Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

[pardal]

Ik dacht 400 euro per jaar "te veel"

Da's kak, maar ik ben niet arm, moet me niet in bochten wringen om facturen te kunnen betalen en kan gewoon de dochter op hockeyles sturen (vooral dankzij een goede financiële opvoeding!).
Er zijn er veel met meer geld, die meer financiële stress hebben dan mij.

Die stress factor is inderdaad belangrijk om niet te hebben.

Anderzijds heb je per maand nog geen 40 EUR meer dan iemand met een VT statuut, die dan zeer veel rechten, waardoor per maand meer overhoudt als u ( mits zelfde spendgedrag als u)

 

[Mulan]

Die stress factor is inderdaad belangrijk om niet te hebben.

Anderzijds heb je per maand nog geen 40 EUR meer dan iemand met een VT statuut, die dan zeer veel rechten, waardoor per maand meer overhoudt als u ( mits zelfde spendgedrag als u)

Maar de kans is klein dat die hetzelfde spendeergedrag hebben natuurlijk. Dankzij de financiële opvoeding + aanleg (iq+ne kop vol gezond verstand) vooral.
Want ofwel hebben ze een erkende handicap, ofwel zitten ze in schuldbemiddeling ofwel leven ze van een leefloon waardoor ze niet de kans hebben om bvb een eigen huis te verwerven, wat ik wel had. Ik heb gewoon de pech gehad chronisch ziek te worden waardoor mijn verdienpotentieel drastisch is gezakt. Maar ik heb een pak meer mentale vrijheid dan zij.
Mijn zus heeft bvb honderden euro's meer inkomen dan mij per maand. Maar die heeft veel meer financiële stress, deels omdat ze andere prioriteiten stelt dan mij, ondanks dezelfde opvoeding en gelijkwaardig iq.

 

[Not2secure4u]

De laatste weken voel ik dat we het als koppel (34m en 31v) zo moeilijk hebben met onze kids (2 jongens van 3 jaar en 9 maand). We worden afgevlakt naar elkaar toe en de kids zien ons geregeld ruzie maken.

Het is gewoon zo een sleur dat recht middenin een druk leven komt. Ik vraag me af of dit door hun leeftijd/gedrag komt en dat gevoel overgaat of dat er een fundamenteel probleem is.

Parenting is so heavy.

 

[Mulan]

De laatste weken voel ik dat we het als koppel (34m en 31v) zo moeilijk hebben met onze kids (2 jongens van 3 jaar en 9 maand). We worden afgevlakt naar elkaar toe en de kids zien ons geregeld ruzie maken.

Het is gewoon zo een sleur dat recht middenin een druk leven komt. Ik vraag me af of dit door hun leeftijd/gedrag komt en dat gevoel overgaat of dat er een fundamenteel probleem is.

Parenting is so heavy.

Essentieel zijn kindvrije datenights hierin!
Mijn zus schakelde mij als meter en andere familieleden enkele keren per jaar in om een volledig weekend weg te kunnen zijn met haar partner. En ik kan ze daarin enkel gelijk geven.
Anders doe je alles wat "moet" op automatische piloot. En als werknemer kom je daar vaak mee weg. Als ouder soms ook. Maar als partner betekent het vaak de doodsteek.

En ja, het zijn pittige leeftijden! Maar dat zal nog enkele jaren het geval zijn. En als je dan niet investeert in elkaar als partners, dan is de kans belachelijk klein dat je het zal redden...
Veel sterkte alvast!

 

[Tha_nOn]

Een nutteloze tip voor jou, maar misschien voor anderen hier. Begin voordat ze 2 jaar zijn er mee. Dan zitten ze nog niet zo in de "nee"-fase...

Wij zijn bij beide begonnen voor ze twee waren en ze waren beide niet zindelijk bij het starten van het school. Soms zijn ze gewoon heel traag.

@Ararauna : even goed bespreken met de juf en aangeven dat ge er zeker (consequent) mee bezig zijt. Vaak lukt het beter in school omdat ze daar allemaal zeer regelmatig samen naar het potje gaan en dan doen ze dat ook gewoon mee. Nog niet wanhopen dus.

