Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

Hier is het weer feest... :sop: Woensdagnacht/donderdagochtend moest onze jongste opeens goed overgeven. Daarna terug super vrolijk en dat was het. Gewoon naar de crèche. Vrijdagavond vlak na het eten zegt onze oudste dat ze zich niet lekker voelde. Gebeurt wel eens meer, dus we dachten dat het de weerbots was van de eerste en ijskoude schoolweek. Gewoon naar bed en slaapt direct in. Rond elf uur wordt ze opeens huilend en totaal van haar melk wakker. Heel haar bed vol met overgeefsel. Ik loop naar beneden voor een emmer te halen. Mijn echtgenote -die die avond ook al kloeg dat ze zich misselijk voelde- begint ondertussen de lakens op te kuisen, maar moet plots stoppen om ook over te geven. Dochter helemaal van streek en mocht in ons bed komen liggen. Mijn echtgenote bleef beneden slapen, wegens nog steeds misselijk. Na een uur, als de rust eindelijk een beetje is weergekeerd staat onze jongste er voor zijn nachtvoeding. Terwijl ik zijn fles geef hoor ik in onze kamer onze oudste huilen, want ze had weer alles overgegeven. Soit, korte nacht dus. :sop:
Zaterdag gedaan wat we konden. Mijn vrouw grieperig, onze oudste niet 100% pips, maar toch al een pak beter. Onze jongste zo actief als wat. Zondagochtend kon ik niet achterblijven. Opgestaan met een mottig gevoel en ook ik had prijs na een paar uur. Gelukkig bleef het daarbij.
Wij alletwee stikkappot -(schoon)ouders konden niet bijspringen- en vannacht stond onze jongste er vanaf 23:00 bijna elk uur. We hebben toch elk uur van de klok gezien. Hij is al wakker van 05:00 en ik ook. Moet moeite doen om mijn ogen open te houden en straks is er een teammeeting van anderhalf uur gepland. :cry:
 
Het ding is, ja we hebben voor kinderen gekozen, maar niet persé voor een kind dat u al 2 jaar en een half wakker houdt. Want dat hoorde ik echt amper als kinderen ter sprake kwamen (voor we er aan begonnen).

"ja, dat valt wel mee, ge zult zien, dat zijn fases, die gaan zo voorbij!", "Oh, maar na 6 maand leren die doorslapen en dan is dat voorbij.", "voor da ge het weet gaan ze naar school en spendeert ge veel minder tijd met ze.", etc.
 
Het ding is, ja we hebben voor kinderen gekozen, maar niet persé voor een kind dat u al 2 jaar en een half wakker houdt. Want dat hoorde ik echt amper als kinderen ter sprake kwamen (voor we er aan begonnen).
"Je HeBt Er ToCh ZeLf VoOr GeKoZeN" kan ik echt pissed van worden :angry:

Hier is de oudste ook weer aan het sneuvelen vrees ik... Hoesten, onrustig slapen. Telkens als je ook nog maar begint te denken "zijn we vertrokken...?" :unsure:


Ik vind ook wel dat er veel "verzwegen" wordt (om het zo te verwoorden) en alles zeer positief wordt gebracht tot ge effectief zwanger zijt :unsure: dan durven mensen precies wel een realistischer beeld te geven.

Then again ieder kind is anders dus er is niet echt een handleiding
 
Het ding is, ja we hebben voor kinderen gekozen, maar niet persé voor een kind dat u al 2 jaar en een half wakker houdt. Want dat hoorde ik echt amper als kinderen ter sprake kwamen (voor we er aan begonnen).

"ja, dat valt wel mee, ge zult zien, dat zijn fases, die gaan zo voorbij!", "Oh, maar na 6 maand leren die doorslapen en dan is dat voorbij.", "voor da ge het weet gaan ze naar school en spendeert ge veel minder tijd met ze.", etc.
En eens ze er zijn is dat ineens "ahja, de onze sliep pas door op 4 jaar ze"
 
"Je HeBt Er ToCh ZeLf VoOr GeKoZeN" kan ik echt pissed van worden :angry:
Mijn schoonzus zegt dat ook dikwijls (die hebben zelf geen kinderen), 'ik heb daar geen compassie mee, je kiest daar zelf voor'. :fingerguns_r: Maar wij moeten wel altijd compassie hebben als ze eens niet goed kan slapen door haar rug of whatever :rofl:

De jongste heeft afgelopen week weeral een serieuze verkoudheid gehad, de zoveelste al deze herfst/winter. Het geel/groen snot komt er in liters uit nu.
 
