Stoppen (minderen) met alcohol

[Sneeuwstorm]

Genoeg mensen die 100 jaar worden en die elke dag hun glaasje wijn gedronken hebben. Ook al is dat statistisch gezien misschien ongezond.
Ik ben ook niet overtuigd dat je als mens gelukkiger gaat voelen door nooit meer alcohol te drinken, nooit vettig eten te eten, niets meer van bewerkt voedsel te eten, ... Op den duur ben je nog enkel de slaaf van alle regeltjes die je moet volgen.

 

[Mormel]

...

Ondertussen, aan deze kant van het scherm, leid ik gewoon een middenklassebestaan dat ik liefst zo lang mogelijk in degelijke gezondheid wil rekken, zonder daarom als een pater te leven. Op geen enkel moment heb ik het idee dat méér alcohol drinken, laat staat roken, een of andere sociale nood zouden vervullen of voor zingeving zouden zorgen hoor. Net zoals ik niet een of andere "gebrek" ervaar of wil ontsnappen uit de realiteit door medicatie te nemen.

Fijn voor jou dat je een middenklassenbestaan leid en daarmee tevreden bent. Laten we dan nu eens kijken naar de volgens jou kleine groep die vlucht in illegale of legale roesmiddelen zonder blind te zijn voor de moderne scherm- (smartphone) en sportverslavingen. Ook over dat laatste vandaag een artikel dat ging over toegenomen aantal mensen dat extreme uitdagingen opzoekt, maar zelfs zonder dat artikel kunnen we gewoon kijken naar de ten-miles en het succes daarvan.
Sorry, maar tenzij je heel jong bent kan ik eigenlijk niet begrijpen hoe je blind kunt zijn voor de vlucht die mensen nemen.

 

[Mormel]

... Op den duur ben je nog enkel de slaaf van alle regeltjes die je moet volgen.

Waarbij je misschien de vraag moet stellen hoeveel druk al die regeltjes opleveren. Eens je volwassen leven begint moet je flexibel zijn op de arbeidsmarkt, je moet constant openstaan voor opleidingen, doe zeker nog een sport buiten je uren, drink niet, rook niet, kook elke dag vers en wees daarbij nog eens de perfecte partner/ouder en vergeet geen ruimte te laten voor de mantelzorg.

 

[Horse]

Waarbij je misschien de vraag moet stellen hoeveel druk al die regeltjes opleveren. Eens je volwassen leven begint moet je flexibel zijn op de arbeidsmarkt, je moet constant openstaan voor opleidingen, doe zeker nog een sport buiten je uren, drink niet, rook niet, kook elke dag vers en wees daarbij nog eens de perfecte partner/ouder en vergeet geen ruimte te laten voor de mantelzorg.

Mijn partner heeft al verschillende jobs gehad waarbij al het werk gedaan was om 11u in de voormiddag. Veranderd van werk en daar was al het werk gedaan om 14u, iets beter maar we kunnen nog steeds niet spreken over een immense druk. Vooral in grote bedrijven kan men zich perfect wegsteken zonder dat het opvalt.

Vers koken doe je omdat na ettelijke jaren bucht te eten je iets méér wil in het leven. En omdat op restaurant gaan pokkeduur is.

We gaan het hierbij laten hé Mormel, want ik heb de indruk dat je op iedere reply wel een antwoord hebt. Je staat er duidelijk niet voor open, dus doe dan maar verder. Als jij iedere dag wil drinken in de zetel of op café, dan is dat jouw volste recht. Go for it zou ik zeggen. Nobody gives a F hoor

 

[makila]

daarnaast geef ik ook openlijk toe al ruim twintig jaar psychiatrisch patiënt te zijn, dus ik ben zeker geen doorsnee van de normale burger.

Ach ja bezie het zo: Stel u eens oprecht de vraag: Bij wie is er ergens geen (al dan niet miniscuul) hoekje af?

Eerlijk? 99+% zal het niet of nooit letterlijk toegeven, het zelfs staaldhard ontkennen of het gewoon niet beseffen maar 99% van de mensheid heeft wel (stiekem) ergens iets wat niet als 'normaal' wordt aanzien. Wie anders beweert zit in een soort van ontkenningsfase. Een mens zit vol met onvolmaaktheden, dat is naar mijn mening ook juist het mooie aan de mens.

Trek het u niet aan. Leef je leven en probeer er van te genieten zoveel als mogelijk. Probeer positief te staan in het leven ipv altijd negatieve gedachten te hebben. Ik weet het: Dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan maar toch moet je er naar streven.

 

[makila]

Het rare is dat ik nog steeds geen enkele last heb.

Ik zei dat tot mijn 42ste ook altijd tot ik plots zware gezondheidsproblemen kreeg. Of dit van den drank kwam? Neen helemaal niet. Maar plots kreeg ik van alles en nog wat last. 8 jaar later ben ik echter volledig hersteld en mankeer ik helemaal niks meer. Ik ben raar maar waar gezonder op mijn 50ste dan op mijn 43ste. Wat ik hier speciaal voor gedaan heb? Niks speciaals. Ik ben gewoon hersteld. Amen.

