Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

En iedere ouder zijn/haar vrije keuze hé, maar hierboven werd gesproken van 6e leerjaar om pas een gsm te geven. Ik hoop dat de onze vanaf +- het 4e zelf hun fiets pakken om naar de chiro/school te rijden. Als er iets gebeurt, heb ik dan wel liefst dat ze een gsm op zak hebben voor mocht er iets gebeuren. Vroeger ging dat ook allemaal zonder, maar de technologie is er, waarom ze niet gebruiken...


Zoals je zegt is dat uiteraard ieder zijn keuze, maar in het 4de zelf met de fiets rijden vind ik echt wel heel vroeg... maar als jij dat kiest, snap ik wel dat je wil dat ze een GSM hebben. Die van ons gaan we in het 6de een aantal keer onder onze begeleiding met de fiets naar school laten gaan en vanaf het 1ste middelbaar pas zonder ons. Vroeger reed ik ook enkel in onze lokale wijk rond met de fiets voor het 1ste middelbaar. Maar ja, die van ons zit in een volledig andere wijk op school en die school heeft kinderen verdeeld over de hele stad, dus dat is geen echte issue om rond te kunnen rijden in de wijk.
 
Zoals je zegt is dat uiteraard ieder zijn keuze, maar in het 4de zelf met de fiets rijden vind ik echt wel heel vroeg... maar als jij dat kiest, snap ik wel dat je wil dat ze een GSM hebben. Die van ons gaan we in het 6de een aantal keer onder onze begeleiding met de fiets naar school laten gaan en vanaf het 1ste middelbaar pas zonder ons. Vroeger reed ik ook enkel in onze lokale wijk rond met de fiets voor het 1ste middelbaar. Maar ja, die van ons zit in een volledig andere wijk op school en die school heeft kinderen verdeeld over de hele stad, dus dat is geen echte issue om rond te kunnen rijden in de wijk.
Zal nogal van de regio afhangen zeker? Ik reed alleen naar school vanaf het 2e leerjaar...
De weg naar school voor onze dochter bevat 1 kruispunt en de rest gewoon een vrijliggend fietspad, ik vermoed dat die ook vroeger zelf naar school zal fietsen...
 
Klopt. Zowel in mijn kindertijd als in die van mijn kinderen is er resp. één grote gewestweg en 3 grote wegen tussen thuis en school. Dus dat lag inderdaad moeilijker dan het bij anderen zal liggen.
 
Iemand ervaring met nanny diensten zoals Martha? Ze zijn nu toch al een tijdje aan het zoeken naar een profiel maar heden zonder succes.

Potentieel nog diensten beschikbaar die daar bij kunnen helpen en goede referenties hebben?
 
Alle hoop dat ons zoontje een betere slaper zou zijn dan onze dochter is wel redelijk verpulverd, nu. Hij is 3 maand. Ik gok dat mijn vriendin en ik per dag ongeveer opgeteld 8 uur bezig zijn om hem in slaap te krijgen. Rondlopen, wiegen, tut gaan geven... Mijn vriendin doet het gros natuurlijk, vanwege de borstvoeding en het thuis blijven. De enige echte manier om hem snachts te doen slapen is als ze er tegen blijft liggen na het borstvoeden, en dan nog lukt het vaak niet. Wegens gevaar dat ik me op hem zou draaien slaap ik dus apart. Ze lijdt onder serieus slaaptekort. Deze voormiddag is ze in huilen uitgebarsten toen hij voor de X'de keer weer wakker werd in een half uur tijd. Heb hem uiteindelijk in de draagzak genomen en rechtstaand aan mijn bureau proberen te werken zodat mijn vriendin toch een uurtje vrij kon slapen. Volgens pediater en vroedvrouw is hij kerngezond. Wel percentiel 100 qua grootte. De pediater beschreef hem als 'extreem groot'. Ik kan me inbeelden dat die serieuze groei hem zeer onrustig maakt.
Echt door het dal gaan nu.
 
Tutloos gaan slapen gaat zeer vlot bij mijn dochter. Ze vraagt er ook minder en minder naar. Weer een horde genomen! Ze begint wel weer wat moeiijker te doen met eten. 's Ochtends een derde sandwich en 's avonds ook amper haar eten aanraken. Tenzij het pasta is, dan kan die wél veel eten. Ik kan ze ook elke keer haar goesting geven, maar dat lijkt me geen goed idee.
 
