"Quiet quitting" op de werkvloer

Het blijft mij verwonderen dat productiviteit in vele bedrijven nog steeds in hoofdzaak gemeten wordt in "aantal gewerkte uren". Of dat diegene met de meeste lopende "projectjes" gezien wordt als de beste werknemer, want zie die eens hard werken en druk zijn.

Voor mij persoonlijk zijn er een aantal simpele regels:
- Zorg dat je beschikbaar/bereikbaar bent tijdens de uren van je contract.
- Zorg dat je je werk kan indelen in verschillende prioriteiten zodat je niet systematisch meer uren moet kloppen dan je contract. Anders gesteld: als je niet genoeg tijd hebt doe je gewoon de low priority dingen niet en praat erover met uw baas.
- Zorg dat het werk dat je doet wat impact heeft op "uw business", en niemand gaat klagen.

Bij vele multinationals is het bijna schrijnend hoe (vaak zinloos) werk gecreëerd wordt om de illusie van productiviteit naar hoger management te creëren en/of "visibiliteit" te geven. Van de 100 projectjes die worden opgestart zijn er misschien 30 die worden afgerond en misschien 5-10 die echt waardevol zijn voor de onderneming. Altijd een beetje cynisch wanneer je dan 1u verliest aan een "kick-off meeting" van iets waarvan je weet dat het na 3 maanden een stille dood gaat sterven.

Dat hangt toch allemaal echt af van de functie die je uitoefent? Een kaderlid met €6800 bruto die aan quiet quitting doet is toch een heel ander gegeven van een backoffice contractbeheerder die om 17u de laptop toegooit en naar huis vertrekt?

Zelfs bij die hogere functies kan je je imho afvragen hoe zinvol het is dat ze 50-60u per week werken. Misschien moeten ze beter leren delegeren dan :)

Pas op, er zijn mensen die gewoon uit passie makkelijk 60u werken en daar geen problemen mee hebben, en die tijd ook zinvol & productief kunnen besteden. Dat zijn meestal de echt straffe GM's/CEO's. Maar die zijn dun bezaaid hoor, ik zou het niet kunnen, mijn familie en hobby's zijn me daar veel te dierbaar voor.
 
Ik heb zo bij mijn eerste werkgever eens een promotie misgelopen omdat ze mij niet vaak op de bureau zagen bij hun "Knowledge Sharing"-sessies (natuurlijk buiten de werkuren he...)
Ik heb toen heel duidelijk gemaakt dat mijn werkdag zich aan de andere kant van het land bevindt, dat ik nooit op tijd daar kan geraken en dat ze mij ook niet betalen om daar te zijn.
Dan krijg je zo'n schapenantwoord als "jamaar, die knowledge sharing sessies zijn er voor uzelf he, daar kunt ge bijleren. Ge zou blij moeten zijn dat wij dat organiseren!".
Ahja? Waarom vindt gij dan dat ik er moet zijn, en kan ik dat niet zelf beslissen?

Trouwens een mooi voorbeeld van de "flexibiliteit" in veel van die bedrijven. Ik weet een hele hoop bedrijven die een 39u contract hebben, maar al hun werknemers vragen om 40u te werken. Is dat dan "quiet exploiting"?
 
Voor mij persoonlijk is 8 uur werken ook gewoon het maximum dat ik productief kan werken, zeker op dagen dat ik met wat complexere zaken bezig ben, zonder al te veel meetings en afleiding tussenin. Ik kan dan gerust nog een uur langen op m'n bureau gaan zitten, maar dat levert voor het bedrijf volgens mij niks extra op.
 
Voor mij persoonlijk is 8 uur werken ook gewoon het maximum dat ik productief kan werken, zeker op dagen dat ik met wat complexere zaken bezig ben, zonder al te veel meetings en afleiding tussenin. Ik kan dan gerust nog een uur langen op m'n bureau gaan zitten, maar dat levert voor het bedrijf volgens mij niks extra op.
8 uur lang "productief" zijn is onmogelijk voor sommige functies, denk ik.

Enfin, weer 30 seconden kwijt. :unsure:
 
Als ik dit soort topics lees ben ik blij dat ik enkele jaren geleden zelfstandig geworden ben. Ik had ook meer dan genoeg van pakweg de big 4 mentaliteit waar je wordt uitgeknepen als een citroen om dan 2000 euro bruto bonus te krijgen en waar enkel je enkel billable overuren kon boeken. Vanuit een standpunt van de werknemer maakt dat geen bal uit of dat uur nu billable of niet is. Nu werk ik meer uren dan vroeger maar ik kan mijn zoontje elke dag van school ophalen en afhalen en elke extra effort word ik wel voor gecompenseerd door beter resultaat.
 
Voor mijn part het volgende:

Geen problemen met mensen die van 9 tot 5 werken. Maar je presteert ook daarin en je doet wat je oplegt. Heb helaas genoeg mensen moeten laten gaan die eerst goed werken zo en dan komen ze stipt om 09u binnen, gaan koffietje halen, even op de pot, en effectief om 10u beginnen ze achter de bureau. Dan even bij de hardwerkende gaan hangen, babbelen tot lullen, om dan te merken dat klanten bellen met een toon van "waar is mijn offerte". Dan zijn ze op hun tenen getrapt uiteraard.

