewoon geweigerd om op het potje te gaan. Lees: Ze loopt naar het toilet en moet eigenlijk dringend pipi doen, maar draait dan terug om een accidentje te hebben (en daar echt wel triest om te zijn). Eventjes pauze genomen en nu gaat ze thuis toch al weer op het potje zitten, maar al weken geen druppel pipi op het potje. Ook amper ongelukjes want ze wacht echt op haar pamper 's middags om een dutje te doen en 's avonds om gaan te slapen (en 's ochtends nat van de pipi en we moeten haar 's nachts wakker maken als wij gaan slapen omdat ze kaka gedaan heeft). Als je haar vraagt wat ze wilt aandoen, pamperbroek of onderbroek, kiest ze resoluut voor de onderbroek. Ze doet zelf de pamper uit om een onderbroekje te kunnen aandoen. Vandaag, na een week verlof, terug een dagje naar de onthaalmoeder en daar doet ze wel wat pipi op het potje, maar ook niet voluit (na een plasje ook een accidentje). Morgen mag ze twee uurtjes gaan proberen op school en ik had ze zo graag zindelijk gekregen, maar dat is dus niet gelukt.
 
Geen zorgen, je kan het niet forceren, op school zien ze het van elkaar en veel structuur, dan zijn veel kinderen snel droog. 's nachts gewoon pamper aandoen terug.
 
Blij dat het bijna vakantie is. Ma-di-woe heb ik de twee neven hier 's ochtends voor ik die samen met mijn dochter naar school breng, maar die zijn elkaar beu heb ik de indruk. De oudste is 8, de andere 4, mijn dochter 3 en samenspelen is dan niet altijd zo evident. Bij momenten ben ik blij dat het tijd is om ze aan de schoolpoort af te zwieren. Het liefst van al wil ik dat die kinderen flink samenspelen zonder zeuren terwijl ik koffie drink en een boek lees. Soms kan dat wel eens lukken, maar soms is het gezeur en gebleit. En dan zwijg ik maar over de autoritten waarbij ze alledrie sinterklaasliedjes zingen in fokking maart.

Maar misschien ben ik ook het type dat zijn eigen kind graag ziet, maar in het algemeen niet zo kinder-minded is.

Naar volgend jaar toe misschien toch eens voorstellen ze naar de voorbewaking te sturen. Dat is toch 1 dag minder in de week. :unsure:
 
Gewoon even om te luchten.

Potjestraining is hier een processie van Echternach. Ze deed het vrij goed, heeft erna een tijd gewoon geweigerd om op het potje te gaan. Lees: Ze loopt naar het toilet en moet eigenlijk dringend pipi doen, maar draait dan terug om een accidentje te hebben (en daar echt wel triest om te zijn). Eventjes pauze genomen en nu gaat ze thuis toch al weer op het potje zitten, maar al weken geen druppel pipi op het potje. Ook amper ongelukjes want ze wacht echt op haar pamper 's middags om een dutje te doen en 's avonds om gaan te slapen (en 's ochtends nat van de pipi en we moeten haar 's nachts wakker maken als wij gaan slapen omdat ze kaka gedaan heeft). Als je haar vraagt wat ze wilt aandoen, pamperbroek of onderbroek, kiest ze resoluut voor de onderbroek. Ze doet zelf de pamper uit om een onderbroekje te kunnen aandoen. Vandaag, na een week verlof, terug een dagje naar de onthaalmoeder en daar doet ze wel wat pipi op het potje, maar ook niet voluit (na een plasje ook een accidentje). Morgen mag ze twee uurtjes gaan proberen op school en ik had ze zo graag zindelijk gekregen, maar dat is dus niet gelukt.
Bij de dochter in de klas zijn de meesten die starten nog niet op het punt dat ze al beseffen dat ze pipi moeten doen. Dus je staat volgens mij al voor op het gemiddelde hoor ;).
Structuur van een klas (vaste momenten) en het zien van andere kinderen kan ook wel stevig helpen.
 
