Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

[TNTim]

Er is wel een verschil tussen (leren) zelfstandig slaap vallen en gewoon laten weten tot ze in slaap vallen...

Vind ik ook, maar is een controversieel standpunt om in te nemen tegenwoordig...

Kind in bed leggen en minuutje laten wenen -> gaan checken of alles in orde is, maar toch zo rustig mogelijk blijven en kind liefst ook laten liggen. Kind daarna desnoods nog 2 minuutjes laten wenen en opnieuw checken. -> herhaal dit een paar keer.
Daarna om de 5 minuten tot het kind slaapt.
Heeft hier nooit langer dan 3 kwartier geduurd denk ik...

Hou dat een paar dagen, desnoods weken, vol en bij het overgrote deel van de kinderen zal het slaapritueel gigantisch verbeteren.

 

[starspike]

Collega hier doet dat ook zo. "3-5-7" zegt hem altijd. Eerst na drie minuten gaan kijken en wanneer ze rustig is weggaan. Begint ze weer na vijf minuten. Enz. Hij zegt dat hij nog nooit de tien minuten gehaald heeft Ik kan dat op zich wel volgen, hoor. Maar dat krijg ik zeker niet verkocht bij mijn vriendin en ik heb op zich ook geen issues met ff in de kamer te zitten.
Maar inderdaad zoals iets hoger: Iedereen kent hun kind het beste en doet het op hun eigen manier. Er zijn geen foute manieren (uiteraard binnen grenzen, maar hier zie ik niemand die die grenzen zou overgaan) en ge moet gewoon doen wat voor u het beste werkt.


Dat "wakker worden bij wegleggen" is wel soms een probleem. Maar hey, deze nacht was het 5 voor 7 Een kreuntje rond 2 en rond 6 die me wakker gemaakt heeft (en na die laatste niet meer gaan slapen). Het zal nog altijd ups and downs hebben, maar we zijn imo wel door die eerste barrière heen.

 

[Caje]

Ons dochtertje wordt morgen 2 en sinds enkele weken gaat het naar bed gaan zeer moeizaam. Ze kan zich al goed verbaal uitdrukken dus zegt dan steeds dat ze niet wil slapen, dat ze wakker is. Dat begint al even op voorhand, dus dan 'geniet' ze zelfs niet meer ten volle van de tijd dat ze wakker is. Wanneer we dan effectief met haar naar boven gaan weent/roept ze hard en dramatisch. We proberen haar dan wel wat te kalmeren maar dat helpt niet veel. We leggen haar in bed en dan weent ze nog enkele minuten en valt dan uiteindelijk wel in slaap.

Ze slaapt dus nog steeds zeer goed, maar het proces er naartoe is steeds een drama. Hopelijk is dit iets tijdelijk want dat zou eigenlijk een rustig momentje moeten zijn.

 

[Wilcao]

Is zo'n grondbed de moeite om te kopen? Mijn vrouw begon erover. Zeker omdat ze soms ernaast moet gaan liggen zodat ze weer in slaap kan geraken 's nachts. Is meestal het geval bij tandjes of als ze wat ziek is. Nu ligt ze dan gewoon op een matras, maar ze ziet zo'n grondbed dan als alternatief.

 

[Avondland]

Ik kijk gewoon uit naar het moment dat mijn dochter Christraping Black Metal van Marduk wil luisteren in de auto.

 

[Cupcake]

Ik ben dus zelf echt niet te vinden voor laten wenen. Maar natuurlijk is er een verschil tussen wenen door 'ik ben 2 en ik wil niet slapen' en 'ik heb het lastig'. Bij mijn kinderen hoor ik het verschil en bij de eerste reden wacht ik natuurlijk ook wel even voor ik ernaartoe ga. Maar ik begrijp zeker andere meningen en ook elke situatie / kind is anders, dus you do you vooral.

Ik schetste mijn verhaal om te tonen dat elk kind anders is en op zijn eigen manier nabijheid vraagt. Mijn kind viel dan niet in slaap in mijn armen, mocht ze dat gewild hebben, had ik dat gedaan. Ze sliep wel heel vaak gewoon naast me.

