Jinxed it... Ik hoor al bijna iemand snotteren tot hier...Iedereen is hier eindelijk terug genezen!
Zelf 5 weken met een griep/zware verkoudheid gesukkeld en gastjes hebben vorige week mekaar afgewisseld met ziek zijn.
Weekend is ook gepasseerd. Oudste was jarig en feestje voor vriendjes op zaterdag/feestje met familie zondag/vandaag feestje op school.
@Green Mamba
Klopt!
Vorige week dinsdag onze jongste ziek nr huis van school. Dokter schreef tot en met donderdag en vrijdag was hij nog ziek. Dan maar zelf een briefje geschreven voor vrijdag, geen zin om 2x onnodig nr dokter te gaan. Remedie volgens dokter: uitzieken.
Het is een idiote regeling die er gekomen is omdat onverantwoordelijke ouders er de kantjes vanaf liepen en de normale zijn er nu door gestraft.
Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's
- Onderwerp starter Joeri
- Startdatum
Cupcake
Member
Huh er is toch nog geen leerplicht?
Vanaf 5 jaar.
Cupcake
Member
Moh, in mijn hoofd was dat pas vanaf 6 jaar precies. Waw, dan zit ik ook al bijna met een leerplichtig kind. Omg.
Green Mamba
Well-known member
Dat werd gewijzigd in het schooljaar 2020-2021. Nu ook weer niet zo lang geleden. Als ge daar nog niet mee bezig zijt, checkt ge dat niet dichtbij natuurlijk.
Laatst bewerkt:
Uit het hart | Pure chocolade of melkchocolade? Een kwestie van smaak? Of meer?
De dingen waarover we babbelen op een terras, bij een koffie of een glas wijn. Het leven en wat ons bezighoudt. In deze blog wil ik er een plaats aan geven.
www.standaard.be
Het viel mij jaren geleden bij de geboorte van onze kindjes al op dat er een zekere borstvoedingcultus hing bij de vroedvrouwen. Voor de duidelijkheid gaat dit artikel eigenlijk een andere weg op met een pleidooi voor meer begrip voor de keuze van de moeder.
Of... je zegt tegen de vroedvrouw dat je met flesjes begint en klaar? Voelt de gemiddelde vrouw dan zo'n immense druk?
Michel Drets
Well-known member
Die dat ik tot nu toe gezien heb, tablet met case rondKleine vraag: ik zie wel eens van die tablets voor kinderen. Zijn dat eigenlijk gewoon iPads met een speciale kindvriendelijke cases? Of zijn dat vaak echt speeltablets?
Bij ons is dat een gewone tablet met een case rond.Kleine vraag: ik zie wel eens van die tablets voor kinderen. Zijn dat eigenlijk gewoon iPads met een speciale kindvriendelijke cases? Of zijn dat vaak echt speeltablets?
anonymousMF
Well-known member
Het is wel niet echt praktisch om bepaalde 'locked in' luxe los te laten. Genre afbetaling huis en in mindere mate de auto's die je hebt. Je gaat niet zomaar even verhuizen.
En met slechts lichtjes minder te werken lukt het allemaal wel vlot (mijn vrouw werkt 4/5e ish in uren als zelfstandige). Toch bij ons waar ze graag op de crèche en opvang zitten en ook heel zelden zo ziek zijn dat ze niet naar school gaan.
omzendbrief BaO/2002/11 van 16/08/2002
omzendbrief: Afwezigheden van leerlingen in het basisonderwijs
data-onderwijs.vlaanderen.be
Lees puntje 3.2 zeker eens
Khyl@ris
Member
Het hangt een beetje af van de vroedvrouw denk ik. Ik heb ook zo'n verhalen gehoord maar bij mij was er vooral aandacht voor wat de moeder aankon.
Los daarvan is er wel een zekere druk om als vrouw borstvoeding te geven omdat het (itt tot 30 jaar geleden) echt wel duidelijk gemaakt wordt (zelfs zonder rechtstreeks te zeggen, gewoon via alle info dat ge binnenkrijgt rond zwangerschap) dat borstvoeding de betere keuze is (int begin toen kunstvoeding op kwam was dàt de zogezegde betere keuze, dus ook daar zal er wel druk geweest zijn). Ik denk ook dat dat versterkt wordt met alle hormonen en emoties die ge sowieso al ervaart rond zwanger zijn, zeker bij een eerste wilt ge het juiste doen en het beste voor uw kind en alles is onduidelijk mààr dat borstvoeding beter is, is wel duidelijk
.(voor mij persoonlijk zat er ook extra druk achter omdat al de rest niet natuurlijk lukte; ivf en geplande keizersnede - zijn geen dingen waar ge echt gelukkig van wordt. Die borstvoeding was dus belangrijk omdat dat het enige was dat ik nog natuurlijk kon doen)
edit: voor alle duidelijkheid, ík ben niet van mening dat borstvoeding àltijd de beste keuze is. Ik zie er de immense voordelen van in (en ik zou het zo weer doen) maar zolang een kind eten krijgt en iedereen is gelukkig, maakt het mij niets uit.