 

[Holocene]

Onze dochter zit nu constant naar iedereen te wuiven en "dèdè" te zeggen

Ook naar het speelgoed dat ze wegsmijt

 

[anders.]

Onze dochter zit nu constant naar iedereen te wuiven en "dèdè" te zeggen

Ook naar het speelgoed dat ze wegsmijt

Ik ga u een gouden tip geven, stimuleer dat wuiven naar speelgoed
hier is het nu voor dutje "dada speelgoed!" en dan wuift ze daar naar en gaat ze zonder problemen mee naar boven

Ze doet trouwens ook dada naar haar kaka

 

[Cerv.Be]

Wij zijn bij beide begonnen voor ze twee jaren en ze waren beide niet zindelijk bij het starten van het school. Soms zijn ze gewoon heel traag.

@Ararauna : even goed bespreken met de juf en aangeven dat ge er zeker (consequent) mee bezig zijt. Vaak lukt het beter in school omdat ze daar allemaal zeer regelmatig samen naar het potje gaan en dan doen ze dat ook gewoon mee. Nog niet wanhopen dus.

Ja, dit dus. Voor veel kinderen is voor 2 jaar veel te vroeg.

 

[Tomski]

Wij zijn bij beide begonnen voor ze twee jaren en ze waren beide niet zindelijk bij het starten van het school. Soms zijn ze gewoon heel traag.

@Ararauna : even goed bespreken met de juf en aangeven dat ge er zeker (consequent) mee bezig zijt. Vaak lukt het beter in school omdat ze daar allemaal zeer regelmatig samen naar het potje gaan en dan doen ze dat ook gewoon mee. Nog niet wanhopen dus.

Elk kind is anders. Onze oudste was zindelijk toen ie naar school ging, maar 's nachts tot 6j nog pamper aangehad. De jongste was absoluut niet zindelijk toen ie op 2,5 naar school ging maar is nu op 3,5 ook 's nachts al droog.

 

[anders.]

Ja, dit dus. Voor veel kinderen is voor 2 jaar veel te vroeg.

Dat klopt, maar je kan best eens een weekje proberen. Mijn vrouw was er ook van overtuigd dat de dochter nog niet klaar was. Pamper een week uitgelaten en er zijn nog amper accidentjes.

Maar, dit weekend wel de bedenking gemaakt: "als uw kind naar de crèche gaat, is dat wel niet zo makkelijk te doen. Want no way dat die die signalen ook oppikken..."

 

[E_wout]

De laatste weken voel ik dat we het als koppel (34m en 31v) zo moeilijk hebben met onze kids (2 jongens van 3 jaar en 9 maand). We worden afgevlakt naar elkaar toe en de kids zien ons geregeld ruzie maken.

Het is gewoon zo een sleur dat recht middenin een druk leven komt. Ik vraag me af of dit door hun leeftijd/gedrag komt en dat gevoel overgaat of dat er een fundamenteel probleem is.

Parenting is so heavy.

Om hoge bergen te bereiken moet je door diepe dalen gaan (#BondZonderNaam)

Heel herkenbaar en ik denk voor veel koppels. Op zich geen schande en al goed dat je zelf voelt van "zo kan het niet verder". Het goede nieuws is dat eenmaal ze ouder worden en ze zelfstandiger worden je opnieuw een bepaalde rust krijgt in de relatie.

Tip van Mulan zeker ter harte nemen. Wij gaan af en toe met twee een paar dagen weg, dat kan paar dagen aan zee zijn of 5 dagen in Kreta in de zon zitten. Toen ze kleiner waren een ideale manier om terug wat meer koppel te zijn "zoals vroeger" en we blijven het doen omdat we er allebei bijzonder veel energie uit halen en ook maandenlang naar kunnen uitkijken.