Is zo'n grondbed de moeite om te kopen? Mijn vrouw begon erover. Zeker omdat ze soms ernaast moet gaan liggen zodat ze weer in slaap kan geraken 's nachts. Is meestal het geval bij tandjes of als ze wat ziek is. Nu ligt ze dan gewoon op een matras, maar ze ziet zo'n grondbed dan als alternatief.

Ja ook heeeel tevreden van de grondbed! Zou het zo weer opnieuw kopen. Ik kies ervoor niet bij haar te liggen bij verhaal vertellen, mijn man doet het wel. Vindt ze echt heel fijn. Soms lig ik er wel bij als ze ziek is of als ze een moeilijk moment heeft. Bij haar bed zit het 'gat' eerder aan de onderkant, waardoor ze zich al in serieuze bochten moet wringen om eruit te vallen.

PS: als je een koopt, koop niet van De Gele Flamingo, daar heb ik al heel slechte dingen over gehoord. Sowieso ook overpriced. Ik kocht er eentje op Bol en die is wel heel fijn.

 

[Valkuil]

Ons dochtertje wordt morgen 2 en sinds enkele weken gaat het naar bed gaan zeer moeizaam. Ze kan zich al goed verbaal uitdrukken dus zegt dan steeds dat ze niet wil slapen, dat ze wakker is. Dat begint al even op voorhand, dus dan 'geniet' ze zelfs niet meer ten volle van de tijd dat ze wakker is. Wanneer we dan effectief met haar naar boven gaan weent/roept ze hard en dramatisch. We proberen haar dan wel wat te kalmeren maar dat helpt niet veel. We leggen haar in bed en dan weent ze nog enkele minuten en valt dan uiteindelijk wel in slaap.

Ze slaapt dus nog steeds zeer goed, maar het proces er naartoe is steeds een drama. Hopelijk is dit iets tijdelijk want dat zou eigenlijk een rustig momentje moeten zijn.

Die van ons hadden dat ook iets voor ze twee werden. Enkele weken hard op het bedritueel gefocust, de drama wat negeren en ze in bed laten ook al staan ze de hele tijd recht in bed etc. Blijven praten, uitleggen wat de bedoeling is, dat mama en papa ook naar bed gaan etc. Na een week of twee-drie was dat weer over (ook niet elke avond). Als ze langer dan een 2-3 minuten huilden, gingen we eens terug om nog eens uit te leggen dat het bedtijd was etc., meeste keren maar één keer moeten terug gaan. Op die leeftijd begrijpen ze dat echt wel (zo lijkt het toch).

 

[Wilcao]

Ik ben dus zelf echt niet te vinden voor laten wenen. Maar natuurlijk is er een verschil tussen wenen door 'ik ben 2 en ik wil niet slapen' en 'ik heb het lastig'. Bij mijn kinderen hoor ik het verschil en bij de eerste reden wacht ik natuurlijk ook wel even voor ik ernaartoe ga. Maar ik begrijp zeker andere meningen en ook elke situatie / kind is anders, dus you do you vooral.

Ik schetste mijn verhaal om te tonen dat elk kind anders is en op zijn eigen manier nabijheid vraagt. Mijn kind viel dan niet in slaap in mijn armen, mocht ze dat gewild hebben, had ik dat gedaan. Ze sliep wel heel vaak gewoon naast me.



Ja ook heeeel tevreden van de grondbed! Zou het zo weer opnieuw kopen. Ik kies ervoor niet bij haar te liggen bij verhaal vertellen, mijn man doet het wel. Vindt ze echt heel fijn. Soms lig ik er wel bij als ze ziek is of als ze een moeilijk moment heeft. Bij haar bed zit het 'gat' eerder aan de onderkant, waardoor ze zich al in serieuze bochten moet wringen om eruit te vallen.

PS: als je een koopt, koop niet van De Gele Flamingo, daar heb ik al heel slechte dingen over gehoord. Sowieso ook overpriced. Ik kocht er eentje op Bol en die is wel heel fijn.

Welke heb je gekocht op Bol? Merci voor de tip!

 

[Cupcake]

Welke heb je gekocht op Bol? Merci voor de tip!