Ik denk trouwens ook dat die immense druk rond borstvoeding (en zeker niet mengen met flesjes!!) net meer kwaad doet dan goed i.v.m. borstvoeding geven, dat is zeer stressafhankelijk. In mijn ziekenhuis merkten de vroedvrouwen ook op dat vooral de blanke vrouwen problemen hadden met opstarten van borstvoeding terwijl de andersgepigmenteerde medemoeders eigenlijk vré relaxed daarmee omgingen en het eigenlijk altijd wel lukten (vaak ook gewoon combineerden waar nodig).
Laatst bewerkt:
Avondland
Well-known member
Borstvoeding mag zeker worden gepromoot, maar niet gepushed. Mijn vrouw heeft dit ook geprobeerd en zat na x aantal tijd met een beginnende borstabces. Die heeft dat dan afgebouwd - "f*ck this shit, doen we niet aan mee" - en is overgegaan tot flessenvoeding. De periode dat ze borstvoeding gaf was heel intens (ze voelde zich een melkfabriek die om de x aantal tijd moest kolven of voeden) en dat is nooit pijnloos geweest dus voor haar was heel dat borstvoedingsverhaal een horrorverhaal.
Als ik dat dan mee heb mogen ervaren vraag ik me af hoe vrouwen dat in het verleden altijd hebben kunnen doen. Chapeau voor vrouwen die borstabcessen koppig blijven doorstaan om hun kind moedermelk te geven.
Als ik dat dan mee heb mogen ervaren vraag ik me af hoe vrouwen dat in het verleden altijd hebben kunnen doen. Chapeau voor vrouwen die borstabcessen koppig blijven doorstaan om hun kind moedermelk te geven.
Gisteren toch een slecht momentje.
De oudste kwam slecht gezind thuis van school. Problemen met een vriendinnetje, niks ergs of serieus maar ze was bokkig.
Ze even laten doen werkt dan maar ze wilde persé aan haar huiswerk beginnen.
De opdracht was een tekening aanvullen op de basis van de tekst ernaast. Eerste was bv: de pauw zit op het hek. En dan moesten ze een pauw tekenen. Natuurlijk verwacht de juf geen kunstwerk maar gewoon iets wat op een vogel met veel kleuren lijkt.
Maar de dochter wou een daar graag de perfecte pauw tekenen, wat niet lukte en dus tot meer frustratie leidde. Elke keer rustig gezegd dat het goed is dat ze haar best doet maar fouten maken ok is en dat de juf ook geen fotorealistische pauw verwacht.
Paar tekeningen passeren en elke keer was het niet naar haar zin. Dan gezegd dat we best effe stoppen als ze der zo boos over wordt.
Komen een ééntje waar een tijger getekend moet worden: ineens vliegt het potlood door de keuken (we doen samen het huiswerk aan de keukentafel). Dus neem ik het kaftje met huiswerk en zeg ik dat we effe stoppen.
Wat gezeur en geroep. Ze kalmeert na een paar minuten en ik pak het kaftje terug.
Na één pennentrek (allez, potloodtrek) weer een brul dat het ni goed is. Ik wil iets zeggen maar krijg direct ne snauw. Teken om het huiswerk gewoon terug aan de kant te leggen. Ik pak dat kaftje en zij ook. Ondertussen verlies ik m'n geduld en trek ik dat uit haar pollen.
Gevolg: scheur in die plastiek, dat ding vliegt uit mijn pollen door de keuken en heel huilend kind.
Domme kloot da'k ben. Soit, uiteindelijk alles uitgepraat en alles wel in orde. Maar ik voel me der toch slecht bij. Zeker omdat ze vandaag bang had wat de juf over haar kaftje zou zeggen. Ik heb gezegd dat ze mag zeggen dat het papa z'n schuld is en ik volgende week op oudercontact wel uitleg.
Soms is't toch verdomme moeilijk en meestal zijn het van die onverwachte dingen die zo moeilijk kunnen zijn.
De oudste kwam slecht gezind thuis van school. Problemen met een vriendinnetje, niks ergs of serieus maar ze was bokkig.
