Papa's die niet met kinderen om kunnen gaan

Even hier op inpikken:
Diepvries-groenten zijn even gezond als vers. Diepvries maaltijden (absoluut) niet.
Ultraprocessed eten (al uw kant-en-klare dingen) geven een verhoogd risico op diabetes, hart-en vaatziektes, ... én allerhande voedingstekorten natuurlijk.
Gezien Janus zijn meningen over Gaza denk ik niet dat hij voedingstekorten als problematisch ziet tout cours. (flauw grapje en ongemeend, het lag gewoon te voor de hand)

Ik zou de specifieke maaltijddienst moeten bekijken die hij gebruikt, want er zullen wel sterke gradaties in kwaliteit zijn. Eten koken is zoiets basaal menselijks dat het ook gewoon intuitief moeilijk is om toe te geven dat daar vandaag niet altijd even harde nood meer toe is, dus ik wil niet niet per se meestappen in een veroordelende reflex daarover. Als je oprecht niet geïnteresseerd bent in koken is dat wsl een legitieme optie, maar dan moet je volgens mij wel goed de dienst selecteren en het zal wsl niet zo goedkoop zijn als je het écht gezond én lekker wilt.

Ik baal soms eerlijk gezegd ook wel hoeveel tijd wij als gezin daar in steken, maar ik heb leren houden van het proces. Het absoluut grappigste aan zelf lekker leren koken is dat het bij kinderen quasi 0 effect heeft. Je mag nog de lekkerste smeuige pastasaus maken, die duiveltjes willen toch liever gewoon pasta zonder saus met een balletje vlees, en één lepel groente als je chance hebt. Liefst ook allemaal ongemengd naast elkaar.

Wat ik de laatste jaren heb leren beseffen is dat de manier waarop velen van ons leren koken is simpelweg hoe kleine kinderen het liefst van al eten. Vleesje-groentje-patatje, liefst zo weinig kruiden en zo droog mogelijk, mooi naast elkaar in een driehoek op een bord. Waarschijnlijk zijn veel mensen zo beginnen koken doordat dat het enige was wat hun kinderen van jongs af aan wilden binnenspelen, en is dat zodanig geïnternaliseerd geraakt dat ze zo zijn blijven koken ook als die kinderen ondertussen groot geworden zijn.
 
Laatst bewerkt:
Dat dus. Mijn moeder was een huisvrouw, kookte elke dag vers en ze deed dat goed en ze deed dat ook graag. Het was wel meer de typische vlaamse keuken, maar toch ook wat andere gerechten, zoals chili con carne of zo. Geen haute cuisine, maar goed en gevarieerd genoeg. Maar ik heb daar nooit de interesse door ontwikkeld om te koken. Buiten ne keer meehelpen bij het draaien van de ballekes voor in de soep of een eitje breken en bakken (jaja, in die volgorde, dat heeft ze me wel geleerd), denk ik niet dat ik echt veel mee geholpen heb.
Zodra ik alleen ging wonen, moest ik wel koken en dan heb ik een paar dingeskes geleerd die ik graag eet, zoals spaghetti bolognaise (allez, eigen variant dan toch). En een patat koken, ne saucisse bakken en daar wat appelmoes bij doen of boontjes in tomatensaus is nu ook geen rocket science. Maar voor de rest ben ik er gewoon slecht in, deels omdat het me ook niet interesseert. Dat ik mijn moeder elke dag heb zien koken, heeft daar niets aan veranderd.
Ge hebt niet alles 100% in de hand, maar de tijden zijn ook wel wat veranderd he. Ik stond ook nooit mee in de keuken, en ik kon ook totaal niet koken toen ik afgestudeerd was. Het is pas toen ik ben gaan samenwonen met vrienden (10 jaar lang) en wij samen een huishouden gingen runnen waarbij het ook wel de bedoeling was dat iedereen zijn steentje bijdraagt dat ik mij er mee ben gaan bezighouden.