Maar het heeft me wel doen nadenken. Het kan plots snel gedaan zijn met uw gezondheid als je wat pech hebt. Leef je leven. En probeer niks TE te doen. Te veel drinken, Te veel roken. Ook Te veel concentreren op uw gezondheid is naar mening gewoon 'ongezond' door de stress die je er gewoon van krijgt. TE is naar mijn mening meestal niet goed.

En voor het overige is er veel geluk of pech mee gemoeid. Zoals je zelf zegt: je kan ALLES goed doen, en toch kanker krijgen op je 40ste en een half jaar later toch gewoon in de kist liggen. Als je het (slechte) noodlotje trekt is het gewoon gedaan. Dus 'leef' gewoon en NU.

Genoeg mensen die 100 jaar worden en die elke dag hun glaasje wijn gedronken hebben. Ook al is dat statistisch gezien misschien ongezond.
Ik ben ook niet overtuigd dat je als mens gelukkiger gaat voelen door nooit meer alcohol te drinken, nooit vettig eten te eten, niets meer van bewerkt voedsel te eten, ... Op den duur ben je nog enkel de slaaf van alle regeltjes die je moet volgen.

Piet zal mogelijks heel gelukkig worden door nooit meer alcohol te drinken, nooit vettig eten te eten, niets meer van bewerkt voedsel te eten ... en waarschijnlijk effectief langer en gezonder leven daardoor. Jan daarentegen zal er erg ongelukkig van worden.

Piet mag Jan zeker proberen te overtuigen van zijn gelijk en als Jan dan besluit dat Piet gelijk heeft en er ook naar leeft: Jan zal dan met een relatief grote kans ook langer en gezonder leven. Maar als men Jan tegen zijn wil in zou verplichten zich aan alle gezondheidsregeltjes te houden: Ik ben er zeker van dat Jan gene dag langer zal leven. Misschien zal hij zelfs ironisch genoeg nét sneller sterven door alle stress er rond.

We gaan het hierbij laten hé Mormel, want ik heb de indruk dat je op iedere reply wel een antwoord hebt. Je staat er duidelijk niet voor open, dus doe dan maar verder. Als jij iedere dag wil drinken in de zetel of op café, dan is dat jouw volste recht. Go for it zou ik zeggen. Nobody gives a F hoor

Zie hierboven. We kunnen Jan Mormel alleen maar raad geven en aanraden om wat te matigen en gezonder te leven. Maar iemand tot iets verplichten leidt echt tot niks.

 

[Mormel]

Mijn partner heeft al verschillende jobs gehad waarbij al het werk gedaan was om 11u in de voormiddag. Veranderd van werk en daar was al het werk gedaan om 14u, iets beter maar we kunnen nog steeds niet spreken over een immense druk. Vooral in grote bedrijven kan men zich perfect wegsteken zonder dat het opvalt.

Vers koken doe je omdat na ettelijke jaren bucht te eten je iets méér wil in het leven. En omdat op restaurant gaan pokkeduur is.

We gaan het hierbij laten hé Mormel, want ik heb de indruk dat je op iedere reply wel een antwoord hebt. Je staat er duidelijk niet voor open, dus doe dan maar verder. Als jij iedere dag wil drinken in de zetel of op café, dan is dat jouw volste recht. Go for it zou ik zeggen. Nobody gives a F hoor

Dikke duim. We zullen het hier inderdaad bij laten want je begrijpt kennelijk geen knijt van wat ik zeg.

 

[Sylverscythe]

Fijn voor jou dat je een middenklassenbestaan leid en daarmee tevreden bent. Laten we dan nu eens kijken naar de volgens jou kleine groep die vlucht in illegale of legale roesmiddelen zonder blind te zijn voor de moderne scherm- (smartphone) en sportverslavingen. Ook over dat laatste vandaag een artikel dat ging over toegenomen aantal mensen dat extreme uitdagingen opzoekt, maar zelfs zonder dat artikel kunnen we gewoon kijken naar de ten-miles en het succes daarvan.
Sorry, maar tenzij je heel jong bent kan ik eigenlijk niet begrijpen hoe je blind kunt zijn voor de vlucht die mensen nemen.

Dus volgens jou is de meerderheid van de mensen bezig de realiteit te ontvluchten? Ik ken zo niemand eigenlijk, buiten een probleemgeval in de familie dat verslaafd is/was en van zijn leven een puinhoop heeft gemaakt.

Ik vind opnieuw dat je sterk overdrijft, nu lijk je te willen zeggen dat zowat elke gewoonte een (schadelijke) verslaving is. Een verslaving die de plaats inneemt van alcohol dan vermoed ik. Ik denk dat mensen die eens de ten miles lopen of regelmatig sporten doorgaans niet verslaafd zijn en daar geen schade aan zichzelf of de maatschappij mee berokkenen.