Ikzelf werk 24/7 :help:
 
Trouwens een mooi voorbeeld van de "flexibiliteit" in veel van die bedrijven. Ik weet een hele hoop bedrijven die een 39u contract hebben, maar al hun werknemers vragen om 40u te werken. Is dat dan "quiet exploiting"?

Zo 39 uur contracten vind ik altijd zever. De meeste werken gewoon 40 uur (of meer) maar ze krijgen wel maar 6 dagen inhaalrust....
 
De HLN artikels doen volledig afbreuk aan de echte betekenis van deze "nieuwe" term. Quiet Quitting is psychologisch deels tot volledig afhaken van uw werk en dat kan zich uiten in uw job niet meer volledig of naar behoren doen, dit kan zowel tot uiting komen of verborgen gebeuren.

Wat HLN beschrijft metname "gewoon je werk doen" is eigenlijk de basis in de arbeidsrelatie en kan dus niet gezien worden als er psychologisch de brui aan geven. Er zou massaal moeten gereageerd worden via "recht van antwoord" want dit lijkt precies geschreven door een elitegroepje kapitalisten die werknemers wil beginnen uitbuiten.

Minder doen dan verwacht

Zulke mensen zijn er altijd geweest hoor, post COVID zijn er misschien wat mensen toegetreden tot dat groepje die dat vroeger niet deden, anderzijds zijn er ook velen die COVID spuugzat zijn en er een extra lap op geven... Ik merk er in onze Finance organisatie (200 FTE) toch geen toename van mensen die minder doen dan van wat hun verwacht wordt. Het is aan de leidinggevenden om structurele underperformers op niveau te krijgen of er gepaste actie aan te geven.

Meer doen dan verwacht

Sporadisch de extra mile gaan op je werk kan over gediscussieerd worden of dat verwacht mag worden, jaag je op een promotie of krijg je in ruil door je werkgever ook wat extra wederdiensten "quid pro quo" kan men argumenteren dat dit onderdeel uitmaakt van de job.

Zit je in een job of sector waar je geen uitzicht hebt op promoties of opslag, je job in een keurslijf gegoten is en/of je aan een laag salaris werkt dan is gewoon uw werk doen niets meer niets minder gewoon de norm.

Ga je daarna nog meer doen dan wat van je verwacht wordt is dat een eigen keuze en moet ieder voor zich maar uitmaken of die dat kosteloos wilt doen, dat mag nooit de norm zijn. Zelfs niet in een krappe arbeidsmarkt ... want dan gaan we terug naar de jaren 1800...


Het enige wat je kan stellen is dat mensen hierin meer geschoold zijn dan vroeger en minder naïef ... dat heeft dus geen reet te maken met Quiet Quitting... Fuck Marc Coppens, riooljournalist.
 
Ik doe mijn werk graag en ben gemotiveerd.
Op de werkvloer merk ik soms bij collega's die meer aanleunen naar "het minimum" doen, zeker als ze al niet 100% tevreden zijn van hun werk(gever).
Werk jij dan bewust overuren zonder daarvoor betaald te worden omdat je graag je werk doet ? Indien je gecompenseerd bent voor de overuren zie ik geen probleem. Maar zeggen dat mensen het minimum doen omdat ze 'maar' 8u/dag werken ?
Het is niet omdat mensen 2-3u overuren kloppen dat die even productief zijn in die overuren.
 
De HLN artikels doen volledig afbreuk aan de echte betekenis van deze "nieuwe" term. Quiet Quitting is psychologisch deels tot volledig afhaken van uw werk en dat kan zich uiten in uw job niet meer volledig of naar behoren doen, dit kan zowel tot uiting komen of verborgen gebeuren.

Wat HLN beschrijft metname "gewoon je werk doen" is eigenlijk de basis in de arbeidsrelatie en kan dus niet gezien worden als er psychologisch de brui aan geven. Er zou massaal moeten gereageerd worden via "recht van antwoord" want dit lijkt precies geschreven door een elitegroepje kapitalisten die werknemers wil beginnen uitbuiten.

Minder doen dan verwacht

Zulke mensen zijn er altijd geweest hoor, post COVID zijn er misschien wat mensen toegetreden tot dat groepje die dat vroeger niet deden, anderzijds zijn er ook velen die COVID spuugzat zijn en er een extra lap op geven... Ik merk er in onze Finance organisatie (200 FTE) toch geen toename van mensen die minder doen dan van wat hun verwacht wordt. Het is aan de leidinggevenden om structurele underperformers op niveau te krijgen of er gepaste actie aan te geven.

Meer doen dan verwacht

Sporadisch de extra mile gaan op je werk kan over gediscussieerd worden of dat verwacht mag worden, jaag je op een promotie of krijg je in ruil door je werkgever ook wat extra wederdiensten "quid pro quo" kan men argumenteren dat dit onderdeel uitmaakt van de job.

