Mijn jongste is nog niet zindelijk en vorig jaar hadden we een kleiner zwembadje opgezet en een zwembroekje aangedaan want geen zwempamper in huis.
Na 15min meeplonsen kreeg ik in de gaten dat het water wel verdacht troebel was..
Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's
- Onderwerp starter Joeri
- Startdatum
Mijn jongste is nog niet zindelijk en vorig jaar hadden we een kleiner zwembadje opgezet en een zwembroekje aangedaan want geen zwempamper in huis.
Na 15min meeplonsen kreeg ik in de gaten dat het water wel verdacht troebel was..
Om discussie over punten te vermijden? Geen idee eigenlijk, bij ons in het lager bewust nooit een rapport, wel een evaluatiedocument waar véél opstaat (gelukkig voor de begeleidsters al veel minder dan vroeger), maar geen punten.Vanavond oudercontact en blijkbaar krijgen we het rapport daar maar mee.
Ik vind dat niet kunnen, dat geeft mij stress
zijn rapport gaat goed zijn, maar waarom dat zo lang bijhouden?
In het middelbaar krijgt m'n dochter wél punten, vind het jammer dat daar geen onderscheid meer gemaakt kan worden tussen haar dagelijks werk en haar examentoetsen. Ze gooien dat op 1 hoop.
Holocene
Well-known member
En we zijn opnieuw thuis met ruis op de longen, koorts en snot. toch 2 weken volgehouden 
Nu wel een afspraak bij iemand op de pediatrie kunnen vastleggen, gespecialiseerd in kinderpneumologie en respiratoire allergie. Begin augustus dus nog even maar bon, als het dat maar is
Nu wel een afspraak bij iemand op de pediatrie kunnen vastleggen, gespecialiseerd in kinderpneumologie en respiratoire allergie. Begin augustus dus nog even maar bon, als het dat maar is
Jullie hebben wel heel veel pech met het ziek zijn he?En we zijn opnieuw thuis met ruis op de longen, koorts en snot. toch 2 weken volgehouden
Nu wel een afspraak bij iemand op de pediatrie kunnen vastleggen, gespecialiseerd in kinderpneumologie en respiratoire allergie. Begin augustus dus nog even maar bon, als het dat maar is
hoe zie je dat dan?Mijn kant is 2 man
u vader en u moeder en die hebben niemand anders meer?
Hier is het aan mijn kant enkel mijn ouders, broer + partner en kind.
Dit is het gezin, mijn vader heeft niemand meer, mijn moeder heeft 4 zussen met elke 2-3 kinderen en die kinderen hebben elk 2-3 kinderen.
Klopt ja, ik heb alleen nog mijn ouders. Zelf ook enig kind. Grootouders zijn al lang gestorven. Ook geen broers of zussen bij ouders. Mijn ouders hebben alleen nog neven en nichten. Ik probeer de familienaam terug leven in te blazen met mijn 2 zonen
.Mijn vrouw heeft ook een heel kleine familie. Dus bij ons vallen al die feestjes allemaal heel goed mee
Avondland
Well-known member
Vraagje aan de mensen met al wat oudere kinderen: welke fases vonden jullie het fijnst en welke fases niet? De liefde dat ik van mijn kleuter krijg is immens en dat is absoluut geweldig, maar ik ben toch benieuwd hoe dat allemaal gaat evolueren. Omdat tijd maar in één enkele richting gaat vind ik het wel belangrijk om alles bewust mee te maken en ervan te genieten (of te hopen dat het snel voorbij gaat ==> oververmoeide kleuter in ragemode), want voor je het weet zijn ze groot geworden.
==> oververmoeide kleuter in ragemode), want voor je het weet zijn ze groot geworden.
Mss cliché, maar ik heb al van alle periodes genoten. Elke leeftijd heeft zijn eigen voordelen en nadelen, maar ik heb toch het idee, ondanks het motto "kleine kinderen, kleine zorgen, grote kinderen, grote zorgen", dat die zorgen minder en minder worden. We hebben wel héél gemakkelijke kinderen, allez, dat vind ik toch en moeten ons voorlopig weinig zorgen maken (ik verwacht wel nog miserie bij de zoon als hij pubert).Vraagje aan de mensen met al wat oudere kinderen: welke fases vonden jullie het fijnst en welke fases niet? De liefde dat ik van mijn kleuter krijg is immens en dat is absoluut geweldig, maar ik ben toch benieuwd hoe dat allemaal gaat evolueren. Omdat tijd maar in één enkele richting gaat vind ik het wel belangrijk om alles bewust mee te maken en ervan te genieten (of te hopen dat het snel voorbij gaat
Maar in het algemeen lijkt me de leeftijd waarin onze kinderen nu zitten (9 & nog-net-niet-hard-puberend-13) een leeftijd waar je weinig problemen mee mag verwachten en waar je leuke dingen mee kan doen omdat ze écht al wat kunnen verdragen: een avond laat weggaan met de kinderen is een probleem, even naar een theater gaan vlak in de buurt kan gewoon al met de dochter die de zoon in bed steekt, ze kunnen soms echt al op volwassen niveau meepraten over zaken, ...
