Als de beschrijving in de boeken al iets puriteins wordt, heeft discussie weinig zin. Je kan discussiëren in welke mate bepaalde kenmerken essentieel zijn voor een personage en welke niet, een verfilming gaat altijd voor een visueel mooiere versie gaan bijvoorbeeld, en ik ga overigens ook niet Ridley Scott's Gladiator II gaan verdedigen mocht je dat willen.
Als je mordicus wil blijven vasthouden aan details als uiterlijke beschrijvingen van personages, ook wanneer die niet relevant zijn voor hun karakterontwikkeling of het bredere plot, dan is dat puriteins ja. En daar is op zich niets mis mee, ik kan daardoor ook niet kijken naar WoT bijvoorbeeld. Maar als je énkel puriteins bent in het vasthouden aan de letterlijke woorden van de auteur wanneer het gaat om huidskleur, dan moeten we echt niet meer om de pot draaien hé, dan ben je met een racistische bril aan het kijken.
Je kan echter niet ontkennen dat er achter de diversificatie qua huidskleur evenzeer een ideologische agenda schuilgaat, één die niet zo triviaal is als groene versus blauwe ogen.
Bij een fictieve, toverende leerkracht uit de jaren '90, is dat inderdaad niet zo van tel. Bij andere voorbeelden wel. Schermen dat zolang men niet beweert dat om een historisch correcte weergave gaat, dit niet belangrijk is, is at best een zwaktebod, at worst gewoon intellectueel oneerlijk, want uit de context, zelfs al zijn er andere anachronismen of onnauwkeurigheden in de film/serie, pretendeert men van wel.
Voor mij is huidskleur triviaal, dat jij problemen hebt met andere huidskleuren is vooral jouw probleem. Maar goed.
Als de context louter is "onze film speelt zich af in het verleden" zonder dat ze pretenderen historisch accuraat te zijn, dan is huidskleur inderdaad niet relevant. Dan zijn de andere regelrechte fouten en onwaarschijnlijkheden ook niet van tel. Dat valt allemaal onder artistieke vrijheid. Gaan ze beweren dat ze een historisch correcte weergave brengen, dan zal ik ook de eerste zijn om die historische desinformatie aan te kaarten.
Maar nogmaals, de aanwezigheid van diversiteit in historische films is vaak veel minder onwaarschijnlijk dan wat jij als leek beseft, terwijl die films vol zitten met zaken die veel onwaarschijnlijker zijn, of met zaken waarvan we uit historisch onderzoek perfect weten dat ze compleet foute voorstellingen zijn van die periode en die de mythevorming en broodje-aap verhalen in stand houden. Maar toch is alleen huidskleur een majeur probleem voor jou. Dat is hypocriet, maar dat verraadt ook weer die racistische bril waarmee je naar media kijkt.
Jij gebruik veel te graag het woordje desinformatie voor iemand die zelf graag halve waarheden en hele leugens verkoopt.
In dit topic is al herhaaldelijk met bronnen en feiten aangetoond hoe alt-right en anti-woke in hun cultuuroorlog gebruik maken van desinformatie om organisaties en acteurs zwart te maken en te boycotten. Zie de hetze rond Kathleen Kennedy, zie die rond Brie Larson.
Ik gebruik die term wanneer ze terecht is, en wanneer ik het kan aantonen. Als je mij wil beschuldigen van het herhaaldelijk verspreiden van halve waarheden en hele leugens, kan je dat maar beter hard maken, anders ben je gewoon op de man aan het spelen.
Geen self-fulfilling prophecies hier, ik heb meerdere van de series/films/franchises wiens teloorgang in moderne adaptaties ik bekritiseer en betreur een eerlijke kans gegeven.
Van de laatste seizoenen van Doctor Who tot zelfs het eerste seizoen van Rings of Power. Ik ben echter niet selectief blind voor trends en patronen.
Vergeef me dat ik inderdaad geef om m'n favoriete SciFi serie uit het verleden en/of spaarzaam met m'n budget voor de cinéma omga.
Je gelooft toch zelf niet dat je na maanden aan rants voorafgaande de release van een film of serie effectief onbevangen voor het scherm gaat zitten?
Naar mijn aanvoelen ben je net wel heel erg duidelijk selectief blind. Ja, er is meer diversiteit in multimedia. Proficiat, goed opgemerkt. Niemand die dat ontkent hé. Maar jij gaat vervolgens het lagere niveau van die media quasi volledig dáár aan gaan wijten. Terwijl bij quasi alle voorbeelden die je kan noemen de toevoeging van diversiteit nauwelijks een druppel in de oceaan in verandering is ten opzichte van het bronmateriaal, en dat er meestal gewoon een algemeen probleem is met de kwaliteit van de scripts, dialogen of productiekwaliteit. Ik vond de nieuwe SW-trilogie ook absolute bagger, maar Rey was daar wel het minste probleem. Rings of Power gaat als een razende olifant door Tolkiens porseleinwinkel, en lijkt net als WoT meer op slechte fanfictie (al evolueren beiden nu wel naar acceptabele fantasyseries voor wie het bronmateriaal kan vergeten). Om dan toch steevast diversiteit als grote boosdoener op te werpen, tja, dan ben je gewoon van kwade zin en ben je gewoon bezig met je politieke agenda te pushen.
Ook bij Dr. Who hé, het kan zijn dat de productielevels niet meer zijn wat ze ooit geweest zijn, maar die show krijgt al haar hele bestaansgeschiedenis de kritiek die jij nu hebt. The Spectator klaagde in 1973 al over de politieke boodschappen in de show:
https://archive.spectator.co.uk/article/26th-may-1973/4/dr-whos-politics
Met Star Trek hetzelfde, al quasi van de start progressief en moraliserend. Ik heb de eerste seizoenen van Discovery gezien, en daar is het toegegeven heel on the nose, maar subtiliteit en realistische dialogen of geloofwaardige plotlijnen ontbreken daar in het algemeen. Maar als we het internet mogen geloven is het toch echt woke waarom de serie niet het niveau van de vorige in het universum niet haalt. Terwijl die evengoed in hun tijd het predikaat van politiek correct kregen.
.
