Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

Fucking kloteleven. Werken, werken, werken, werken, huishouden, huishouden, huishouden, kinderen in bed steken terwijl ze tegenspartelen, gebleet, overuren doen, een half uur ontspannen, kinderen bleten alweer opnieuw, willen niet slapen, overuren doen, veel te laat naar bed, constant wakker worden van bletende kinderen, met nog grotere wallen opstaan, om opnieuw te gaan werken, werken, werken. Door vermoeidheid minder efficiënt werken dus volgende nog meer overuren moeten doen tussen het gebleet van je kinderen door.

Repeat x 100 000. Give. Me. A. Break.
Hier hetzelfde, maar dan zonder de overuren (misschien tijd voor een andere werkgever?) en het is maar 1 kind van de 2 die 's nachts nog wakker komt.
Ik hoop echt dat het snel betert, want nachten niet kunnen doorslapen is echt wel killing (bijna een half jaar nu). Ik ben nu supergevoelig aan verkoudheid geworden doordat mijn immuunsysteem naar de zak is.
 
Fucking kloteleven. Werken, werken, werken, werken, huishouden, huishouden, huishouden, kinderen in bed steken terwijl ze tegenspartelen, gebleet, overuren doen, een half uur ontspannen, kinderen bleten alweer opnieuw, willen niet slapen, overuren doen, veel te laat naar bed, constant wakker worden van bletende kinderen, met nog grotere wallen opstaan, om opnieuw te gaan werken, werken, werken. Door vermoeidheid minder efficiënt werken dus volgende nog meer overuren moeten doen tussen het gebleet van je kinderen door.

Repeat x 100 000. Give. Me. A. Break.
(Ik ken de hele historiek niet dus sorry in geval ik helemaal verkeerd zit) maar neem je niet teveel hooi op je vork qua werk? Of toch teveel prioriteit daaraan geven. En is al zeker niet makkelijk als je doorbroken nachten hebt... Of eens bij iemand gaan om er over te praten? Als in professionele hulp want het klinkt echt wel dat je veel opkropt.

Ik heb misschien makkelijk praten want ik ben helemaal niet carrière minded...
 
Iemand ideeën hoe plekken uit een houten trap te krijgen? :unsure:

Om 3 uur kwam er eentje naar beneden gestapt omdat hij voelde dat hij moest overgeven. Heeft het jammer genoeg niet gehaald en overgegeven op de open trap, met daaronder nog een trap :help:. Alles opgekuist maar het is geen zicht.

Hij wou niet meer slapen en is nu dus ook al wakker sindsdien, heel ziek lijkt hij niet te zijn gelukkig. Is zien of hij iets kan binnenhouden nu.
 
Iemand ideeën hoe plekken uit een houten trap te krijgen? :unsure:
Heb je een houten trap? Ga dan voor de behandeling van voedselvlekken aan de slag met een zachte, lichtvochtige doek en wat afwasmiddel. Voor hardnekkige vlekken, zoals vetvlekken of olievlekken, maak je beter gebruik van huishoudelijke detergent of terpentijn.

En tegen vochtkringen:
Met een föhn en een handdoek ben je ook zo van die vlekken af. Je legt de handdoek over de vlek en föhn met de warme stand richting de vlek. Doe dit eventjes en haal dan de handdoek weg. Hoe simpel is dat? Deze truc werkt overigens ook met een strijkijzer. Wel zonder water en op de lage stand.
Hij wou niet meer slapen en is nu dus ook al wakker sindsdien, heel ziek lijkt hij niet te zijn gelukkig. Is zien of hij iets kan binnenhouden nu.
Sterkte! 🤞
 
Toch blij dat ik twee meisjes heb ( tot nu toe en op dat vlak) als ik het hier zo lees. Die mogen doen wat ze willen eh. Van paars haar en een prinses zijn tot gaan voetballen en in bomen klimmen. Niemand die daar vanop kijkt en het zal enkel aangemoedigd worden. Op dat vlak zijn die maatschappelijke druk toestanden toch wat erger op die leeftijd voor jongens.
 