Zoonlief vroeg zondagavond als ik 'luistergaatjes' in zijn oren kan maken zodat hij beter kan horen, luisteren en er minder op hem gegrommeld wordt ... Juf gemaild en ja de juf zegt dat ze idd veel dingen moet herhalen voor hij in actie schiet maar dat schreef ze eerder toe aan zijn houding. Toch maar langs de huisarts en blijkbaar zit er veel vocht achter zijn trommelvliezen en zijn ze ook goed ontstoken. Het arm kind hoort dus idd niet goed.
Ik zit er al heel de dag mee in mijn hoofd en hoe langer ik er over nadenk hoe meer situaties mij te binnen schieten waaruit blijkt dat hij volgens mij al even niet meer goed hoort. 😞
Mega schuldgevoel nu dat ik het niet eerder door had.
 
Zoonlief vroeg zondagavond als ik 'luistergaatjes' in zijn oren kan maken zodat hij beter kan horen, luisteren en er minder op hem gegrommeld wordt ... Juf gemaild en ja de juf zegt dat ze idd veel dingen moet herhalen voor hij in actie schiet maar dat schreef ze eerder toe aan zijn houding. Toch maar langs de huisarts en blijkbaar zit er veel vocht achter zijn trommelvliezen en zijn ze ook goed ontstoken. Het arm kind hoort dus idd niet goed.
Ik zit er al heel de dag mee in mijn hoofd en hoe langer ik er over nadenk hoe meer situaties mij te binnen schieten waaruit blijkt dat hij volgens mij al even niet meer goed hoort. 😞
Mega schuldgevoel nu dat ik het niet eerder door had.
Laat dat toch ook maar even weten aan de juf ...
 
Zoonlief vroeg zondagavond als ik 'luistergaatjes' in zijn oren kan maken zodat hij beter kan horen, luisteren en er minder op hem gegrommeld wordt ... Juf gemaild en ja de juf zegt dat ze idd veel dingen moet herhalen voor hij in actie schiet maar dat schreef ze eerder toe aan zijn houding. Toch maar langs de huisarts en blijkbaar zit er veel vocht achter zijn trommelvliezen en zijn ze ook goed ontstoken. Het arm kind hoort dus idd niet goed.
Ik zit er al heel de dag mee in mijn hoofd en hoe langer ik er over nadenk hoe meer situaties mij te binnen schieten waaruit blijkt dat hij volgens mij al even niet meer goed hoort. 😞
Mega schuldgevoel nu dat ik het niet eerder door had.
Hier zijn we al maanden bijna wekelijks naar de huisarts aant gaan, elke keer "het lijkt ook echt alsof ze niet goed hoort".

"Ja, er zit wat vocht achter trommelvlies, hier antibiotica". Nu laatste keer gezegd "wij willen doorverwezen worden naar NKO".

Die kijkt 2 minuten, meet wat na. "Ja, uw dochter heeft waarschijnlijk al maandenlang een oorontsteking die niet geneest zonder buisjes hoor". Echt om zot van te worden dat huisartsen dan zelf niet die doorverwijzing adviseren. Volgende week operatie, en ik ben heel benieuwd hoe haar gehoor nadien gaat evolueren.
 
Hier zijn we al maanden bijna wekelijks naar de huisarts aant gaan, elke keer "het lijkt ook echt alsof ze niet goed hoort".

"Ja, er zit wat vocht achter trommelvlies, hier antibiotica". Nu laatste keer gezegd "wij willen doorverwezen worden naar NKO".

Die kijkt 2 minuten, meet wat na. "Ja, uw dochter heeft waarschijnlijk al maandenlang een oorontsteking die niet geneest zonder buisjes hoor". Echt om zot van te worden dat huisartsen dan zelf niet die doorverwijzing adviseren. Volgende week operatie, en ik ben heel benieuwd hoe haar gehoor nadien gaat evolueren.
Die van ons heeft maandag buisjes gekregen. Ben benieuwd of het helpt.
 
Terug
Bovenaan