Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

Mac, hier een paar keer ook van dat, bleek ze in een groeispurt te zitten en zoop ze 200ml volle melk leeg toen we dat probeerden 🙈. Na het eerste jaar vergeet je soms dat dat ook nog een ding was. :unsure:

Bij ons was het dus: koortsvrij? Geen honger? Vaste attributen in bed (boekjes en lichtje dat ze zelf uit kon doen)?

En vaak ermee naar de zetel terug waar ze op ons in slaap viel. 🤷🏼
We startten altijd met hetzelfde ritueel om 19u, daar maakte ze nooit spel van, maar als ze rond 22u terug wakker werd én je hebt buren... Tja, dan is "laat ze maar doorhuilen" ook geen optie.
Klinkt wel alsof hij misschien zwaar overprikkeld kan zijn. Dan kan vroeger naar bed doen ook al een verschil maken.
 
Das jammer. Door de nieuwe maatregelen op de school van onze kleine spruit mag ik ze smorgens niet meer aan het klasje afzetten, haar jas uitdoen, koekjes en drinken samen wegleggen of nog een plasje doen. Keek smorgens best wel uit naar dat momentje na ons fietsritje 😒
Ik heb dat nog nooit kunnen doen 😭 Hier is dat boef tot aan de poort en weg is ze
 
Voor de babies die niet doorslapen al eens een fles "hungry baby formula" geprobeerd. Dat was een groot verschil bij onze eerste, na aanraden van andere ouders dit geprobeerd en onze sliep dan altijd door. Buiten de normale uitzonderingen, bvb ziek.

Zal wss niet helpen bij alle baby die hier niet doorslapen maar mss helpt het bij een paar. Ik weet niet of ze zoiets hebben in België maar ik ga er vanuit van wel.

Hier 2de nu 4 maand oud, gisteren nacht van 20u tot 6u geslapen. Eerste keer door geslapen, normaal wordt hij 1x wakker. Als hij 6 maand is stappen we ook over naar hungry baby formula voor hem.
 
Das jammer. Door de nieuwe maatregelen op de school van onze kleine spruit mag ik ze smorgens niet meer aan het klasje afzetten, haar jas uitdoen, koekjes en drinken samen wegleggen of nog een plasje doen. Keek smorgens best wel uit naar dat momentje na ons fietsritje 😒
Mijn zoon gaat naar school sinds 1 september 2020. Wij zijn nog nooit verder dan de schoolpoort gemogen.
 
Ja, kan ook het aantal kilometers niet tellen dat ik 's avonds of 's nachts rondreed om ze in slaap te krijgen. Ik kan me inbeelden dat sommigen nu denken: leg die in bed en laat die krijsen. Alleen...zo eenvoudig is het niet. Als je zelf maanden en maanden slaaptekort hebt opgebouwd wil je maar één ding: rust en zelf zo snel mogelijk slapen. Je bent op en je zou alles proberen om even niet naar gekrijs te moeten luisteren. Ons gasten hebben heel lang tussen ons geslapen, ik heb nog naast hun box geslapen met mijn hand in hun hand... als ouder ben je op den duur zodanig op dat je alles zou doen voor 5 minuten rust (zeker als je dan nog niet de mogelijkheid hebt om ze op een ander te laten logeren).
 
Ja, kan ook het aantal kilometers niet tellen dat ik 's avonds of 's nachts rondreed om ze in slaap te krijgen. Ik kan me inbeelden dat sommigen nu denken: leg die in bed en laat die krijsen. Alleen...zo eenvoudig is het niet. Als je zelf maanden en maanden slaaptekort hebt opgebouwd wil je maar één ding: rust en zelf zo snel mogelijk slapen. Je bent op en je zou alles proberen om even niet naar gekrijs te moeten luisteren. Ons gasten hebben heel lang tussen ons geslapen, ik heb nog naast hun box geslapen met mijn hand in hun hand... als ouder ben je op den duur zodanig op dat je alles zou doen voor 5 minuten rust (zeker als je dan nog niet de mogelijkheid hebt om ze op een ander te laten logeren).
Klopt, dat "laten huilen" kunnen wij echt niet meer. We hebben dat in het begin een tijdje geprobeerd, maar je komt nooit op het punt dat ze niet huilen om te gaan slapen. En dat hakt er enorm in.
Nu doen we meer "liefdevolle" technieken, en hierdoor zal ze misschien wel een aantal associaties hebben etc... maar het werkt wel en het is veel minder stresserend.
 
Morgen gaan we naar de Sint om haar tut af te geven. Dus om te repeteren proberen we het vanavond al zonder. De voorbije weken hebben we elfhonderd keer het verhaal van Anna die haar tutje afgeeft verteld en gezegd dat enkel baby's tutjes gebruiken.