 

[Cerv.Be]

Onze oudste zoon was ook zo'n uitzondering, was ver voor zijn 2e verjaardag 's nachts al droog en tijdje erna ging die op het potje na kortstondig te oefenen. Ging ook gewoon op het potje bij de onthaalmoeder vanaf dan, weg met de pampers. De jongste is net 2 en voor hem was dat gewoon te vroeg. Binnenkort nog eens met bezig houden en zien waar het ons brengt. Kan niet wachten tot al die pampers het huis uit zijn en hij ook gewoon naar het toilet gaat ipv die smerige potjes

 

[Mulan]

Maar, dit weekend wel de bedenking gemaakt: "als uw kind naar de crèche gaat, is dat wel niet zo makkelijk te doen. Want no way dat die die signalen ook oppikken..."

Hier wou de crèche er NIET in mee gaan zelfs.
"We zetten ze op regelmatige tijdstippen op het potje en daarbuiten moet ze maar een pull-up broekje dragen".
Nou, 0% kans op slagen wanneer je peuter alles laat lopen als ze iets voelt en niet bloot onder een rokje mag zijn.

Thuis werd er verder geoefend en kreeg ze stempels aan de lopende band, op de crèche deden ze haar direct een luier op "en zie je wel dat ze er niet klaar voor is, we hebben continu natte luiers!" No shit Sherlock...
De lockdown met gesloten crèches was op dat vlak wel een zegen, direct helemaal droog!

 

[anders.]

Hier wou de crèche er NIET in mee gaan zelfs.
"We zetten ze op regelmatige tijdstippen op het potje en daarbuiten moet ze maar een pull-up broekje dragen".
Nou, 0% kans op slagen wanneer je peuter alles laat lopen als ze iets voelt en niet bloot onder een rokje mag zijn.

Thuis werd er verder geoefend en kreeg ze stempels aan de lopende band, op de crèche deden ze haar direct een luier op "en zie je wel dat ze er niet klaar voor is, we hebben continu natte luiers!" No shit Sherlock...
De lockdown met gesloten crèches was op dat vlak wel een zegen, direct helemaal droog!

Ja, ik snap dat ook wel van de creche, want je kan nooit voor 9 kinderen alle verschillende signalen opvolgen en ze dan nog op tijd op het potje krijgen.
En continu de vloer opkuisen is ook geen optie...
Maar ik ben er wel van overtuigd dat heel veel kinderen veel vroeger zindelijk zouden kunnen zijn, als ons systeem het beter toe zou laten. De reden dat ik vond dat we nu al wel konden proberen, was omdat een Indische collega eens heeft laten vallen dat in hun cultuur geen enkel kind van 2 jaar nog een pamper draagt, die zijn allemaal zindelijk op die leeftijd...
Onderzoek heeft ook aangetoond dat kinderen nu veel later zindelijk worden dan vroeger, puur doordat de kwaliteit van luiers zoveel beter geworden is (=minder ongemak), en ik vermoed deels ook wel omdat pampers een gemak zijn voor de ouders...

 

[nixie]

Vandaag een dag gehad die volgens mij ( in ieder geval nu) niet echt zou voorvallen in België.

De kinderen zijn hier om 10 uur vertrokken ( 5 jaar oud) om bij de buren recht over ons te gaan vragen of de kinders willen spelen. Ok goed, 45 minuten later zijn ze terug " ze moeten naar x, maar dit ander meisje die een straat verder woont en waar we kunnen geraken door de haag van de eerder genoemde buren was hier ook en die heeft een konijn en mogen we naar daar?"

Ok zo gezegd zo gedaan, vriendin gaat me naar dat huis om op zijn minst een contact nummer van die ouders te hebben. Maar oh wacht dat kind van 5 is alleen thuis, dus geen goesting om de onze daar achter te laten.. maar geen probleem die vijfjarige mag komt naar ons. Want ze heeft zo een gps, telefoon horloge ding. Die zit dan 2 uur bij ons, vriendin wandelt met haar terug waar blijkbaar haar papa thuis gekomen was.

Half uur daarna zit die kleine terug bij ons samen met nog 2 6 jarigen die we niet kennen en wie weet waar die wonen

Ze zijn rond 19:30 vertrokken.. ik hoop dat ze thuis geraakt zijn.