Mulan
Well-known member
Als je het mijn zus vraagt met 2 pubers in huis, is het de kleuterleeftijd. Die geniet volop van mijn dochter (al vreten ze nu nog veel energie) die snel af te leiden is, nog vol fantasie en verwondering zit, die oprecht is (soms pijnlijk oprecht 
) en vooral nog heel aanhankelijk.
) en vooral nog heel aanhankelijk.
Holocene
Well-known member
Het is waarschijnlijk de emo-romanticus in mij maar hier mag ik nooit te lang bij stilstaan, ik kan oprecht triest worden bij de gedachte dat dit vroeg of laat gaat "verdwijnen" en dat ze nog kennis moeten maken met de échte wereld
Maar er zijn wel mensen genoeg die niet verzuurd of cynisch worden natuurlijk. Allez, iedereen zal tegenslagen kennen, en de "wow het is vandaag"-stemming van kleuters zal je moeilijk kunnen behouden, maar ik denk dat een opvoeding veel bijdraagt tot hoe je met zaken omgaat.
derp
Well-known member
Ik zie dat denk ik als mijn persoonlijke missie in de opvoeding, om er voor te zorgen dat ze niet cynisch worden
Er gaat super veel mis in de wereld maarik wil ze vooral meegeven dat er een hele hoop schone dingen in de wereld zijn die het wel de moeite waard maken om hier rond te lopen. Ge weet wel: bloemetjes, beestjes, verliefd worden, cara pils zuipen op de stoep. Beetje wollig, ik weet het, maar dat is nu eenmaal wat het vaderschap met ne mens doet. Wij zijn nu allebei wel mensen die enthousiast worden van de kleine dingen, dus ik hoop dat dat wel goed komt.Ons mieke is ondertussen 3 maanden oud en ik geniet er alle dagen van. Ik werk veel van thuis uit en ik ga om de 2u eens naar boven en dan kan ik het toch niet laten om ze weer vast te pakken en voor ik het weet is mijn pauze van 5 minuten een pauze van een uur geworden. Sinds ze op gewicht is, is ze ook gewoon altijd vrolijk, ze 'vertelt' de hele tijd vanalles, en ze begint nu ook wel een beetje te reageren op knuffels, dus ik vind het prachtig.
Slapen 's nachts lukt ook wel ok, alleen overdag doet ze niet veel/lang dutjes. Eigenlijk is het gewoon een hele wakkere baby die er graag bij is. Ik heb nu zo'n gans gekocht met een microfoon in die dan een hartslag of white noise kan produceren, maar dat heeft voorlopig ook nog geen wonderen gedaan.
Ben dit weekend nog zo'n Elvie kolf gaan halen voor mijn madam via 2dehands, dat is voorlopig wel een geniale investering. Ze keek er mega hard tegenop om zo alleen op bed te gaan zitten en ondertussen foto's te swipen van de kleine (babyporno noem ik dat) en te kolven met zo'n groot machien, maar met die Elvie is het ambetante er vanaf, lukt het kolven ook (voor de eerste keer) wat beter, en hopelijk is dat voor haar het begin van een beetje meer ademruimte want die hangen ondertussen al 3 maanden héél dicht aan elkaar. Gezellig is het wel, maar met ne kleine als die van ons die nooit weggelegd wilt worden komt het er op neer dat ge echt wel bijna niks van uwe dag hebt. Als ik 's avonds klaar was met werken was mijn madam bij wijze van spreken content dat ze de afwas kon doen of iets kon opruimen.
Ik kijk wel echt uit naar zo'n schattig peutertje met zo'n palmboomknotje, maar tegelijkertijd besef ik wel dat als we bijvoorbeeld nog eens op vakantie zouden willen gaan dat we waarschijnlijk best niet meer te lang moeten wachten want eens ze wat kan praten en lopen is't een ander paar mouwen.
