Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

Drie weken co-kiddo, weekje sportkamp, twee weken speelplein en de rest thuis voor de twee oudsten.
De jongste gaat gewoon naar de crèche, op twee weken vakantie na.
 
Voor deze zomer zit je er mee opgescheept, ja! 🤣

Net zoals andere ouders doen: maanden geleden inschrijven voor opvang, kampen, speelpleinwerking,...
Als je meerdere kinderen hebt kan je er ook voor kiezen om de ene thuis te houden tijdens week 1 en de rest naar de opvang, week 2 de ene weg en de andere thuis,...
Niet per se. Bij ons is speelplein zonder inschrijven vooraf. Smorgens afzetten en betalen.

Voor kampjes zal het wel te laat zijn al kunt ge nooit weten dat er ergens nog een plaatsje is.


Nu, mijn moeder staat ook in het onderwijs en wij bleven in de grote vakantie ook gewoon de hele tijd thuis (als we ouder waren was er wel cm- en chiro kamp), maar ik zou het mij niet zien doen (en ik denk niet dat ze zelf goed weet hoe ze dat altijd is doorgekomen :'))

Edit: wij doen trouwens een maand ouderschapsverlof (samen) en de rest vullen we op met speelplein en een weekje sportkamp
 
Maar zoiets kan je dan toch niet inplannen?
Ik had een week sowieso ingepland op de uitgerekende datum en de week erna al mijn meetings geskipt. Zo was ik vrij wanneer ik mijn dagen kon inplannen.
En alles ging super goed dus was na een 5-tal dagen al terug aan het werk en pak mijn dagen nu gespreid over de hele zomer vakantie.
 
Vanaf welke leeftijd beginnen kinderen eigenlijk te liegen? Of weten ze dat wat ze vertellen fantasie is?
Mijn aapje (wordt 3 in oktober) heeft zeer veel verbeelding en dat is mooi om te zien in zijn spel maar hij begint ook vaker verhalen te vertellen die totaal niet kloppen.
Gisteren bijvoorbeeld waren we samen aan het eten en opeens grijpt hij naar zijn knie en roept au! Ik vroeg wat er was en hij wijst naar mijn mes en zegt bloedserieus dat papa hem geprikt heeft met het mes en dat er allemaal bloed uit zijn been kwam..
En ik heb ook al eens gemerkt dat als ik mijn stem naar hem verhef of eens boos wordt dat hij dan tegen zijn papa gaat vertellen dat ik hem geklopt heb 🙈
Ik vraag me af wat de beste manier is om met zo fantasie verhalen om te gaan. Zeker genre 'papa prikt me met een mes en mama klopt mij' 🤭
Geen zin in bezoek van de politie.
 
Vanaf welke leeftijd beginnen kinderen eigenlijk te liegen? Of weten ze dat wat ze vertellen fantasie is?
Mijn aapje (wordt 3 in oktober) heeft zeer veel verbeelding en dat is mooi om te zien in zijn spel maar hij begint ook vaker verhalen te vertellen die totaal niet kloppen.
Gisteren bijvoorbeeld waren we samen aan het eten en opeens grijpt hij naar zijn knie en roept au! Ik vroeg wat er was en hij wijst naar mijn mes en zegt bloedserieus dat papa hem geprikt heeft met het mes en dat er allemaal bloed uit zijn been kwam..
En ik heb ook al eens gemerkt dat als ik mijn stem naar hem verhef of eens boos wordt dat hij dan tegen zijn papa gaat vertellen dat ik hem geklopt heb 🙈
Ik vraag me af wat de beste manier is om met zo fantasie verhalen om te gaan. Zeker genre 'papa prikt me met een mes en mama klopt mij' 🤭
Geen zin in bezoek van de politie.
Als ze langskomen gewoon zeggen: "hij liegt! Papa heeft hem geslagen en ik heb hem gestoken!" :P
Neenee, ik vermoed dat dat pas rond 6 jaar ofzo zal komen. Daar voor zijn de hersenhelften om dat bewust te doen nog niet ontwikkeld genoeg.