Ik vind het allemaal maar sterk gekleurd eigenlijk. Misschien is er gemiddeld gezien gewoon meer tijd beschikbaar, en zijn er vooral veel meer opties dan in groep bier drinken?

Waarbij je misschien de vraag moet stellen hoeveel druk al die regeltjes opleveren. Eens je volwassen leven begint moet je flexibel zijn op de arbeidsmarkt, je moet constant openstaan voor opleidingen, doe zeker nog een sport buiten je uren, drink niet, rook niet, kook elke dag vers en wees daarbij nog eens de perfecte partner/ouder en vergeet geen ruimte te laten voor de mantelzorg.

En hier zijn we IMO terug bij dat verwrongen wereldbeeld. Daar moet letterlijk niets van, al zal het natuurlijk aangenamer zijn als je een paar zaken doet. Hopen mensen doen er amper of niets van en die zijn ook gewoon gelukkig hoor.

 

[MasterSheev]

Als zelf iemand die struggeld met een alcoholverslaving, en waarvan de teller ook al inderdaad al enkele keren is gereset spijtiggenoeg, snap ik dat tegengas bieden maar al te goed. Maar los over hypothetische discussies over al dan niet over 40 jaar enkele jaren langer televen, en op welke levenskwaliteit je dan er aan over houdt... Wat over je levenskwailiteit nu? In mijn 'dieptepunt' had ik constant hartkloppingen, 'anxiety aanvallen', hartkloppingen in de maag, maagpijn. Mijn leven was een waas en een depressieve beleving. Cyclusje drinken -> opstaan met schaamte en stress -> Terug drinken omdat te verbreken en opnieuw en opnieuw en opnieuw. Dat is niet leven, heck dat is zelfs niet meer overleven maar trage zelfmoord. Dus nee het gaat niet over enkele jaartjes aan het eind van je leven die er mogelijks bijkomen, het gaat over ECHT leven vanaf de dag dat je stopt. En trust me; ik ben ook niet perfect en tot enkele maanden geleden eindelijk de klik volledig gemaakt om volledig te stoppen, mind het was al lang niet meer zoals in het diepste waarin ik zit, maar nog steeds periodes te veel.

Dat je sporten zo negatief bekijkt is ook maar een vreemde hersenkronkel, onderliggend waarschijnlijk een excuus voor jezelf dat het ook maar een verslaving is? Sinds ik sport en nu volledig niet meer drink: beste versie van mezelf geworden, in mijn dertiger jaren in een betere shape dan ik ooit was ervoor. Van 100 kg naar +/-75 kg. Een serieuze boost in zelfvertrouwen, ik merk dat ik veel meer aandacht heb en de enige manier dat dit verslavend werkt is gewoon dat ik waarlijks 1,5 uur tot 2u kan genieten met mijn koptelefoon op met keiharde metal muziek, even de feiten van de dag op een rijtje kan zetten zo en dat ik daarna nog de indruk kan hebben dat ik iets productief heb gedaan buiten werk, huishoud- en dagdagelijkse taken. Toch een behoorlijk verschil met iedere dag op te staan vol met schaamte omdat ik de stress en paniek die ik kreeg via alcohol probeerde te verdrinken en verdringen, om dan de dag erna het dubbel te voelen zowel emotioneel als een fysieke kater er bovenop. (En voorgaande taken laten liggen en laten opstappelen).

Ieder heeft zijn eigen levensweg dus, dat wel. Ik mag mijn pollekes kussen dat ik altijd functioneel ben gebleven en nooit 'rock bottom' heb bereikt en alles ben verloren. Heb mijn eigen woning en een goede job. Maar dat is dan ook de grootste reden in mijn achterhoofd die me weerhoudt om te hervallen. ; samen met niet mijzelf of mijn ouders terug teleur te stellen.

En is mijn leven perfect? Uiteraard niet; op relationeel vlak nog niet veel succes gehad en al serieus wat keren gebruikt en teleurgesteld geweest. Ik leid ook 'maar' dat mondaal middenklasse leventje, maar het is wel het leven wat ik de laatste jaren heb opgebouwd uit de dieptes waarin ik zat. En dat is meer dan genoeg en wat ik zelf verdien soms, als ik dan in retrospectief terug blik. Maar dat terugblikken helpt me ook niet vooruit dan. Het is wat het is en lessen zijn er uit geleerd.

 

[Horse]

Gisteren tussen 18u en 24u 2 glazen witte wijn en 2 glazen rode wijn gedronken, aperitief was champagne. Bij het thuis komen wou ik mezelf eens testen qua alcohol, met al dat eten denk ik dat ik 0 promille zou blazen. Ik ben aan het werk sinds 8u en straks gaan sporten. Zo zie je maar dat soms eens drinken geen probleem is. Ik wou dat ik dat wekelijks kon.

