Sekswerkers

Ik zou ook afraden om meerdere keren naar dezelfde sekswerker te gaan. Op die manier breek je zelf de band, die eventueel ongewild zou ontstaan.


Mijn eerste bezoek aan sekswerker was ook zo wauw en alles er op en er aan, dat ik na enkele andere bezoekjes, ook ben opzoek gegaan naar die aller eerste. Maar straf genoeg, na een jaartje herkende ze mij niet eens.
Seks was opnieuw dik in orde, dat wel, maar om je maar eens te tonen hoe je ook maar een gauw vergeten nummertje bent hoor, in dat wereldje.
Ook al denk je het vaak anders, als je het door je eigen gekleurde bril bekijkt.

En nu is het weer wachten op de eerste flauwerik die komt aandraven "Das dan het teken dat je geen onvergetelijke piemel hebt hé Trump". Jaja flauwe grappenmakers....
Dus jij gaat 1 keer langs en verwacht dan dat ze jouw een jaar later nog zou herkennen? :wtf:
 
Dus jij gaat 1 keer langs en verwacht dan dat ze jouw een jaar later nog zou herkennen? :wtf:
Ha nee, want hij heeft geen onvergetelijke piemel zegt hij net. :unsure:

Het kan misschien wel zijn dat je op een andere manier een indruk nalaat, maar zoals ik al eerder zei: die vrouwen draaien een klik om wanneer ze de deur open doen voor jou, maar als klant kan je dat beter ook doen.
 
Dus jij gaat 1 keer langs en verwacht dan dat ze jouw een jaar later nog zou herkennen? :wtf:

Inderdaad toch compleet logisch als iemand daar 1 keer per jaar gaat, dat die vergeten wordt? Tenzij ze met een beperkt groepje vaste klanten werken die regelmatig langskomen, zien die een paar 100 klanten per jaar.
 
Inderdaad toch compleet logisch als iemand daar 1 keer per jaar gaat, dat die vergeten wordt? Tenzij ze met een beperkt groepje vaste klanten werken die regelmatig langskomen, zien die een paar 100 klanten per jaar.
In Villa Tinto moeten ze al 3 klanten per shift van 11u "ontvangen" om uit de kosten te geraken.
Aantal niet-unieke klanten per jaar per sekswerker zal tegen de 1.000 zijn en waarschijnlijk een pak meer. Hallucinant eigenlijk...

images
 
Inderdaad toch compleet logisch als iemand daar 1 keer per jaar gaat, dat die vergeten wordt? Tenzij ze met een beperkt groepje vaste klanten werken die regelmatig langskomen, zien die een paar 100 klanten per jaar.
@Bubba ook,

wel andersom herken ik ze wel hoor, als er 100 op een rij staan, ga ik ze er ook wel uithalen, waar ik eens heb mee gesekst.

Dus snap nie goed, waarom het andersom dan niet zo zou zijn.
 
@Bubba ook,

wel andersom herken ik ze wel hoor, als er 100 op een rij staan, ga ik ze er ook wel uithalen, waar ik eens heb mee gesekst.

Dus snap nie goed, waarom het andersom dan niet zo zou zijn.

Denk anders eerst nog eens 2 seconden na over de situatie en stel uzelf die vraag dan nog eens?
 
@Bubba ook,

wel andersom herken ik ze wel hoor, als er 100 op een rij staan, ga ik ze er ook wel uithalen, waar ik eens heb mee gesekst.

Dus snap nie goed, waarom het andersom dan niet zo zou zijn.

Dat ligt toch anders... Moest jij er nu zelf 100 bezocht hebben, zou je elk van die vrouwen dan nog herkennen?
 
Ik vermoed dat ze eerder de persoon zullen herkennen waar er wat aan mankeerde.
Dan denk ik bv aan iem met slechte persoonlijke hygiëne , slechte adem/gebit , lijfgeur , etc...
Zo'n ervaring zal toch eerder blijven hangen dan een random sex (half-) uurtje met een doorsnee persoon.
Of het moest zijn dat je mss voorzien bent van een anaconda die ze niet kan temmen. :biglaugh:
 
Nee hoor, als het een hele toffe man was of het klikte enorm of zo, herinnerde ik mij ze ook altijd. Of als ze een bijzonder beroep hadden of zo.
 