Toch blij dat ik twee meisjes heb ( tot nu toe en op dat vlak) als ik het hier zo lees. Die mogen doen wat ze willen eh. Van paars haar en een prinses zijn tot gaan voetballen en in bomen klimmen. Niemand die daar vanop kijkt en het zal enkel aangemoedigd worden. Op dat vlak zijn die maatschappelijke druk toestanden toch wat erger op die leeftijd voor jongens.
Ja, klopt wel. Een meisje dat "jongensdingen" doet is stoer, omgekeerd is het not done...
Ik verschiet daar soms echt van hoe bekrompen onze maatschappij nog is.
 
Ja, klopt wel. Een meisje dat "jongensdingen" doet is stoer, omgekeerd is het not done...
Ik verschiet daar soms echt van hoe bekrompen onze maatschappij nog is.
Maken mensen er zelf ook niet te veel van? Vroeger was dat allemaal oké, maar nu zijn ouders al snel bang dat ze "meedoen" aan die zogezegde "woke" toestanden wanneer ze iets toelaten.
 
De kamers van de kinderen hebben we wat opnieuw ingericht en beiden een nieuwe bureau om aan te leren, schrijven, spelen en knutselen.

Dat is nu al 2 ochtenden op rij dat de kleinsten direct uit z'n bed springt, de licht aan steekt en in 't midden van zijn kamer staat rond te kijken met ne grote smile 'waaaaaauw, mijn kamer is zooo mooi'.

Zalig.
 
Maken mensen er zelf ook niet te veel van? Vroeger was dat allemaal oké, maar nu zijn ouders al snel bang dat ze "meedoen" aan die zogezegde "woke" toestanden wanneer ze iets toelaten.
Of omgekeerd, zijn ze heel hard bezig met progressief genoeg zijn en zeker geen klassieke rollenpatronen te stimuleren.

Ik denk ook wel dat we te hard wakker liggen van al die soort zaken.
 
Fucking kloteleven. Werken, werken, werken, werken, huishouden, huishouden, huishouden, kinderen in bed steken terwijl ze tegenspartelen, gebleet, overuren doen, een half uur ontspannen, kinderen bleten alweer opnieuw, willen niet slapen, overuren doen, veel te laat naar bed, constant wakker worden van bletende kinderen, met nog grotere wallen opstaan, om opnieuw te gaan werken, werken, werken. Door vermoeidheid minder efficiënt werken dus volgende nog meer overuren moeten doen tussen het gebleet van je kinderen door.

Repeat x 100 000. Give. Me. A. Break.

Sorry, ik heb mij wat aangesteld vannacht. Moest er precies eventjes uit.
Nu schaam ik mij tegenover alle mensen die echt een "kloteleven" hebben.

Soms denk ik dat ik niet gemaakt ben om die perfecte, geduldige vader te zijn. Ik kan perfect tegen urenlang gebleet wanneer er rationele redenen voor te vinden zijn (ziek, gestoten, ...), maar dat aanhoudend geween zonder aantoonbare reden daar word ik echt horendol van. Ik kan dat precies niet plaatsen. Al meerdere malen uit wanhoop tegen kasten, deuren en muren zitten kloppen met mijn vuisten. Hierboven was het eens verbaal. Slaaptekort zal hier wel één van de oorzaken zijn waarom ik zo reageer, maar is geen excuus.
 
@mac-bc maar wel een alarmsignaal... Versie 29486... Je zit VOL frustraties. Zoals bijna iedereen in jouw situatie zou zijn. Alleen kan jij wèl relatief makkelijk 1 van de grootste stressoren schrappen en kies je er voor dat niet te doen.
 
Als je de carrière man wilt uithangen, by all means, maar je hebt nu twee kinderen die de dupe zijn van je gedrag. Raap je bijeen en zoek nu hulp voor je mentale toestand. Als je blijft doorgaan, geraak je de controle volledig kwijt in een burn-out met niet te overziene gevolgen voor je gezin.
 
Als je de carrière man wilt uithangen, by all means, maar je hebt nu twee kinderen die de dupe zijn van je gedrag.
Ik vraag me oprecht af wat de gevolgen zijn voor zijn kinderen maar een veilige hechting lijkt me lastig met een papa die de ene keer lief is en de andere keer staat te brullen voor exact dezelfde feiten maar simpelweg omdat zijn frustraties net dan ontploffen.
Niemand hier is een perfecte ouder, daar gaat het niet om. Maar uw papa zien doordraaien op wekelijkse basis of op jaarlijkse basis is toch een groot verschil. Naast opgroeien in een gezin waar blijkbaar ook regelmatig geroepen wordt tussen mama en papa...
 