Op Graspop bv spreken we over andere hoeveelheden

 

[makila]

Dat zijn gemiddeldes natuurlijk. Dat zegt weinig over individuele mensen. Kijk eens welke mensen op een dienst (maag-darm-) en leverziekten liggen: vijftigers met cirrose die geen 3 jaar meer gaan leven. Die verliezen meer dan 7 jaar natuurlijk. En nog een pak meer aan kwalitatieve jaren: wekelijks liters vocht uit je buik laten prikken, je voeten niet meer voelen, hersenvergiftigingen omdat je lever kapot is...

Dat is natuurlijk niet van een glaasje per dag.

Zwaar drinken kan je best case helemaal 'niks' kosten qua levensjaren (Ubergenen en veel sporten en geluk hebben maar zelfs dan: Voel je u dan wel goed? Neen toch?) of het kan je 20 jaar van je leven kosten hé. 6-7 is id een gemiddelde. Dus je kan dat beter niet doen, het risico is erg groot.

Echter als men in koeieletters in de de rioolkrant plaatst dat je zelfs van 1 glaasje al kanker kan krijgen en je best 0,0 drinkt (Het is genuanceerder maar de rest zit natuurlijk achter ne paywall hé ) dan is dat wel gewoon worst case en helemaal géén gemiddelde. Het risico is klein maar ja het kan. Dus hier vind ik dat je het voor jezelf gewoon de voor en nadelen moet afwegen.

 

[Enj0i^]

Als zelf iemand die struggeld met een alcoholverslaving, en waarvan de teller ook al inderdaad al enkele keren is gereset spijtiggenoeg, snap ik dat tegengas bieden maar al te goed. Maar los over hypothetische discussies over al dan niet over 40 jaar enkele jaren langer televen, en op welke levenskwaliteit je dan er aan over houdt... Wat over je levenskwailiteit nu? In mijn 'dieptepunt' had ik constant hartkloppingen, 'anxiety aanvallen', hartkloppingen in de maag, maagpijn. Mijn leven was een waas en een depressieve beleving. Cyclusje drinken -> opstaan met schaamte en stress -> Terug drinken omdat te verbreken en opnieuw en opnieuw en opnieuw. Dat is niet leven, heck dat is zelfs niet meer overleven maar trage zelfmoord. Dus nee het gaat niet over enkele jaartjes aan het eind van je leven die er mogelijks bijkomen, het gaat over ECHT leven vanaf de dag dat je stopt. En trust me; ik ben ook niet perfect en tot enkele maanden geleden eindelijk de klik volledig gemaakt om volledig te stoppen, mind het was al lang niet meer zoals in het diepste waarin ik zit, maar nog steeds periodes te veel.

Dat je sporten zo negatief bekijkt is ook maar een vreemde hersenkronkel, onderliggend waarschijnlijk een excuus voor jezelf dat het ook maar een verslaving is? Sinds ik sport en nu volledig niet meer drink: beste versie van mezelf geworden, in mijn dertiger jaren in een betere shape dan ik ooit was ervoor. Van 100 kg naar +/-75 kg. Een serieuze boost in zelfvertrouwen, ik merk dat ik veel meer aandacht heb en de enige manier dat dit verslavend werkt is gewoon dat ik waarlijks 1,5 uur tot 2u kan genieten met mijn koptelefoon op met keiharde metal muziek, even de feiten van de dag op een rijtje kan zetten zo en dat ik daarna nog de indruk kan hebben dat ik iets productief heb gedaan buiten werk, huishoud- en dagdagelijkse taken. Toch een behoorlijk verschil met iedere dag op te staan vol met schaamte omdat ik de stress en paniek die ik kreeg via alcohol probeerde te verdrinken en verdringen, om dan de dag erna het dubbel te voelen zowel emotioneel als een fysieke kater er bovenop. (En voorgaande taken laten liggen en laten opstappelen).

Ieder heeft zijn eigen levensweg dus, dat wel. Ik mag mijn pollekes kussen dat ik altijd functioneel ben gebleven en nooit 'rock bottom' heb bereikt en alles ben verloren. Heb mijn eigen woning en een goede job. Maar dat is dan ook de grootste reden in mijn achterhoofd die me weerhoudt om te hervallen. ; samen met niet mijzelf of mijn ouders terug teleur te stellen.

En is mijn leven perfect? Uiteraard niet; op relationeel vlak nog niet veel succes gehad en al serieus wat keren gebruikt en teleurgesteld geweest. Ik leid ook 'maar' dat mondaal middenklasse leventje, maar het is wel het leven wat ik de laatste jaren heb opgebouwd uit de dieptes waarin ik zat. En dat is meer dan genoeg en wat ik zelf verdien soms, als ik dan in retrospectief terug blik. Maar dat terugblikken helpt me ook niet vooruit dan. Het is wat het is en lessen zijn er uit geleerd.

Speciaal ingelogd om je post een duimpje te geven!

Ik ken je niet maar je post maakt me trots, chapeau!

