Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

Ugh, hier wordt de zoon (6) op de jeugdbeweging (waar hij superzot is van de activiteiten) nu al 3 weken na elkaar gepest door hetzelfde trio (8). Spullen afpakken en duwen vooral. Gebeurt tijdens het 4-uurtje. Tranen bij afzetten en ophalen, hij is evenwel zeker dat hij wil blijven gaan. Ik heb gezegd ze te negeren en dicht bij de leiding te hangen. Volgens mn vriend is dat olie op het vuur voor jongens en gaan ze hem nu net als makkelijke prooi zien.
Wat zouden jullie doen? Leiding aanspreken? Ouders aanspreken? Ik neig naar het trio zelf aan te spreken en vriendelijk maar kordaat duidelijk te maken dat pesten geen plaats heeft op de jeugdbeweging en dat ze hem met rust moeten laten. Of moet ik het loslaten en hem zijn plan laten trekken? :help:
Da's niet fijn om mee te maken, en lastig om op te lossen denk ik.

Met dat trio zelf praten lijkt mij de minst goede oplossing eerlijk gezegd, met een kans dat het de zaken verergert. En ik vind ook niet dat het een oplossing is dat uwe kleine dicht bij de leiding moet gaan hangen gewoon om zich veilig te voelen.. dan zal de lol er ook wel rap vanaf zijn om nog naar de jeugdbeweging te gaan.

Dus ja, voor mij is het in de eerste plaats de taak van de leiding om er voor te zorgen dat dat niet gebeurt tijdens de activiteiten daar. Als het echt de spuigaten uitloopt zou ik ook nog wel durven om een klapke te doen met die ouders bij het brengen/halen.
 
Eergisteren dochter van bijna 2, 3x overgegeven, op zich geen andere ziekteverschijnselen, maar ik kan er dus echt niet tegen dat ze ziek is, ben daar zo slecht in, ik maak mij direct zorgen :/
Gisteren dan bijna niks willen eten, wat ik nóg erger vind, papje hebben? Nee. Boterham met confituur? Nee. Misschien toch een papje? Nee. Mijn vrienden die al keek van...'stopt er toch mee, ze wilt niet, ze zal wel eten wanneer ze zelf wilt' , maar zo werkt het dus niet in mijn hoofd hé
Drinken is essentieel, niet eten.
Dus als ze drinkt (water, melk, soep, maakt niet uit!) en alert is moet je je geen zorgen maken. :support:

Ivm ziek zijn: voor de meesten hier herkenbaar, zowel dat je zelf continu ziek wordt als dat zorgen maken. 😁
 
Eergisteren dochter van bijna 2, 3x overgegeven, op zich geen andere ziekteverschijnselen, maar ik kan er dus echt niet tegen dat ze ziek is, ben daar zo slecht in, ik maak mij direct zorgen :/
Gisteren dan bijna niks willen eten, wat ik nóg erger vind, papje hebben? Nee. Boterham met confituur? Nee. Misschien toch een papje? Nee. Mijn vrienden die al keek van...'stopt er toch mee, ze wilt niet, ze zal wel eten wanneer ze zelf wilt' , maar zo werkt het dus niet in mijn hoofd hé
Eet jij dan als je zit over te geven en last van u buik hebt? Nee toch? Soms moet je kinderen gewoon ziek laten zijn.
 
Ugh, hier wordt de zoon (6) op de jeugdbeweging (waar hij superzot is van de activiteiten) nu al 3 weken na elkaar gepest door hetzelfde trio (8). Spullen afpakken en duwen vooral. Gebeurt tijdens het 4-uurtje. Tranen bij afzetten en ophalen, hij is evenwel zeker dat hij wil blijven gaan. Ik heb gezegd ze te negeren en dicht bij de leiding te hangen. Volgens mn vriend is dat olie op het vuur voor jongens en gaan ze hem nu net als makkelijke prooi zien.
Wat zouden jullie doen? Leiding aanspreken? Ouders aanspreken? Ik neig naar het trio zelf aan te spreken en vriendelijk maar kordaat duidelijk te maken dat pesten geen plaats heeft op de jeugdbeweging en dat ze hem met rust moeten laten. Of moet ik het loslaten en hem zijn plan laten trekken? :help:
Ik heb hetzelfde meegemaakt bij de lokale scouts. Aanvankelijk was dat leuk omdat er klasgenootjes bij waren, maar er waren een aantal pestkoppen bij die het op mij hebben gemunt en ik begon er meer en meer tegenop te kijken. Op een bepaald moment was het zelfs zover gegaan dat die een braadpan naar mijn enkel hebben gesmeten "voor de fun". Uiteindelijk ben ik ermee gestopt. Jarenlang een degout gehad van jeugdbewegingen. Maar als ik erop terugblik had ik zelf misschien wat assertiever kunnen reageren. In het middelbaar is dat ook gebeurd en ik heb spijt dat ik daar niet kordater op had gereageerd. Misschien dat ik daarom de irrationele wens heb om "teruggezonden worden" in de tijd om die pestkoppen van een antwoord te voorzien waar ze niet goed van zijn. De impact van pesten mag niet worden onderschat, dat kan een behoorlijke knauw geven in je zelfvertrouwen.