Tutloos gaan slapen gaat zeer vlot bij mijn dochter. Ze vraagt er ook minder en minder naar. Weer een horde genomen! Ze begint wel weer wat moeiijker te doen met eten. 's Ochtends een derde sandwich en 's avonds ook amper haar eten aanraken. Tenzij het pasta is, dan kan die wél veel eten. Ik kan ze ook elke keer haar goesting geven, maar dat lijkt me geen goed idee.
Da's gelukkig ook een meevaller geweest bij ons. Tutje met de sint meegegeven, we waren enorm aan het stressen (wegens situatie hierboven), maar na slechts één enorme huilbui de avond zelf was ze eigenlijk helemaal ok. Het valt op dat ze de avondritueeltjes meer probeert te rekken dan anders (nog een dikke zoen papa, nog eens drinken, ik moet nog eens pipi doen...) maar ze is absoluut niet huilerig meer.
 
De dochter hier gaat morgen een proefdagje naar school (in januari start ze echt). Mijn hart. :unsure:

Ze is hier alvast goed vertrokken. Mega enthousiast over alles dat ze zag.. Tot ik aanstalten maakte om weg te gaan, toen begon ze te huilen. De juf is van het principe 'korte pijn', nam haar over en zei dat mama moest werken. Ikzelf mocht dus oprotten haha. Ik ben zelf niet zo ingesteld, maar er bestaat ook niet iets als 'dé' manier. Ik ben alvast benieuwd.
 
Ze is hier alvast goed vertrokken. Mega enthousiast over alles dat ze zag.. Tot ik aanstalten maakte om weg te gaan, toen begon ze te huilen. De juf is van het principe 'korte pijn', nam haar over en zei dat mama moest werken. Ikzelf mocht dus oprotten haha. Ik ben zelf niet zo ingesteld, maar er bestaat ook niet iets als 'dé' manier. Ik ben alvast benieuwd.
Volgens mij is de korte pijn in zo een geval niet slecht hoor.
Hoe langer je het afscheid uitstelt hoe moeilijker.
Ook al is dat moeilijk voor de mama.
 
Volgens mij is de korte pijn in zo een geval niet slecht hoor.
Hoe langer je het afscheid uitstelt hoe moeilijker.
Ook al is dat moeilijk voor de mama.

Ik ben daar zelf vrij kritisch in. In de zin van dat ik het gewoon in vraag stel of dat echt zo is. Hierbij beweer ik niet dat het niet zo is, ik vraag me gewoon af of er ook geen andere manieren zijn, afhankelijk van wat past bij het kind. Noem het een gezonde dosis nieuwsgierigheid, waarbij ik dus niet beweer dat de korte pijn een slechte manier is.
 
Ik ben daar zelf vrij kritisch in. In de zin van dat ik het gewoon in vraag stel of dat echt zo is. Hierbij beweer ik niet dat het niet zo is, ik vraag me gewoon af of er ook geen andere manieren zijn, afhankelijk van wat past bij het kind. Noem het een gezonde dosis nieuwsgierigheid, waarbij ik dus niet beweer dat de korte pijn een slechte manier is.
Wat ik zag als leerkracht/begeleider:
Mama blijft een half uur omdat ze het zelf te lastig heeft? -> kind huilt een half uur want merkt mama's onzekerheid/spanning èn moet daarna efkes uithuilen en bekomen daarvan.
Daarnaast krijgen andere kinderen het ook extra lastig door die spanning die dus een half uur blijft rondzweven...

Korte pijn: kind moet efkes huilen/bekomen van het afscheid net zoals in situatie 1 maar de tijdsduur van het geheel is korter én minder impact op de andere kinderen.


Dit gezegd zijnde: als mama nam ik afscheid en daarna snel nog eens "een laatste knuffel" en proberen door het raam te gluren. 🤭

Alles onder de 5 minuten vind ik vanuit beide posities helemaal prima. Maar er zijn dus effectief ouders die je na een half uur MOET wegsturen.
 
@Mulan Ja zeker akkoord dat het geen eeuwen hoeft te duren, maar zo uit de armen plukken.. Nu, ik weet het dus niet. Ik stel het gewoon maar in vraag. Ik heb zelf geen ervaring aan de andere kant (tenzij met pubers :p).

Het was bij ons in elk geval wel de juiste beslissing, want ik kreeg na een halfuur al een foto en het bericht dat ze zo'n lief meisje is. :love2:
 
Ik ben daar zelf vrij kritisch in. In de zin van dat ik het gewoon in vraag stel of dat echt zo is. Hierbij beweer ik niet dat het niet zo is, ik vraag me gewoon af of er ook geen andere manieren zijn, afhankelijk van wat past bij het kind. Noem het een gezonde dosis nieuwsgierigheid, waarbij ik dus niet beweer dat de korte pijn een slechte manier is.
Naar mijn ervaring werkt die korte pijn beter. Als ze u niet meer zien, zijn de meeste kindjes zo weer oké. Het is wel fijn om een soort routine te kunnen creëren dat uw kind weet waar hij/zij aan toe is (laatste knuffel of high five).