 

[Mormel]

@MasterSheev: begrijp wat je zegt.

Excuses voor mijn idiote berichten hierboven. Vorige week dinsdag weer stevig beginnen zuipen tot en met deze dinsdag, met als dieptepunt wakker worden in Luik terwijl ik in Leuven van de trein moest. Was weer een aardige week.
Woensdag: zweet dag (op een of andere manier is dat het enige fysieke afkickverschijnsel dat ik heb).
Donderdag koelkast vol gestoken met voedsel, voorraadkasten aangevuld, alle rekeningen betaald voor deze maand en de overschot van het geld naar mijn partner gestort. Heb nog tabak voor drie dagen, maar daarna kan ik niets meer bijkopen.
Voor mij is dit een vrij efficiënte methode om met zowel drinken als roken te stoppen alleen ben ik steeds hervallen na enkele weken.

Om wat meer handvaten te krijgen AA opgezocht en gezien dat ze dinsdag een meeting hebben in de nabije stad. Liet dit vroeger steeds links liggen omdat ik in de veronderstelling zat dat dit stevig gekoppeld werd aan geloof, maar nu op hun site gezien dat ze openstaan voor elke levensovertuiging, dus ga het dinsdag hopelijk een kans geven.
Stevige stok achter de deur is dat mijn psychiater me eigenlijk wilt laten opnemen maar ik zie niet in hoe ik een opname zou kunnen betalen naast de vaste kosten van een huis dat ik moet afbetalen.

 

[zarathustra]

Voor mij is dit een vrij efficiënte methode om met zowel drinken als roken te stoppen alleen ben ik steeds hervallen na enkele weken.

Does not compute

 

[MasterSheev]

@MasterSheev: begrijp wat je zegt.

Excuses voor mijn idiote berichten hierboven. Vorige week dinsdag weer stevig beginnen zuipen tot en met deze dinsdag, met als dieptepunt wakker worden in Luik terwijl ik in Leuven van de trein moest. Was weer een aardige week.
Woensdag: zweet dag (op een of andere manier is dat het enige fysieke afkickverschijnsel dat ik heb).
Donderdag koelkast vol gestoken met voedsel, voorraadkasten aangevuld, alle rekeningen betaald voor deze maand en de overschot van het geld naar mijn partner gestort. Heb nog tabak voor drie dagen, maar daarna kan ik niets meer bijkopen.
Voor mij is dit een vrij efficiënte methode om met zowel drinken als roken te stoppen alleen ben ik steeds hervallen na enkele weken.

Om wat meer handvaten te krijgen AA opgezocht en gezien dat ze dinsdag een meeting hebben in de nabije stad. Liet dit vroeger steeds links liggen omdat ik in de veronderstelling zat dat dit stevig gekoppeld werd aan geloof, maar nu op hun site gezien dat ze openstaan voor elke levensovertuiging, dus ga het dinsdag hopelijk een kans geven.
Stevige stok achter de deur is dat mijn psychiater me eigenlijk wilt laten opnemen maar ik zie niet in hoe ik een opname zou kunnen betalen naast de vaste kosten van een huis dat ik moet afbetalen.

Geen probleem, en herken de situaties waarin je je hebt gevonden (het op de trein in slaap vallen, de berichten die je achteraf wat beklaagd) maar al te goed. Nu besef ik dat ik niet echt heb geschreven wat mij uiteindelijk heeft geholpen of hoe ik mijn situatie heb aangepakt; in 2022 een doktersafspraak gemaakt na een toch wel situauie waar ik niet bepaald trots op was. Daar voor de eerste keer twee maanden 'cold turkey' gestopt doormiddel van Antabuse. In deze periode eindelijk wat 'nuchterder' kunnen beginnen denken en inderdaad begonnen met sporten.

Tijdens deze sportmomenten heb ik me altijd, en zelfs tot nu nog steeds, wat afgezonderd; het is voor mij geen sociaal gebeuren maar gewoon een innerlijk gesprek met mezelf. Hierin beginnen inzien dat de antibuse enkel maar de symptomen bestreed, maar niet de waarlijke reden fixte waarom ik dronk. Plus ik sliep werkelijk verschrikkelijk door die pillen, of toch de meest crazy dromen en nachtzweten. Hiermee gestopt en dan inderdaad een periode met hervallen gehad, maar deze waren bijlange niet meer in de zwaarte waarin ik in eerste instantie zat.

Uiteindelijk werden de drogere periodes langer, het sporten bleef een constante, ik zag mijn lichaam veranderen, ik kreeg meer en meer inzichten in mijn triggers etc. Dus er was progressie, met vallen en opstaan, maar progressie nonetheless. Vorig jaar me dan beginnen inzetten voor vrijwilligerswerk, mezelf skills aanleren via Youtube filmpjes om mijn huis zelf op te leren opknappen. Het drinken bleef wel, soms wel te veel, maar toch in de zin dat het voor velen nog normaal zou lijken. Geen flessen vodka meer per dag zoals vroeger. Heel af en toe een uitschuiver, maar gelukkig dan altijd thuis in een veilige omgeving en de dag er na kon ik dan de draad terug oppikken.