Ik vind het jammer dat ik er pas later mee begonnen ben en dat ik er vroeger geen interesse voor had, want mijne pa die kon voor 25 man eten op tafel zetten zonder te zweten. Ik had er wel wat van kunnen opsteken door gewoon mee te draaien in de keuken ipv te zitten gamen. Ik kan nu echt wel mijne frigo opentrekken en altijd iets lekkers tevoorschijn toveren op basis van wat er in ligt en de staples die ik in huis heb, maar er zijn limieten.

Mijn dochter die schuift gewoon al een jaar aan met de leertoren aan het aanrecht terwijl ik ben aan het koken, en ik laat die altijd 'meehelpen'. Ik maak het wel plezant door ondertussen muziek op te zetten, te dansen, haar dingen te laten proeven, etc maar ge hebt wel echt ne hele grote invloed als ouder op wat uw kinderen wel/niet interessant gaan vinden. Zo doe ik dat met heel veel zaken. Meestal betrek ik haar gewoon bij wat ik zelf ben aan het doen en probeer ik daar iets leuks van te maken. Alles kan een spel zijn voor een kind: de tafel dekken (kiezen welk bordje ze wil, kaarsje aansteken), afwassen (pletsen in het water), koken (overdreven doen terwijl ik een patat in twee snij en haar de helften in de pot laten doen), koffie zetten (schepjes koffie in het machien doen en ondertussen tellen bij elk schepje), etc etc etc. Mijn ervaring terzake is het hebben van 1 kind, goed mogelijk dat het met een ander kind niet gewerkt had of dat het over 6 maanden heel anders is, maar voorlopig bolt het als een trein.

Op die manier kan ik mij moeilijk inbeelden dat mijn kind op haar 18e niet gaat weten hoe ze voor zichzelf moet zorgen eerlijk gezegd, maar stay tuned zou ik zeggen. Het is alleszins wel echt mijn bedoeling van er werk van te maken dat ze veel zelfstandiger gaat zijn dan ik zelf was op mijn 18 jaar. Nu ja, ik ga wel meer dingen anders doen: mijn kind kijkt ook (quasi) geen tv, ik ga mij ook niet spoeien om een gameconsole in huis te halen etc.
 
Laatst bewerkt:
Maar wat vlees en groentjes koken of een steak bakken, is dat teveel gevraagd?
Uiteraard niet.. maar neem iemand met normaal verstandelijke vermogen en vraag die om dat te doen en die kan dat doen. Zonder wat voor leerproces dan ook. We moeten nu niet doen alsof je uw kind 10 jaar moet leren om zoiets te doen.

Mensen die zeggen dat ze niet kunnen koken is imo BS, zeg dan gewoon dat je het niet wil doen.
 
Ik heb nooit goesting gehad om mij te verdiepen in koken, dat is echt niets voor mij. Mijn vrouw kookt ook het meeste hier thuis. Maar ik kan wel genoeg, gevarieerde, basisgerechten op tafel toveren. Dat is toch wel een minimum dat verwacht kan worden?
 
Gezien Janus zijn meningen over Gaza denk ik niet dat hij voedingstekorten als problematisch ziet tout cours. (flauw grapje en ongemeend, het lag gewoon te voor de hand)