We zijn precies in een nieuwe fase met onze oudste (net 2) en ik weet nog niet hoe er "correct" mee om te gaan.

Deze week in de crèche op een kindje geslagen omdat ze niet wou delen. Nu thuis begint ze ook vaker te slaan (ook op de kat bv). Daarnaast ook weigeren om in de hoek te staan. Je kan ze er natuurlijk ook niet in plakken oid. Ze loopt er gewoon uit en gaat helemaal over haar toeren. Advies voor een alternatieve "time out"? Al is ze nog jong...

I know dat het waarschijnlijk een overvloed van emoties is en ze er geen weg meer kan maar je moet er toch iets mee doen...
 
Ik had een "denkmatje" in de vorm van een varkentje en dat beginnen gebruiken toen ze anderhalf was.
Ze moest er op gaan zitten, liggen, staan. Whatever. En natuurlijk ging ze er heel bewust net naast als ze het systeem door had, uit protest. Choose your battles in zo een zaken. Time-out is time-out maar dan ga ik niet beginnen strijden omdat die 30cm "verkeerd" gebeurt. Waarom een matje: kan je eender waar gebruiken en jij kiest de afstand. Soms lag dat gewoon 3m verder. De bedoeling is jouw kind een signaal te geven en dat signaal hoort niet te zijn "en voel je nu maar lekker alleen en verlaten" zoals gebeurt bij mensen die hun kind bvb in de gang zwieren.

Hier werd het wel alleen gebruikt na een waarschuwing. Nooit dus 1x slaan-> matje. Maar rustig: "We slaan niet op mensen/dieren. Als ik het nog eens zie, ga je op het varkentje."

En soms was dat voldoende. Soms ook niet. Soms ging ze naar het varkentje en bleef ze daar. Soms moest ik ze er wel 30x terug naar toe brengen omdat ze direct terug ontsnapte (waarbij ik niets zei en geen oogcontact maakte want negatieve aandacht is ook aandacht).
De theorie is "even lang als ze oud zijn" dus in jouw geval 2 minuten maar daar heb ik me niet mee bezig gehouden. Elk kind zijn eigen aanpak. Hier moest ze dus eerst èn gekalmeerd zijn (want er kwamen soms behoorlijk wat decibels en traantjes uit die richting) èn zelf bij ons komen. Dus als ze rustig leek voor ons (en ik zelf ook kalm genoeg was ondertussen. 🤐) zei ik "Als je wil, mag je bij mama komen om te praten." En soms bleef ze daar dan gewoon nog 10 minuten koppig zitten. Geen probleem. Maar als ze er uit kwam, moest ze eerst bij mij komen om te praten.
En dat was heel kort, gewoon een boodschap genre: "Ik heb jou even apart gezet omdat je de kat hebt geslaan. We slaan niet op dieren of mensen. Wil je een knuffel? Dan mag je nu terug gaan spelen."
Er zijn er die zeggen dat ze zèlf moeten zeggen waarom ze apart werden gezet (als je net 20x achter je kleuter bent aangegaan, die daarna eerst 10 minuten brandalarm heeft gespeeld om dan nog 10 minuten heeft zitten mokken lijkt MIJ de kans toch heel klein dat die nog weer waarom...), er zijn er die zeggen dat je kind eerst sorry moet zeggen als ze uit straf komen (ik heb liever dat mijn dochter een gemeende dan een verplichte sorry zegt), doe gewoon wat voor jullie okee voelt.
Maar bereid je voor op strijd. Een machtsstrijd over karaktertje 1 versus standvastigheid en geduld 2. 😬
Het matje werd VEEL gebruikt tot ze drie was, heel zelden toen ze 4 was en nu nooit meer.
 
Onze bijna 8 jarige:

Papa, krijg ik ook een gsm? Mijn 2 vrienden op school hebben al 1.

:wtf:

Teh fuk? Hoe pakken jullie die vraag aan? Dit vind ik toch wel echt nog te jong.
 
Terug
Bovenaan