Hier is het weer feest... :sop: Woensdagnacht/donderdagochtend moest onze jongste opeens goed overgeven. Daarna terug super vrolijk en dat was het. Gewoon naar de crèche. Vrijdagavond vlak na het eten zegt onze oudste dat ze zich niet lekker voelde. Gebeurt wel eens meer, dus we dachten dat het de weerbots was van de eerste en ijskoude schoolweek. Gewoon naar bed en slaapt direct in. Rond elf uur wordt ze opeens huilend en totaal van haar melk wakker. Heel haar bed vol met overgeefsel. Ik loop naar beneden voor een emmer te halen. Mijn echtgenote -die die avond ook al kloeg dat ze zich misselijk voelde- begint ondertussen de lakens op te kuisen, maar moet plots stoppen om ook over te geven. Dochter helemaal van streek en mocht in ons bed komen liggen. Mijn echtgenote bleef beneden slapen, wegens nog steeds misselijk. Na een uur, als de rust eindelijk een beetje is weergekeerd staat onze jongste er voor zijn nachtvoeding. Terwijl ik zijn fles geef hoor ik in onze kamer onze oudste huilen, want ze had weer alles overgegeven. Soit, korte nacht dus. :sop:
Zaterdag gedaan wat we konden. Mijn vrouw grieperig, onze oudste niet 100% pips, maar toch al een pak beter. Onze jongste zo actief als wat. Zondagochtend kon ik niet achterblijven. Opgestaan met een mottig gevoel en ook ik had prijs na een paar uur. Gelukkig bleef het daarbij.
Wij alletwee stikkappot -(schoon)ouders konden niet bijspringen- en vannacht stond onze jongste er vanaf 23:00 bijna elk uur. We hebben toch elk uur van de klok gezien. Hij is al wakker van 05:00 en ik ook. Moet moeite doen om mijn ogen open te houden en straks is er een teammeeting van anderhalf uur gepland. :cry:
Ge moogt u ziek melden hé (of uw kinderen en gij briefje)
 
Ge moogt u ziek melden hé (of uw kinderen en gij briefje)

Dan gaan de dokters een ander systeem moeten vinden want hier in de praktijk nooit geen tijd meer.. Al 2 maand druk en bezet

Dat systeem is er met een reden. Als ik vanaf donderdagavond in een war-zone met buikgriep zit waarna ik het zelf ook nog eens te pakken heb dan is er geen enkel argument om geen ziektedag, al dan niet met attest, in te roepen.
 
In de school van m'n kinderen werken ze met 'units'. Wat wil zeggen dat de klas van het eerste kleuter tot aan het derde kleuter samen blijft. Pas met de overgang naar het eerste leerjaar worden ze door elkaar gegooid.

Nu zit m'n dochter in het eerste leerjaar en zijn we super content van de juffrouw. Haar vriendinnen zitten in een andere klas bij een andere juffrouw. Wat ik daar allemaal van hoor (van de mama's en papa's) tart toch alle verbeelding. De kinderen verliezen hun zelfvertrouwen en veranderen (in de negatieve zin).

Zo hebben ze o.a. tempo rekenen en wordt er gewerkt met een puntensysteem. Wie moet plassen tijdens de lessen moet punten afgeven en elke donderdag tellen ze dan klassikaal de punten.

Ligt dat nu aan mij of is dat gewoon compleet ouderwets? Dat kinderen erop gesproken worden als ze 10 minuten na de speeltijd moeten plassen, kan ik nog inkomen. Maar kinderen 'afstraffen' omdat ze naar 't toilet moeten?

Er zitten absurde verhalen tussen als ik de ouders mag geloven. Zaken zoals: 'het is geen hoogvlieger en 't zal er nooit ene worden' worden gezegd op een oudercontact na 3,5 maanden in het eerste leerjaar.

Onlangs kwam m'n dochter thuis en had les gekregen van die andere juf omdat haar juf de ganse dag in vergadering zat. Het was de eerste keer dat ze die juf hadden. Er werden optelsommen op het bord geschreven en de kinderen konden antwoorden door hun hand op te steken. Wie verkeerd was, moest op de gang gaan staan. Ik kon dat heel moeilijk geloven maar meerdere kinderen uit de klas van m'n dochter hadden dat verhaal blijkbaar thuis verteld.

M'n dochter heeft gewoon niet geantwoord en heeft dus niet op de gang gemoeten. Anders stond ik meteen aan school om verhaal te halen.
 