Dames die deze job doen omdat het hun passie is en hier ook hun sexuele behoeftes kunnen bevredigen (ja ze bestaan, al is die groep eerder klein denk ik)

Zoals escorte Mel bij MNM:


De job is Mel op het lijf geschreven: “Ik heb altijd wel een beetje gestruggled met overseksualiteit. Dat wil zeggen dat ik, zoals veel vrouwen, heel hard nood heb aan seksueel contact met mensen. Als ik dat niet heb, kan ik me daar soms slecht bij voelen."
Daar is Mel nu klaar mee: “Ik heb 5 à 6 jaar lang intensieve therapie gevolgd. Dan heb je een keuze als mens: ga ik mezelf daarvoor blijven haten of ga ik een manier zoeken om daar iets aan te doen.” Mel koos voor de laatste optie. “Mijn job helpt mij daarin. Ik help de klant intimiteit geven die zij zoeken en de klant helpt mij om intimiteit te krijgen. Dat maakt mijn werk zo mooi.”
 
Ze vertelden me dat wanneer een klant het en verliet, de dames vaak slecht praatten over de klanten.
Het vaak dat het kijkers waren. Van zielige personen. Of dat het weer een ontrouwe getrouwde man was.
Dat er ook grote concurrentie is tussen prostituees. Ivm klanten pakken van de andere af.
En dat ze ook nooit een lief zouden hebben die deze daad hebben.
Dit klopt voor een groot deel.
Meeste raamdames die in dezelfde bar werken zijn vriendinnen van elkaar en je hoort vaak geroddel.

Bv als een wagen achter parkeert en de dame kijkt op de camera hoor je al sommige dingen, maar ook erna dat hij bv stonk of vreemd praat of over zijn vrouw klaagt.
Ik moet ook constant horen van de dame die ik bezoek dat het vreemde types zijn, vaak onder invloed en dat ze echt haar verstand op 0 moet zetten om met die kerels te kunnen omgaan.

Bon om ff terug te komen op mijn verhaal, de date was OK maar niet wat ik had verwacht.
ik had liever wat meer de tijd gehad maar zij zag het meer als gewoon iets gaan eten snel voor ze moest werken en dat ze nog wou gaan werken dezelfde avond zei voor mij genoeg.

Erna hebben we eens ruzie gehad omdat ik iets zei over haar werk op Whatsapp en ze flipte omdat ze bij controle door haar telefoon gingen volgens haar.
Die ruzie dan weer bijgelegd en nog eens over een relatie gehad maar ze blijft volhouden dat dit onmogelijk is met haar werk, omdat slaapritme en geen tijd en omdat het verleden waar relaties tijdens de baan haar problemen hebben veroorzaakt.

Ik ga ook niet meer verder proberen want mijn energie is op.
Als iemand met borderline heb ik het ideaalbeeld van een "favoriete persoon" uit elkaar zien breken en dat heeft genoeg opgeleverd.
ik ben sinds december 20kg kwijt, slapen doe ik niet zonder medicatie en elke avond moet ik drinken en wiet roken of ik ben klaar om naar spoed te gaan voor de zelfmoordgedachten.

Ik weet het, lijkt allemaal verdacht voor iemand die zelfs niet wilt, maar helaas is dat het borderline leven.
ik hou nog steeds van haar en zou nog steeds niets liever willen maar de realiteit is kristalhelder, ik wil alleen de realiteit niet accepteren omdat ik nog steeds niet zonder haar kan.

Uiteindelijk heeft dit allemaal weinig met haar job te maken, buiten het feit dat ze daardoor geen relatie wilt, en meer met mijn borderline dus dit zou even goed gebeurd zijn als ze bv tandarts was of verkoopster of wat dan ook.
 
Dit klopt voor een groot deel.
Meeste raamdames die in dezelfde bar werken zijn vriendinnen van elkaar en je hoort vaak geroddel.

Bv als een wagen achter parkeert en de dame kijkt op de camera hoor je al sommige dingen, maar ook erna dat hij bv stonk of vreemd praat of over zijn vrouw klaagt.
Ik moet ook constant horen van de dame die ik bezoek dat het vreemde types zijn, vaak onder invloed en dat ze echt haar verstand op 0 moet zetten om met die kerels te kunnen omgaan.