Wat je nu merkt is waarschijnlijk een stuk verbeelding en een stuk overdrijven...
 
Jongste gaat hier in de zomermaanden naar onthaalmoeder, wij moeten uiteraard ook nog werken. Buiten 2 weken dat ze dicht is en onze eigen reis uiteraard.

Oudste gaat op verschillende kampen: dinokamp, boerderijkamp, kamp georganiseerd door mijn werk, ridder muis bivak met zijn peter. Goed gevulde vakantie alleszins. Ik was daar eerst niet zo voor maar hij is daar altijd zo extreem enthousiast over.

Ik ging zelf als kind heel de vakantie naar de speelpleinwerking.
 
Hoe pakken jullie de vakantie aan? M'n vrouw staat in het onderwijs en zit dus voor een hele tijd 'opgescheept' met de kinderen. Vakantie is alvast met de verkeerde voet van start gegaan. Constant ruzie maken, wenen, hangerig zijn, zagen en klagen. Op die manier naar de winkel gaan om 's middags en 's avonds eten op tafel te krijgen is ook al geen plezier.

We hebben de 'vakantie' dan maar de 'uitdaging' genoemd.
Same here en de vakantie was ook zo begonnen. Da’s absoluut niet leuk.
Vandaag is ze samen met vrienden van ons naar “De ark van Noë” hier in de buurt geweest, gezellig terras met grote speeltuin. Ze hebben zich uren aan een stuk geamuseerd, ik kwam daar aan om nog mee iets te drinken en ze kwamen hallo zeggen en direct terug weg.

Nu, ik pak dit jaar voor het eerst een maand ouderschapsverlof in de zomer, ik kijk er naar uit, mijn vrouw ook en mijn kinderen ook.

Voor volgend jaar is dat misschien een optie? Of zoals anderen hier van die kampen, maar dat wil ik alleen doen als ze dat zelf willen.
 
Vanaf welke leeftijd beginnen kinderen eigenlijk te liegen? Of weten ze dat wat ze vertellen fantasie is?
Mijn aapje (wordt 3 in oktober) heeft zeer veel verbeelding en dat is mooi om te zien in zijn spel maar hij begint ook vaker verhalen te vertellen die totaal niet kloppen.
Gisteren bijvoorbeeld waren we samen aan het eten en opeens grijpt hij naar zijn knie en roept au! Ik vroeg wat er was en hij wijst naar mijn mes en zegt bloedserieus dat papa hem geprikt heeft met het mes en dat er allemaal bloed uit zijn been kwam..
En ik heb ook al eens gemerkt dat als ik mijn stem naar hem verhef of eens boos wordt dat hij dan tegen zijn papa gaat vertellen dat ik hem geklopt heb 🙈
Ik vraag me af wat de beste manier is om met zo fantasie verhalen om te gaan. Zeker genre 'papa prikt me met een mes en mama klopt mij' 🤭
Geen zin in bezoek van de politie.
Hier gebeurt dat ook, ook sinds rond zijn 3 jaar. Diene zijn fantasie is niet normaal. Die heeft 3 jobs in 3 verschillende gemeenten (Waar papa werkt, waar mama werkt en de thuisgemeente) en verteld daar constant over. Na zijn eten moet hij vaak ook nog even gaan werken. Hij heeft ook een dierentuin buiten en een dinopark binnen. En alles wat we kopen heeft hij op zijn werk liggen (waarom geef ik mijn geld er nog aan uit eindelijk) :unsure:

Dan komt hij ook nog met van die verhalen dat mama of papa hem pijn doen terwijl dit dus niet zo is. Of nu zijn we op vakantie in Italië en hij is overal al geweest, dan met zijn mami of met Peter…
 
Same here en de vakantie was ook zo begonnen. Da’s absoluut niet leuk.
Vandaag is ze samen met vrienden van ons naar “De ark van Noë” hier in de buurt geweest, gezellig terras met grote speeltuin. Ze hebben zich uren aan een stuk geamuseerd, ik kwam daar aan om nog mee iets te drinken en ze kwamen hallo zeggen en direct terug weg.