Hier is het weer feest... :sop: Woensdagnacht/donderdagochtend moest onze jongste opeens goed overgeven. Daarna terug super vrolijk en dat was het. Gewoon naar de crèche. Vrijdagavond vlak na het eten zegt onze oudste dat ze zich niet lekker voelde. Gebeurt wel eens meer, dus we dachten dat het de weerbots was van de eerste en ijskoude schoolweek. Gewoon naar bed en slaapt direct in. Rond elf uur wordt ze opeens huilend en totaal van haar melk wakker. Heel haar bed vol met overgeefsel. Ik loop naar beneden voor een emmer te halen. Mijn echtgenote -die die avond ook al kloeg dat ze zich misselijk voelde- begint ondertussen de lakens op te kuisen, maar moet plots stoppen om ook over te geven. Dochter helemaal van streek en mocht in ons bed komen liggen. Mijn echtgenote bleef beneden slapen, wegens nog steeds misselijk. Na een uur, als de rust eindelijk een beetje is weergekeerd staat onze jongste er voor zijn nachtvoeding. Terwijl ik zijn fles geef hoor ik in onze kamer onze oudste huilen, want ze had weer alles overgegeven. Soit, korte nacht dus. :sop:
Zaterdag gedaan wat we konden. Mijn vrouw grieperig, onze oudste niet 100% pips, maar toch al een pak beter. Onze jongste zo actief als wat. Zondagochtend kon ik niet achterblijven. Opgestaan met een mottig gevoel en ook ik had prijs na een paar uur. Gelukkig bleef het daarbij.
Wij alletwee stikkappot -(schoon)ouders konden niet bijspringen- en vannacht stond onze jongste er vanaf 23:00 bijna elk uur. We hebben toch elk uur van de klok gezien. Hij is al wakker van 05:00 en ik ook. Moet moeite doen om mijn ogen open te houden en straks is er een teammeeting van anderhalf uur gepland. :cry:
sounds like buikgriep
 
Eigenlijk is dit topic zeer degelijke anticonceptie.
Het ding is, ja we hebben voor kinderen gekozen, maar niet persé voor een kind dat u al 2 jaar en een half wakker houdt. Want dat hoorde ik echt amper als kinderen ter sprake kwamen (voor we er aan begonnen).

"ja, dat valt wel mee, ge zult zien, dat zijn fases, die gaan zo voorbij!", "Oh, maar na 6 maand leren die doorslapen en dan is dat voorbij.", "voor da ge het weet gaan ze naar school en spendeert ge veel minder tijd met ze.", etc.
Ik vond deze topic daarvoor heel leerrijk. En ik heb me zeker zorgen gemaakt dat we een slechte slaper ofzo gingen hebben, zoals sommigen hier kinderen hebben die jaren niet doorslapen.

Ook al zijn mensen er opener over dan vroeger, klagen mensen nu eenmaal niet snel tegen iemand kinderloos of in verwachting over dat soort zaken heb ik de indruk. Een bevriend koppel van me heeft jaren geprobeerd om een kind te krijgen, allerhande ingrepen en IVF, om uiteindelijk na 4+ jaar dan zwanger te zijn. Enkele maanden na de geboorte vertrouwde hij me dan toe dat hij nooit had verwacht dat het zo zwaar zou zijn, en dat niemand (met kinderen) hem daarvoor had gewaarschuwd. Mede door dit forum vond ik dat toen redelijk wereldvreemd eigenlijk.

Het zal ook wel een beetje een goednieuwsshow zijn uit trots zeker. Andere vriend was altijd zijn kinderen aan het voorstellen als halve wonderkinderen, ze konden dit en dat al op jonge leeftijd enz. (klassiek). Enkele jaren later bleek dan dat er 2 ADHD hadden en een daarvan mogelijk ook een autismespectrumstoornis heeft waardoor de mama in een burn-out was gesukkeld tijdens de lockdown. Dat is dan natuurlijk niet iets waar mensen mee willen uitpakken, terwijl het net goed zou zijn om zo'n dingen ook eens te vertellen.
 
Zo hebben ze o.a. tempo rekenen en wordt er gewerkt met een puntensysteem. Wie moet plassen tijdens de lessen moet punten afgeven en elke donderdag tellen ze dan klassikaal de punten.

Ligt dat nu aan mij of is dat gewoon compleet ouderwets? Dat kinderen erop gesproken worden als ze 10 minuten na de speeltijd moeten plassen, kan ik nog inkomen. Maar kinderen 'afstraffen' omdat ze naar 't toilet moeten?

