Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

Dit zo hard. Een dagje gewoon thuis zijn met die kleine koters (2 en 3 jaar) vind ik vele malen vermoeiender dan er mee op pad te gaan.
Elk moet zelf zijn "flow" daarin zoeken, voor mij is het dan weer ideaal om enkel in de voormiddag ergens naartoe te gaan. Ik heb bvb een abonnement op een klein pretparkje maar evengoed een uitstap naar het provinciaal domein verloopt zo: wij komen daar toe wanneer het open gaat, om 14u terug naar huis rijden en ik hoor die eigenlijk de rest van de dag niet meer. Wanneer ik tot 18u daar zou blijven, zou de dochter helemaal overprikkeld zijn door de mensenmassa die meestal rond 14u toekomt, zou ikzelf doodop zijn en zouden we allebei de zondag moeten recupereren. Maar het vraagt wel trial and error om tot die conclusie te komen en andere mensen kijken maar eens raar als je "daguitstap" eigenlijk maar een paar uren duurt.

En wat fietsen betreft: ze is ondertussen 6 en leert nog steeds fietsen met de stok achterop. Elk kind zijn eigen tempo. Zelfs al begin je daar op 3j mee, als die geen evenwicht hebben of schrik hebben, bereik je daar toch niets mee.

@Tomski op de dochter haar school doen ze dat al vanaf de eerste kleuterklas, nu ze in het eerste leerjaar zit zal ze 5 dagen weg zijn zelfs. De verhalen nadien en het enthousiasme die je ook op de schoolappfoto's ziet, maken veel goed! 😁
 
Vrijdag pedagogische studiedag. Ik heb me verlof genomen en we zullen mss es een uitstapje doen. Is technopolis een aanrader voor het eerste leerjaar of is dat nog wat vroeg?
 
Vrijdag pedagogische studiedag. Ik heb me verlof genomen en we zullen mss es een uitstapje doen. Is technopolis een aanrader voor het eerste leerjaar of is dat nog wat vroeg?
Kun je altijd wel doen. Die steken daar wel iets van op. Ik ben vorige keer met mijn kleuter uit de derde kleuterklas gegaan.
 
Wij doen ook vooral uitstapjes in de voormiddag. Simpelweg omdat ze nog slaapt in de namiddag (daar is die rust!). Dus wij zijn ook ouders die om 10u bij de opening van het zwembad/binnenspeeltuin staan. Ik zou zelfs graag hebben dat die al om 9u open gaan. Dan hebben we er meer aan. En zoals hier al iemand zei, die kleine kinderen zijn al zo vroeg wakker dus tijd genoeg in de voormiddag. En dit zijn dingen die we zeker niet wekelijks doen.
Hier zijn we nu echt in een vermoeide fase beland, ze is 2j2m en heeeeel vermoeiend. Zo wild, gooien met vanalles, roepen, rondlopen, weglopen,... Terrible 2 zeker....
 
Hier ook alle uitstapjes in de voormiddag hoor.
Planckendael is bvb steevast van 9u tot half 12. Zwemmen ook zoiets. Dan middagdut en na die dut is het toch snel etenstijd etc.
 
"papa, kan je eens in de planten kijken of daar paddestoelen staan?"
"Oke, ik zal gaan kijken... Nee, hier staan geen paddestoelen"
"Maar waar zijn de kabouters dan?"

Hoe moet ge daar nu op antwoorden :p
 
"papa, kan je eens in de planten kijken of daar paddestoelen staan?"
"Oke, ik zal gaan kijken... Nee, hier staan geen paddestoelen"
"Maar waar zijn de kabouters dan?"

Hoe moet ge daar nu op antwoorden :p
Game of thrones opzetten en zeggen "beste zoon/dochter, zoals je kan leren uit dit educatief programma, zitten de kabouters bij de hoeren".
 
Vriendin hier 12,13 weken zwanger en uitslag nipt zegt dat alles ok is (joepie)

Het zal een tweede zoon worden. Ergens een beetje teleurgesteld want heb altijd gefantaseerd over een dochter hebben. Kortzichtig i know..
 
En terwijl wij in het weekend iet of wat proberen recupereren van de hectische werkweek, merk ik dat al onze "peers" met hun 3-jarige kinderen zaterdagmorgen om 8u30 alweer paraat staan om gepakt en gezakt, gezwind naar het zwembad te trekken. Om daarna naar de versmarkt te rijden om vers te kunnen koken. Waarna ze 's middags intensief bezig zijn om diezelfde 3-jarige kinderen te leren fietsen zonder steunwieltjes "want dat wordt toch ook weleens tijd". Dit alles terwijl ze met hun andere 2 handen voor het andere kind zorgen.

