In Wallonië is tewerkstellingsgraad gewoon extreem laag en dat ligt niet aan het aantal te werken uren maar alles met hun eigen erbarmelijke beleid
Dat heeft verschillende redenen hoor. Naast de gekende en door jou geclaimde zaken zoals 'erbarmelijk beleid", is er ook het feit dat:
- platteland scoort gemiddeld altijd véél slechter qua tewerkstellingsgraad dan verstedelijkt gebied (ik zeg bewust niet steden), overal in Europa. Wallonië heeft nauwelijks grote stedelijke regio's en veel minder verstedelijking. Grotere afstanden = minder kans op tewerkstelling.
- er zijn véél meer jongeren in Wallonië tov Vlaanderen. In de leeftijdscategorie 18-22 (studenten/jeugdige werklozen) heb je 33% Walen, tov slechts 31% bij de 50-jarigen. In Vlaanderen net het omgekeerde: 55% bij de 18-22 jarigen en 60% bij de 50-jarigen. Zo'n dingen maken een groot verschil, omdat de tewerkstellingskansen daar helemaal anders liggen.
- Hun zuid-westgrens heeft nauwelijks tewerkstellingskansen, terwijl onze noordelijke grens volop tewerkstelling mogelijk maakt (Eindhoven, Maastricht, ...) en er daar geen taalbarriere is (Wat Walloniê dan weer wel heeft met Duitsland, minder met Luxemburg waar de mobiliteit wel ok is). .
- Een groot stuk van ons stedelijk gebied heeft Brussel als hub: mensen wonen in Vlaanderen, maar werken in Brussel. Werklozen in de rand van Brussel kunnen daar niet blijven wonen (onbetaalbaar/laag aanbod van kleine woningen), maar trekken binnen Brussel (waar gemeentes zoals Anderlecht nog betaalbaar zijn, ik spreek natuurlijk niet over de Woluwe's/Ukkel).
- Meer afhankelijkheid van piektoerisme (weinig mensen die in de wintermaanden de ardennen doen), terwijl Vlaanderne door de steden meer continu toeristen hebben. Automatisch daardoor meer werkloosheid/lagere tewerkstellingsgraad
En voor alle duidelijkheid: néé, dit wil niet zeggen dat ik Vlaanderen en Wallonië inherent gelijk zie. Wel dat de verschillen niet enkel door erbarmelijk beleid komen.