Er zitten absurde verhalen tussen als ik de ouders mag geloven. Zaken zoals: 'het is geen hoogvlieger en 't zal er nooit ene worden' worden gezegd op een oudercontact na 3,5 maanden in het eerste leerjaar.
Uh, what the fuck.
 
In de school van m'n kinderen werken ze met 'units'. Wat wil zeggen dat de klas van het eerste kleuter tot aan het derde kleuter samen blijft. Pas met de overgang naar het eerste leerjaar worden ze door elkaar gegooid.

Nu zit m'n dochter in het eerste leerjaar en zijn we super content van de juffrouw. Haar vriendinnen zitten in een andere klas bij een andere juffrouw. Wat ik daar allemaal van hoor (van de mama's en papa's) tart toch alle verbeelding. De kinderen verliezen hun zelfvertrouwen en veranderen (in de negatieve zin).

Zo hebben ze o.a. tempo rekenen en wordt er gewerkt met een puntensysteem. Wie moet plassen tijdens de lessen moet punten afgeven en elke donderdag tellen ze dan klassikaal de punten.

Ligt dat nu aan mij of is dat gewoon compleet ouderwets? Dat kinderen erop gesproken worden als ze 10 minuten na de speeltijd moeten plassen, kan ik nog inkomen. Maar kinderen 'afstraffen' omdat ze naar 't toilet moeten?

Er zitten absurde verhalen tussen als ik de ouders mag geloven. Zaken zoals: 'het is geen hoogvlieger en 't zal er nooit ene worden' worden gezegd op een oudercontact na 3,5 maanden in het eerste leerjaar.

Onlangs kwam m'n dochter thuis en had les gekregen van die andere juf omdat haar juf de ganse dag in vergadering zat. Het was de eerste keer dat ze die juf hadden. Er werden optelsommen op het bord geschreven en de kinderen konden antwoorden door hun hand op te steken. Wie verkeerd was, moest op de gang gaan staan. Ik kon dat heel moeilijk geloven maar meerdere kinderen uit de klas van m'n dochter hadden dat verhaal blijkbaar thuis verteld.

M'n dochter heeft gewoon niet geantwoord en heeft dus niet op de gang gemoeten. Anders stond ik meteen aan school om verhaal te halen.
Klinkt als één ouderwetse leerkracht, maar vroeger was alles better dus yay!

Neen, heel vreemd verhaal vind ik, zeker voor zo'n jonge kinderen. Hell, ik zat in de jaren '90 op een elitaire katholieke school en zelfs daar deden ze zo'n zaken niet.
 
Ik vond deze topic daarvoor heel leerrijk. En ik heb me zeker zorgen gemaakt dat we een slechte slaper ofzo gingen hebben, zoals sommigen hier kinderen hebben die jaren niet doorslapen.

Ook al zijn mensen er opener over dan vroeger, klagen mensen nu eenmaal niet snel tegen iemand kinderloos of in verwachting over dat soort zaken heb ik de indruk. Een bevriend koppel van me heeft jaren geprobeerd om een kind te krijgen, allerhande ingrepen en IVF, om uiteindelijk na 4+ jaar dan zwanger te zijn. Enkele maanden na de geboorte vertrouwde hij me dan toe dat hij nooit had verwacht dat het zo zwaar zou zijn, en dat niemand (met kinderen) hem daarvoor had gewaarschuwd. Mede door dit forum vond ik dat toen redelijk wereldvreemd eigenlijk.

Het zal ook wel een beetje een goednieuwsshow zijn uit trots zeker. Andere vriend was altijd zijn kinderen aan het voorstellen als halve wonderkinderen, ze konden dit en dat al op jonge leeftijd enz. (klassiek). Enkele jaren later bleek dan dat er 2 ADHD hadden en een daarvan mogelijk ook een autismespectrumstoornis heeft waardoor de mama in een burn-out was gesukkeld tijdens de lockdown. Dat is dan natuurlijk niet iets waar mensen mee willen uitpakken, terwijl het net goed zou zijn om zo'n dingen ook eens te vertellen.
Zo goed als al onze vrienden met kinderen zijn vrij eerlijk over hoe zwaar het is. Echter één van de koppels blijft dit voorstellen alsof ze het perfecte kind ter wereld hebben gebracht, dat nooit ziek is (ik ken de grootouders en die vertelden dat het de ene ziekte na de ander is, zelfs al buisjes moeten steken). Hun kind slaapt zogezegd van 19u tot 10u in het weekend, yeah right. We weten in de vriendengroep dat we bij dat koppel alles met een korreltje zout mogen nemen.
 
Terug
Bovenaan