Zoals in het topic van verslavingen ik enkele dagen ook heb omschreven; worstel ik ook met een eetstoornis sinds 2015. Na dat mijn ex het plots was afgebolt enkele maanden geleden is die weer volledig de bovenhand beginnen nemen en heb ik inderdaad toch ook weer even moeite gehad met alcohol. Uiteindelijk een goede 2 maanden geleden een volledige break down gehad bij mijn ouders en familie en alles op tafel gesmeten. En op die manier dan psychologische hulp gaan zoeken.

Nu in hindsight een move die ik ook veel te lang heb uitgesteld, en nu die emoties van die break up al grotendeels wat op de achtergrond zijn geraakt kan ik ook wel weer in perspectief plaatsen van hoe ver ik ben gekomen. Ondertussen ook op het punt gekomen dat ik voor mezelf inzie dat die fomo over nooit meer alcohol te drinken eigenlijk totaal overbodig en mentale bullshit is, omdat ik mijn leven eigenlijk al dus danig hieraan heb aangepast dat het eigenlijk geen gevolgen meer heeft. Of met andere woorden; het doorbraak punt dat ik voor mezelf besef dat volkomen niet meer drinken me eigenlijk geen moeite meer kost en ik de voordelen zie tov het proberen matigen met uitschuivers en de kans dat ik dan volledig herval in mijn gewoonten.

Nu zoals ik zeg; aan de hand van mijn zelfreflectie tijdens het sporten, tijdens de klusjes in mijn huis uitvoeren in combinatie met de studies van Carl Gustav Jung te bestuderen en te proberen toepassen ben ik ongeveer 90% doorheen mijn psyche geworsteld. Het is enkel voor die laatste 10% te ontrafelen dat ik nu externe hulp heb gezocht. En onze sessies gaan zelfs niet eens over alcohol of over mijn eetstoornis, maar letterlijk over mijn zelfbeeld en verleden. Confronterend, hard,... maar zo de moeite waard.

Maar dus over het algemeen wat mij heeft geholpen, maar dus op een serieus lange tijdsperiode:

- Sporten
- vrijwilligerswerk
- nieuwe skills aanleren
- >voornamelijk zelfreflectie tijdens het uitvoeren van voorgaande bezigheden
- Carl Gustav Jung
- psycholoog

Hang on en veel succes!

 

[June]

To trapt af.
Misschien is het volgende moeilijk te geloven voor de jongere garde, zelf van begintachtig.

Eerste keer in contact gekomen met alcohol toen ik een jaar of zeven/acht was. Vader maakte zelf wijn en ik hielp hem bij het proeven en overhevelen in flessen. Was twaalf toen ik de eerste keer dronken was, jubileum van kennissen. Middelbare school was voor mij de grote overgang van dorp naar stad, kon de druktetotaal niet aan wat gepaard ging met lopen naar wc om te braken, flauwvallen, etc. Rond mijn vijftiende na school op café beginnen gaan en drinken zodat ik een latere bus kon nemen zonderschoolkinderen. Tegen dat ik zeventien was betekende dit ook kroegbezoeken voor de lesuren, 's middags en nog een 's avonds gewoon om die schoolperiode door te komen, tijdens het weekend of vakantiedronk ik niets tenzij ik uitging.

Ondertussen ben ik 43,speelt alcohol al dertig jaar een rol in mijn leven en ben ik al ruimtwintig jaar psychiatrisch patiënt (diagnoses: bipolair, persoonlijkheidsstoornis NA, ass). Werk al vijf jaar niet meer.
Onlangs de zoveelste poging ondernomen om te stoppen met drinken. Heb twee weken niet gedronken, noch gerookt (gewoon tabak), vandaag heel neerslachtig en weer voor het bijl gegaan, dus nu rokend en drinkend terwijl ik dit schrijf. Morgen terug starten van nul.

Zijn er hier misschien mensen die het traject gedaan hebben en die kunnenzeggen hoe lang die depressieve klachten blijven eens je stopt met drinken? Het stoppen zelf ging bij mij redelijk vlot, amper cravingen geen ontwenningsverschijnselen, alleen zat er een grote fluctuatie op de dagen. De impact op gezondheid speelt bij mij geen rol, ik leef omdat het moet, het is louter omdat het financieel niet meer draagbaar is dat ik compleet zou stoppen met zowel drinken als roken.

Je hebt wel lef nodig om dit onderwerp neer te zetten: knap dat je dit doet & wat goed dat je wilt stoppen.

Ik heb niet alles gelezen, misschien dat eea al gezegd is.