Zit je in een job of sector waar je geen uitzicht hebt op promoties of opslag, je job in een keurslijf gegoten is en/of je aan een laag salaris werkt dan is gewoon uw werk doen niets meer niets minder gewoon de norm.

Ga je daarna nog meer doen dan wat van je verwacht wordt is dat een eigen keuze en moet ieder voor zich maar uitmaken of die dat kosteloos wilt doen, dat mag nooit de norm zijn. Zelfs niet in een krappe arbeidsmarkt ... want dan gaan we terug naar de jaren 1800...


Het enige wat je kan stellen is dat mensen hierin meer geschoold zijn dan vroeger en minder naïef ... dat heeft dus geen reet te maken met Quiet Quitting... Fuck Marc Coppens, riooljournalist.
Neen, dat is wat jij er van maakt

Dit zegt wikipedia
The philosophy of quiet quitting is not abruptly leaving a job but doing exactly what the job requires, no more no less.[2] The main objective of this mindset is avoiding occupational burnout and paying more attention to one's mental health and personal well-being.[1]
 
Neen, dat is wat jij er van maakt

Dit zegt wikipedia
The philosophy of quiet quitting is not abruptly leaving a job but doing exactly what the job requires, no more no less.[2] The main objective of this mindset is avoiding occupational burnout and paying more attention to one's mental health and personal well-being.[1]
Dan is de term toch serieus slecht gekozen.
Exact uw uren/taken doen zonder iets meer is niet "rustig stoppen". Dat is gewoon "quiet working".
 
Dan is de term toch serieus slecht gekozen.
Exact uw uren/taken doen zonder iets meer is niet "rustig stoppen". Dat is gewoon "quiet working".
Het is een engelstalige term, dus mogelijks Amerikaanse afkomst. Daar is de mentaliteit daarrond wel hélemaal anders...
 
En dat wordt dan als negatief afgeschilderd :laugh: In tijden waarin burn-out en depressie hoogtij vieren.
Wie zegt dat dat negatief is? Wat jij aanduidt zou negatief kunnen zijn voor de werkgever (wanneer door meer aandacht aan hun mentale gezondheid te schenken totaal niet productief meer zou zijn voor de werkgever)
Er is een belangrijker tekst uit die definitie
doing exactly what the job requires, no more no less.
Je doet dus waar je voor betaald wordt. Dus ik zie er echt geen probleem in.
 
Ik had aan de receptie vroeger een collega die na de 8 uren shift niet uitklokte en verdween ‘ik ga dit gaan tellen’ ‘ik ga dat nog even schoonmaken’ en zo elke dag makkelijk twaalf uren klokte. Wat publiek geheim was onder de collega’s was dat ze weliswaar een half uur telde of poetste maar dan drie uur in de nog gesloten bar verdween en zich een maaltijd maakte in de keuken terwijl ze instagram up to date hield. Maar met een baas die niks tegen haar wou horen was er weinig aan te doen. Ze heeft op haar 21 een huisje kunnen kopen met al die ‘geklopte’ uren. De anderen onder ons vlogen van de pc bijna midden een email omdat overuren te veel gedaan werden (door ene persoon :( ) dus dan had je van de vier receptionisten inderdaad drie die gewoon het minimum deden op hun acht uren.
 
Ergens toch blij dat ik hiermee niet geconfronteerd word. Op ons (advocaten)kantoor werkt iedereen gewoon om de job gedaan te krijgen. Betekent dat 4 uur op een dag werken, of 12 uur op een dag: allemaal gelijk. Ik denk dus meer in mijn dagtaken/dossiers afwerken dan mijn uren kloppen op dagbasis.

Dat vind ik toch ergens een luxe, aangezien ik (sedert ik werk) nog nooit op mijn horloge heb moeten kijken om 17 uur oid af te wachten. Anderzijds natuurlijk een mes dat langs twee kanten snijdt, dat spreekt voor zich.

Destijds genoeg vakantiejobs gedaan, waar ik uiteraard wel veelvuldig de seconden heb afgeteld: vuilnisophaler, werken in de supermarkt, in de Volvofabriek,... Ik kan mij dus in bepaalde jobs wel het 'quiet quitting' concept voorstellen en zou in dezelfde situatie ongetwijfeld hetzelfde doen. Zeker het voorbeeld in het artikel van schoonmaakmedewerkers is imo toch echt tenenkrullend. Dat zijn nu toch echt belachelijke/onrealistische verwachtingen van die eigenaar?
 
Wie zegt dat dat negatief is? Wat jij aanduidt zou negatief kunnen zijn voor de werkgever (wanneer door meer aandacht aan hun mentale gezondheid te schenken totaal niet productief meer zou zijn voor de werkgever)
Er is een belangrijker tekst uit die definitie

Je doet dus waar je voor betaald wordt. Dus ik zie er echt geen probleem in.
Ik zie er ook geen probleem in, maar de werkgevers blijkbaar wel. In het HLN artikel.
 
Terug
Bovenaan