Huisbedden voor kinderen - groot bed met dak en hek - houten bedframe voor kinderen... | bol.com

Huisbedden voor kinderen - groot bed met dak en hek - houten bedframe voor kinderen tieners meisjes en jongens - eenvoudige montage Volledig bed op de...

www.bol.com

Aan het dakje hebben we lightbulbs gehangen van de Action

 

[Tha_nOn]

Collega hier doet dat ook zo. "3-5-7" zegt hem altijd. Eerst na drie minuten gaan kijken en wanneer ze rustig is weggaan. Begint ze weer na vijf minuten. Enz. Hij zegt dat hij nog nooit de tien minuten gehaald heeft Ik kan dat op zich wel volgen, hoor. Maar dat krijg ik zeker niet verkocht bij mijn vriendin en ik heb op zich ook geen issues met ff in de kamer te zitten.
Maar inderdaad zoals iets hoger: Iedereen kent hun kind het beste en doet het op hun eigen manier. Er zijn geen foute manieren (uiteraard binnen grenzen, maar hier zie ik niemand die die grenzen zou overgaan) en ge moet gewoon doen wat voor u het beste werkt.

Het is echt wel kind-, ouder- en situatieafhankelijk. Onze eerste hebben we zo leren in slaap vallen (na een hele periode vasthouden en wiegen en zingen tot een uur aan een stuk, mijne rug kon dat niet meer aan ) maar dat ging op zich wel; hij weende wel maar je hoorde dat het meer zeurwenen was dan paniek. Bij de tweede lukte dat helemaal niet, die ging in overdrive en paniekerig en die kreeg je nooit terug rustig op korte tijd (en zonder te pakken). Daar zijn we dus altijd bij blijven liggen. Ondertussen is die 5 en valt die alleen in slaap dus uiteindelijk lukt dat allemaal ook wel (ik moet toegeven dat het tot en met zijn 4 wel pittig was, inclusief vaak snachts nog wel eens wakker).

Wij hadden een peuterbed trouwens, ook nog wel oké om bij te liggen (voor mij, de papa zag dat minder zitten). Maar als hij ziek was en gans de nacht nabijheid wou, zette ik wel een logeerbedje ernaast en dat was ook oké. Ondertussen al even in een gewoon bedje.

 

[Mefke]

Deze morgen bijna mijn mond voorbij geklapt tegen de oudste. We hebben uit Duitsland een doos ontbijtgranen van 'hot Wheels". De oudste: misschien zit er onderaan een gratis hot Wheels speelgoedje in?
Ik: ja dat zal wel. Gij gelooft ook nog in s.....
Hij: in wat geloof ik?
Ik: aah dat er een speelgoedje in die doos zit he.

Het is dat de kleinste er ook nog rond liep, maar van de oudste denk ik dat hij het wel al door heeft. Maar zich gewoon van de domme houdt uit vrees van niets meer te krijgen, of echt niets zegt omwille van zijn broer of dat hij nog de bevestiging zoekt dat hij wel degelijk niet bestaat.

 

[Put_met_keren]

Ons zoontje is 2 weken geleden 3 geworden, we vinden het dus wel tijd om afscheid te nemen van zijn tuut. Hij krijgt die al geruime tijd enkel nog voor te slapen, maar hij is er echt wel aan gehecht. Als hij ‘s nachts wakker wordt en hij vindt ze niet, ook al ligt ze meestal vlakbij , werkt hij tot we ze hem opnieuw komen geven. We praten nu over de Sint en dat hij zijn tuutje dan mag/moet meegeven en dat de Sint die dan meeneemt voor baby’tjes die geen tuutje hebben en dat hij dan in ruil een cadeautje krijgt en dan blijft wel hangen. Echter zei hij ‘n keer dat de Sint zijn tuutje dat ook wel weer ging terugbrengen dus dat wordt wel nog wat, vrees ik. De Sint komt effectief op bezoek dus ik hoop dat dat al wat scheelt dat hij ze fysiek kan afgeven.