Ik zou de specifieke maaltijddienst moeten bekijken die hij gebruikt, want er zullen wel sterke gradaties in kwaliteit zijn. Eten koken is zoiets basaal menselijks dat het ook gewoon intuitief moeilijk is om toe te geven dat daar vandaag niet altijd even harde nood meer toe is, dus ik wil niet niet per se meestappen in een veroordelende reflex daarover. Als je oprecht niet geïnteresseerd bent in koken is dat wsl een legitieme optie, maar dan moet je volgens mij wel goed de dienst selecteren en het zal wsl niet zo goedkoop zijn als je het écht gezond én lekker wilt.
Wij hebben hier thuis al (met de nodige kortingen) gebruik gemaakt van deze service https://labrigadedevero.com/
Als je weet dat het een drukke werkweek zal worden, gewoon even +10 deftige maaltijden in je frigo steken die thuis geleverd worden en die je eenvoudig in de microgolf opwarmt. Gigantische tijdsbesparing tov naar de supermarkt en iedere dag gaan koken.
Maar dit soort weken zijn wel vrij uitzonderlijk. Pakweg 2/3 weken per jaar ofzo. De rest van de tijd koken wij. En net zoals @derp betrekken wij onze dochter daar regelmatig in, tomaten wassen, eitje pellen,... Ook haar bord zet ze achteraf in de vaatwas.
Maar dat is eerder omdat ze dat leuk vindt. Als ze toevallig op die moment kleurboeken wilt inkleuren, natuurlijk be my guest dochter.
Als ze een slechte dag heeft en alles is neen, dan zet ik ze een halfuur voor de TV zodat ik 'rustig' iets in elkaar flans.

Toen ik klein was, kookte mijn ma iedere dag. Ik had altijd soep, hoofdmaaltijd en dessert. Vaak alledrie homemade. Ze werkte thuis als onthaalmoeder dus kon zich daarmee bezig houden. Mijn pa kwam dan thuis om 7u en zette zijn beentjes onder tafel voor de 3 gangen en daarna de beentjes op de salontafel met een pintje. Dat waren nogal eens tijden voor de papa's.

Doordat ik jarenlang alleen homemade maaltijden kreeg, nu nog altijd een degout van groenten in blik en fast food.
 
Uiteraard niet.. maar neem iemand met normaal verstandelijke vermogen en vraag die om dat te doen en die kan dat doen. Zonder wat voor leerproces dan ook. We moeten nu niet doen alsof je uw kind 10 jaar moet leren om zoiets te doen.

Mensen die zeggen dat ze niet kunnen koken is imo BS, zeg dan gewoon dat je het niet wil doen.
het is geen BS. Ik kan het echt niet. Het is niet omdat iets simpel is voor u, dat het daarvoor ook eenvoudig is voor anderen.

Wij koken hier zowat om de beurten en meestal zijn dat gewoon boxen. Ik moet die instructies elke keer weer opnieuw lezen, ook al heb ik die box al 10X klaar gemaakt en dan nog slaag ik er soms in om het mis te doen.
Onlangs ook: zo'n mix voor deeg voor appeltaart in huis gehaald en ik had er echt goesting in om dat te maken. Dat is enkel de instructies volgen, denk je dan. Wel, zelfs dat is me dus niet gelukt.
Sommige zaken zullen me lukken, andere niet, zelfs al wil ik het echt doen. Ergens in het proces doe ik dan een foute handeling (of gewoon een domme) en het is om zeep. Het is dus echt gewoon niet aan mij gegeven, zelfs niet met instructies erbij.
 
het is geen BS. Ik kan het echt niet. Het is niet omdat iets simpel is voor u, dat het daarvoor ook eenvoudig is voor anderen.

Wij koken hier zowat om de beurten en meestal zijn dat gewoon boxen. Ik moet die instructies elke keer weer opnieuw lezen, ook al heb ik die box al 10X klaar gemaakt en dan nog slaag ik er soms in om het mis te doen.
Onlangs ook: zo'n mix voor deeg voor appeltaart in huis gehaald en ik had er echt goesting in om dat te maken. Dat is enkel de instructies volgen, denk je dan. Wel, zelfs dat is me dus niet gelukt.
Sommige zaken zullen me lukken, andere niet, zelfs al wil ik het echt doen. Ergens in het proces doe ik dan een foute handeling (of gewoon een domme) en het is om zeep. Het is dus echt gewoon niet aan mij gegeven, zelfs niet met instructies erbij.