Ons kind is nog geen 4 jaar oud en ik voel nu al langs alle kanten die maatschappelijke druk om het weekend vol te plannen in functie van de hobby's en/of de verdere ontwikkeling van het kind.

Terwijl wij precies (als enigen?) gewoon even op onze positieven willen komen. Mag het even? Hoe langer hoe meer vraag ik mij af welke extreem belangrijke lifehack wij missen om zoveel energie te hebben of om alles zo vlot te laten lopen als een perfect geoliede machine.

Ik moet het allemaal niet zien of niet horen, die perfecte gezinnetjes. Ik wil met ouders afspreken die ook met wallen onder hun ogen lopen te zagen over hoe lastig het allemaal is terwijl we liters (Irish?) koffie zuipen om overeind te blijven.
Ik denk dat het ook al goed zou zijn als je niet steeds de vergelijking maakt met anderen. Je gaat je alleen maar meer en meer frustreren.

Ieder kind is anders en sommige hebben inderdaad de "chance" en andere koppels zijn dan weer goed in dingen te maskeren.
 
Hier trouwens al twee nachten op rij wakker om 03:00-03:30 :crazy: en dit in mijn eerste week op mijn nieuw werk :laugh: maar ik kan het (momenteel) wel nog plaatsen. Gewoon al preventief vroeg gaan slapen voor het geval dat het vannacht wéér zo gaat zijn.

Gisteren werd ze trouwens wakker met de slappe lach, wijzend naar het uiteinde van haar bed "je bent zo grappig" ok dan exorcist child :unsure:
 
Hier trouwens al twee nachten op rij wakker om 03:00-03:30 :crazy: en dit in mijn eerste week op mijn nieuw werk :laugh: maar ik kan het (momenteel) wel nog plaatsen. Gewoon al preventief vroeg gaan slapen voor het geval dat het vannacht wéér zo gaat zijn.

Gisteren werd ze trouwens wakker met de slappe lach, wijzend naar het uiteinde van haar bed "je bent zo grappig" ok dan exorcist child :unsure:
En nu ga je vroeg slapen, wordt zij niet wakker maar word jij gewoon om 3u wakker omdat je al te veel geslapen hebt :P
 
Vriendin hier 12,13 weken zwanger en uitslag nipt zegt dat alles ok is (joepie)

Het zal een tweede zoon worden. Ergens een beetje teleurgesteld want heb altijd gefantaseerd over een dochter hebben. Kortzichtig i know..
Proficiat! Ik snap je wel. Voor mij waren een zoon of een dochter allebei zeer welkom maar stiekem wel blij dat eentje een dochter is.
En terwijl wij in het weekend iet of wat proberen recupereren van de hectische werkweek, merk ik dat al onze "peers" met hun 3-jarige kinderen zaterdagmorgen om 8u30 alweer paraat staan om gepakt en gezakt, gezwind naar het zwembad te trekken. Om daarna naar de versmarkt te rijden om vers te kunnen koken. Waarna ze 's middags intensief bezig zijn om diezelfde 3-jarige kinderen te leren fietsen zonder steunwieltjes "want dat wordt toch ook weleens tijd". Dit alles terwijl ze met hun andere 2 handen voor het andere kind zorgen.
Als uitgeputte ouder die toch elke zondagochtend naar het zwembad trekt met de driejarige dochter: Het zwembad is zowat de enige plaats op de planeet waar mijn dochter zich twee uur lang kan uitleven zonder zich een moment te vervelen. Thuis is die alles na een half uur kotsbeu. Het kost mij véél minder mentale energie om een voormiddag aan de rand van het kleuterbad te zitten en water over mijn hoofd te laten gieten dan om die thuis met vanalles bezig te houden.

Dus misschien worden die andere ouders die je ziet ook vooral gemotiveerd om dingen te gaan doen, niet omwille van de ontwikkeling, wel omdat thuis blijven zitten met die kinderen in het weekend de hel is.
 
Je moet elkaar eens iets gunnen, they said.
It's gonna be fun, they said.
Het zal wel meevallen, they said.

Dus mijn vrouw is iets gaan eten met vriendinnen vanavond. Ik was nog de oudste in bed aan het steken, zijn ogen waren net toegevallen of die kleine was alweer wakker geworden. We spreken over vertrektijd van mijn vrouw + 10 minuten.
Troosten.
Slaapt 20 minuten.
Weer bleiten. Even laten wenen of te zien of het vanzelf over gaat. Niet dus.
Proberen troosten. Lukt niet.
Tutje. Lukt niet.
Geen honger. Geen dorst. Niet ziek (voor één keer). Gewoon, blijven bleiten, omdat het kan. Nu dus ontroostbaar. Er hebben hier alweer een paar meubelstukken wat klappen mogen incasseren. Voor ieders bestwil heb ik haar nu gewoon meegenomen naar beneden, beetje TV kijken samen met mij. Ik heb gewoon geen clue meer over wat ik ermee moet aanvangen.

