Mr.Anderson
Well-known member
Geen idee vanwaar dat kwam hoor, normaal blijf ik zo rustig niet.Zie hierboven en please teach me master.
Ik wou vroeger alles gewoon perfect doen wat betreft de opvoeding. Geen idee hoe het komt, maar sinds het 2de erbij gekomen is gaat het toch helemaal anders. Precies of ik veel meer loslaat omdat het gewoon soms teveel is.
Gisteren zei m'n dochter dat iemand van de klas haar had uitgelachen omdat haar short blijkbaar afzakte wegens iets te groot. Vroeger ging ik mij dat hard aantrekken en heel diplomatisch proberen aan te pakken zodat ze deed wat correct was. Kindje erop aanspreken en met de juf spreken e.d.
Gisterenavond zei ik gewoon: geeft hem ne patat.
What am I doing.

.
.
. Kzou dat gewoon bespreken en benoemen met mijn kind (is dat ok, waarom niet, hoe voel jij je daarbij, moet je je dat aantrekken etc). Geen reactie op zo ne zever lijkt mij nog het beste.
.