Hier was dat ook het plan, tot ze vorige week plots zelfs zei "Ik ga mijn tutje in de vuilbak gooien". Ze heeft het tutje zelf in de vuilbak gegooid, twee avonden heeft ze wat zitten snikken in haar bed en dan wast voorbij! Kwamen we bij mij ouders gisteren, ging ze haar tutje daar ook nog eens weggooien.

Ik dacht echt aan weken slapeloze nachten maar het was ne meevaller :D
 
Ik heb al regelmatig goede ervaringen gehoord van ouders die met hun moeilijke slapers langs een osteopaat gingen. Kan misschien ook helpen voor sommigen?

Een vriendin van mij haar zoon was ook twee jaar lang een verschrikkelijk slechte slaper, daar zijn kilometers rond gereden met de auto in het midden van de nacht. Daar is het letterlijk van de ene dag op de andere gestopt toen hij op dezelfde kamer mocht slapen met zijn grote broer 🤷🏼‍♀️

Soms kan het echt aan iets banaals liggen...
 
Merci voor de tips. Het is echter al maanden geleden dat mijn kleine Mr. Insomnia nog eens geslapen heeft in de auto of in de buggy.

Normaal krijgt hij zijn favoriete knuffel in zijn handen, zijn fopspeen in de mond, en zing ik hem in slaap in mijn armen met zijn favoriete liedje terwijl ik wieg. Maar zelfs die combinatie werkt nu niet. Mijn shift zit er nu eventjes op, het is terug aan mijn vrouw. Nog altijd aan het wenen/neuten as we speak. Echt om gek van te worden.

Het shaken baby syndroom? Het is schandalig maar ik begrijp perfect hoe zoiets kan gebeuren bij mensen met net iets te weinig zelfbeheersing en net iets teveel impulsiviteit. Als ik de frustratie voel opkomen dan probeer ik even alle zintuigen uit te schakelen en roep ik mijn vrouw dat het haar beurt is.

Edit: Vanaf hoeveel uur onophoudelijk wenen ga je eigenlijk met uw kleine naar de spoed?
En van omgeving veranderen? Wij waren geëvolueerd van gaan wandelen en autorijden, naar filmpje kijken tot ze in slaap vielen (toen er 2 kindjes waren).

Dat is veranderd door op vakantie te gaan en samen met de 2 kinderen in 1 groot te gaan slapen.

Daar sliepen ze snel in, zonder filmpje en dit thuis kunnen doorzetten, elk in hun eigen bed.

Moed kerel, en onthoud dat je hem gaat terugpakken als hij begint uit te gaan. Dan ga je hem na een nacht doorgaan vroeg uit zijn bed halen met veel lawaai.
 
Er worden hier heel veel tips gegeven (wat logisch is), maar uiteindelijk is het situatie per situatie te bekijken. Ik ben er 100% zeker van dat @mac-bc alles al geprobeerd heeft waar hij op kan komen.

Die tips kunnen helpen, maar kunnen ook frustrerend werken ...
 
Er worden hier heel veel tips gegeven (wat logisch is), maar uiteindelijk is het situatie per situatie te bekijken. Ik ben er 100% zeker van dat @mac-bc alles al geprobeerd heeft waar hij op kan komen.

Die tips kunnen helpen, maar kunnen ook frustrerend werken ...
Ieder kind is anders en platgeslagen worden met goedbedoelde tips schiet soms het verkeerde keelgat binnen. Ik denk dat het vooral belangrijk is om de schuld niet bij jezelf te gaan zoeken, want hoe je het ook draait of keert: iedereen probeert maar wat en moddert aan. Whatever works, works. En beseffen dat elke moeilijke periode een einde kent. Als ze klein zijn kunnen ze problemen niet anders uiten dan te wenen. Of dat nu gaat om honger, dorst, vermoeidheid of pijn.
 
Het is nog nooit een fantastische slaper geweest. Op een leeftijd van 4 maanden heeft hij eens 1 maand doorgeslapen, maar daarna terug labiel. Hij is nu 15 maanden.

Rode draad:
- standaard een uur nodig om hem in slaap te krijgen in thuisomstandigheden
- nog moeilijker op locatie of in de buggy. In de auto slaapt hij niet meer sinds hij de maxy cosy ontgroeid is en nu recht moet zitten
- minstens 2 keer per nacht wakker
- Leg je hem in bed, dan trekt hij zich recht en begint hij te wenen. Pak je hem op, dan is hij onrustig, spartelen, zich strekken, op u klimmen, draaien, ...
- Als hij dan uiteindelijk slaapt, zien we op de babyfoon hem allerlei manoeuvres uithalen tijdens zijn slaap. Kruipt altijd vanonder zijn dekentje en wringt zich dan in de gekste bochten om verder te slapen. Elk hoekje van zijn bed heeft hij gezien. Vaak kijken we naar de babyfoon en geraken we er niet aan uit: waar ligt zijn hoofd, waar zijn zijn armen, waar zijn zijn benen, ...? Geen flauw idee. Heb al vaak gedacht om er een time lapse op te zetten.