 

[Mefke]

Onze oudste hebben we ze ook via sinterklaas doen afgeven. Die hebben we zelf een doosje laten schilderen, de tuutjes in en bij zijn schoen laten zetten.
De jongste was ook zo gehecht aan zijn tuutje. Ook enkel om te slapen, ook rond de 3 jaar. Tot we er eens mee bij de tandarts gingen en die had wel wat gezegd in de richting van beter tuutje weg te doen. Die middag voor zijn middagdutje: tandarts heeft gezegd dat het tuutje niet goed was he. Dus zonder tuutje erin, en dat ging vlotter dan verwacht. Totaal geen spel van gemaakt. 's avonds ook geen spel van gemaakt. Dag erna: wou hij geen middagdutje meer. En sindsdien heeft hij ook geen middagdutjes meer gedaan. Die ging dus puur voor die tut 's middags nog een dutje doen.

Onlangs wel op bezoek bij mensen met een baby zat hem plots met een tut van die kleine in zijn mond.

 

[Mulan]

De onze was slimmer (wel 4), zij is jarig eind december dus ze wou ze niet afgeven aan de Sint maar op haar verjaardag afgeven aan het ziekenhuis voor de baby'tjes. Vooraf gebeld naar pediatrie zodat ze wisten hoe of wat...

 

[Lifen]

Ziggy zijn tutje afnemen? Dat zie ik de eerste 10 jaar nog niet gebeuren. Die valt mijn aorta nu al aan met zijn klauwen.

 

[Cerv.Be]

De oudste heeft die op een avond zelf afgegeven, want hij vond dat hij een grote jongen was (was toen 2,5j )
Bij de jongste hebben we die weggedaan toen het grote bed hebben gezet (ook nog geen 3j)

Nooit geen seconde drama over gehad. Het waren nu ook allebei wel geen tut-kindjes en bij ons werd er nooit een tut overdag gebruikt na de baby fase, dat was alleen voor in bed.

 

[shellshock]

Hier gaat het eindelijk wat de goede kant uit. Vandaag is onze jongste een week in het ziekenhuis, maar elke dag kan hij wat meer. Meer lachen, toont meer belangstelling, speelt goed. Alleen slapen is wat moeilijker, maar wat wil je in een ziekenhuis. Muren zijn niet zo dik en we kunnen perfect meevolgen wat er in de nabije kamers gebeurt. We zijn spelbreker op de afdeling want het zit vol met RSV-patiëntjes. Hopen nu dat de salmonellabacterie snel uit zijn bloed gaat. Hij krijgt al een dag of vijf antibiotica, dus het mag stilaan gedaan gaan zijn. Maar wat een verschil tgo dit weekend.

 

[Avondland]

Onze dochter van drie moet haar twee tutten ook afgeven aan de Sint, maar dat gaat ook nog wel wat worden. Overdag heeft ze er geen behoefte aan, tenzij ze heel moe is of huilerig. 's Nachts dan weer wel, dus ik ben benieuwd hoe de eerstkomende nachten gaan zijn. Ik zal wel eens met mijn vrouw bekijken of we de tutoverdracht in een mooi ritueel kunnen gieten, zodat onze dochter dat een plaats kan geven.

 

[Visenya]

Hier is ze eigenlijk heel makkelijk om naar bed te gaan, en durft ze zelf aangeven dat ze wilt gaan slapen. We proberen ook altijd wel hetzelfde te doen (pampers - melk - tandjes poetsen - boekje lezen - slaap kindje slaap zingen) en dan haar bedje in. Soms is ze meteen weg, andere dagen is ze een kwartier stil, om dan nog anderhalf uur rustig haar dag uit te leggen tegen haar konijndoek en eendje-tuthouder. Dat tutje afgeven is nog niet voor meteen, ze slaapt er enkel mee en krijgt hem af en toe als ze moe is of ze zichzelf niet gekalmeerd/getroost krijgt. Maar ze heeft hem echt nog wel nodig.

 

[taste like summer]

Hier na 8weken nog steeds geen tut gegeven en hopen het ook zo te houden aangezien die zuigbehoefte binnenkort toch afneemt. Nu even volhouden lijkt mij eenvoudiger dan het later terug af te leren.