Nu, ik pak dit jaar voor het eerst een maand ouderschapsverlof in de zomer, ik kijk er naar uit, mijn vrouw ook en mijn kinderen ook.

Voor volgend jaar is dat misschien een optie? Of zoals anderen hier van die kampen, maar dat wil ik alleen doen als ze dat zelf willen.
Als ze dat zelf willen? En hoe zie je dat dan?
Ik begrijp dat je kinderen ook redelijk jong zijn, daar gaan ze niet zelf mee afkomen hoor..
 
Als ze dat zelf willen? En hoe zie je dat dan?
Ik begrijp dat je kinderen ook redelijk jong zijn, daar gaan ze niet zelf mee afkomen hoor..
Je moet je kind ook een beetje kennen...
De onze is ingeschreven voor speelpleinwerking en geen kampen omdat ze het moeilijk heeft met wisselende gezichten. Grotere kans dat ze gans de zomer dezelfde monitoren zal hebben/zien en de helft van de kinderen in haar leeftijdsgroep ook.
Als ik ze elke week een ander kamp zou laten doen, zou ze elke week een veel grotere aanpassingsperiode nodig hebben.

Als er vriendjes of familie naar bepaalde kampen/ opvang gaan, bestaat de kans wél dat ze er bewust om vragen ook. Of dat je als ouder zegt: klasgenootje X gaat deze zomer naar Y, schrijf ik je anders ook in?
 
Hier gebeurt dat ook, ook sinds rond zijn 3 jaar. Diene zijn fantasie is niet normaal. Die heeft 3 jobs in 3 verschillende gemeenten (Waar papa werkt, waar mama werkt en de thuisgemeente) en verteld daar constant over. Na zijn eten moet hij vaak ook nog even gaan werken. Hij heeft ook een dierentuin buiten en een dinopark binnen. En alles wat we kopen heeft hij op zijn werk liggen (waarom geef ik mijn geld er nog aan uit eindelijk) :unsure:

Dan komt hij ook nog met van die verhalen dat mama of papa hem pijn doen terwijl dit dus niet zo is. Of nu zijn we op vakantie in Italië en hij is overal al geweest, dan met zijn mami of met Peter…
Haha! En geruststellend om te lezen.
Onze werkt na zijn uren in een garage. En heeft ergens een ruimte voor al zijn werk gerief.
Gisteren kwam hij ook een mini baby aan mij geven. Gevonden in het bos. Bij het molletje. 🤷 😁
 
Als ze dat zelf willen? En hoe zie je dat dan?
Ik begrijp dat je kinderen ook redelijk jong zijn, daar gaan ze niet zelf mee afkomen hoor..
Alleh @gamer5 ge weet toch ook wel hoop ik da ik ni ga zitte wachten tot die daar zelf mee afkomen.
Ik bekijk met mijn vrouw wat misschien leuk kan zijn en daarna “bekijk” ik dat met hen (voorlopig enkel den oudste).

Kzie mij daar al staan, “allez, stel dan iets voor he!”! :biglaugh:
 
Als ze langskomen gewoon zeggen: "hij liegt! Papa heeft hem geslagen en ik heb hem gestoken!" :p
Neenee, ik vermoed dat dat pas rond 6 jaar ofzo zal komen. Daar voor zijn de hersenhelften om dat bewust te doen nog niet ontwikkeld genoeg.

Wat je nu merkt is waarschijnlijk een stuk verbeelding en een stuk overdrijven...
Ze niet onderschatten, ik heb die van ons duidelijk met voorbedachte rade weten liegen toen ze <5 waren. Om het dan na 10 seconden toe te geven, maar ze weten best wel waar ze mee bezig zijn.
 