Helemaal hetzelfde als de jongste: niet willen slapen. Nooit willen slapen.
En pas op, bij de crèche is dat net hetzelfde hé. Die kleine slaapt al sinds haar 9 maanden samen met de oudste kindjes, 1 dutje per dag. Meestal maar een uurtje en ze is terug wakker. Die krijgen die ook niet in slaap. Bij de grootouders net hetzelfde.

Ze wil zich gewoon niet geven. Blijven weerstand bieden. Zich opspannen, zich strekken, willen "ontsnappen". Meestal tot ze van totale uitputting zich plots wel moét geven. Dan voel je plots in 1 seconde al haar spieren ontspannen en begint ze instant te slapen.

We zijn er een paar maanden geleden nog mee naar de pediater geweest. Alles onderzocht. Niets gevonden. Boodschap: "Jullie hebben gewoon een heel wakkere, alerte baby. Veel succes ermee."
 
Proficiat! Ik snap je wel. Voor mij waren een zoon of een dochter allebei zeer welkom maar stiekem wel blij dat eentje een dochter is.

Als uitgeputte ouder die toch elke zondagochtend naar het zwembad trekt met de driejarige dochter: Het zwembad is zowat de enige plaats op de planeet waar mijn dochter zich twee uur lang kan uitleven zonder zich een moment te vervelen. Thuis is die alles na een half uur kotsbeu. Het kost mij véél minder mentale energie om een voormiddag aan de rand van het kleuterbad te zitten en water over mijn hoofd te laten gieten dan om die thuis met vanalles bezig te houden.

Dus misschien worden die andere ouders die je ziet ook vooral gemotiveerd om dingen te gaan doen, niet omwille van de ontwikkeling, wel omdat thuis blijven zitten met die kinderen in het weekend de hel is.

Bedankt voor alle ervaringen.

Bottom line: nog heel eventjes die laatste drempel over om op een weekenddag ermee naar het zwembad te trekken, en het zal ontspannender zijn dan thuis. We gaan het maar eens proberen zeker.
 
Proficiat! Ik snap je wel. Voor mij waren een zoon of een dochter allebei zeer welkom maar stiekem wel blij dat eentje een dochter is.

Als uitgeputte ouder die toch elke zondagochtend naar het zwembad trekt met de driejarige dochter: Het zwembad is zowat de enige plaats op de planeet waar mijn dochter zich twee uur lang kan uitleven zonder zich een moment te vervelen. Thuis is die alles na een half uur kotsbeu. Het kost mij véél minder mentale energie om een voormiddag aan de rand van het kleuterbad te zitten en water over mijn hoofd te laten gieten dan om die thuis met vanalles bezig te houden.

Dus misschien worden die andere ouders die je ziet ook vooral gemotiveerd om dingen te gaan doen, niet omwille van de ontwikkeling, wel omdat thuis blijven zitten met die kinderen in het weekend de hel is.
idem hier. ik ga echt veel liever weg met de twee kinderen dan thuis te blijven. De oudste wordt zot bij een weekend binnen (zelf met de nodige afleiding via knutselen oid)

Er hebben hier alweer een paar meubelstukken wat klappen mogen incasseren.
Ik kan (en ga) het maar blijven herhalen maar ga aub eens met iemand praten. Er is daar écht geen schaamte in en je hebt alle reden om deze stap te zetten. Met eens een namiddag verlof in't geniep nemen zal het niet oplossen.
 
Hier was de dochter altijd een ongeloofelijk goed eter, je kon die gewoon lepel na lepel aanbieden en ze bleef eten tot ze vol was.

Nu wil ze dat zelf doen, wat normaal is (wel spijtig voor de witte muur), maar het lijkt ook alsof ze 's morgens gewoon geen honger heeft. Al een dikke week dat ze bij het ontbijt haar eten vakkundig ontleedt, maar amper wat eet. Dan bleek dat men rond de middag in de crèche met een uitgehongerd kind zat, dat veel meer at dan de andere kindjes, dus geven we nu extra eten mee.

Weinig aan te doen vermoed ik. Ze eet misschien gewoon veel 's avonds, maar op die manier slaapt ze ook door, which is nice.
 
Terwijl wij precies (als enigen?) gewoon even op onze positieven willen komen. Mag het even? Hoe langer hoe meer vraag ik mij af welke extreem belangrijke lifehack wij missen om zoveel energie te hebben of om alles zo vlot te laten lopen als een perfect geoliede machine.

Ik vraag het mij soms ook af hoe mensen het doen en om dan ook nog hun huis(houden) op orde te hebben.
 
Terug
Bovenaan