In jouw plaats zou ik zeker niet naar die pestkoppen afstappen. Het is in eerste plaats de taak van de leiding om daarop toe te zien en die pestkoppen daarop aan te spreken. Als het dan niet stopt, zou ik inderdaad richting de ouders gaan. En als ook dat niet werkt, dan pas zou ik die pestkoppen rechtstreeks aanspreken.

Je kind zijn plan laten trekken ... een zesjarige gaat niet opkunnen tegen drie achtjarigen. Het leven is geen Karate Kid.
 
De leiding zijn zelf nog kinderen/jongeren die weinig raad weten met zo'n situaties. Die gaan eens met de vinger wijzen en denken dat de kous af is. Ze moeten ook al een hele hoop kinderen in de gaten houden. Ik heb vroeger zelf ook in jeugdbeweging gezeten en als ik er op terugkijk is dat een setting waar er regelmatig gepest wordt tbh.
 
De leiding zijn zelf nog kinderen/jongeren die weinig raad weten met zo'n situaties. Die gaan eens met de vinger wijzen en denken dat de kous af is. Ze moeten ook al een hele hoop kinderen in de gaten houden. Ik heb vroeger zelf ook in jeugdbeweging gezeten en als ik er op terugkijk is dat een setting waar er regelmatig gepest wordt tbh.
Dan moet er desnoods hogerop gegaan worden, want al die grote jeugdbewegingen moeten toch ervaring hebben met pestgedrag in eigen rangen? Het lijkt me ondenkbaar dat er geen eerdere gevallen van pestgedrag zijn geweest?
 
De leiding zijn zelf nog kinderen/jongeren die weinig raad weten met zo'n situaties. Die gaan eens met de vinger wijzen en denken dat de kous af is. Ze moeten ook al een hele hoop kinderen in de gaten houden. Ik heb vroeger zelf ook in jeugdbeweging gezeten en als ik er op terugkijk is dat een setting waar er regelmatig gepest wordt tbh.
Ik ben zelf nog leiding geweest bij de jeugdbeweging, als er iemand van de ouders mij was komen zeggen dat er een kind geduwd/gepest werd zou ik daar meer op letten en in de mate van het mogelijke wel proberen er iets aan proberen te doen.

Het is geen omgeving waar het altijd peis en vree is en kinderen zijn nu eenmaal rotzakken met elkaar maar ge kunt wel de scherpste kanten er vanaf veilen zodat er geen trauma's of degout hoeft te ontstaan he.
 
Dan moet er desnoods hogerop gegaan worden, want al die grote jeugdbewegingen moeten toch ervaring hebben met pestgedrag in eigen rangen? Het lijkt me ondenkbaar dat er geen eerdere gevallen van pestgedrag zijn geweest?
Als het bij de Chiro is klopt dit absoluut. Chiro Nationaal heeft specifieke werkgroepen die lokale Chiro's ondersteunen met zulke problemen.
Meestal loopt het contact via het specifieke Verbond waaronder de Chiro groep valt.

Bij onze Chiro zou het zeker geen probleem zijn geweest als een ouder ons vertelde dat hun kind gepest werd, meestal probeerden we het dan eerst zelf op te lossen, mogelijk als tussenpersoon tussen enerzijds de partij van de gepeste en de partij van de pesters, gesprekken met ouders van beide partijen om een volledig beeld te krijgen...

We hebben ooit een lid en zijn ouders moeten vertellen dat hij niet meer welkom was door zijn gedrag, of niet mee op kamp mocht. Dat is een optie.

Die Chiro Nationaal werkgroepen zijn wel goed om info te krijgen over hoe je het best aanpakt, maar ik vind persoonlijk wel dat het van die aanpakken zijn waar je zeker niemand tegen het hoofd mag stoten, iedereen fijn terug vriendjes maken door spelletjes enzo, ale je kent het wel denk ik. Zat ook wel goed advies bij moet ik zeggen.
 
Ik moet werkelijk een vreselijk immuunsysteem hebben. Van de twee jaar dat we kinderen hebben, ben ik intussen twee maand ziek thuis geweest gok ik, de dagen waarop ik ziek was maar wel nog kon werken niet meegerekend. Zeker het laatste jaar was het erg, in die mate dat ik mijn werkgever op de zenuwen begin te werken.

Altijd samen met/na de kinderen ziek. Ik eet en leef gezond dus daar ligt het ook niet aan. Mijn huisarts weet daar ook niet veel op te zeggen dus misschien is er geen oplossing.

Ik begrijp mijn werkgever ook dat dit op zijn zenuwen begint te werken. De laatste dagen van mijn verlof corona opgelopen waarvan ik serieus ziek was. Dit weekend was het beter maar vannacht de ziel uit mijn lijf gekotst en terug een grieperig gevoel dus al zeker vandaag (en misschien morgen) ook weer onverwacht afwezig. De zoveelste keer dit jaar.