Hij had het natuurlijk wel over groentjes koken en vlees bakken, meer dan op tijd en stond het vleesje omdraaien en het vuur op tijd afzetten, zodat er niks aanbrandt, is dat niet.

Een appeeltaart in mekaar flansen, zelfs mét instructies, is toch nog wat anders.
 
het is geen BS. Ik kan het echt niet. Het is niet omdat iets simpel is voor u, dat het daarvoor ook eenvoudig is voor anderen.

Het is iets dat je gewoon kan leren.. desnoods een eenpansgerecht of een wokgerecht.. Hoe moeilijk is een AVGeetje?
Met wat uitleg… hoezo lukt het dan niet?
 
Het is iets dat je gewoon kan leren.. desnoods een eenpansgerecht of een wokgerecht.. Hoe moeilijk is een AVGeetje?
Met wat uitleg… hoezo lukt het dan niet?
Iedereen zijn talenten zullen anders liggen. Het gaat hier nu om @Tonerider die niet kan koken ook al wil hij het leren (en daar heeft hij al bewijs van geleverd hier :unsure: ), maar je hebt mensen die na 10 jaar leren nog niet kunnen autorijden, of die geen andere taal kunnen aanleren, of die wiskundige formules op geen enkele manier aangeleerd krijgen. Die mensen gaan ook "enfin, hoe moeilijk kan het zijn?" beu gehoord zijn, terwijl het net hetzelfde is.
Leer mij bijvoorbeeld haken of breien en binnen 25 jaar heb ik mss 10 steken juist. Mijn meme zou ook zeggen: "hoezo lukt dat nu niet?", want voor haar was dat een makkie.
 
maar je hebt mensen die na 10 jaar leren nog niet kunnen autorijden, of die geen andere taal kunnen aanleren, of die wiskundige formules op geen enkele manier aangeleerd krijgen. Die mensen gaan ook "enfin, hoe moeilijk kan het zijn?" beu gehoord zijn, terwijl het net hetzelfde is.
Maar als je daar nog spreekt over gewoon verstandelijk vermogen, wat vaak niet zo is, zal er wel iets aan de hand zijn genre dyscalculie ofzo lijkt me. Of men probeert niet zo hard als men laat uitschijnen, ik denk dat het veelal dat is hoor: hoeveel herhalingen van een bepaald gerecht werden geprobeerd (of hoeveel uur werd oprecht geïnvesteerd in eender wat)?

Het gaat hier over een pot of pan op het vuur zetten uiteindelijk. Daartegen is met een wagen rijden toch complexer lijkt me.
 
Maar als je daar nog spreekt over gewoon verstandelijk vermogen, wat vaak niet zo is, zal er wel iets aan de hand zijn genre dyscalculie ofzo lijkt me. Of men probeert niet zo hard als men laat uitschijnen, ik denk dat het veelal dat is hoor: hoeveel herhalingen van een bepaald gerecht werden geprobeerd (of hoeveel uur werd oprecht geïnvesteerd in eender wat)?

Het gaat hier over een pot of pan op het vuur zetten uiteindelijk. Daartegen is met een wagen rijden toch complexer lijkt me.
Dit toch vooral het. Toen ik alleen ging wonen had ik 0 ervaring met koken. Ik was vrij verwend thuis, dus moest niet te veel doen en had nog maar ene keer spaghetti gekookt. Dat was als uitprobeersel omdat ik alleen ging wonen. Die was niet eens zoals ik wou, maar ook niet mislukt. Toen ik uiteindelijk alleen woonde ging ik aardappelen koken. Ma zei "water laten koken en dan 20 minuten". Die aardappelen waren dus nog niet gaar. Ik liet dus het water koken en gooide dan de koude aardappelen erin en zet de timer op 20 minuten ipv te wachten tot het water opnieuw kookte. Daarna mislukt het nooit meer. Groeten is eigenlijk gewoon hetzelfde of als je puree maakt met groenten, dan gooi je alles in 1 pot. Basic koken kan echt iedereen. Het niet willen of niet leuk vinden is een andere discussie.
 