Bij ons op school moeten we helaas nu x m langs de koer van de kleuters lopen met een hek waar ge kunt doorkijken. Voor een kindje dat moeilijk afgezet wordt, is dat echt hel. Kheb meermaals minutenlang moeten blijven staan met een wenend kind in een soort vreemde hekknuffel. Ze al wenend afzetten bij een juf is ook niet fijn maar er is echt geen enkel punt waarop dat wenen in de armen van mama overgaat naar 'en nu ben ik oke'.
(Om een of andere reden, komen ze niet al te snel uit de armen plukken bij ons)

Ondertussen heeft hij wel die klik gemaakt en is de routine goed genoeg maar da's eerlijk gezegd nog maar recent (3de kleuterklas :'))

Wat ik zag als leerkracht/begeleider:
Mama blijft een half uur omdat ze het zelf te lastig heeft?
Niet elke mama blijft omdat ze het zelf lastig heeft maar tis nogal moeilijk om uw kind fysiek van u af te stropen en binnen te stompen en hopen dat het u niet achterna loopt! :v (maar ja, ik laat ze liever wenend achter bij een juf dan wenend aan het hek helemaal alleen. Dat zou wringen)
 
Ik heb die 'korte pijn' ook onlangs aan het werk gezien toen onze dochter voor de eerste keer naar de watergewenning ging. Huilend afgegeven aan de juf, toertje van het zwembad doen naar de cafetaria, en dan 2 minuten later door de ruit een brede lach zien. Toen was het voor mij wel duidelijk dat dat wel dé manier is.
 
Ik heb die 'korte pijn' ook onlangs aan het werk gezien toen onze dochter voor de eerste keer naar de watergewenning ging. Huilend afgegeven aan de juf, toertje van het zwembad doen naar de cafetaria, en dan 2 minuten later door de ruit een brede lach zien. Toen was het voor mij wel duidelijk dat dat wel dé manier is.
Hier ook zo met de eerste keer turnles op woensdagnamiddag.
Op voorhand zeuren dat hij ook wou gaan turnen met zijn vriendjes, tot puntje bij paaltje kwam en ik hem ging afzetten in de sporthal aan het lokaal. Wenend, smekend, krijsend...uit mijn armen geplukt en zo aan de juf gegeven. 😬😞

Uur later gelukkig mega blije kleuter terug gekregen die sindsdien fluitend naar de turnles huppelt.
 
Iemand ervaring mee/tips? 🙈

Door covid en wachtlijsten etc pas deze zomer aan watergewenning kunnen beginnen, dan nog niet eens in eigen stad... Daar is de leraar nog "van de harde hand", elke les dus traantjes maar ze boekte vooruitgang.
In september in eigen stad kunnen inschrijven, ze boekte wel vooruitgang maar aan een heel traag tempo. Geen probleem want ze amuseerde zich tenminste.
Ze mocht niet overgaan naar de volgende groep want durft absoluut niet onder water te gaan. Volledig terecht.
Door haar ziekte heeft ze veel lessen moeten missen van de nieuwe reeks, geen probleem want herhaling van de watergewenning, niet? Mispoes. Deze groep is veel sterker dus de vooruitgang is gigantisch! Gevolg is dat de dochter de ganse les aan de kant heeft gezeten vandaag en ik haar telkens neen zag schudden als de leerkracht haar probeerde te overhalen een oefening mee te doen.

Ik zit wat met de handen in het haar: ze wil niet meewerken momenteel, zelfs bij oefeningen die ze in oktober wel nog deed.
Veel uitleg krijg ik vanuit haar niet, behalve dat ze bang is om onder water te gaan en "niet wil zinken".
Boos maken helpt niet, omkopen (zelfs met McDonalds) zegt ze nu al dat dat niet zal helpen, ze heeft er gewoon genoeg van. En de leerkrachten kunnen natuurlijk niet blijven energie steken in een kind dat blijft weigeren een oefening uit te voeren als de rest van de groep aan een totaal ander niveau zit.
Daarnet ook gevraagd of ze morgen met mij nog eens wil gaan zwemmen met veel spelen en een beetje oefeningen? "Nee, want ik moet dat met papa ook al doen".
*Zucht*

Met school gaat ze graag gaan zwemmen, maar daar zijn ze dus vooral bezig met spelen, ze moet absoluut niet onder water daar. Er is geen trauma of zo, ze gaat gewoon mee in het water, doet met een stralende glimlach mee wat ze durft en leuk vindt, alleen blijft het nu dus stabiel en wat de groep qua vooruitgang boekt, boeit haar niet. Top dat ze zich niet laat forceren maar verdorie, niet hier liefst! 🙈

(Ik was als kind hetzelfde. Maar ik kom nog uit de tijd van de harde hand ook, dus wij werden gewoon in het water getrokken als we niet durfden. 😬)
 
Terug
Bovenaan