Update: Na een stilte krijg ik nu bericht van mijn vrouw dat hij finaal in slaap is gevallen op haar benen. Eerste poging om hem te verplaatsen naar bed was mislukt en hij is terug wakker geworden. Terug wat moeten troosten, en 10-tal minuten later een nieuwe poging gedaan. Gelukt! Wat een opluchting. Af en toe nog een hoestje te horen maar het blijft wel stil. Fingers crossed.

Dat heeft dus bijna 4 uur geduurd.

Vanaf nu is dan het moment aangebroken waar je een panische angst krijgt om teveel lawaai te maken omdat je dit niet opnieuw wil meemaken. :')

Ja, da's echt kak. Mijn zoon is er nu drie, we kunnen nog altijd niet zomaar hem in zijn bed leggen en naar beneden gaan. Huilen doet hij niet zolang je naast hem zit, maar hij kan ook vaak nog enige tijd wakker liggen en zolang hij wakker is moeten we blijven zitten. Tegenwoordig valt hij in de auto in slaap wanneer we hem van school halen. Als we hem wakker krijgen wanneer we thuis komen, geraakt hij 's avonds vrij vlot in slaap. Maar vaak wordt hij niet wakker als we hem uit de auto halen, en blijft die hier nog even slapen in de zetel. Dan zitten we vaak ook nog meer dan een uur naast zijn bed 's avonds. Komt ook nog quasi elke nacht wakker, en dan moet een van ons ook gewoon bij hem gaan slapen. Soit, het is al een verbetering ten opzichte van toen hij zo oud was als jouw zoon.

De dochter (in januari 2) was een voorbeeldig inslaapster tot deze zomer, nu zit mijn vrouw er ook standaard 1 a 2 uur naast. Komt ook quasi elke nacht wakker.
 
Dat "niet goed slapen" is wellicht de hoofdreden dat mijn vrouw geen tweede kind wil. Onze dochter slaapt mooi door, maar ze denkt dat we het gegarandeerd vlaggen hebben als we voor een tweede gaan. :laugh:
 
Ik heb dat nog nooit kunnen doen 😭 Hier is dat boef tot aan de poort en weg is ze

Mijn zoon gaat naar school sinds 1 september 2020. Wij zijn nog nooit verder dan de schoolpoort gemogen.
Dat is wel enorm zuur voor jullie beiden. Hier zou het deze keer tot aan de kerstvakantie zijn. Ik ben eens benieuwd. Natuurlijk alles voor de veiligheid, maar de tijd met je kind wil je toch op een leuke manier spenderen in plaats van afdroppen aan de poort. Toch zeker als ze zo klein zijn.
 
De dochter (in januari 2) was een voorbeeldig inslaapster tot deze zomer, nu zit mijn vrouw er ook standaard 1 a 2 uur naast. Komt ook quasi elke nacht wakker.
Ik hoop dat deze vraag niet in het verkeerde keelgat schiet, maar hoe reageert ze als je het totaal negeert? En dan bedoel ik gedurende weken lang tijdens het slapen?
Uiteraard ga je elke mogelijke manier al geprobeerd hebben, maar ik heb interesse in de reactie. Gaat ze in een soort van overdrive dan?
 
Met onze zoon hebben we dat een aantal keer gedaan, zo is een week of twee negeren (volledig negeren hebben we zelden gedaan, want dat is gewoon kindermishandeling om eerlijk te zijn, maar zo 5 minuten laten huilen, even proberen troosten, terug laten huilen, ...). Dat hielp dan een beetje, tot hij weer eens ziek was of op een andere manier uit zijn ritme geraakte. En gezien mijn kinderen quasi het jaar door ziek zijn was dat dus nooit een duurzame oplossing.

Bij mijn dochter hebben we dat nog niet echt geprobeerd. Misschien zou het helpen, maar het is het ons niet waard dat ze onze zoon wakker krijst en we er dan alle twee aan hangen. Ze zou ook gewoon echt beginnen te hyperventileren moesten we het wel doen, dat lijkt me echt geen goede basis voor het opvoeden van een kind.
 
Laten wenen heeft ook zijn grenzen. Je hebt wenen. En wenen wenen. Als in: de longen uit het lijf krijsen. Als je dan doodleuk blijft liggen heb je geen hart.
 
Terug
Bovenaan