Je schrijft dat de motivatie financieel is. Ik weet niet of dat een afdoende motivatie is. Het is een externe motivatie. Heb je ook een interne motivatie? Zet eens alle voors en tegens op een papier, tegenover elkaar en haal die af en toe eens te voorschijn. Komt er wat bij, gaat er wat af? Is het een overtuigender dan het ander? Het is die motivatie die jou, mede, door de lastige periodes van het afkicken sleept. Het is ook belangrijk dat je die niet alleen in je hoofd hebt, maar op een lijst, naast de ijskast hebt hangen. Naast motivatie heb je ook wilskracht nodig natuurlijk en kennis over afkicken. Die zijn handig wanneer het moeilijker wordt, fysiek en/of psychisch gezien. Dat is essentieel. En vervolgens de dingen die je kan doen of laten zodat de trek in drank of tabak vermindert. Dat zal voor drank wel anders zijn dan bij roken.
Schrijf vervolgens eens op in welke (sociale) situaties je rookt/drinkt, op welke momenten van de dag.

Ik weet niets over stoppen met drinken, omdat ik nauwelijks drink, maar ik ben ooit wel gestopt met roken. Dat lukte pas toen ik wat meer wist over de valkuilen: na een paar dagen, komt de trek in nicotine pas echt goed op gang. Dan moet je je valkuilen (die samenhangen met je gewoontes) gaan vermijden. Ik rookte altijd bij een kop koffie, dus ik nam geen koffiepauzes meer, ging niet meer staan bij het groepje dat buiten stond te roken, vermeed hoge suikerpieken.. Dat wil niet zeggen dat je nooit meer koffie zal nemen of niet meer kletst met dat groepje dat buiten rookt.. maar tijdelijk vermijd je die momenten beter.

Daarnaast had ik ook nicotinepleisters en dat hielp deels heel goed. Wel kreeg ik ontzettende trek in vanalles en nog wat.. ook omdat je smaak weer terugkomt.. ben toen ook wel aangekomen.. daar had ik geen rekening mee gehouden. Je gaat ook beter ruiken dus ik rook waar er (ooit veel) gerookt was. Mijn huis ook. Gordijnen wassen was niet voldoende, ook het behang moest er af en alles geverfd en schoongemaakt.

Mijn stokken achter de deur: mijn werk waar ik geen pauzes kon veroorloven om even te roken (vanwege de de functie die ik had) en mijn vriend die roken afschuwelijk vond.

En vergeet jezelf niet te belonen als je een dag, week, maand, half jaar, jaar niet gerookt of gedronken hebt. Niet te streng zijn voor jezelf. Je doet iets moeilijks, daar mag best iets leuks tegenover staan.

 

[Mormel]

@June:
Die interne motivatie is wat lastiger, zeker omdat gezondheidsvoordelen op mij weinig effect hebben. Mijn beide ouders rookten, moeder zat stevig aan de pillen en vader stevig aan de drank, en ik vond al die gewoontes afschuwelijk. Daarnaast, en dat klinkt misschien vreemd, hou ik er helemaal niet van om dronken te worden, dat controle verlies en de vergeetachtigheid is niets voor mij; maar het was wel handig om de spanning weg te halen en iets van sociaal gedrag te tonen.

@MasterSheev:
Van antabuse blijf ik ver weg. Een aantal keer geprobeerd en telkens er doorheen beginnen drinken. Weet niet of je dat ooit gedaan hebt, maar dat is geen pretje en naar wat ik nadien las, nog vrij gevaarlijk.
Deze eerste dagen is het vooral veel afleiding zoeken in klusjes, wandelen, etc., maar over een week weet ik dat het gevaarlijk wordt. Dan schiet ineens mijn energiepijl weer de hoogte in, voel ik me goed en het eerste wat ik dan doe is de site van de VDAB openklikken om te beginnen solliciteren waarna de stress de hoogte inschiet en ik weer begin te drinken zeker als ik echt begin te werken.
Mijn vrouw zegt al jaren om eindelijk het werk eens los te laten, een vroegere psychologe noemde mij een werkloze workaholic, en mijn psychiater begon de laatste keer bijna te vloeken toen ik weer over werk begon. Dus ik ga dat deze keer proberen te mijden en hopelijk dinsdag naar die meeting van de AA te gaan om te zien of dat iets is.

 

[MasterSheev]

@June:
Die interne motivatie is wat lastiger, zeker omdat gezondheidsvoordelen op mij weinig effect hebben. Mijn beide ouders rookten, moeder zat stevig aan de pillen en vader stevig aan de drank, en ik vond al die gewoontes afschuwelijk. Daarnaast, en dat klinkt misschien vreemd, hou ik er helemaal niet van om dronken te worden, dat controle verlies en de vergeetachtigheid is niets voor mij; maar het was wel handig om de spanning weg te halen en iets van sociaal gedrag te tonen.