Bon om ff terug te komen op mijn verhaal, de date was OK maar niet wat ik had verwacht.
ik had liever wat meer de tijd gehad maar zij zag het meer als gewoon iets gaan eten snel voor ze moest werken en dat ze nog wou gaan werken dezelfde avond zei voor mij genoeg.

Erna hebben we eens ruzie gehad omdat ik iets zei over haar werk op Whatsapp en ze flipte omdat ze bij controle door haar telefoon gingen volgens haar.
Die ruzie dan weer bijgelegd en nog eens over een relatie gehad maar ze blijft volhouden dat dit onmogelijk is met haar werk, omdat slaapritme en geen tijd en omdat het verleden waar relaties tijdens de baan haar problemen hebben veroorzaakt.

Ik ga ook niet meer verder proberen want mijn energie is op.
Als iemand met borderline heb ik het ideaalbeeld van een "favoriete persoon" uit elkaar zien breken en dat heeft genoeg opgeleverd.
ik ben sinds december 20kg kwijt, slapen doe ik niet zonder medicatie en elke avond moet ik drinken en wiet roken of ik ben klaar om naar spoed te gaan voor de zelfmoordgedachten.

Ik weet het, lijkt allemaal verdacht voor iemand die zelfs niet wilt, maar helaas is dat het borderline leven.
ik hou nog steeds van haar en zou nog steeds niets liever willen maar de realiteit is kristalhelder, ik wil alleen de realiteit niet accepteren omdat ik nog steeds niet zonder haar kan.

Uiteindelijk heeft dit allemaal weinig met haar job te maken, buiten het feit dat ze daardoor geen relatie wilt, en meer met mijn borderline dus dit zou even goed gebeurd zijn als ze bv tandarts was of verkoopster of wat dan ook.
Ga je dan, denk je, haar nog als klant bezoeken?
Of neem je (zou mijn advies zijn) afstand?
 
Ga je dan, denk je, haar nog als klant bezoeken?
Of neem je (zou mijn advies zijn) afstand?
Ik weet het eigenlijk echt niet.
In de week mijn job kwijt gespeeld hoewel ze mij hadden verzekerd toen ik thuis bleef met depressie dat mijn contract verlengd zou worden.

Ik ben in de nacht van Zaterdag op Zondag bij haar gestopt ( ze wil niet meer whatsappen sinds de ruzie ) en ik zei ik heb het geld niet maar ik moet babbelen en hebben we daar toch 20 min gezeten en heb sigaretten mee gekregen want had geen meer.
Dit was toch een tijdspanne waar ze makkelijk 100 kon verdienen aan iemand anders dus ik voel me ergens in een niemandsland waar ze wel en niet om me geeft.

Als ik nu zou moeten antwoorden dan zou ik zeggen dat ik er uiteindelijk wel eens opnieuw beland, mijn probleem blijft dat ondanks alles ik mijn hart niet aan iemand anders kan of wil geven.
Ze is nog steeds degene in mijn gedachten en degene die ik gewoon doodgraag zou willen vastnemen en de pijn die daarbij komt is vooral savonds en snachts heel zwaar.
Eerlijk gezegd balanceer ik al elke nacht sinds vorige Woensdag op de lijn dat ik in de auto wil stappen en naar spoed wil gaan omdat de pijn groot genoeg is dat ik toch redelijke acute zelfmoordgedachten heb.
 
Eerlijk gezegd balanceer ik al elke nacht sinds vorige Woensdag op de lijn dat ik in de auto wil stappen en naar spoed wil gaan omdat de pijn groot genoeg is dat ik toch redelijke acute zelfmoordgedachten heb.
Ik raad je echt aan (tijdelijk) hulp te zoeken dan.
Fijn dat je het deelt hier, maar ga zeker praten met iemand in je naaste kring of een professional (al dan niet gewoon je huisarts).
 
Ik raad je echt aan (tijdelijk) hulp te zoeken dan.
Fijn dat je het deelt hier, maar ga zeker praten met iemand in je naaste kring of een professional (al dan niet gewoon je huisarts).
Al lang gedaan hoor :)
Zit al sinds eind November aan Venlafaxine en sinds vorige maand ook aan Lithium.