Toen onze kinderen nog baby's waren heb ik toch ook een zware periode gehad. Ik had dat totaal onderschat. De deur achter je toetrekken en gaan waar je wilt stopt. Heel weinig slaap, ALLES inplannen, veel meer beginnen communiceren met je partner. Bepaalde zaken opofferen. Sociaal leven even on hold. Enz.

Vooral het chronisch slaapterkort was een hel.
 
Toen onze kinderen nog baby's waren heb ik toch ook een zware periode gehad. Ik had dat totaal onderschat. De deur achter je toetrekken en gaan waar je wilt stopt. Heel weinig slaap, ALLES inplannen, veel meer beginnen communiceren met je partner. Bepaalde zaken opofferen. Sociaal leven even on hold. Enz.

Vooral het chronisch slaapterkort was een hel.

Dat is ook zo. En dan staan sommige moeders ook nog ten dienste van hun kind (dmv borstvoeding bijv) waardoor de deur achter je dichttrekken niet echt van toepassing is en je je aan de tijden van je kind moet houden, terwijl je eigen lijf ook een eigen ritme heeft en daarbij je bepaalde zaken juist niet kan eten, anderen weer wel.
 
Het is iets dat je gewoon kan leren.. desnoods een eenpansgerecht of een wokgerecht.. Hoe moeilijk is een AVGeetje?
Met wat uitleg… hoezo lukt het dan niet?
Een wok is idd nog makkelijker. Gewoon zorgen dat je een degelijke wok hebt en arachideolie. Je mag je vuur gewoon vollenbak laten staan terwijl je bezig bent, niks van temperatuurcontrole nodig, of het is als je look wilt bakken, dat die niet aanbrandt.
 
Toen ik uiteindelijk alleen woonde ging ik aardappelen koken. Ma zei "water laten koken en dan 20 minuten". Die aardappelen waren dus nog niet gaar. Ik liet dus het water koken en gooide dan de koude aardappelen erin en zet de timer op 20 minuten ipv te wachten tot het water opnieuw kookte. Daarna mislukt het nooit meer. Groeten is eigenlijk gewoon hetzelfde of als je puree maakt met groenten, dan gooi je alles in 1 pot. Basic koken kan echt iedereen. Het niet willen of niet leuk vinden is een andere discussie.
Groenten die onder de grond groeien: opzetten in koud water. In het geval van uw patatten: opzetten in koud water, 20 min vanaf het water kookt.
Groenten die boven de grond groeien: eerst water koken, dan pas groenten er in.
 
Ik zou dat alleszins vervelend vinden om meerdere dagen op rij de hele dag pampers te verversen, nagels te knippen, etc.
Ik ben vader, geen babyverzorger.
Edit: ik vind die aspecten van het vaderschap gewoon afstompend.
In die extreme gevallen wordt er inderdaad afgewisseld met grootouders of kinderoppas, want ik heb betere dingen te doen ik doe het niet graag en zij wel.
Niet dat ik het niet doe, maar liefst zo weinig mogelijk.

Dat maakt mij volgens mij wel geen sukkelaar, gewoon geen interesse in de kak-was-plas stuff.
Mijn vrouw daarentegen vindt dat fantastisch, dus dat is lekker complementair 🥳
Wij hebben die "last" verdeeld. Ik denk dat niemand geniet van kak-was-plas stuff maar het is wel een noodzakelijk onderdeel van het hebben van een kind lijkt me. Maar niemand hoeft voor een ander te bepalen hoe dat wordt gedaan. Ofwel valt heel die zorgtaak op de vrouw ofwel huur je gewoon een nanny die al die vervelende taakjes op zich neemt. In dat laatste geval zijn mama en papa er alleen voor de "leuke" dingetjes.
 
Terug
Bovenaan