Goede ervaring mee?
Yep. Hier is dat via de school geregeld: dus alleen maar kindjes van school en de school stelt ook wat lokalen en de speelplaats ter beschikking.
Ze kennen elkaar dus allemaal en ook de locatie is vertrouwd. Het is ook leuk om samen te werken met andere mama's en papa's.
En het is goedkoop (30 euro per jaar per kind). Enige voorwaarde is dat je dus 1 dag mee op past; voor ons is dat dan 3 dagen verlof voor 3 weken opvang, da's echt een goeie deal. En die dag mee oppassen is vermoeiend maar doorgaans heel leuk.

Het hoeft trouwens niet via een school geregeld worden. Je kan met eender welke groep een locatie zoeken en starten.
Maar imo niks dan lof voor dat systeem.
 
Ik heb een absolute hekel aan liegen. Als ze iets mispeutert hebben probeer ik nooit boos te worden als ze het me eerlijk zeggen. Wel probeer ik rustig uit te leggen waarom iets niet kan. Kom ik erachter dat ze erover gelogen hebben, word ik wel boos.

Ze zijn nog jong, maar voorlopig werkt dat precies heel goed. Ze komen altijd meteen opbiechten als ze weten dat ze iets gedaan hebben dat eigenlijk niet kan.
 
Ik heb het opgegeven om buitenlandse citytrips/reizen voor te stellen wanneer de onze op chirokamp zijn. De factor "er zou een iets moeten gebeuren" geraakt er niet uit. Nochtans, als ze aan het skiën zijn met Kazou is het nu ook niet zo dat we dan in Oostenrijk in de buurt gaan zitten. Kortom, compleet irrationeel gedrag. Choose your battles denk ik dan, en ik volg gedwee.

We gaan in die periode een paar dagen weg maar we blijven in België. Dit jaar trekken we naar Hoeselt, godbetert, ik had er nog nooit van gehoord en ik weet het in de feiten nog altijd niet goed liggen ("ergens in de limburg") .
Laat maar weten als ge in Hoeselt zijt, zal uw persoonlijke gids zijn 😀
 
Als ze langskomen gewoon zeggen: "hij liegt! Papa heeft hem geslagen en ik heb hem gestoken!" :p
Neenee, ik vermoed dat dat pas rond 6 jaar ofzo zal komen. Daar voor zijn de hersenhelften om dat bewust te doen nog niet ontwikkeld genoeg.

Wat je nu merkt is waarschijnlijk een stuk verbeelding en een stuk overdrijven...
Dan hebben wij hier 2 genieën rondlopen denk ik: die waren op hun 3 jaar als ontwikkeld als een kind van 6.

Hier waren ze allebei al aan het liegen van voor ze 3 jaar waren. Al zijn dat simpele leugens: Heb je met dat speelgoed gegooid? Nee!

De oudste is nu 6, en haar leugens worden duidelijk al wat ingewikkelder en geloofwaardiger. Nog een geluk dat ze al bij al redelijk braaf is, want ze kan ons al bespelen alsof ze heel haar leven niks anders gedaan heeft (dat is misschien ook zo :unsure:). Een vlugge zoekopdracht bevestigt mijn gevoel dat het liegen heel simpel begint en met de leeftijd gecompliceerder wordt:
According to a developmental model of lying first proposed by Victoria Talwar and Kang Lee, children around the age of 2 to 3 years begin by telling primary lies that are designed to conceal transgressions but fail to take the mental state of the listener into consideration. Around the age of 4, children learn to tell secondary lies which are more plausible and geared to the listener's mental development. By age 7 or 8, children learn to tell tertiary lies which are more consistent with known facts and follow-up statements.
 
Hier uit dat liegen zich nu tot stiekem 's avonds naar de snoepkast gaan en dan staalhard ontkennen dat dat gebeurd is.
 
Terug
Bovenaan