...en nu zit ik hier al een halfuur nadat ze is wakker geworden door een kakapamper
Miljaar Holocene, dat is wel heel stevig. Hier vannacht wel goed gegaan *klopt op hout". De avond wel weer even bezig geweest....en nu zit ik hier al een halfuur nadat ze is wakker geworden door een kakapamper
Edit: 1:45 en we zijn nog bezig...
Uiteindelijk opgelopen tot 03:00, wtf man. Als je over jinxen spreekt...
De oudste had precies twee night terrors na elkaar. Oncontroleerbaar, niet normaal.
Als je als zesjarige het concept van een 'warmtepomp' hoort moet dat toch de fantasie prikkelen. De enige pomp die ze tot dan gezien hebben is een fietspomp. Ik kan me inbeelden dat die dan een heel levendig beeld voor zich ziet van de papa die zit te zwoegen en zweten met een handpomp om het water warm te maken.Zondag gaan we naar mijn petekind, die een buitenzwembad hebben, en ik vertelde dat zonet aan mijn 6 jarige dochter:
Dochter: JOOOOOOOOAAAAAAAH!! ...Maar papa hebben die wel een warmtepomp?
Ik: Eeeeeuhm ik weet niet, ik denk het wel, waarom?
Lina: Ah zodat hun zwembad warm genoeg is om in te zwemmen hé
Ten eerste: Lol, grappig dat dat het eerste is waar die aan denkt.
Ten tweede: Waar de fuck kent die het concept warmtepomp voor een zwembad van.
Wij voeden dus duidelijk een toekomstige BG-ster op!!!
Hier is het weer feest...Woensdagnacht/donderdagochtend moest onze jongste opeens goed overgeven. Daarna terug super vrolijk en dat was het. Gewoon naar de crèche. Vrijdagavond vlak na het eten zegt onze oudste dat ze zich niet lekker voelde. Gebeurt wel eens meer, dus we dachten dat het de weerbots was van de eerste en ijskoude schoolweek. Gewoon naar bed en slaapt direct in. Rond elf uur wordt ze opeens huilend en totaal van haar melk wakker. Heel haar bed vol met overgeefsel. Ik loop naar beneden voor een emmer te halen. Mijn echtgenote -die die avond ook al kloeg dat ze zich misselijk voelde- begint ondertussen de lakens op te kuisen, maar moet plots stoppen om ook over te geven. Dochter helemaal van streek en mocht in ons bed komen liggen. Mijn echtgenote bleef beneden slapen, wegens nog steeds misselijk. Na een uur, als de rust eindelijk een beetje is weergekeerd staat onze jongste er voor zijn nachtvoeding. Terwijl ik zijn fles geef hoor ik in onze kamer onze oudste huilen, want ze had weer alles overgegeven. Soit, korte nacht dus.
Zaterdag gedaan wat we konden. Mijn vrouw grieperig, onze oudste niet 100% pips, maar toch al een pak beter. Onze jongste zo actief als wat. Zondagochtend kon ik niet achterblijven. Opgestaan met een mottig gevoel en ook ik had prijs na een paar uur. Gelukkig bleef het daarbij.
Wij alletwee stikkappot -(schoon)ouders konden niet bijspringen- en vannacht stond onze jongste er vanaf 23:00 bijna elk uur. We hebben toch elk uur van de klok gezien. Hij is al wakker van 05:00 en ik ook. Moet moeite doen om mijn ogen open te houden en straks is er een teammeeting van anderhalf uur gepland.
We dachten dat het goed ging.
Met de oudste dat hier ook gehad toen ze een jaar of 7 was. Onschuldig valletje op haar arm. Wij al bezig van "allez komaan, het stelde niet veel voor , recht staan en doordoen". Toen ze 's avonds bleef jammeren en het opeens rood en dik kwam te staan toch maar naar spoed gegaan. Resultaat "twijgbreukje meneer, dat wordt wat weken gips". "Oeie".De jongste gisteren op een ijs plek uitgeschoven en op zen rechterarm gevallen en een barst er in.
Dan wandelt hem is rustig zonder gekke kuren en dan dit pff 6 weke gips.
Vrouw had ook een half uurtje gewacht om te zien dat het toch niet beterde. Want in de zetel als hij tv aan het kijken was en je er aan kwam gaf hem geen kick, was enkel als hij hem moest draaien dat het zeer deed.
.
Google eens op zoekboek, kan je eerst gebruiken om dingen te benoemen en later dan echt om te zoeken.
De seizoensboeken van Rotraur Susanne Berner zijn hier een succes!
Na bezoek bij NKO blijkt dat hij buisjes zal moeten krijgen in zijn oren. Dat zou moeten helpen. Operatie is in februari en dan is hij juist één jaar.En sinds gisteren is onze jongste terug thuis met koorts. Virale infectie. Vorige week vier dagen naar de crèche. Gisteren een halve dag en het is weer prijs. Kinderarts -waar we gelukkig gisterenmiddag nog snel terecht bij konden- zei dat we de rit tot dit weekend moeten uitzitten. Buikgriep, verkoudheden en andere besmettingen doen als een lopend vuurtje de ronde in de scholen en opvangplaatsen. Ontzettend druk in die praktijk. Het zal nog zo zijn tot maart/april. Met de opvang lukt het mits wat puzzelen wel, maar hoop dat hij kan slapen want sinds gisteren zijn ook in het huis naast ons nieuwe eigenaars gekomen die natuurlijk wat boor- slijp- en breekwerk moeten doen.
Achja, in januari al vier en een halve dag naar de crèche. Dat is meer dan de gehele periode november-december
Ach, het is niet al kommer en kwel. Dochter kan sinds kort haar eigen naam schrijven. Helemaal zelf zonder voorbeeld. En trots dat zij -en wij- waren.
Sorry voor de saaie rant, maar ik heb echt veel aan dit topic.
Eerst de halve hartverzakking doorstaan als ze op tafel kruipt en zo net over het randje gaan zitten en je ze in slowmotion ziet neergaan.
Amai, hier uren in de sneeuw aan het sleeen en sneeuwpoppen maken