Psychologen en psychiaters zitten gewoon nokvol, al heb ik geen psychiater nodig om te weten dat ik BPD heb.
Zelfs in een straal van 30km vind ik geen met een wachttijd minder dan "meerdere maanden".
Maar bon dat is allemaal off topic.
 
Als ik nu zou moeten antwoorden dan zou ik zeggen dat ik er uiteindelijk wel eens opnieuw beland, mijn probleem blijft dat ondanks alles ik mijn hart niet aan iemand anders kan of wil geven.
Ze is nog steeds degene in mijn gedachten en degene die ik gewoon doodgraag zou willen vastnemen en de pijn die daarbij komt is vooral savonds en snachts heel zwaar.

Ik lees hier in jouw posts (de recente en vroegere) vooral een zeer oprecht en integer verhaal en dito gevoelens.
Heb je het gevoel dat je bij haar (ooit) ook zo oprecht en eerlijk hebt kunnen zijn in het overbrengen van jouw gevoelens? Of werd dit meteen afgeblokt?

Indien je die openheid nog niet als dusdanig hebt kunnen overbrengen, dan zou ik dat toch nog eens proberen.

Heb je daarentegen het gevoel dat je echt wel uw verhaal hebt kunnen doen en zij lijkt daar niet voor open te staan, dan kan je er inderdaad beter voor jezelf een punt achterzetten en dan zou ik die betaalde bezoekjes ook wel laten voor wat ze zijn, zoals @recipe4hate ook al aangaf.
 
Ik denk dat het enige echte goede advies is om het contact met die vrouw voorgoed te verbreken en voor jezelf te zorgen (met medische begeleiding).

Moeilijke noot om te kraken maar komt goed. Succes man!
 
Ik denk dat het enige echte goede advies is om het contact met die vrouw voorgoed te verbreken en voor jezelf te zorgen (met medische begeleiding).

Moeilijke noot om te kraken maar komt goed. Succes man!
Voorgoed is moeilijk, ik denk ook niet dat ik dat kan zolang ik weet dat ze er is.
Maar ik ga inderdaad eerst voor mezelf zorgen, uiteindelijk ooit kom je hier ofwel over en ofwel gaat die toch gewoon terug naar haar thuisland.
Er waren op dat moment geen klanten en ze kon dus tijd vrij maken voor jou 🤷‍♂️ Zo kun je het ook zien natuurlijk.
Kan ook, maar op een nacht van Zaterdag op Zondag rond 3u is die straat nog redelijk levend, heb meer dan een uur moeten wachten tot ze in het raam was, en er waren nog zeker 25 wagens aan het rijden.
Ik lees hier in jouw posts (de recente en vroegere) vooral een zeer oprecht en integer verhaal en dito gevoelens.
Heb je het gevoel dat je bij haar (ooit) ook zo oprecht en eerlijk hebt kunnen zijn in het overbrengen van jouw gevoelens? Of werd dit meteen afgeblokt?

Indien je die openheid nog niet als dusdanig hebt kunnen overbrengen, dan zou ik dat toch nog eens proberen.

Heb je daarentegen het gevoel dat je echt wel uw verhaal hebt kunnen doen en zij lijkt daar niet voor open te staan, dan kan je er inderdaad beter voor jezelf een punt achterzetten en dan zou ik die betaalde bezoekjes ook wel laten voor wat ze zijn, zoals @recipe4hate ook al aangaf.
Ik ben altijd oprecht en eerlijk in mijn gevoelens geweest tov haar maar ik heb altijd wel de indruk gehad dat ze moeilijk kon geloven dat ik verliefd was of dat wat ik voelde echt was.

Ergens heb ik wel altijd de indruk gehad dat ze het altijd wat heeft "weg gezwaaid" alsof je na 1,5 jaar sporadisch contact niet verliefd zou kunnen worden.

Onlangs nog met haar die discussie gehad en ze zei iets in de trend van " als mensen vriendelijk zijn en respect geven doe ik dat ook, ik doe dat met iedereen " en dan zei ze iets van verwarren met verliefdheid.
Maar op de 1 of andere manier kan ze echt niet geloven blijkbaar dat ik oprechte gevoelens heb ontwikkeld.

Ik blijf continu eigenlijk met het gevoel zitten dat ze me ofwel niet wilt geloven op dat gebied of dat ze het niet kan/wilt snappen.
 
Terug
Bovenaan