Edit: ik denk dat ik wat details vergeten ben. Punt is hier zijn vandaag 7 kinderen over de vloer geweest waarvan er zeker 2 waren die ik absoluut niet kan plaatsen en geen enkele ouder dan 7. En mijn kinderen zijn op minstens 4 locaties geweest, waarvan zeker 1 waar ik geen idee heb wie die mensen zijn

Hier bij ons in de wijk zie ik dat scenario zich ook nog voordoen.
Het aantal kinderen die ik hier zie rondlopen en de uren...
Soms zie je dan die kinderen eens een huis binnen gaan met groepke van 5, paar dagen later ziet ge die dan een ander huis binnen gaan met 1 van hun ouders (denk ik dan).

 

[Dyer Hunt]

Hier wou de crèche er NIET in mee gaan zelfs.
"We zetten ze op regelmatige tijdstippen op het potje en daarbuiten moet ze maar een pull-up broekje dragen".
Nou, 0% kans op slagen wanneer je peuter alles laat lopen als ze iets voelt en niet bloot onder een rokje mag zijn.

Thuis werd er verder geoefend en kreeg ze stempels aan de lopende band, op de crèche deden ze haar direct een luier op "en zie je wel dat ze er niet klaar voor is, we hebben continu natte luiers!" No shit Sherlock...
De lockdown met gesloten crèches was op dat vlak wel een zegen, direct helemaal droog!

Hier zijn ze er net zèlf mee afgekomen van de crèche, dat ze dachten dat hij er misschien wel klaar voor was en we het eens een weekje moesten proberen. We mochten zelf zo een zindelijkheidsbox lenen, en de stickerkaart ging elke dag mee naar de crèche. Dus het kan ook anders .

 

[nixie]

Welke boeken kunnen jullie aanraden voor wat meer praktische zaken zoals hoe te kleden, co-sleeper/bedje, wanneer en welke voeding,…

Hoeveel verlof hebben de vaders hier genomen na de geboorte?

Ik ben na de geboorte 2.5 maand thuis gebleven.
combinatie van vaderschapsverlof en ouderschapsverlof

 

[Voidski]

De laatste weken voel ik dat we het als koppel (34m en 31v) zo moeilijk hebben met onze kids (2 jongens van 3 jaar en 9 maand). We worden afgevlakt naar elkaar toe en de kids zien ons geregeld ruzie maken.

Het is gewoon zo een sleur dat recht middenin een druk leven komt. Ik vraag me af of dit door hun leeftijd/gedrag komt en dat gevoel overgaat of dat er een fundamenteel probleem is.

Parenting is so heavy.

Ik kan alleen maar beamen wat hier al gezegd is. Zorg voor genoeg date time met uw twee. Wij gaan zo wandelen in het weekend of als de kleine slaapt, efkes wat babbelen weg van alle schermen en afleiding en dat doet ons als koppel enorm veel deugd.

 

[nixie]

Vandaag eerste volle dag naar de créche.
Mama en papa hebben een traanje weggepinkt bij het afzetten.
Mijn vriendin is ook terug beginnen werken.
Morgen mag ze al direct naar Brussel en moet ik de dochter alleen gaan afzetten enophalen van de créche. (het was vandaag al meteen generale repetitie voor mij)
Volgende week is mijn madam ook direct 3 dagen weg naar Brussel.

Het zwaarste zal zijn om een hele dag geen idee te hebben hoe het met de dochter is.
Dat voel ik nu al

 

[Avondland]

Vandaag eerste volle dag naar de créche.
Mama en papa hebben een traanje weggepinkt bij het afzetten.
Mijn vriendin is ook terug beginnen werken.
Morgen mag ze al direct naar Brussel en moet ik de dochter alleen gaan afzetten enophalen van de créche. (het was vandaag al meteen generale repetitie voor mij)
Volgende week is mijn madam ook direct 3 dagen weg naar Brussel.

Het zwaarste zal zijn om een hele dag geen idee te hebben hoe het met de dochter is.
Dat voel ik nu al

Dat is altijd wel even wennen maar als ze de terrible two benaderen ben je blij dat ze weer naar de crèche kunnen gaan.