@MasterSheev:
Van antabuse blijf ik ver weg. Een aantal keer geprobeerd en telkens er doorheen beginnen drinken. Weet niet of je dat ooit gedaan hebt, maar dat is geen pretje en naar wat ik nadien las, nog vrij gevaarlijk.
Deze eerste dagen is het vooral veel afleiding zoeken in klusjes, wandelen, etc., maar over een week weet ik dat het gevaarlijk wordt. Dan schiet ineens mijn energiepijl weer de hoogte in, voel ik me goed en het eerste wat ik dan doe is de site van de VDAB openklikken om te beginnen solliciteren waarna de stress de hoogte inschiet en ik weer begin te drinken zeker als ik echt begin te werken.
Mijn vrouw zegt al jaren om eindelijk het werk eens los te laten, een vroegere psychologe noemde mij een werkloze workaholic, en mijn psychiater begon de laatste keer bijna te vloeken toen ik weer over werk begon. Dus ik ga dat deze keer proberen te mijden en hopelijk dinsdag naar die meeting van de AA te gaan om te zien of dat iets is.

Wel ik heb nooit doelbewust gedronken op antabuse, maar wel tijdens die twee maand een energiedipje gehad en op aanraden van mijn collega zo'n 'ginseng ampule' in een glas water genomen, nooit bij stilgestaan dat dit dus een tonicum is met 15% alcohol want 'natuurlijke ingredienten'. Natuurlijk omdat die smaak ook niet al te geweldig is in één slok opgedronken. Nog geen 5 minuten later stond ik daar met hitteaanvallen en een rode kop voor enkele uren, was geen fijne ervaring inderdaad. En dat is dan nog maar het equivalent van 1 of 2 eetlepels rode wijn in een glas water. Dus ik zou inderdaad niet willen weten hoe het dan voelt om er effectief proberen over te drinken.

Antabuse is in mijn opzicht een aardig hulpmiddel om 'de reis' te beginnen, maar zeker geen langdurige of definitieve oplossing in de zin dat het toch echt vanuit jezelf moet komen in de lange duur. Het is een middel om even te helpen nuchter te blijven en zo je stappenplan te kunnen uitstippelen, maar geen GENEESmiddel dat de oplossing biedt. Maar again; dat is mijn eigen opinie, ik ken mensen die het al jaren nemen; all the power to them en ze hebben sowieso minder hervallen gehad dan mij dan; maar ik zoek de oplossing op psychologisch vlak; net omdat ik besef dat die eetstoornis daar eveneens aan is gelinkt. Beiden; de alcohol, de ED zijn naar mijn inzien de laatste jaren; symptomen van een onderliggend psychisch probleem. Die zoektocht is nog steeds gaande; maar ik geloof er volop in dat de oplossing daarin zit. Zonder afbreuk te doen en volop ook wel te beseffen en niet te willen verbloemen dat ik met beiden een probleem heb.

Het feit dat je aangeeft dat je dit inderdaad al enkele malen hebt genomen en er telkens op hebt gedronken op den duur, is het inderdaad geen slecht idee om AA eens te proberen. Verder zou ik inderdaad dat werken sowieso voorlopig achterwege laten; maar vrijwilligerswerk (genre wat social werk) die voor mij nu in een volledig andere genre zit dan mijn eigen werkveld kan ik wel aanraden. Je hebt er geen plichten van dus ook niet zozeer stress, je hebt er massale dankbaarheid en voldoening van en het is gewoon goed om wat social contact te hebben.

 

[June]

@June:
Die interne motivatie is wat lastiger, zeker omdat gezondheidsvoordelen op mij weinig effect hebben. Mijn beide ouders rookten, moeder zat stevig aan de pillen en vader stevig aan de drank, en ik vond al die gewoontes afschuwelijk. Daarnaast, en dat klinkt misschien vreemd, hou ik er helemaal niet van om dronken te worden, dat controle verlies en de vergeetachtigheid is niets voor mij; maar het was wel handig om de spanning weg te halen en iets van sociaal gedrag te tonen.

Interne motivatie kan zoveel zijn, bijvoorbeeld omdat je er genoeg van hebt, gezonder wilt leven (wat niet hetzelfde is als gezonder zijn) of omdat je die gewoontes afschuwelijk vindt. Als de laatste nog geldt, kan dat de sterkste zijn. Het kan er 1 zijn of een combinatie van meerderen. Met een innerlijke motivatie is de slagingskans groter. Als je daarbij de valkuilen herkent, kan dat het verschil maken tussen een poging en daadwerkelijk slagen.

Vraag me af of je met 2 verslavingen tegelijk moet stoppen.. dat kan zo maar een set up for failure worden.

De reden van het drinken (spanning en iets van sociaal gedrag) lijken mij bij uitstek geschikt om bij een therapeut te bespreken. Dat zijn jouw valkuilen om door te gaan met drinken maar ze zijn tegelijkertijd juist met handvatten goed op te lossen mbv een therapeut.

 

[Horse]

Ik heb eens antabuse genomen nadat ik al dronken was. Voordeel: direct nuchter. Nadeel: gekke psychotische uit-het-lichaam-ervaring waarbij je jezelf ziet zitten. Echt geen aanrader.