Dan denk ik dat het probleem is dat de lijn tussen wat 'goede diversiteit' en 'opgelegde diversiteit' is, niet zo duidelijk is voor mij. Alleszins toch niet in de praktijk. Ik ben zelf ook geen fan van prekende media maar dan zijn die ofwel schaars in aantal (en wordt er misschien teveel op gefocust) ofwel pik ik er steeds de goede games en TV series uit.
Mogelijks, en mogelijks wordt het beeld ook versterkt door bepaalde media kanalen.
Het zal er ook vanaf hangen wat je van media coverage, PR en voorafgaande campagnes ziet. Soms is het ook achteraf natuurlijk duidelijk zoals de reflectie van Feig die ik hier een paar pagina's geleden gezet heb.
Maar het onderscheid, voor mij, is duidelijk. Het staat zelfs letterlijk in de post die je gequote hebt. Als een karakter als enige belangrijke eigenschap heeft dat hij tot een bepaalde minderheidsgroep hoort, is het toch overduidelijk dat die er enkel voor die reden inzit?
Ik zal het kaderen met enkele voorbeelden. Over Ghostbusters heb ik al genoeg getypt, ga gewoon wat terug in de thread om te lezen.
De eerste is een combinatie met wat de discussie hier opnieuw opgestart heeft: A Wrinkle in Time (2018):
Voordat de film uitkwam, lag de nadruk in de media op de diversiteit van de cast & crew. Dit zal deels aan de interviewer liggen, maar als je dan naar het red carpet interview kijkt, zie je dat de regisseur ook de nadruk op legt als het belangrijkste. Niet het verhaal (wat de verfilming van een boek uit 1962 is, met in het algemeen goede reviews.
To be fair, kinderboeken reviewen is hit or miss. Genoeg die ook falen. Maar hierbij zat het probleem dieper. Alles aan de film was flets. De dialogen, de cinematografie, de CGI, ...
En dan helpt het natuurlijk niet dat er achteraf zo'n uitspraken gedaan worden als door Brie Larson erover: "I don't need a 40-year-old white dude to tell me what didn't work about A Wrinkle in Time. It wasn't made for him! I want to know what it meant to women of colour, biracial women, to teen women of colour.".
Dan is er eentje die eigenlijk niet nieuw is, maar gewoon spijtig is dat het nog steeds bestaat en op bepaalde plekken meer en meer opduikt. Tokenism.
Als voorbeeld daarvan kan ik eigenlijk een heel netwerk gebruiken want zowat al hun shows lijden eronder: The CW.
Ik heb van de meeste shows maar een paar afleveringen of 1 seizoen max gezien, dus ik weet ook niet hoe de evolutie ervan is. Laten we Supergirl nemen. Haar zus heeft een relatie met de zus van Jimmy Olsen (die in de serie zwart is). Mooi, wordt verteld. Maar daar blijft het ook bij, wordt naar verteld en naar verwezen. Terwijl ze genoeg screentime samen hebben, zijn er geen scenes waar ze zich als koppel gedragen. Dat is erin steken, nekeer over vertellen en dan niks mee doen...
En dan ga ik niet beginnen over 4400, de reboot van The 4400 op The CW. Ik heb het nog niet gezien, omdat ik er zoveel slecht over hoor. Als ik het bekijk, kan ik mijn mening geven. Maar ik denk dat het in het lijstje kan komen.
Dan een heel recent voorbeeld, 1 specifieke scene uit Eternals. Ik zeg het zo omdat ik ook niet akkoord ga met de kritiek dat die slecht was omwille van het erin steken van diversity. Dit was een aaneenschakeling van slechte keuzes en teveel in 1 film willen steken.
Maar toch viel het op bij Phastos. Daar was zoveel mogelijkheid voor backstory en character development, maar dat negeren ze allemaal om er toch maar een scene met zijn partner en kind in te steken. Het intressante wordt dan vervangen door 1 zin en hem een minuut laten wenen. Geen uitleg hoe het zo gekomen, geen uitleg hoe hij van geen hoop in de mensheid teruggekeerd is naar een relatie en vader zijn. Was in mijn ogen een heel opvallende keuze die de film er niet beter op maakte.
Het grootste probleem dat ik hier evenwel zie is dat er, als het slecht geschreven is, er automatisch van uit wordt gegaan wordt dat de onderliggende motivatie het "pushen van een agenda" is. Sterker nog, er wordt zelfs al van uit gegaan nog voor er een seconde beeld te zien is geweest. Louter de aankondiging van een personage of casting van een acteur is al voldoende om een film of serie af te branden als zijnde woke.
Ik zou trouwens durven zeggen dat in films en series waar er een token eendimensionele minority rol in zit, dat die allesbehalve een agenda pushen buiten vinkjes zetten. En dat je op dat soort rollen nog veel meer kritiek ziet vanuit woke-middens (voor zover die bestaan), dan er buiten.
Zie uitleg hierboven, dan snap je hopelijk dat ik het niet zozeer/enkel over tokenism heb (al zit het er soms wel bij) of er vanuitgaan dat het pushen van een agendie niet gegrond is (wat velen bij Eternals deden). In vele gevallen is het overduidelijk als je ook interviews of PR errond ziet.