Ze even laten doen werkt dan maar ze wilde persé aan haar huiswerk beginnen.
De opdracht was een tekening aanvullen op de basis van de tekst ernaast. Eerste was bv: de pauw zit op het hek. En dan moesten ze een pauw tekenen. Natuurlijk verwacht de juf geen kunstwerk maar gewoon iets wat op een vogel met veel kleuren lijkt.
Maar de dochter wou een daar graag de perfecte pauw tekenen, wat niet lukte en dus tot meer frustratie leidde. Elke keer rustig gezegd dat het goed is dat ze haar best doet maar fouten maken ok is en dat de juf ook geen fotorealistische pauw verwacht.
Paar tekeningen passeren en elke keer was het niet naar haar zin. Dan gezegd dat we best effe stoppen als ze der zo boos over wordt.
Komen een ééntje waar een tijger getekend moet worden: ineens vliegt het potlood door de keuken (we doen samen het huiswerk aan de keukentafel). Dus neem ik het kaftje met huiswerk en zeg ik dat we effe stoppen.
Wat gezeur en geroep. Ze kalmeert na een paar minuten en ik pak het kaftje terug.
Na één pennentrek (allez, potloodtrek) weer een brul dat het ni goed is. Ik wil iets zeggen maar krijg direct ne snauw. Teken om het huiswerk gewoon terug aan de kant te leggen. Ik pak dat kaftje en zij ook. Ondertussen verlies ik m'n geduld en trek ik dat uit haar pollen.
Gevolg: scheur in die plastiek, dat ding vliegt uit mijn pollen door de keuken en heel huilend kind.
Domme kloot da'k ben. Soit, uiteindelijk alles uitgepraat en alles wel in orde. Maar ik voel me der toch slecht bij. Zeker omdat ze vandaag bang had wat de juf over haar kaftje zou zeggen. Ik heb gezegd dat ze mag zeggen dat het papa z'n schuld is en ik volgende week op oudercontact wel uitleg.
Soms is't toch verdomme moeilijk en meestal zijn het van die onverwachte dingen die zo moeilijk kunnen zijn.
Cupcake
Member
Amen. Dit vooral.
Ik ben wel zo'n sukkel die borstvoeding heeft blijven geven na twee borstontstekingen, maar ik had een heel goede vroedvrouw die mij daarin begeleidde. Elke moeder moet doen wat voor haar 't beste is en wat haalbaar is. Wat mij 't meeste frustreert is de onwetendheid en zelfs foute kennis dat er heerst rond borstvoeding, ook bij sommige dokters en vroedvrouwen.
Tgoh, vooral uzelf ook blijven voorhouden "als het dat maar is". Het feit dat ge er al over nadenkt en u slecht voelt, wil al zeggen dat ge bij de "goede categorie" ouders zit imo.
Iedereen maakt fouten, belangrijker is dat ge u kunt excuseren en eruit kunt leren. Ik denk dat het belangrijker is dat een kind dat ziet / ervaart, dan dat hij / zij de perfecte ouder heeft die nooit iets fout doet.
De fameuze George Carlin uitspraak over dommigheid geldt evengoed voor ouderschap: "kijk rond u hoe goed de gemiddelde ouder is, en besef dat de helft dus daaronder zit".
Dat is dan weer iets dat mij enorm verbaasde. Er wordt vanalles gepalaverd en gezegd over zwanger zijn en bevallen maar bij borstvoeding: 'in het begin kan de toeschietreflex wat pijnlijk zijn'. Ja, amai, beetje pijnlijk? Zeg maar het gevoel dat er messen door uw borsten naar buiten proberen te komen (en vlak na de bevalling combineert zich dat dan met krampen voor het verder samentrekken van de baarmoeder). En dat duurde inderdaad wel ettelijke weken eer er totaal geen pijn meer aan te pas kwam (daarna was dat gewoon een aangenaam momentje samen maar ik vermoed dat veel vrouwen zelfs daar niet geraken).
Ik heb gelukkig geen kloven, abcessen of echte borstontstekingen meegemaakt. Mijn productie was (na een zeer moeizame start bij nr1) ook in die mate dat ik eigenlijk niet moest kolven om het op niveau te houden - zelfs als er slechts 1 keer op een dag werd gedronken. Dat helpt allemaal wel immens want het melkkoegevoel is inderdaad niet ver weg. Er zijn veel vrouwen die daar allemaal wel doorbijten, en zolang dat met volle goesting is, geen probleem maar het is een moeilijke balans waarbij het gevoel van te falen als moeder/vrouw nooit ver weg is.