Laatst bewerkt:
Ik denk dat de onze in slaapregressie zit. Tot aan een 10 maanden sliep die perfect 8 uur door, maar de laatste dagen komt hij minstens een keer per nacht wakker.
Afgelopen nacht 4 keer wakker en telkens een half uur tot een uur er bij gaan zitten. En ik heb mezelf gejinxt door gisteren te zeggen dat ik echt eens een nacht goed moest slapen omdat ik bezoek te ontvangen had op het werk;
Al mijn energie is naar de voormiddag gegaan, momenteel mag je me samenvegen en wegborstelen onder een kast. Ik ga er met graagte een tukje doen.
't Is zo een lief ventje, maar toch liefst niet te veel van dit hoor.
Afgelopen nacht 4 keer wakker en telkens een half uur tot een uur er bij gaan zitten. En ik heb mezelf gejinxt door gisteren te zeggen dat ik echt eens een nacht goed moest slapen omdat ik bezoek te ontvangen had op het werk;
Al mijn energie is naar de voormiddag gegaan, momenteel mag je me samenvegen en wegborstelen onder een kast. Ik ga er met graagte een tukje doen.
't Is zo een lief ventje, maar toch liefst niet te veel van dit hoor.
starspike
Well-known member
Dat jinxen maak ik ook dikwijls mee. "Deze nacht heb ik echt een goeie nacht nodig" en HUP. Voor het weekend twee nachten achtereen moeten doen (we wisselen normaal om de nacht af) met in het weekend één avond een festivalavondje en de tweede dag daar werken qua ondersteuning vanuit het stadsbestuur. Ik had dus ECHT goeie nachten nodig... 4 uur geslapen over de twee nachten uiteraard Afgelopen nacht boeide het minder. Hup. Hele nacht door tot 20 na 6.
En ja, qua die ervaringen. Ik ben ook echt een emo'ke. Ik ga het type vader zijn die wanneer zijn stiefzoon en dochter 20er's zijn terugkijkt naar oude foto's met een traan in de ogen. Dus ik probeer ook echt elk moment in te nemen en ervan te genieten. En voorlopig lukt dat. Soms hakt dat wel in op mijn persoonlijke tijd, maar om het extreem te verwoorden: Ik zeg op het einde van mijn leven liever dat ik een aantal games, boeken, series niet gespeeld/gelezen/gekeken heb dan dat ik te wienig genoten heb van die momenten met mijn kinderen. Ik probeer uiteraard nog steeds een balans te houden, maar zeker die jonge jaren...
Afgelopen nacht boeide het minder. Hup. Hele nacht door tot 20 na 6. En ja, qua die ervaringen. Ik ben ook echt een emo'ke. Ik ga het type vader zijn die wanneer zijn stiefzoon en dochter 20er's zijn terugkijkt naar oude foto's met een traan in de ogen. Dus ik probeer ook echt elk moment in te nemen en ervan te genieten. En voorlopig lukt dat. Soms hakt dat wel in op mijn persoonlijke tijd, maar om het extreem te verwoorden: Ik zeg op het einde van mijn leven liever dat ik een aantal games, boeken, series niet gespeeld/gelezen/gekeken heb dan dat ik te wienig genoten heb van die momenten met mijn kinderen. Ik probeer uiteraard nog steeds een balans te houden, maar zeker die jonge jaren...
Laat ze een account aanmaken op BG, en maak er een familie-posten-op-BG-namiddag van!
Ik denk dat ik 's middags pizza ga maken / halen, en dan er ook mee naar een speeltuin trek.
Hier zullen het 's middags boterhammen of pannenkoeken zijn, 's avonds al frietjes voorzien! Misschien inderdaad toch maar een speeltuin, is voor hen misschien wel gewoon het leukste.
Mijn oudste wordt nu 6 en ik heb van elke fase genoten. Alles heeft zijn leuke en misschien minder leuke kanten. Genieten zoveel je kan, niets komt nog terug helaas.Vraagje aan de mensen met al wat oudere kinderen: welke fases vonden jullie het fijnst en welke fases niet? De liefde dat ik van mijn kleuter krijg is immens en dat is absoluut geweldig, maar ik ben toch benieuwd hoe dat allemaal gaat evolueren. Omdat tijd maar in één enkele richting gaat vind ik het wel belangrijk om alles bewust mee te maken en ervan te genieten (of te hopen dat het snel voorbij gaat
Laat ons eerlijk zijn, we kunnen als ouders de zotste uitstappen plannen, als je hen vraagt wat ze het leukste vonden: 'de speeltuin'. Of in Plopsaland 'het ballenbad'.
