Hier is het weer feest...
Woensdagnacht/donderdagochtend moest onze jongste opeens goed overgeven. Daarna terug super vrolijk en dat was het. Gewoon naar de crèche. Vrijdagavond vlak na het eten zegt onze oudste dat ze zich niet lekker voelde. Gebeurt wel eens meer, dus we dachten dat het de weerbots was van de eerste en ijskoude schoolweek. Gewoon naar bed en slaapt direct in. Rond elf uur wordt ze opeens huilend en totaal van haar melk wakker. Heel haar bed vol met overgeefsel. Ik loop naar beneden voor een emmer te halen. Mijn echtgenote -die die avond ook al kloeg dat ze zich misselijk voelde- begint ondertussen de lakens op te kuisen, maar moet plots stoppen om ook over te geven. Dochter helemaal van streek en mocht in ons bed komen liggen. Mijn echtgenote bleef beneden slapen, wegens nog steeds misselijk. Na een uur, als de rust eindelijk een beetje is weergekeerd staat onze jongste er voor zijn nachtvoeding. Terwijl ik zijn fles geef hoor ik in onze kamer onze oudste huilen, want ze had weer alles overgegeven. Soit, korte nacht dus. 
Zaterdag gedaan wat we konden. Mijn vrouw grieperig, onze oudste niet 100% pips, maar toch al een pak beter. Onze jongste zo actief als wat. Zondagochtend kon ik niet achterblijven. Opgestaan met een mottig gevoel en ook ik had prijs na een paar uur. Gelukkig bleef het daarbij.
Wij alletwee stikkappot -(schoon)ouders konden niet bijspringen- en vannacht stond onze jongste er vanaf 23:00 bijna elk uur. We hebben toch elk uur van de klok gezien. Hij is al wakker van 05:00 en ik ook. Moet moeite doen om mijn ogen open te houden en straks is er een teammeeting van anderhalf uur gepland.
Woensdagnacht/donderdagochtend moest onze jongste opeens goed overgeven. Daarna terug super vrolijk en dat was het. Gewoon naar de crèche. Vrijdagavond vlak na het eten zegt onze oudste dat ze zich niet lekker voelde. Gebeurt wel eens meer, dus we dachten dat het de weerbots was van de eerste en ijskoude schoolweek. Gewoon naar bed en slaapt direct in. Rond elf uur wordt ze opeens huilend en totaal van haar melk wakker. Heel haar bed vol met overgeefsel. Ik loop naar beneden voor een emmer te halen. Mijn echtgenote -die die avond ook al kloeg dat ze zich misselijk voelde- begint ondertussen de lakens op te kuisen, maar moet plots stoppen om ook over te geven. Dochter helemaal van streek en mocht in ons bed komen liggen. Mijn echtgenote bleef beneden slapen, wegens nog steeds misselijk. Na een uur, als de rust eindelijk een beetje is weergekeerd staat onze jongste er voor zijn nachtvoeding. Terwijl ik zijn fles geef hoor ik in onze kamer onze oudste huilen, want ze had weer alles overgegeven. Soit, korte nacht dus. 
Zaterdag gedaan wat we konden. Mijn vrouw grieperig, onze oudste niet 100% pips, maar toch al een pak beter. Onze jongste zo actief als wat. Zondagochtend kon ik niet achterblijven. Opgestaan met een mottig gevoel en ook ik had prijs na een paar uur. Gelukkig bleef het daarbij.
Wij alletwee stikkappot -(schoon)ouders konden niet bijspringen- en vannacht stond onze jongste er vanaf 23:00 bijna elk uur. We hebben toch elk uur van de klok gezien. Hij is al wakker van 05:00 en ik ook. Moet moeite doen om mijn ogen open te houden en straks is er een teammeeting van anderhalf uur gepland.



Maar wij moeten wel altijd compassie hebben als ze eens niet goed kan slapen door haar rug of whatever 