Het is dus ook niet dat ik mentaal uitgerust het werk terug zal kunnen oppikken of zo, dat is al een hele tijd zo en dat wordt ook algemeen mentaal uitputtend op de duur. Het is niet alsof het leven met gezonde peuters al een walk in the park is. Ook met mijn partner niet makkelijk en ik snap ook dat dit het voor haar nog vermoeiender maakt dan het anders al zou zijn.

Ik besef dat het net zoals alles een lang aanhoudende fase zal zijn maar tips en ervaringen zijn welkom.

Slaap je voldoende? (in zoverre dat uiteraard mogelijk is, met jonge kinderen)

Uw immuunsysteem gaat nl. de dieperik in van zodra je mind dan 7 - 8u slaapt (bvb. uw NK cellen kunnen met 70% omlaag gaan, na 1 nacht met te weinig slaap). Als je daar gevoelig aan zou zijn, zou ik mij daar in eerste instantie sterk op focussen.

Je zegt verder dat je gezond eet, maar misschien heb je toch ergens een deficit opgebouwd? Je zou kunnen laten testen hoe het met je voornaamste immuunsysteem gerelateerde vitamines staat (bvb. B6, C, D en E; eventueel ook zinc en selenium).
 
Slaap schiet er soms wel bij in met de kinderen. Ik probeer een uur of 9 in bed te liggen maar slaap deze zeker niet allemaal. Misschien proberen nog wat meer slaap te krijgen inderdaad, dat is hier al een paar keer terug gekomen.
 
Hier ook een afspraak vastgelegd bij de pediater (diensthoofd, gespecialiseerd in kinderpneumologie, infectieziekten & respiratoire allergie).

de vorige keer hadden we een afspraak maar deze dan domweg geannuleerd omdat we dachten dat onze dochter er eindelijk "door was" (2.5-3maand gezond) maar nu dus opnieuw ruis op de longen, kortademigheid, etc. Same old waar ik telkens kom over klagen dus.

25/9 dus verrassend snel binnengeraakt...

hopelijk éindelijk een verklaring/"oplossing" want het is steeds hetzelfde die terugkeert.
Jammer genoeg inderdaad het gevoel dat hij het niet serieus nam tbh.

De frequentie dat we moeten aerosolen is niet abnormaal hoog. (Zo goed als iedere 1.5 à 2m sinds ze 3m is vind ik toch wel veel, zeker als ik naar andere kijk...) "Waarschijnlijk" iets van peuterastma maar niet serieus genoeg om verder op in te gaan momenteel. "We zien wel na deze winter"
 
Jammer genoeg inderdaad het gevoel dat hij het niet serieus nam tbh.

De frequentie dat we moeten aerosolen is niet abnormaal hoog. (Zo goed als iedere 1.5 à 2m sinds ze 3m is vind ik toch wel veel, zeker als ik naar andere kijk...) "Waarschijnlijk" iets van peuterastma maar niet serieus genoeg om verder op in te gaan momenteel. "We zien wel na deze winter"
Van welke regio zijn jullie? Misschien kan iemand uit jullie regio wel een pediater aanraden die niet zomaar dingen wegwuift?
 
@Holocene ga anders eens naar Ieper, afspraak bij Dr. (Hilde) Boens.

Zegt waar het op staat, maar haar credo is: als de ouders vinden dat het niet normaal is, dan is het perfect normaal dat ze bij ons komen. Zal jullie dus nooit belachelijk maken, maar zal wel eerlijk zeggen als er niks moet gebeuren.
 
Kortrijk :)

Ik had er een beetje schrik voor maar had het niet zo "erg" verwacht, voelde mij zelf wat belachelijk gemaakt eerlijk gezegd
Ik ging naar Dr Ghys in Schorisse/Ronse
die bleef ook altijd zeggen: "Ik vertrouw op jouw moedergevoel".
Die heeft me nooit het gevoel gegeven van "staat die hier weeral?!?" Omdat de dochter doorgaans typische symptomen niet vertoont waardoor het zoeken is naar wat er precies scheelt.
 
Kortrijk :)

Ik had er een beetje schrik voor maar had het niet zo "erg" verwacht, voelde mij zelf wat belachelijk gemaakt eerlijk gezegd

De pediaters van AZ Delta in Menen zijn stuk voor stuk mensen die je serieus nemen. En meestal krijg je 'snel' een afspraak. Ik ken veel mensen van regio Kortrijk die naar Menen gaan.
 
Bedankt voor het advies, zal ze allemaal eens bekijken.

Er mag ook eens goed nieuws zijn, normaal had de crèche pas full time plaats vanaf april dus moesten we 2 maand overbruggen, net een mail gekregen dat full time toch vanaf februari mogelijk is :)
 
Terug
Bovenaan